Rolling Stones - Voodoo Lounge (1994)

Toch wel een aardige plaat. Staan een paar lekkere nummertjes op.
Maarja, het is verre van wat ze vroeger met enige regelmaat flikten.

3.

Vroeger wordt wel geidealiseerd hier: ook toen stonder er mindere nummers op (behalve op Let It Bleed). Hier staan een paar uitstekende tracks op, daarom vind ik 3* te weinig: 4* van mij.

Mijn persoonlijke top 3 van dit album:
1-love is strong
2-Out of tears
3-Thru and Thru

En een eervolle vermelding voor The Worst; wat mij betreft wordt het ook wel tijd voor een verzamelalbum van de Stones met alleen maar nummers gezongen door Keith.

Van Voodoo Lounge bestaat een Bootleg versie met de titel "Keith Richards Voodoo Lounge". Op alle tracks neemt Keith Richrad de lead vocal op zijn rekening. Dit bootleg bevat een groot aantal nummers van deze cd maar ook super outtakes en is behorlijk beter dan deze officiele versie.

bedankt weer voor deze informatie. Ik heb zelf wel Voodoo Brew liggen en die is eigenlijk ook beter dan Voodoo lounge; al vind ik Voodoo lounge op zich een heel goed album.

Klopt, "Keith Richards Voodoo Lounge" is een deel van de 4 cd box "Voodoo Brew" (er bestaat nog een tweede 4 cd box met de title Voodoo Stew). Natuurlijk is ik "Voodoo Lounge "op zich een goed album maar Keth Richards versie is ruwer, heeft meer Stones feeling, minder commercieel.

Dit vat het natuurlijk allemaal samen! Bravo!
Ik blijf ook bij mijn matige score.

@Harald: minder commercieel, daar sluit ik me absoluut bij aan.

Ik vind dat ze op de latere platen van teveel walletjes willen eten, zo van 'we kunnen het allemaal nog!', maar daarmee maak je echt geen evenwichtige plaat. Daarnaast denk ik dat de tournees belangrijker voor ze zijn geworden.

Love is strong gezongen door Keith vind ik super, de geluidskwaliteit van de brewbox is opvallend goed, outtakes Travellin man en vooral Honest man hadden van mij wel op voodoo lounge gemogen ipv brand new car en suck on the jugular. Ik vind de plaat wel ok, 3 nrs eraf en je hebt een goede plaat. Baby break it down is zo'n opvuller.

Meer informatie over deze twee bootleg boxen vind je op Rolling Stones - Discussie

Prima album van de Stones al hebben ze veel betere gemaakt er staan een aantal geweldige tracks ooals love is Strong, Out of tears, new faces, The worst, Blinder by rainbows, en weer een prima nummer om live te spelen You got me rocking als je hiier 3 a 4 nummers afhaalt heb je een sterk album.
4*

Dit vind ik één van de betere Stones-albums van de laatste 25 jaar, al kan het natuurlijk niet tippen aan hun beste albums in de periode 1968-1972. Maar de muziek klinkt tenminste natuurlijk en niet overgeproduceerd en bovenal staan er heel wat uitstekende songs op : "Love Is Strong", "The Worst", "New Faces", "Out of Tears" en "Sweethearts Together" (met prima samenzang zoals alleen the Stones dat kunnen). Al staan er ook een paar mindere songs op zoals het vrij banaal klinkende "You Got Me Rocking" en "Moon Is Up", maar als geheel vind ik het een sterk, plezierig en afwisselend Rolling Stones-schijfje.

Ik moet zeggen dat ik dit album gedurende de jaren steeds meer bent gaan waarderen. Ik weet niet waarom, maar als ik de hele Stones-collectie naast elkaar neerleg, dan zijn er een aantal hoogtepunten te noemen waaronder zeker deze in de jaren 90.
De eerste nummers geven mij een rush, daarna een kleine cooling down en dan gaan we weer verder rocken. Erg in evenwicht en zoals gezegd een absolute groeidiamant die een hoogte heeft bereikt van 4,5 ster

P.S. zojuist Voodoo brew binnengekregen (gekocht via eBay) en enorm gaaf om te horen hoe dit album tot stand is gekomen. Sja, wel een 4-cd bootleg, maar wie weet...

Heel aardige Stonesplaat en de beste van de laatste 20 jaar.
Voodoo Lounge heeft bij vlagen de magie van welleer en kent enkele hele sterke nummers die zeker tot hun betere werkejes beschouwd mogen worden.
Zo is Love Is Strong een lekker,bijna mysterieuze opener met een heerlijke melodie en riff.
You Got me Rockin' is dan weer een standaard vullertje.Duidelijk een broertje van If You Can' Rock Me van 20 jaar eerder.
Sparks Will Fly is veel beter.Goeie drive en rock' n roll uit het boekje.
The Worst is Keith ingetogen.lekker sloom meedeinertje.
Verdere sterke nummers zijn Out of Tears, Sweethearts Together
(ze spelen nog steeds voorbeeldig country & Western)
en het schone Blinded By Rainbows.
Zonde dat er dan toch wat zwakke broeders op staan.
Maar dat is niets vergeleken met Bridges To Babylon.De volgende studioplaat.
Nadat ik die geluisterd had, was er voor mij 1 conclussie;
Het is mooi geweest boys.

