Kanye West - ye (2018)

Leuk:

Kanye West Shares ye Album Cover Generator

Ook wel baas, blijkbaar heeft hij de foto voor de cover op weg naar de listening party genomen met zijn iPhone.

Typisch de ongeinspireerdheid, ook qua titel, die het hele album qua sound ook uitstraalt.

Typisch de baasheid bedoel je?

Het is Kanye, dus moet er weer iets geniaals in worden gezocht. Bij elke andere willekeurige artiest had men de schouders opgehaald.

All Mine is toch wel nice gemaakt. Toch maar halfje verhoogd.

Ik denk dat een muzikant nooit echt iets goed kan doen dankzij de fans.

Ik ben hier heel erg blij mee en sta volledig achter Kanye in de zin dat iedereen moet kunnen en willen doen wat hij zij wil. Ten alle tijde. En vooral los van alles voorafgaand (wat ook maar bedacht is).

Dat draagt deze plaat uit en trek ik bijzonder goed.

Kanttekening: Kanye staat in top 3 van mijn favo artiesten allertijden en misschien wel op nummer 1.

Drie keer dit album geluisterd en het wordt wel steeds wat leuker, maar ik kan me niet voorstellen dat dit ooit een legendarische status krijgt. Iets wat, naar mijn mening, tot nu toe met al zijn albums (en ook zijn samenwerking met Jay-z) is gelukt. Dus ik snap het gewoon niet. Als je dan maar 7 tracks maakt zorg dan dat ze ook buitengewoon goed zijn. Bij Pusha T is dit wel gelukt. Daytona is elke track raak. Dit plaatje is naar mijn mening dan 'mislukt'. Het is goed, maar niet geniaal. Terwijl als je bijv de 7 beste tracks van Life Of Pablo pakt je wel een legendarisch album had met oa Ultralight Beam, Father Stretch en Real Friends.

Track 6 & 7 vind ik dan wel echt goed. Dus hij had beter vanuit daar kunnen beginnen en die sound beter kunnen uitbouwen.

Jammer. Ik vind niet elk Kanye album even goed, maar dit is de eerste keer dat ik het saai vind

een paar weken

Maar Pusha T heeft wel gezegd dat zijn vorige album van 33 minuten een opwarmer was voor King Push. Daytona = King Push. Het is natuurlijk wel apart als je opwarmertje 1,5 x zo lang is.

Kanye heeft laten weten dat hij dit album in een maand gemaakt heeft. Na TMZ (slavery was a choice) heeft ie het hele album opnieuw gedaan.

Kanye West on His New Album At His Album Listening Party in Wyoming

Ik heb naar aanleiding van wat discussie in een Whatsappgroep en deze enorm positieve recensiemaar eens de moeite genomen dit werkje te beluisteren. Ik weet dat ik geen hiphop-liefhebber ben, maar heb wel de illusie dat ik slecht gemaakte dingen kan onderscheiden van de goede. Ennuh:
Wat een prul. Ongeïnspireerd, saai, slordig in mekaar gezet, nergens vernieuwend, nergens de indruk wekkend dat dit iets is waar naar geluisterd moet worden. Gauw vergeten dit.

Dat impliceert wel een beetje dat slecht en goed gemaakte dingen objectief vast te stellen zijn. Het is voor jou persoonlijk slecht gemaakt, maar dat is natuurlijk altijd en voor iedereen te onderscheiden, want dat is gewoon subjectief. Jij impliceert nu dat je kan onderscheiden wat objectief slecht en goed gemaakt is, en dat is behoorlijk discussieerbaar. Bovendien heeft het, omdat het naar mijn idee juist subjectief is, ook alles te maken met referentiekader.

Maar los daarvan is dit wellicht niet het album om mee te beginnen wat betreft Kanye.

Persoonlijk voel ik deze ook niet zo. Het is te horen dat ie dit vrij snel in elkaar heeft gezet. Slecht is het niet, en het klinkt allemaal wel lekker, maar het is ook zijn eerste album in lange tijd dat me muzikaal niet weet te verrassen. In het verleden was Kanye heel perfectionistisch, maar het lijkt wel alsof ie dat nu juist heeft losgelaten. Misschien wilde ie juist spontanere muziek maken? Voor mij werkt het nog niet zo, maar ik moet er nog vaker naar luisteren.

"Ik heb de illusie dat...", oftewel: ik snap dat wat ik zeg meteen problematisch is .
Laat ik het dan anders formuleren: ik ben geen echte hiphop-liefhebber, maar in bepaalde gevallen vind ik het echt wel goed, en luister altijd serieus en aandachtig.

Goh wat jammer zeg. Na het toch voor mij verrassend goede Daytona van Pusha T, had ik gehoopt nu eindelijk in de Kanye West craze mee kunnen gaan. Waar Daytona aanvoelt als een jarenlang geperfectioneerd stukje muziek, waarmee het in haar niche in de hoogste regionen zit.

I Thought About Killing You klinkt als een jammerlijke poging om een spoken word intro te doen. Alleen is het vervelende daaraan dat je dan ook iets interessants te zeggen moet hebben, en dat ontbreekt wel een beetje.

Waar ik normaliter nog wel een beetje kan genieten van de productie van Kanye (zo heb ik recentelijk ook een nieuwe waardering gevonden voor veel van Kanye's oudere spul), maar als rapper is hij gewoon niet zo interessant. "I don't do shit halfway" zegt hij op I Thought About Killing You, maar hij lijkt precies dat te doen.

Het voelt ergens alsof hij een 14-nummer album had, en alles behalve de fillertracks eruit heeft gehaald. Daytona voelde precies andersom: alsof over een hele tijd elke middelmatige track geschrapt is, en er uiteindelijk alleen maar goede tracks overblijven.

