Kanye West - ye (2018)

Eigenlijk vind ik dit best een lekker plaatje.

Bericht over nieuwe plaat verplaatst naar Kanye West

Ye, nog is opgezet vlak voordat zijn nieuwe album uitkomt. Ye bevalt me eigenlijk een stuk beter dan ik eigenlijk dacht. Er hangt best wel een dope uniek sfeertje. Kanye rapt openhartig en zijn content spreekt me niet altijd aan, maar het klinkt eigenlijk best dope.

Nu erg benieuwd naar Jesus Is King..

Blijft erg goed dit mini-album.

Toch heeft deze plaat wel een lekker ongemakkelijk sfeertje. Beetje tussen haat en liefde, of zo.
De ongegeneerde, egocentrische openhartigheid van Kanye heeft nou eenmaal iets intrigerends.
Kort album, maar wel met enkele hoogtepunten: Yikes, All Mine, Ghost Town.

Dit is echt beter dan ik dacht. Bloedeerlijk en daar hou ik van

Tijdens zijn creatieve vloedgolf in 2018 kregen we ook zijn achtste soloalbum.

Met de speelduur van 23 minuten klinkt ye veel meer gefocust dan zijn vorige soloworp, The Life of Pablo, wat toch een rommeltje was vond ik.
Van de 7 nummers ben ik enkel niet echt overtuigd van Ghost Town. Voornamelijk het gekreun van Kid Cudi op die track vind ik niet heel prettig klinken.

Yikes is een uitstekend nummer, veruit mijn favoriet op dit album. I Thought About Killing You heeft potentieel maar de eerste helft van dat nummer is vrij tergend jammer genoeg, dat weerhoudt de opener voor mij om een topper te zijn.

De rest klinkt oké, niet heel spannend of interessant maar gewoon tof. De producties op ye bezorgen me meer plezier dan die op zijn vorige twee soloworpen.
Veel replay-value heeft het voor mij niet.

3,5*

Yikes en all mine

Luister even naar wouldn't leave. En kijk dan naar wat Kanye nu allemaal uitspookt.

DIt album is het toppunt van zelfbewust zijn van iemand die geestelijk ziek is. Om vervolgens te zien dat in alles wat hij (in een soort nuchtere tijdscapsule) zichzelf van bewust te zijn van geweest, bewust (of vertroebeld door zijn geestenziektes en medicatieontwijking) weg te gooien.

Ik vind het oprecht een casus die nog jaren bestudeerd kan worden waar iemand zo erg goed zelf onder woorden kan krijgen waar zijn ziekelijke ego hem in de weg kan zitten, maar vervolgens uiteindelijk niet de keuze weet te maken om dit ego niet de overhand te geven en uiteindelijk in alles kiest voor de gekte chaos en toxischiteit in plaats van de rust en de liefde.