Rolling Stones - Voodoo Lounge (1994)

Out of tears vind ik met afstand het beste nummer op dit album.
Verder maken You got me rockin' en Love is strong mijn Top 3 compleet.

Wat Out Of Tears betreft ben ik het volledig met je eens.
Sterker nog, dat vind ik één van de beste songs van de 90's.

Maar dit album kan me niet heel erg bekoren, behoudens een paar prima songs.

3*

Ik vind de wat ruwere sound op dit album erg lekker...

Mooie opvolger van Steel wheels. en inderdaad.. Out of tears is een beauty!!

Voor `n prikkie op de kop getikt want hier staat 1 van mijn favo Stones songs op nl. Out Of Tears , 1 van de beste Stones nummers .

Inderdaad een heel mooi nummer!
Ook een van mijn favoriete Stones liedjes.

Toch een wat onderschatte plaat . Mijns inziens een stuk boeiender dan Steel Wheels die ik veel te netjes vind klinken voor Stonesbegrippen . Het rauwe randje is terug .

Naar mijn mening hun beste plaat sinds Some Girls. Geen echte hoogtepunten maar ook geen echte dieptepunten. Het album bevat genoeg afwisseling en luistert lekker weg.

Een béétje scharpwerk had de plaat toch sterker gemaakt. Duurt iets te lang en bevat toch een paar flauwere nummers (2, 13, 14, 15...)
You Got me Rocking vind ik ronduit één van hun slechtste songs ooit, er zit geen greintje melodielijn in.... te vreselijk voor woorden vind ik dat.

Bevat wel het lekker zwoele Love Is Strong, en de sterke country ballad Sweethearts Together, alsook Out of Tears, echt één van hun betere ballads.
Zo'n beetje wat ik ook van Steel Wheels vind; mmmmja, kan wel... maar ook niet echt sterk.

You Got me Rocking is duidelijk een kopie van If You Can't Rock Me (uit It's Only Rock N Roll). Voor het overige vind ik dat een prima Stones-schijf waarin het spelplezier weer te horen is, vind ik zelfs iets beter dan Steel Wheels (dat mij wat te klinisch klinkt) en hun beste van de laatste 25 jaar.

Wat me vooral bij dit album opvalt is de bas, die behoorlijk op de voorgrond klinkt. Moon is up, Brand new car, Suck on the jugular... ja dit was voor mij wel een groeiertje, maar is een zéér sterk album geworden.

Toch weer een goed album van The Stones
Leuk om te draaien terwijl je alweer dat saaie schoolwerk doet zo wordt het ineens ook een stukje aangenamer

Het album is wel wat aan de lange kant... Maar ja, zolang de muziek goed blijft...

Ik vind de hoes er erg amateuristisch uitzien, en een stuk minder uitnodigend dan Bridges to Babylon(beide vandaag gekocht!).

De muziek blijft uiteraard goed, maar heb het idee dat ze hier een kleinbeetje inspiratieloos te werk zijn gegaan, voor dit moment geef ik de plaat 3,5 ster.

Deze rating kan uiteraard nog stijgen!

Het is inderdaad wat aan de lange kant . Een voor of nadeel ? Misschien hadden de heren in de gaten dat het niet meer vanzelfsprekend is elk jaar een plaat uit te brengen . Dat doen ze dus ook niet meer , maar je krijgt dan wel meer muziek . Misschien ook wel logisch vanuit dat oogpunt . Kan een voordeel zijn .

Maar voor een band die zijn artistieke hoogtepunt al lang achter zich heeft liggen , is dit een bijna onverwacht acceptabele plaat . Ik vind het een aanzienlijke verbetering t.a.z van Steel Wheels die mij toch wat te geforceerd klinkt .
En dan kom ik bij het nadeel : Als ze een aantal zwakke broeders achterwege hadden gelaten en met een compactere/kortere samenstelling het hadden uitgebracht , had dit zomaar een uitstekend Stonesalbum kunnen zijn .

Vandaag weer geluisterd, blijft een gezellig album. Opent lekker met Love Is Strong, You Got Me Rocking en Sparks Will Fly.
Vervolgens wat gemiddelde nummers, totdat we bij Out of Tears komen, sterk nummer.
De rest is leuk, vermakelijk, niet vervelend, niet hoogstaand, maar Blinded By Rainbows is dan weer een hoogtepuntje op het album.
Een aantal erg goede nummers, helaas ook wat vullers, maar toch een ruime voldoende.

*Ik vind de hoes overigens wel wat hebben.

Zeker één van de betere albums uit de latere periode, en ik vrees dat ze dit achteraf niet meer geëvenaard hebben. Helaas is dit album voor mij gewoon te láng: als ze de drie (mss wel vier) minste songs zouden gedropt hebben, was dit een prachtplaat! Meer dan zestig minuten is gewoon te lang om een constant niveau aan te houden, dat krijgt (bijna) niemand voor mekaar...

Valt mij erg mee deze van de stones. Kende er meer van dan ik dacht.

Eindelijk op vinyl. Alleen al de moeite waard voor de prachtige hoes.