Yikes is mijn favoriet, maar ik denk niet dat ik het dit album of die track nog een keer zal opzetten. 2,0*

Zojuist de eerste luisterbeurt erop zitten. Voelt als de euro-knaller ipv een goeie chunky burger. Prima voor wat het is, maar ik wil meer. Ik zet Yeezus nog maar even op in afwachting tot vrijdag...

Kanye zijn is vast niet gemakkelijk en dat resulteert in muziek die uitblinkt in interessant proberen zijn. Sinds het aan geniaal grenzende My Beautiful Dark Twisted Fantasy heeft hij ontzettend teleurstellende albums gemaakt. Dit is niet meer teleurstellend, maar verwacht matig. Het hier al eerder geuite gevoel dat Kanye maar een scheet op plaat moet laten en iedereen er allerijl verschillende genialiteiten probeert in te vinden, overheerst bij mij ook. Hoesje gemaakt met zijn iPhone? Schattig. Plaat in enkele weken in elkaar geflanst? Dat is eraan te horen. Kanye die probeert om zijn muziek en de manier waarop het te brengen te vernieuwen? Ja, dat blijkt wel.

De Kanye die ooit op ingenieuze wijze muziek met heel veel gevoel bracht als een doctor in de architectuur (of een heel erg goede architect, als dat eerste niet zou bestaan) heeft plaatsgemaakt voor een Kanye die graag skeletjes of schetsjes op papier gooit en het probeert te verkopen als schilderijen die al decennia liggen te rijpen. Het is een tikje beter dan The Life of Pablo, omdat The Life of Pablo gewoon dubbel zo lang duurt en dubbel zo veel irritante momenten heeft. Matigheid troef.

Er zijn zat artiesten die ook een foto, genomen met hun gsm, als albumhoes gebruiken. Maar omdat het hier de zwarte verlosser Kanye betreft, die er in MS Paint wat tekst overheen schrijft, is het opeens briljant.

Absolute bagger dit! Onbegrijpelijk, een week na het geniaal geproduceerde Daytona. En dan zo de mist in gaan met je eigen album een week later. Het is een bij elkaar geraapt zooitje. Zoals al eerder gezegd, het is gewoon te horen dat dit in korte tijd even gemaakt is. Snel vergeten deze en op naar de volgende release met Kid Cudi. Want dat hij het nog in zich heeft bewijst Daytona wel. Life of Pablo vond ik ook al ronduit slecht, dus mss kan Kanye het vanaf nu beter bij produceren houden.

Ondanks dat dit album veel te kort is had ik het liever nog korter gezien.
Ik weet echt niet wat de bedoeling was van All Mine...
Samen met Kid Cudi had ik dit eruit geknipt. De man kan gewoon echt niet zingen.
De zin op de cover lijkt alsof het een flauwe Facebook quote is en dit komt van iemand die zelf de diagnose van bipolare stoornis heeft gekregen. Voor de rest is het een samenraapsel van verschillende geluiden die we eerder al gehoord hebben van Ye. Een minder originele, minder consistente en minder lange versie van The Life of Pablo. Een overbodige versie dus. Voor mij persoonlijk is dit de eerste keer dat een album van Kanye West aanvoelt als stagnatie in plaats van evolutie. Voor mij is dit de eerste keer dat een Kanye West album een teleurstelling is. Dit had beter een mixtape geweest. Dan had Kanye nog steeds geen enkel zwak album afgeleverd. Hij zegt steeds dat hij de meest invloedrijke artiest van zijn generatie is. Misschien is het tijd voor een nieuwe generatie. Misschien is dat laatste wat overdreven.
De productie op Daytona was geweldig.

Wouldn't Leave is best mooi.
Ik denk steeds dat ik Young Thug en Chanche the Rapper hoor, maar ze staan niet bij de features.

Het luistert an sich wel lekker weg en het is ook wel een groeiertje, maar voor Kanye-begrippen is dit ondermaats. Van de zeven tracks die hierop staan is er geen één die er echt bovenuit springt, terwijl ik dat bij zijn andere albums wel heb. Dit komt meer over als een moetje, omdat TLOP alweer twee jaartjes geleden is. Ik hoor liever de perfectionistische 'Ye, die naar eigen zeggen duizend uur over een track als POWER doet. Het paar maanden project "ye" mag dan nog niet eens de veters strikken van dat nummer, überhaupt.

Dat 'ie weer voer voor discussie levert, is dan wel weer typisch. Dat vind ik altijd weer prachtig van de beste man, maar ik discussieer liever over hoe goed zijn muziek wel niet is.

Ben het hier deels mee eens, maar voor mij is er wel één grote uitschieter: Ghost Town.

Echt precies dit.

Ondanks zijn grootheidswaanzin en krankzinnige dwalingen is Kanye de meest sympathieke reppert die er is. De meesten zijn voor mij compleet ongeloofwaardig en hoe gek het wellicht klinkt, dit heb ik bij Kanye niet.

Dit album is overigens toch niet zo slecht? Ik vind het wel een verademing eigenlijk.

Ik vind Black Thought’s EP een verademing, maar dat toont alleen maar dat ik totaal andere hiphop verkies boven wat hier gespeeld wordt.

Ik bedoelde : t.o.v zijn vorige werk, en ook wel t.o.v Kendrick, die beide steeds van die grandioze platen wilden maken. Dan vind ik dit intiemere werk toch wel een goede ontwikkeling.

Een groeier is het. Heeft even geduurd, maar het kwartje is gevallen. Niet zijn beste werk, maar weer zeer degelijk en verruimend!