Rolling Stones - Dirty Work (1986)

Toch vind ik dit ook wel een goede plaat (de slechtste vind ik dan toch Satanic Request).

Harlem Shuffle vond ik een goede singel, beter als het origineel en ze weten altijd van iedere cover een typisch Stones nr te smeden, maar vooral vind ik One Hit (to the body) een echt gaaf nr, met die waanzinnige mitrailleurriff van Keith, de live versie uit 89 is ook erg goed.

Het gekke vind ik wel, dat een aantal nr's die het album niet hebben gehaald, maar wel als outtakes op verschillende bootlegs te krijgen zijn, stukken beter zijn dan wat er uit eindelijk op het album is terecht gekomen.

Ik bedoel: wie kiest eigenlijk de nr's uit? Dan bedoel ik nr's als crushed pearl, ivitation, strictly memphis, deep love, treat me like a fool en vooral de Keithballad You're too much.

Voorganger van Steel Wheels?! Feitelijk is dat zo, maar muzikaal gaat dit toch echt niet op. Dirty Work is een heerlijke zomerse plaat van de Stones. Voor mij staan er op dit album geen missers. Wel enkele uitschieters, maar als geheel is Dirty Work toch echt onterecht als flop afgedaan. Het klinkt allemaal behoorlijk rauw en de dubby sfeer in een aantal nummers geeft het geheel toch een eigen karakter. Dit is de laatste echte stones plaat (al wist ik niet dat Watts mist op een aantal nummers). Hierna kwam inderdaad Steel Wheels en dat was een prima aanleiding om weer te touren, maar de Stones zoals ik ze kende kwamen nooit meer terug.

Toch niet zo slecht als men je wil doen geloven. Ook dit album bevat een flinke scheut pop en meer bezieling dan ik in de jaren zeventig hoor. Het zal best dat ze ruzie hebben, maar dit album is daardoor wel een stuk levendiger. Ik zal niet zo ver gaan door het een goed album te noemen. Het doet me allemaal vrij weinig, maar ik erger me er ook niet aan. Too Rude mag dan wel redelijk lam zijn, maar het drumwerk vind ik wel heel leuk. Jammer genoeg heeft niemand ervoor kunnen zorgen dat Keith zijn bek houdt. Het is weer een typische zesjesplaat. Dat zullen de komende albums waarschijnlijk ook wel zijn.



Tussenstand:
1. 12x5
2. Sticky Fingers
3. Their Satanic Majesties Request
4. Aftermath
5. The Rolling Stones
6. The Rolling Stones No. 2
7. Some Girls
8. Out Of Our Heads
9. Tattoo You
10. Between The Buttons
11. Undercover
12. Dirty Work
13. Exile On Main St.
14. Emotional Rescue
15. Goat Head Soup
16. Beggars Banquet
17. It's Only Rock n Roll
18. Let It Bleed
18. Black And Blue

Ohohoh wat klinkt het allemaal niet als The Rolling Stones en net zoals Undercover luister ik hier best graag naar. Het gaat fout zodra Richards zijn mond weer open trekt en ik mis een kraker zoals Undercover Of The Night, maar helemaal de eerste drie tracks gaan er gewoon prima in. Historisch gezien een lastige periode van de band, maar het schudt de gemoederen weer even wakker. Die albums die zo door de fans gehaat worden bij dit soort oudere bands zijn alleen al voor de discussies leuk.

Tussenstand:
1. Sticky Fingers
2. Their Satanic Majesties Request
3. Goat Head Soup
4. Undercover
5. Let It Bleed
6. Dirty Work
7. Beggars Banquet
8. It's Only Rock N Roll
9. Some Girls
10. Aftermath
11. Exile On Main St.
12. Tattoo You
13. Between The Buttons
14. 12x5
15. Out Of Our Heads
16. Emotional Rescue
17. The Rolling Stones No. 2
18. The Rolling Stones
19. Black And Blue

Zeker, lennert, laat de discussie maar beginnen. Want hoewel ik niks tegen vernieuwing of eens een andere sound heb, wil ik ook graag goede nummers en bezieling horen en dat zijn twee dingen die ik op Dirty Work mis:

Dirty Work klinkt als het werk van groep individuen (feitelijk waren de Stones op dit punt in hun carrière geen echte band vanwege de ruzie tussen Mick en Keith en Charlie die aan de drank en drugs was) die alles willen, behalve met elkaar een album opnemen. Het resulteert in een tiental nummers zonder enige bezieling. Jagger doet dappere pogingen er nog iets van te maken door zo agressief mogelijk te zingen en Keith doet enkele pogingen er nog een rock 'n roll album van te maken, maar het mag allemaal niet baten. Het swingt totaal niet. Ik denk zelf dat dit voor een groot deel komt doordat Charlie door zijn drank- en drugsgebruik totaal uit vorm was.
De enige soort van memorabele riff horen we meteen in de eerste seconden van het album in One Hit, maar het leidt slechts tot een redelijk nummer. De overige rocknummers gaan geruisloos aan me voorbij zonder ook maar iets van een indruk achter te laten. Het enige wat mij de rocknummers op deze plaat bijblijft is het schreeuwen van Jagger. Ik hou absoluut niet van de zangstijl die hij op dit album laat horen.
Waar ik ook absoluut niet van hou is de lelijke jaren 80 productie van Dirty Work. Het draagt bij aan het zielloze klinische karakter van dit album en is wat dat betreft eigenlijk wel toepasselijk.
Het beste nummer van Dirty Work vind ik de cover Harlem Shuffle. Dat is tekenend voor de staat waarin het songschrijversduo Jagger/Richards verkeerde.

Onder de streep blijft er een album over waarbij ik heel weinig voel. Als de Stones Dirty Work nooit hadden gemaakt hadden we letterlijk helemaal niks gemist. In mijn opinie is dat met eerdere Stones albums nog niet voorgekomen. Ook op de mindere platen stond altijd wel minimaal één sterk nummer, of klonk er nog iets van bezieling of spelvreugde door.
Men zegt dat het voor een kunstenaar het ergst als iemand zegt dat hun kunst ze niks doet en dat is precies hoe ik over Dirty Work denk: het doet me niks. En daarom is dit voor mij de slechtste Stones-plaat, in elk geval tot nu toe.

Tussenstand:
1. Beggars Banquet: 5*
2. Exile On Main St.: 5*
3. Sticky Fingers: 5*
4. Let It Bleed: 4,5*
5. Aftermath: 4,5*
6. Black And Blue: 4,5*
7. The Rolling Stones: 4*
8. Their Satanic Majesties Request: 4*
9. Tattoo You: 4*
10. Out Of Our Heads US: 4*
11. Some Girls: 3,5*
12. The Rolling Stones Now!: 3,5*
13. 12 X 5: 3,5*
14. It's Only Rock 'N Roll: 3,5*
15. Goats Head Soup: 3*
16. The Rolling Stones No. 2: 3*
17. Undercover: 3*
18. Between The Buttons: 2,5*
19. Emotional Rescue: 2,5*
20. December's Children (And Everybody's): 2,5*
21. Dirty Work: 2*

Tja, dan luister ik weer eens naar Dirty Work als ik de studio albums afwerk van 1971 tot nu en dan begrijp ik de onvoldoende voor dit album hier niet helemaal. Dit is natuurlijk niet het hoogtepunt uit het oeuvre van the Rolling Stones, maar het is best een hele aardige jaren '80 plaat. Het begint gelijk goed met One Hit (To the Body), gevolgd door het prima Fight en de geinige single Harlem Shuffle. Verderop zijn Winning Ugly, titelsong Dirty Work, Had It with You en vooral één van de betere Keith Richards songs Sleep Tonight toch helemaal niet verkeerd. De rest is aardig, ook het buitenbeentje Too Rude. Niet verkeerd om ook deze Stones plaat af en toe eens op te zetten.

Begrijp niet zo goed waarom Dirty Work zoveel bad rap ontvangt. Vind het een prima album met Mick Jagger vocaal in topvorm. Zeker de Glimmer Twins vochten elkaar de tent uit, toch staan er prima songs op dit album. Lekker fel ook gespeeld. En met Key To The Highway een mooi eerbetoon aan hun net overleden "onzichtbare" pianist Ian Stewart. Jimmy Page speelt ook een lekker stukje gitaar mee op One Hit. En de clip van Harlem Shuffle was natuurlijk geweldig!

Net als Emotional Rescue beter dan men oordeelde. The Stones hebben betere platen gemaakt dat is zeker maar imho geen enkele slechte