menu

The Rolling Stones - Between the Buttons (1967)

mijn stem
3,74 (281)
281 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Decca

  1. Yesterday's Papers (2:04)
  2. My Obsession (3:17)
  3. Back Street Girl (3:27)
  4. Connection (2:08)
  5. She Smiled Sweetly (2:44)
  6. Cool, Calm, and Collected (4:17)
  7. All Sold Out (2:17)
  8. Please Go Home (3:17)
  9. Who's Been Sleeping Here? (3:55)
  10. Complicated (3:15)
  11. Miss Amanda Jones (2:47)
  12. Something Happened to Me Yesterday (4:55)
totale tijdsduur: 38:23
zoeken in:
avatar van teus
3,5
henk01 schreef:
Welke between the buttons moet ik nu aanschaffen volgens de kenners?

ik zou de U.K nemen
Tenzij je de de dubbele A-side single erop wil (U.S) maar dan heb je de verbasterde versie minus enkele albumtracks

avatar van henk01
Deze dus. Weet je ook waar je deze voor een redelijke prijs kan kopen?

avatar van teus
3,5
henk01 schreef:
Deze dus. Weet je ook waar je deze voor een redelijke prijs kan kopen?

weet ik ff niet Henk, je heb de meeste remasters uit de Decca periode (t/m'70) voor onder een tientje, ff online speuren denk ik

avatar van henk01
Thankz!

avatar van lennon
3,0
Ik heb met interesse de bovenstaande verhalen gelezen. Ik vind dit de minst aantrekkelijke Stones plaat, maar door de verhalen hierboven heb ik de plaat weer eens opgelegd om te kijken of ik mijn mening eventueel kan herzien.

Yesterdays papers, connection en she smiled sweetly vind ik zeker erg de moeite waard, maar voor mij blijft de plaat door het ijs zakken met zwakkere nummers. Zeker de circus (en Dylan) achtige nummers helpen niet echt bij het opwaarderen van het album.

Nee, mijn 3 sterren zijn eigenlijk al een ruim cijfer. Hoger wordt de waardering voor dit album echt niet.

avatar van Droombolus
4,5
Ook Miss Amanda Jones en Back Street Girl doen je niks ?

avatar van caravelle
Inderdaad geen hoogvlieger en nogal soft geproduceerd. Yesterday's papers is op zich best een goed nummer maar blijft zo braaf net als de rest. De Rolling Stones bijten hier niet door naar een hoger niveau. Pas vanaf Let it bleed en vooruit de lp daarvoor krijgen ze een eigen gezicht. 6 en 12 hadden echt nooit op deze plaat mogen verschijnen. Connection is dan ook wel weer aardig. De hoes ook trouwens.

avatar van heartofsoul
5,0
caravelle schreef:
Pas vanaf Let it bleed en vooruit de lp daarvoor krijgen ze een eigen gezicht. 6 en 12 hadden echt nooit op deze plaat mogen verschijnen.


Wat een onzin... - maar iedereen zijn eigen mening natuurlijk.

avatar van caravelle
Je hebt misschien wel een beetje gelijk hoor Heartofsoul maar ik bedoel eigenlijk een volwaardig goeie lp zonder vele missers waar ik de Rolling Stones toch vaak op betrap.

avatar van nlkink
Mijn favoriete Stones periode begint ook bij 1968 met de singles Jumping Jack Flash met de schitterende B-kant Child Of The Moon en het album Beggars Banquet en vervolgens Let It Bleed, Get Yer Ya Ya's Out, Sticky Fingers en Exile On Main Street. Ook vind ik Black & Blue heel goed, maar daarna houdt het wel zo'n beetje op.
Het meerendeel van Between The Buttons ken ik via drie verzamelaars die mijn broer vroeger had, Stones Story vol. 1, 2 & 3.
De hierboven gelezen bijdrages maken me eigenlijk toch wel een beetje nieuwsgierig om het album een keer in zijn geheel te beluisteren.

avatar van lennon
3,0
caravelle schreef:
Je hebt misschien wel een beetje gelijk hoor Heartofsoul maar ik bedoel eigenlijk een volwaardig goeie lp zonder vele missers waar ik de Rolling Stones toch vaak op betrap.