Maar de plaat bevalt 22 jaar na dato ook nog steeds heel erg goed. Geen verlies in geluid (doorstaat de tand des tijds dus goed) en zoals eerder omschreven bevalt de rauwere sound me erg goed op dit album.

Voor diegenen die roepen dat er na exile in main St. Niks fatsoenlijks meer is verschenen....dit is er een hoor....

Een betere latere Stonesplaat.......absoluut mee eens.
Dat er na Exile geen fatsoenlijke plaat is verschenen kan naar het rijk der fabels verwezen worden natuurlijk.
Goats Head Soup en It's Only Rock 'n Roll zijn allerzins aardig en met Black & Blue, Some Girls en Tattoo You, maakten ze imo hele goede albums.
Daarbij aangetekend dat het nivo van de periode
1968 t/m 1972 niet meer werd gehaald.
Geen schande verder, maar volgens mij wel de realiteit.

Voodoo Lounge deugt. Zonder meer.

Er staat hier wel een meesterlijk fraaie track op van Richards; The Worst. Wat een heerlijk pedalsteel partij van Wood zeg. Verder sluit ik me aan bij de vorige commentaren . Prima cd maar te lang. Haal de 4 slechtste nummer er af en je hebt een compactere prima plaat.

En welke vier zou jij er dan af halen, pmac?

Mean disposition, brand new car, moon is up sweethearts together. Echte opvullertjes die niets toevoegen. Niks mee met opvullers. Zo hier en daar kan dat best tussen goede nummers maar het zijn er teveel.

Oké, ik ben benieuwd. Ik ken dit album niet. Maar heb nog steeds voor ogen om de volledige catalogus (voor wat betreft de reguliere albums) van The Stones te beluisteren. Ik kom vanzelf bij dit album en ben benieuwd of ik me hierin kan vinden.

Het is enigzins jammer dat The Stones niet wat kritischer waren naar hun eigen songs toe en dan bedoel ik eigenlijk de periode naTattoo You.
Nogmaals, vind ik dit wel een redelijk geslaagde plaat, maar pmac heeft duidelijk een punt.
Sweethearts Together is dan wel weer een liedje die ik goed kan hebben.
Country ligt The Stones wel.
Maar less is more, gaat hier weer eens op.

Ik vind dat sowieso jammer, dat bands de neiging wel eens hebben om de hele cd vol te spelen. Het is niet makkelijk om een studio album van een uur te maken zonder opvullers. Wat dat betreft deed Pearl Jam het wel slim. Met Backspacer hebben ze amper 35 minuten op het schijfje gezet. Maar ieder nummer is voor mij raak, een van hun beste. Kennelijk hadden ze niet meer dat goed genoeg was voor een vereeuwiging op een studio album. Prima wat mij betreft!.

Het was in deze periode al gaande dat een album van The Stones allang geen echt uithangbord meer was voor een tour.
Het publiek kwam toch wel.
Het begin is sterk hier moet ik zeggen.
En Keef's The Worst is op een bepaalde manier erg mooi.
Na Out Of Tears, merk je dat het gaat wankelen hier en daar.

Dit album is een van de betere latere Rolling stones albums. Hier staan een aantal erg goeie songs op zoals: Out of tears, Love is strong en ook de rest haalt best wel een degelijke niveau. Op de gigantische misser you got me rocking na dan, welke ook nog eens als een single werd uitgebracht. Maar goed al met een al een redelijk goed album. 3.5*

Na dit album lange tijd niet in zijn geheel beluisterd te hebben verrast hij me uitermate positief. Eigenlijk staat er geen enkel slecht nummer op en ik voel nergens de behoefte om te skippen. Er staat niet echt een nummer op dat er helemaal bovenuit steekt maar ook geen zwakke broeders/fillers. 'Love is strong', 'You got me rocking', 'Out of tears' en 'I go wild' zijn mijn favorieten.

Ik moet mijn oren eens laten uitspuiten. Rauwere randjes? In de verste verte niet! Zo glad als een aal, deze sound. Als deze koers doorgezet wordt, mag je toch wel officieel spreken van de Stones als een stel ouwe lullen. Zo zoet heb ik de heren nog niet gehoord hoor. Helemaal het hier alom bejubelde Out Of Tears. Zou niet misstaan in een Joop van de Ende musical hoor. Als het zo moet, dan mag de band wel met pensioen. De meeste teksten zijn om te kotsen. Dit is toch wel de meest lieve plaat en daarmee ook echt suf en saai. Voor het eerst in deze marathon dat ik op de klok kijk. Een uur is echt te lang.


Tussenstand:
1. 12x5
2. Sticky Fingers
3. Their Satanic Majesties Request
4. Aftermath
5. The Rolling Stones
6. The Rolling Stones No. 2
7. Some Girls
8. Out Of Our Heads
9. Tattoo You
10. Between The Buttons
11. Undercover
12. Dirty Work
13. Exile On Main St.
14. Emotional Rescue
15. Goat Head Soup
16. Beggars Banquet
17. It's Only Rock n Roll
18. Let It Bleed
19. Steel Wheels
20. Black And Blue
21. Voodoo Lounge

Ga je hierna ook nog de live albums luisteren?

Nee, hij gaat zich specifiek richten op het solowerk van Keith