Na de vorige drie, in mijn ogen, slechte Stones platen, is dit echt een verademing.Vind het een sterk album. Komt misschien ook wel door de Voodoo Lounge tour die ik heb gezien, maar dit is een album die ik toch nog regelmatig draai.

Een aardig album van de Stones, maar er staan toch ook wel een aantal opvullers op. Ik luister zelf liever juist naar Steel Wheels, hoewel wat wisselvallig , ligt mij die beter. Voor het laatste echt goede Stones album moet ik toch meer als 25 jaar terug in de tijd. Dit album (Voodoo) is echter wel weer soberder in de produktie, wat aan de ene kant ook wel prettig kan zijn (de nummers zijn puurder).

Ik blijf vinden dat die sobere aanpak hun veel beter past.
Ook live vornamelijk.
Zet de groep in een kleinere setting en ze verzorgen zonder toeters en bellen een heerlijk avondje.
In die inmens grote stadions verzuipt alles en moet een batterij aan visueel spektakel de boel op pimpen.
Op Voodoo Loung zijn ze inderdaad weer lekker puur, en dat ligt ze gewoon veel beter.

Daar heb je wel een punt, Bikkel.

Ja, een gewone plaat uiteindelijk van the Rolling Stones. Niets nieuws onder de zon, dit is gewoon een album om je verzameling te vervolledigen.

een plaat, die gezien de leeftijd die de heren op dat moment bereikt hebben sympathiek klinkt en eigenlijk daardoor gunstiger beoordeelt is dan hij in werkelijk is. Geen slechte plaat, maar weining opmerkelijk.

Als ik deze cover zie, moet ik denken aan de VW Golfjes uit die tijd die rondreden met een afbeelding van de cover achterop. Een speciale Rolling Stones editie of zo iets.

Ken het album verder niet, alleen het nummer Thru & Thru. Dat vind ik echt een schitterend nummer!

Voor mij persoonlijk verreweg hun beste sinds Tattoo You, hoewel nog lang niet echt goed, lieten The Stones op deze plaat horen dat ze het nog konden. Helaas zijn de platen die hierop volgde weer stukken minder.

Nog één van de beste albums van de Stones wat daarna duidelijk aan het minderen was.

"Blinded by Rainbows" vormt mijn voorkeur !

Goede plaat van the Stones, maar helaas wat overgeproduceerd. Had destijds ook te maken met de nieuwe deal bij Virgin heb ik ooit eens gelezen. Ik ga toch maar eens op zoek naar die rauwere bootleg met Keith op de vocalen.

Overgeproduceerd? Ik vind dit album juist sober geproduceerd, zeker vergeleken met hun jaren '80-albums en opvolger "Bridges to Babylon".

Misschien heb ik het dan verkeerd verwoord, maar ik bedoel te zeggen dat van de originele tapes zoals ze die in Ierland hebben opgenomen na het mixen niet meer veel over was. Zoals ik begrepen heb zouden die veel rauwer en bluesgeörienteerd zijn. Desalniettemin een prima album, tevens het eerste wat ik ooit van de Stones heb gekocht als klein manneke.

Blinded By Rainbows en New Faces vind ik echt geweldig. En ook Love Is Strong, Sparks Will Fly, The Worst, Out Of Tears en I Go Wild mogen er wezen. De rest. Ach... echt slecht vind ik het nooit worden, of het moet Suck On The Jugular zijn.
Jammer dat Mean Disposition niet op mijn dubbel-LP staat, waardoor ik genoodzaakt ben de cd ook te hebben.
Ik vind dit het beste Stones-album van de laatste 30 jaar.

Zeker de moeite waard, vooral Love is strong met Keith die zingt is erg goed. Goede kwaliteit de Voodoo-box.

Op Steel Wheels begon het al een beetje, maar vanaf dit album is er iets gaan spelen in de hoofden van The Stones. Wat is dat toch met die tijdsduur van 60-65 minuten (zie ook Bridges to Babylon en A Bigger Bang)?

Op Exile on Main St. was dit acceptabel, omdat het songmateriaal grotendeels van hoog niveau was, en er voldoende originaliteit aanwezig was.

Maar bij Voodoo Lounge is dit niet het geval. De nummers zijn degelijk. Soms rockend, soms met pakkende melodieën. Maar dat neemt niet weg dat dit album niet bijzonder is. Er is weinig originaliteit aanwezig, en dan moet een cd die 'gewoon wel aardig' is niet ook nog eens te lang duren. Skippen is hier onvermijdelijk.

Ik draai liever de rockende nummers, de rest is me soms toch wat te langdradig.

De muziek is oke, maar als ik heel eerlijk ben is dit Rolling Stones onwaardig. Een willekeurig ander rockbandje met een beetje talent komt ook wel eens met dit soort albums, maar die missen natuurlijk de naam om hoge verkoopcijfers te halen.

Wij hadden vroeger zo'n Voodoo Lounge Volkswagen. Na een aanrijding (boze Beatles fan wellicht?) bleef er niet veel van over. Deze cd blijft tenminste nog overeind.