Aftermath is toch een erg goed album vind ik

avatar van heartofsoul
5,0
caravelle: Ik denk dat je wellicht meer een rockliefhebber bent dan een popliefhebber, en dan valt allerlei (voor mij) heel aardige sixtiesmuziek snel af. Dat leid ik af uit het feit dat je het album "braaf" vind. Kwestie van smaak, en daar val ik niet over. Wel een beetje over hun vermeende gezichtsloosheid (omdat je de muziek pas vanaf Let it Bleed sterk genoeg vind, neem ik aan), wat ik een erg rare redenering vind. En dat je Cool, Calm and Collected en Something Happened to Me Yesterday zulke missers vind dat ze eigenlijk niet hadden mogen worden gereleased, bewijst eigenlijk alleen maar dat dit album niet voor jouw oren is gemaakt. Geeft niks, ik vond alleen je beweringen potsierlijk.

avatar van Droombolus
4,5
nlkink schreef:
drie verzamelaars die mijn broer vroeger had, Stones Story vol. 1, 2 & 3..


Hah ! Ik had vroegâh een cassette voor in de wandelman met aan de ene kant Aftermath en aan de andere BTB, helemaal samengesteld van die 3 comps. Alles staat daarop .........Ik heb ze trouwens nog steeds in de kast. Ooit eens geprobeerd er vanaf te komen via Marktplaag maar er was totaal geen interesse voor .

avatar van lennon
3,0
Droombolus schreef:
(quote)


Hah ! Ik had vroegâh een cassette voor in de wandelman met aan de ene kant Aftermath en aan de andere BTB, helemaal samengesteld van die 3 comps. Alles staat daarop .........Ik heb ze trouwens nog steeds in de kast. Ooit eens geprobeerd er vanaf te komen via Marktplaag maar er was totaal geen interesse voor .


Ik zoek deel 3 al een tijdje anders

avatar van Droombolus
4,5
Dat was/is mijn probleem ........ ik wil alle 3 in 1 keer kwijt

avatar van Kos
3,0
Kos
Paalhaas schreef:
De tracklist die hier is weergegeven is van de UK-editie. De US-editie is een stuk beter, die bevat namelijk de klassiekers 'Let's spend the night together' en 'Ruby Tuesday':

1. Let's Spend the Night Together
2. Yesterday's Papers
3. Ruby Tuesday
4. Connection
5. She Smiled Sweetly
6. Cool, Calm and Collected
7. All Sold Out
8. My Obsession
9. Who's Been Sleeping Here
10. Complicated
11. Miss Amanda Jones
12. Something Happened to Me Yesterday


Nogal belangrijk verschil ja!

avatar van zaaf
4,0
Alleen een beetje dom dat ze daarvoor juist Back Street Girl eraf hebben gelaten (en Please Go Home natuurlijk).

avatar van pmac
3,0
De US versie is beter vanwege de twee singles. Hier staat dan wel weer Back street girl op. Een wat cynisch en bot nummer met een tekst die niet erg past bij de prachtige en ingetogen melodie. De Stones probeerden hier om mee te gaan met het mild kritisch en cynische geluid van de Kinks. Dat klinkt bij Jagger en de zijnen toch niet erg geslaagd en vooral erg geforceerd. De productie is eigenlijk ook niet wat je van een album uit 67 zou verwachten. Hoewel de singles uit deze periode allemaal sterk waren valt deze lp tegen. De Stones hadden twee lp s nodig om hun definitieve sound te hervinden en daarvan is deze de eerste. Wel charmant maar tevens ondermaats.

avatar van musician
4,5
Ik heb vermoedelijk de beste versie van iedereen
De mono versie (geweldig geluid), Engelse volgorde met daarna 7 bonustracks waaronder Let's spend the night together, Ruby Tuesday maar ook Have you seen your mother, baby.

