Björk - Volta (2007)

Tsja, als alleen lekkere muziek goede muziek is...

Bjurk.

Dit is haar minst goede plaat, ik zou eerder Homogenic beluisteren om tot een goed oordeel te komen.

Ik vind dit juist weer een van haar beste albums (samen met Homogenic en Debut). Ik waardeer hem trouwens even op met een halve ster!

Ik vind dit ook één van haar beste albums..
De nummers zijn naar mijn mening lang niet zo saai, zeikerig en langdradig zoals sommige voorgaande albums.
Prima album hoor.

Misschien dat ik hier zelfs nog een halve ster bij ga doen, en dat terwijl ik met een onvoldoende begon.

Het laatste halfjaar is dit album namelijk heel er gegroeid bij mij. Ik vond het in eerste instantie veel te experimenteel en kon er echt niets mee. Ik snapte ook echt niet waarom sommige mensen dit nou zo goed vonden. Gelukkig ben ik daar nu overheen en kan ik volop genieten van dit album. En voor de mensen bij wie het nog niet helemaal wil lukken met dit album. Gewoon nog een aantal keer opzetten!

Wat ik zo goed vind aan dit album is dat het een heel divers album is geworden. Nummers als Earth Intruders en Innocence zijn vet geproduceerde nummers die zelfs de liefhebbers van de top 40 goed zouden kunnen vinden. Jammer dat het nummer Earth Intruders verder niet is aangeslagen want het werd toch voldoende gedraaid op MTV en TMF. Terwijl de rest van de nummers gewoon weer typisch Björk zijn. Nouja typisch kun je het eigenlijk niet noemen aangezien elk album van Björk weer totaal anders is qua stijl dan het vorige. De duetten samen met Antony zijn naar mijn mening ook erg geslaagd.

Al met al een érg geslaagd album en naast Homogenic mijn favoriete album van Björk. Ja, laat ik hier gewoon 5 sterren neer zetten!

Hier de "making of" van de nieuwe Wanderlust video.

Wordt echt een geweldige clip volgens mij (vooral met 3d bril ), hier is overigens nog een 2d preview.

Dat ziet er inderdaag geweldig uit. Alleen... waar vind ik zo'n 3d bril?

Aan alles is gedacht.

Wow dat is schitterend..
Mooi dat ik daar even m'n adresje heen ga sturen.

Ben heel benieuwd naar het eindresultaat.
Wanderlust is trouwens ook echt een geweldig nummer.

Best een lekkere plaat alleen sommige nummers zijn me net iets te 'dull'.

Dit is een geweldige plaat. Het voelt net een reis rond de wereld. Het begint in de jungle in Afrika (Earth Intruders), daarna in de bergen in Canada (Wanderlust), industriële steden (Innocence), de Chinese kust (I See Who You Are), de Arabische invloeden (Hope) en dan als bombastische afsluiter Declare Independence waar ik nu al een jaar nonstop naar luister. Hiermee had het album juist moeten eindigen.

Ik ben benieuwd met wat voor thema-album Björk de volgende keer komt.

4,5

Best een groeiplaat dit. Zit nu Dull Flame of Desire te luisteren en kom echt worden tekort, wat een pracht! Komt trouwens 29 september uit op single, met remix van Modeselektor! En die is vet kan ik alvast verklappen

Pneumonia...

Björk is overal genomen iets te alternatief voor mij
Ik vind earth Intruders wel erg goed maar de rest is toch wel wat minder...

Wellicht dat je een van haar eerste albums kan proberen. Die zijn een stuk toegankelijker. Zelf luister ik dit album maar heel af en toe, maar beetje bij beetje ga ik hem wel mooier vinden. Evenals Medulla eigenlijk.

Dit was één van de mediamarkt-vondsten (6 euro) uit de Antwerpse expeditie.

Eigenlijk gewoon een goede plaat; destijds niet aangeschaft omdat ik na een vlugge luister-skip ff uitgebjörkt was, maar voor zes euro wil een mens wel een risico nemen.

En deze (b)jörk zit lekker - scheelt een stuk dat er ook wat Antony wordt bijgeleverd, want waar Björk af en toe met haar zang "sent the shivers down your spine" qua vervreemding en diepe angst, vult de dramatische expressie van Antony haar wonderwel aan; Björk beangstigt je en Antony ontroert.

Tja en Björk koop je nou eenmaal niet om lekker achterover leunend de harmonie tot stand te laten komen. De begeleiding draagt ook bij tot een stuk afstandelijkheid - maar het totaal intrigeert en boeit wel, net als een goed boek met meerdere lagen.

Weinigen komen in de buurt van de eigen stijl van Björk. Dat zegt mij eigenlijk al genoeg. Hoe ingenieus moet je zijn om een stijl te ontwikkelen die significant afwijkt van de veelheid aan stijlen die vaak ook nog eens erg op elkaar lijken! Björk heeft al die jaren niets anders gedaan dan haar eigen weg te volgen en - hoewel niet altijd innovatief - vormde haar eigen melting pot van minimalisme, pop, disco, expressieve zang en modernisme (haar muziek ligt dichter bij die van bijvoorbeeld Olivier Messiaen dan je zou denken). Daar gaat de hoed voor af. Dit album ligt voor mij eerder in het verlengde van Medulla dan dat het raakvlakken heeft met voorgaand werk. Experiment wordt wederom niet geschuwd. En dat klinkt niet meteen 'lekker'. Goddank, dan valt er nog iets te leren & te ontdekken. Ook na 20 keer draaien.

