menu

Ben Howard - Noonday Dream (2018)

mijn stem
3,93 (250)
250 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk / Pop
Label: Island

  1. Nica Libres at Dusk (6:34)
  2. Towing the Line (3:55)
  3. A Boat to an Island on the Wall (7:10)
  4. What the Moon Does (5:20)
  5. Someone in the Doorway (4:56)
  6. All Down the Mines [Interlude] (0:46)
  7. The Defeat (5:53)
  8. A Boat to an Island, Pt. 2 / Agatha's Song (4:53)
  9. There's Your Man (4:38)
  10. Murmurations (6:15)
totale tijdsduur: 50:20
zoeken in:
avatar van Screenager
3,0
Lijkt me wel komkommertijd qua 'grote namen plaatjes', als deze nog steeds op 1 staat in de rotatielijst

avatar van the crook
4,5
Screenager schreef:
Lijkt me wel komkommertijd qua 'grote namen plaatjes', als deze nog steeds op 1 staat in de rotatielijst


Of gewoon een erg goede plaat

AC1
Screenager schreef:
Lijkt me wel komkommertijd qua 'grote namen plaatjes', als deze nog steeds op 1 staat in de rotatielijst


Muzikaal gezien is het al heel lang komkommertijd. Ben Howard was één van een paar kleine lichtpuntjes.

avatar van MarkV
Niet aan mij besteed. Vijf nummers volgehouden met moeite.

avatar van dix
dix
Screenager schreef:
Lijkt me wel komkommertijd qua 'grote namen plaatjes', als deze nog steeds op 1 staat in de rotatielijst

Dat kan snel. Als slechts twee users een plaat bovenaan in hun rotatielijst plaatsen, dan staat ie al onderin de lijst van 50.

avatar van -SprayIt-
4,5
-SprayIt- (moderator)
Na zeker 30-40 luisterbeurten durf ik te zeggen dat ik dit één van de beste albums van de afgelopen jaren vind. Had ik nooit verwacht bij een naam als Ben Howard, kan niet echt iets mijn zijn eerdere werk. Vanaf de eerste tonen is het al raak. Een indrukwekkend, mysterieus en ontzettend fijnzinnig in elkaar gezet album met een unieke gelaagdheid en nagenoeg perfecte productie. Je blijft nieuwe geluidjes, effecten en details ontdekken.
Vooral de eerste drie tracks zijn van ongekende schoonheid, als je het mij vraagt. De opener is favoriet, prachtig hoe alle geluiden samen een broeierige en warme sfeer weten te creëren. Het stukje:

Now I'm older
I don't look over my shoulder
I know what is there in front of me

is wat mij betreft adembenemend en kan ik de hele dag wel horen. Ook het daarop volgende Towing the Line is geweldig. Die gitaar, zijn stem, de tekst, volle mep. De opbouw en de instrumentatie in A Boat to an Island on the Wall is voor mij uniek. In ruim 7 minuten van volledige rust en stilte naar dat prachtige bombastische einde. Ik moet bij het beluisteren van deze 3 tracks regelmatig denken aan Radiohead, The War on Drugs, Patrick Watsen of een Sufjan Stevens, niet de minste namen! Bij track 4 raakt Ben me een beetje kwijt door het ietwat irritante herhalen van: Feed the dog, walk a mile. Minste track voor mij, daarom ook (nog) geen 5*. Someone in the Doorway, wederom indrukwekkend in pracht. Die echo's, zo goed. En dan dat stukje: Into the light of a bad dream, Into the laughter of a war... Kippenvel. The Defeat dan, wat daar nou allemaal gebeurt? Volledig anders dan alle voorgaande tracks, maar de drums, de tekst, de tempowisselingen, het zit zo ontzettend geraffineerd in elkaar, echt één voor hard op de koptelefoon. Ideaal voor tijdens dit druilerige weer, A Boat to an Island, Pt. 2 / Agatha's Song is hartverwarmend en troostend. Doet me denken aan bijv. Suffering van The War on Drugs, maar misschien vind ik dit nog beter. Die rustige opbouw en het plotselinge invallen van Ben, zoek de lyrics op en zing de eerste drie zinnen mee, ongelofelijk mooi qua toon en ritme. There's Your Man is een track waar ik nog niet helemaal over uit ben. Het lijkt minder emotie en diepgang te hebben dan voorgaande nummers. Ik skip 'm niet, maar ben er niet heel enthousiast over. Met Murmurations een ietwat ijlige afsluiting van het album, het lijkt wat voort te komen uit het één na laatste nummer. Prachtig geluid in deze track, zijn stem Thom Yorkeish.