Daar is nu echt over nagedacht, deze uitgave

avatar van lennon
3,0
Welk categorie nummer heeft jouw uitgave als ik vragen mag? Ga ik daar eens naar op zoek.

avatar van musician
4,5
Ik heb de cd even uit het hoesje gehaald.

Decca LK4852.

Maar ik heb een somber bericht voor je. Onder Decca staat For Promotional Use Only. Zie ik nu pas, was mij eigenlijk nog nooit opgevallen.
Dacht dat het ooit deel had uitgemaakt van een reeks opnieuw uitgegeven mono releases van de Stones.

Bieden?

avatar van lennon
3,0
musician schreef:
Ik heb de cd even uit het hoesje gehaald.

Decca LK4852.

Maar ik heb een somber bericht voor je. Onder Decca staat For Promotional Use Only. Zie ik nu pas, was mij eigenlijk nog nooit opgevallen.
Dacht dat het ooit deel had uitgemaakt van een reeks opnieuw uitgegeven mono releases van de Stones.

Bieden?


Dank voor t delen. Ik vermoed dat je een bootleg hebt, gezien discogs en de bonusnummers?

The Rolling Stones - Between The Buttons (CD, Album) at Discogs

Wil natuurlijk niet zeggen dat t niet prettig is dat je alles op een schijfje hebt staan. Dat zal het album zeker upgraden.

avatar van lennon
3,0
Door het Stones compleet boek kom ik er achter dat Brain Jones op veel nummers misschien aanwezig was, maar op merendeel waarschijnlijk niet. En als ie er al was, lag zijn interesse in alles behalve zijn gitaar. En dat vind ik typerend, ik vind t geen slecht album, maar dit album mist die extra flair..zou dat het gemis van Jones kunnen zijn?

Tevens lees ik dat de opnames voor het eerst plaatsvonden zonder dat er een tour tussendoor liep, dus veel meer tijd en dus veel meer verdovende middelen.

Tevens brak het psychedelische tijdperk aan, en dit is ook wel een overgangs album geworden.

Is het bar slecht, nee.. maar vergeleken met wat vooraf ging gewoon wat minder spectaculair.

Nu ik wat meer van de achtergrond weet, maakt het de plaat tegelijkertijd ook weer wat boeiender.

Het tijdperk Jones was wel aanstaande, ik lees commentaar van Richards dat t toen erg slecht met hem ging, en dat hij zich (bijvoorbeeld bij t maken van de hoes) heel erg rebels gedroeg en nergens zin in had. Dat moet erg irritant geweest zijn. En wat een gemis tegelijk, want deze man was toch wel de geniale muzikant in de band, die een wezenlijk verschil maakte.

avatar van devel-hunt
3,5
Brian Jones voelde zich compleet overschaduwd door Jagger/Richards, niet gehoord en niet gezien. Hij was het na Aftermath niet eens met de muzikale koers van de groep, wilde dichter bij zijn grote liefde de blues blijven, maar vond geen gehoor, vooral niet bij Jagger die steeds dominanter werd. Waardoor Jones zich waarschijnlijk steeds meer ging afzetten alleen niet op de goede manier.
Vanaf between the Buttons werd de bijdrage van Jones steeds kleiner totdat hij letterlijk en figuurlijk verdween.

avatar van lennon
3,0
Erg jammer. Die blues kant van the Stones vind ik persoonlijk heerlijk, en Jones excelleert daarin ook enorm.

avatar van lennert
3,5
Vreemd. Ik had verwacht dat de scores nu wel omhoog zouden gaan, maar ik vind Between The Buttons eigenlijk wel erg gezapig terwijl ik juist had verwacht/gehoopt dat de band met de eigen songs weer iets meer ballen zou gaan tonen. Dat valt nu nog tegen. Niet dat het album een complete blamage, maar het doet me toch pijn om te constateren dat de barok-pop van zowel The Beatles als The Rolling Stones me niet heel veel doet. Cool, Calm, and Collected is wel tof en songs als Who's Been Sleeping Here en Complicated zijn ook echt tof. Afsluiter Something Happened To Me Yesterday met zijn blazers haalt helaas weer Beatles-herinneringen naar boven waar ik liever bij wegblijf. Een krappe 3.5, want nog steeds is het echt niet vervelend om naar te luisteren, maar het mag nog steeds spannender.