En dat niet iedereen zo blij is met Volta wordt vandaag extra duidelijk. Bij ' Hope ' kon onze buurman het niet meer aan...
De stereo op 8 met November Rain van Guns 'n' Roses. Ik sta weer met beide benen op de grond. Beter een goede buur...

Shitzeg wat is I See Who You Are goddelijk mooi. Echt een briljant nummer, en wat Citizen zegt hier onder, dat is precies waarom ik Bjork zo waanzinnig vind. Welk album je er ook bij pakt, ze zijn stuk voor stuk uniek in de wereld van stijlen en genres die we kennen. En daardoor worden ze ook bijzonder tijdloos.

mmmm haar zanglijnen gaan in al die jaren best op elkaar lijken.

Ja voor mij gaat dit net even te ver er staan wel toffe zaken op zoals Earth Intruders en Declare Indepence. De rest is een beetje een onsamenhangend geheel geworden... jammer want ik draag deze dame toch een warm hart toe.

Tsja, op wie moet ze anders lijken ?

Zanglijnen is iets heel anders dan de klank van haar stem, ik geloof dat je daar mee in de war bent.

Ik moet daar met Jurado in meegaan, je hoort bij ieder album bepaalde maniertjes terug. Toch heb ik me daar geen moment aan gestoord omdat ieder album op zichzelf staat en muzikaal dus weer heel anders klinkt.

Volta is haar eerste album waar ik nog even aan moet wennen, maar volgens mij hebben we hier wel een groei-briljantje in handen.

Vooralsnog 3*

Nee, op zich begreep ik wel wat er bedoeld werd. Maar dat ook de zanglijnen wat op elkaar gaan lijken na een album of 10 is natuurlijk niet zo heel verwonderlijk.....
Björk verrast met haar instrumentaties en arrangementen, haar stem en het gebruik ervan is sinds de Sugarcubes al uit duizenden herkenbaar. Daar zit niet zoveel progressie in.

Een wisselend album dat niet echt een mooi geheel vormt. Daardoor het minste album van Björk van afgelopen jaren.

Earth Intruders, Innocence, I See Who You Are zijn de minste nummers. Saai en bij Innocence ook nog eens irritant.

Voor de rest zitten er gelukkig ook nog wat mooie parels tussen waaronder The Dull Flame of Desire met Antony Hegarty.
Daardoor is het album net nog goed genoeg voor drie sterren.

Prima album van deze oud suikerklont. De 1ste drie liedjes zijn de beste in mijn ogen waarvan ik dan nummer 2 en 3 weer een gele ster heb gegeven. Het duet met Anthony is prachtig. 2 aparte stemmen in de muziekwereld maar het wertk!

verder kan ik echt niet veel met Declare Independence maar goed dat is mijn idee.

ik vind hem toch heel goed, en vind het gemidelde aan de lage kant

Ik ben nooit een fan geweest van elektronische composities, maar de lading die Bjork daaraan geeft is simpelweg fantastisch!
weer een lekkere maffe geschifte plaat

****

Vreselijke cover maar goed, het gaat om de muziek.
Het album begint ge-ni-aal met Earth Intruders, gaat lekker verder met Wanderlust, maar tijdens Dull Flame of Desire slaat de eentonigheid toe.
Innocence is dan weer briljant: precies passende synths en een lekkere minimale beat eronder. Topnummer.
I See Who You Are zou een welkome rustige afwisseling zijn, ware het niet dat Björks stem hier klinkt alsof je een blackmetalzanger electrocuteert. Her en der is het echter nog wel een goed nummer.
Vertebrae by Vertebrae lijdt aan hetzelfde mankement, helaas, want ook hier is de productie/beat zeker niet slecht, maar ja die zang.
Pneumonia leek op het eerste gehoor erg saai, maar verdorie, bij tweede beluistering viel de ellende erg mee en hier past de zang zelfs weer enigszins bij de rest van de muziek. Redelijk goede track.
Het korte Hope is ook wel leuk, geen hoogvlieger maar verder niets verkeerds.
Het verder geniale (die opbouw ) Declare Independence lijdt helaas weer onder slechte vocals, die samen met de onbenullige lyrics het nummer professioneel in de soep laten lopen. Jammer.
My Juvenile is dan wel weer een erg mooi nummer, hoewel ik van mening ben dat in het ideale scenario Antony Hegarty daar eens flink zou moeten ophoepelen omdat zijn stem het dromerige karakter van het nummer (warempel, Björk zingt hier zelfs best heel aardig) grondig om zeep helpt. Maar er zullen vast mensen zijn die dolblij met hem zijn.
Matige schijf. Toch een 2.5* vanwege o.a. Earth Intruders