Al met al een dikke 4,5* en een lintje voor Ben Howard. Met een leeftijd van 31 jaar een grote belofte voor de toekomst, want als je nu al met zo'n gevarieerd en sterk uitgedacht album kunt komen heb ik vertrouwen in meer moois. Ik gok dat dit album van het jaar wordt in veel lijstjes, bij mij staat deze in ieder geval met stip op nummer 1 dit jaar.

avatar van -SprayIt-
4,5
-SprayIt- (moderator)
Drie mooie tracks uitgekomen: ANOTHER FRIDAY NIGHT / HOT HEAVY SUMMER / SISTER.

avatar van the crook
4,5
-SprayIt- schreef:
Drie mooie tracks uitgekomen: ANOTHER FRIDAY NIGHT / HOT HEAVY SUMMER / SISTER.


Vooral Another Friday Night is érg de moeite waard!

4,5
-SprayIt- schreef:
Na zeker 30-40 luisterbeurten durf ik te zeggen dat ik dit één van de beste albums van de afgelopen jaren vind. - Ik gok dat dit album van het jaar wordt in veel lijstjes, bij mij staat deze in ieder geval met stip op nummer 1 dit jaar.


AMEN!

avatar van stoepkrijt
3,0
Ook al wist ik dat muziek van Ben Howard niet 1-2-3- te doorgronden is, toch viel het me tegen hoeveel tijd dit album nodig had om een beetje bij me te gaan dagen. Maar goed, uiteindelijk is het toch gelukt.

Noonday Dream vind ik wisselvallig. Het bevat voor mij namelijk iets teveel saaie liedjes en passages. Towing the Line en What the Moon Does doen me niets, A Boat to an Island Part 2 nog minder. En eerlijk is eerlijk: op dat heerlijke gitaarwerk in de laatste minuten na is Part 1 ook niet erg enerverend.

Liedjes die me wél weten in te pakken zijn Nica Libres at Dusk, The Defeat (en dat zonder refrein, knap hoor!) en Someone in the Doorway als prijsnummer. Zulke ontspannen en positieve klanken ben ik eigenlijk niet van Ben gewend.

Al met al is Noonday Dream een album waar de kwaliteit (wederom) van afspat, maar met iets teveel saaie passages en iets teveel gemompel in plaats van gezang. Die smetjes weerhouden me ervan om dit album snel nog eens in zijn geheel op te zetten.

avatar van -SprayIt-
4,5
-SprayIt- (moderator)
Lange quote ingekort.

4,0
Ik kan niets met z'n manier van zingen / tekst voordragen. Ik ervaar het als aanstellerig, net als de quasi diepzinnige teksten.

En dan toch het album 4 sterren geven.

Muzikaal is het geweldig. Het is duidelijk dat er lang aan geschaafd is. Meestal leidt schaven tot je doel voorbij schieten, maar op dit album klopt het allemaal.

Je moet wel het album draaien op een moment dat je er ontvankelijk voor bent. Als je het opzet op het verkeerde moment irriteert het album, maar op het juiste moment ontvouwen de landschappen die in de muziek opgesloten zit voor je. Het is erg visuele muziek, het roept (althans bij mij) beelden op.

Ik heb regelmatig dat er een fragment van het album in me opkomt, of dat ik de dringende behoefte krijg om een nummer van het album op te zoeken en te beluisteren. Er zijn weinig albums waar ik dat bij heb. En dat ondanks de voordrachtsmethode van mijnheer Howard

avatar van Johnny Marr
4,5
Prachtplaat. Wat een ontwikkeling heeft deze artiest meegemaakt zeg. Dit is wel heel andere koek dan 'The Fear' bijvoorbeeld, wat ik een verschrikkelijk nummer vind. Ik ga vlug maar eens zijn vorige werp checken.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:41 uur

geplaatst: vandaag om 03:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.