Moke - Shorland (2007)

Het klopt inderdaad wel dat het zwaartepunt van goede nummers in de eerste helft van 'Shorland' te vinden zijn, en dan met name de nummers die jij noemt.
Toch vind ik dat de rest er ook best mag wezen.
Gewoon een lekker klinkend bandje dat ik zeker wel o.k. vind.
Maar ik ken zeker nog vele bands die ik stukken beter vind, verschil moet er wezen, maar Moke doet het voor mij zeker niet onverdienstelijk en ik vind het goed genietbaar.

Ik moet zeggen, het is een album dat zijn geheimen niet in een keer prijsgeeft. Maar nu ik hem een keer of 5 geluisterd heb kan ik er wel een oordeel over vellen denk ik.

3,5*, en voor de mensen die dat niet snappen; luister eens op een echte stereo, in de auto of op de ipod klinkt het niet. Dit is een album waar je ff voor moet gaan zitten, hoewel je dat van de dansbare nummers niet zou verwachten (Here comes the summer, Last Chance).

Das ook het probleem(pje) het nodigt uit om te dansen, maar klinkt af en toe net iets te zwaarmoedig...

Lekker debuutalbum van de heren. Ben bij ze geweest was echt helemaal geweldig.

Gisteren live gezien. Moet zeggen dat ze live beter uit de verf komen dan op de plaat. Goed debuut album, wel leentjebuur gespeeld bij een van mijn favo bands Echo & the Bunnymen.

Ik heb vaag gelezen dat Moke met het Meteropole Orkest een nieuw album gaat maken?

...waarna je maar een bril opzette, en het ineens duidelijk las?

inderdaad

Machtig plaatje

In één woord: Heerlijk!

Vergeef het me.
Die negatieve reacties bij Shorland.
Al tovert Johnny Marr ze bij elk nummer te voorschijn.
Natuurlijk mag Moke trots zijn op die gitaar riff bij Last Change.
Ook This Plan is een prima meezinger.
De Ierse problematiek wordt duidelijk weer gegeven in Here Comes The Summer.
Anton Corbijn is een bewonderaar.
Net als Paul Weller en Karl Lagerfeld.
Toch wel degelijk personen die verstand van zaken hebben.
Hier is de zang nog niet een kopie van die van Ian McCulloch.
Zanger van Echo & The Bunnymen.
Britpop is ook in het thuisland weinig origineel te noemen.
Prima toch dat een Nederlandse band over de grenzen succes boekt.
Helemaal niks mis mee.

Felix Maginn,
Mag ik nu mijn autosleutels terug.
Ik zal het NOOIT meer doen.

@ deric raven.

Mooi geschreven en ben het er mee eens. Dit album is inderdaad heel goed, terwijl mij de opvolger lichteliujk tegenvalt.

Eerste aklbum wat ik van deze band hoor. Nu na drie keer luisteren kan ik zeggen dat het me weinig kan boeien. De stem van de leadzanger is steeds hetzelfde iets geknepen beetje zeurend. Het gitaarwerk ook vrij monotoon, sorry ik hoor hier echt niks dat aan Johnny Marr doet denken.
Vaag is hier en daar een echo van U2 te horen, maar daar lijkt het toch ook weer niet echt op.
Tja, ondanks enkele goeie momenten in nummers 6,9,en 10 toch te mager om aan te schaffen.

men neme een schaal en mengt wat smasing pumkins met een snufje echo and the bunnyman, hier en daar een toefje interpol en een dressing van het huis en men heeft onze amsterdamse trots ..... MOKE

Met ”Shorland” doet Moke een aardige poging om de oude tijden van de Britpop te doen herleven. Ik ben toch niet helemaal overtuigd. De associaties met Paul Weller, Oasis, Blur en andere Britpopiconen ligt er gewoon te dik bovenop. Ik hoor er niet aan af wat nu typisch Moke is. Ook de stem van zanger Felix Maginn ligt me gewoon niet. Ik ga me er na verloop van tijd aan irriteren en komt soms zelfs zeikerig op me over. ”Shorland” is absoluut geen slecht album, begrijp me niet verkeerd. Het is zelfs best een verademing in het Nederlandse muzieklandschap, maar gevoelsmatig vind ik het teveel een naspeel- en/of imitatie oefening van eerder genoemde artiesten. Aardige poging dus, en live best goed te versmaden, maar ”Shorland” komt bij niet verder dan redelijk.

Vandaag tijdens het huishouden dit album album. Hij begint al meteen goed met de twee hits; 'This plan' en 'Last chance'. Daarna volgt mijn persoonlijk mooiste nummer van het album; 'Emigration song', gevolgd door 'Here comes the summer. Nadat ik deze eerste vier nummers hoorde dacht ik; dit album zal vast vier sterren waard kunnen zijn.
Helaas. Nummer 5 en nummer 6 'The Long way' zijn ook heel mooi, maar daarna zakt het album wat in elkaar. 3,5.

Vandaag weer even last chance gehoord, wat een heerlijk nummer het verveeld mij ook nooit.

Helemaal geen slechte plaat. Het wordt alleen nergens echt goed. Het blijft wat monotoon, waardoor ik niet echt gegrepen wordt. Leuk plaatje, maar niet meer dan dat.