menu

Lera Lynn - Plays Well with Others (2018)

mijn stem
3,71 (14)
14 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: Single Lock

  1. Same Old Song (4:16)

    met Peter Bradley Adams

  2. Lose Myself (3:30)

    met John Paul White

  3. What Is Love (3:14)

    met Dylan LeBlanc

  4. Breakdown (2:58)

    met Andrew Combs

  5. Crimson Underground (3:09)

    met Rodney Crowell

  6. Wolf Like Me (4:05)

    met Shovels & Rope

  7. Nothin to Do with Your Love (3:27)

    met JD McPherson

  8. In Another Life (3:32)

    met Nicole Atkins

  9. Almost Persuaded (3:11)

    met John Paul White

totale tijdsduur: 31:22
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,5
Was deze alweer bijna vergeten.

Zo als het een goed Folk album betaamt staan de vocalen en de akoestische gitaren voor in de mix en zit er verder weinig aankleding bij. Mochten er andere instrumenten meedoen dan staan die wat verder in de mix om zo niet te veel af te leiden. Ook de galm is beperkt en soms doen de nummers wat minimaal aan maar dat alles staat in dienst van de focus op stemmen, tekst en de akoestische gitaren. Terecht want die zijn mooi.

Same Old Song (feat. Peter Bradley Adams) opent met cello vrij donker en doet even denken aan R.E.M. door er ook even een ukelele bij te halen, maar die intro die je even op het verkeerde been zet is het toch Folk wat de klok slaat. De stem en stijl van zingen door Lera doet denken aan Judie Tzuke. Muzikaal ook meteen het meest aangeklede nummer met af en toe wat strijkers en contrabas.

What Is Love is prachtig en terecht een single. Ze hadden hier kunnen kiezen om er violen toe te voegen en het echt zoet romantisch te maken maar hebben dat gelukkig niet gedaan. De stemmen van Lera en Dylan passen heel goed bij elkaar, maar eigen kan ik dat over alle samenwerkingen zeggen.

Er staan ook wat uitbundigere nummers op zoals Nothin to Do with Your Love (feat. JD McPherson) die een 70s Folk Rock vibe heeft. Lera mag hier haar strot verder open trekken en iets buiten de lijntjes gaan van de rest van de sfeer van het album.

In Another Life met Nicole Atkins was de reden om dit album een kans te geven maar laat dat nou net het minst onderscheidende nummer zijn. Nicole doet alleen wat mee in de backing vocals. Terwijl Lera met lichte bibber in de stem klinkt als Luz Elena Mendoza, de zangeres van Y La Bamba.

Afsluiter Almost Persuaded neigt meer naar Country / Amerikana.

Het is lastig een favoriet te kiezen want het zijn allen bijna even sterk. Ik geef hier na de eerste beluistering dan ook meteen 4* aan.

Voor wie van het vroege werk van Low houd is dit een aanrader want de stem van Lera en manier van zingen lijkt wel wat op dat van Mimi Parker.

Zal wel knap lastig tot onmogelijk worden om dit live te spelen met zoveel verschillende samenwerkingen.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lera Lynn - Plays Well With Others: A Duets Album - dekrentenuitdepop.blogspot.com


Lera Lynn trok nadrukkelijk de aandacht als weemoedige nachtclubzangeres in de geweldige HBO serie True Detective, waarna bleek dat ze ook al een tweetal prima platen op haar naam had staan.

Deze werden vervolgens ruimschoots overtroffen door het in 2016 verschenen Resistor, waarmee de singer-songwriter uit Nashville, Tennessee, zich definitief schaarde onder de smaakmakers van het moment.

Lera Lynn heeft sinds de release van Resistor vooral op het podium gestaan en brengt nu een plaat uit die als tussendoortje zal worden gekarakteriseerd. Het is gelukkig wel een heel aardig tussendoortje geworden en wat mij betreft zelfs veel meer dan dat.

Op Plays Well With Others, ondertitel A Duets Album, laat Lera Lynn horen dat ze het inderdaad prima doet in de samenwerking met anderen. In alle songs op de ruim een half uur durende plaat laat de Amerikaanse singer-songwriter zich immers bijstaan door een collega muzikant, wat een fraaie serie duetten oplevert.

Het zijn vooral mannelijke collega’s uit het rootssegment die aanschuiven op de nieuwe plaat van Lera Lynn, onder wie John Paul White (The Civil Wars), Dylan LeBlanc, J.D. McPherson, Andrew Combs en ouwe rot Rodney Crowell. De eer van de vrouwelijke muzikanten wordt gered door de helft van het duo Shovels & Rope en Nicole Atkins, en natuurlijk is Lera Lynn er zelf ook nog.

Plays Well With Others kiest in het merendeel van de songs voor een betrekkelijk sobere benadering. De plaat heeft niet veel meer nodig dan akoestische gitaren en fraaie stemmen, waarbij de stem van Lera Lynn steeds opvallend mooi samensmelt met die van haar gasten. Hiernaast slaagt de singer-songwriter uit Nashville er ook dit keer in om haar songs met wat subtiele accenten van met name strijkers te voorzien van een wat donkere en broeierige sfeer.

Het is misschien maar een half muziek en het is misschien maar een tussendoortje, maar hoe vaker ik Plays Well With Others hoor, hoe beter de plaat me bevalt. Lera Lynn nam de plaat op in de studio van John Paul White, die de plaat mede produceerde en voorzag van een prachtig akoestisch geluid. Het is een geluid dat fraai kleurt bij de heerlijke stem van Lera Lynn, die laat horen dat zwoel en onderkoeld prima samen kunnen gaan.

Wat Plays Well With Others nog wat knapper maakt is het feit dat de plaat vooral nieuwe songs bevat en het zijn songs die Lera Lynn samen schreef met de aangeschoven gastmuzikanten. Het levert een verrassend veelzijdige plaat op, met de ingetogen instrumentatie en de heerlijke stem van Lera Lynn als constante factoren en uiteindelijk toch ook een opvallend groot aantal raakvlakken met haar vorige plaat.

En zo heeft de singer-songwriter uit Nashville met een tussendoortje toch een waardig opvolger van Resistor afgeleverd en legt ze de lat voor haar volgende plaat nog net een stukje hoger. Een plekje op de eregalerij lonkt wat mij betreft. Erwin Zijleman

avatar van otherfool
3,0
Nog best een afwisselend plaatje van deze charmante mevrouw uit Nashville met folky (f)luisternummertjes, wat country en ook wel uptempo werk. Nav een concert deze plaat beluisterd en er staan een paar mooie samenwerkingen op (het duo Crimson Underground en Wolf Like Me (cover blijkbaar) vind ik het beste). Voor de rest luistert het lekker weg, buiten die ene misser dan (het werkelijk oervervelende Nothing to do with your love).

Gast
geplaatst: vandaag om 13:10 uur

geplaatst: vandaag om 13:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.