Tussenstand:
1. Aftermath
2. Between The Buttons
3. 12x5
4. Out Of Our Heads
5. The Rolling Stones No. 2
6. The Rolling Stones

avatar van RuudC
3,0
Ook ik had andere verwachtingen van dit album. Er zijn momenten waarop ik de indruk heb dat de Stones vooral proberen The Beatles na te doen. De blues zijn ze hier in elk geval behoorlijk kwijt. Ik vind het ook een opvallend gitaar-arm album en dat doet het geheel ook niet goed. De songs vallen echt in het middenmoter circuit; geen hits, geen echte afknappers.

Inmiddels zijn we aanbeland in 1967. Het jaar waarin acts als The Beatles (die winnen de competitie met de Stones nu met gemak), The Doors, Jefferson Airplane, Cream, Jimi Hendrix met fenomenaal werk op de proppen komen. In dat licht valt The Rolling Stones wel behoorlijk tegen. De andere bands gaan echt voor hun eigen ding en hier luister ik naar een wat gemakzuchtige poprockplaat.

Tussenstand:
1. 12x5
2. Aftermath
3. The Rolling Stones
4. The Rolling Stones No. 2
5. Out Of Our Heads
6. Between The Buttons

avatar van teus
3,5
RuudC en lennert zet je dan maar schrap voor het volgende bijzondere Stonesalbum ,

avatar van Droombolus
4,5
RuudC schreef:
In dat licht valt The Rolling Stones wel behoorlijk tegen.


Vond ik destijds ook, maar ondertussen is het hier wel een van de meest gedraaide Stones platen. Het is gewoon een lekker licht verteerbaar pop album. Rock begint bij de Stoons pas met Beggar's Banquet.

avatar van RuudC
3,0
Licht verteerbare pop is niet wat ik zoek, dus ik vrees dat het album bij mij niet zal groeien als ik het de kans zou geven. Mijn hoop is nu dan ook gevestigd op de albums van Beggar's Banquet t/m Exile. We gaan het zien!

avatar van Jelle78
2,5
Met Between The Buttons komen we bij het eerste Stones album waar ik het predicaat "niet goed" op zou willen plakken (December's Children buiten beschouwing gelaten, want dat zie ik meer als een verzamelalbum). Er staan wel enkele mooie nummers op, maar als geheel schieten de heren Stones hier te ver door in de flower power die destijds erg populair was. Het is mij allemaal veel te vrolijk en hippie-achtig. Hierdoor heeft het album de tand des tijd ook niet erg goed weten te doorstaan. Ik draai het maar weinig en als ik aan de Stones denk komt dit album alleen naar boven vanwege de iconische hoesfoto, gemaakt door Gered Mankowitz (die ook de hoesfoto voor December's Children heeft gemaakt). De hoesfoto geeft de staat waarin de Stones op dat moment verkeerden aardig weer. Vermoeid door het zware tourschema en de steeds grotere hoeveelheden drank en drugs die daaraan te pas kwamen. Brian Jones die achter Mick en Keith staat, z'n gezicht in z'n kraag verstopt en naar beneden kijkt als teken van zijn afnemende invloed in de groep, die hij nota bene zelf had opgericht.
Nummers als She Smiled Sweetly, Cool Calm And Collected en Something Happenend To Me Yesterday, ik kan er niks mee. De rocknummers zoals All Sold Out, Complicated en Please Go Home zijn redelijk op z'n best. Dit is niet zoals ik de Stones wil horen. Sterker nog, als er geen Rolling Stones op de hoes had gestaan had ik hier maximaal 1x naar geluisterd.
Natuurlijk valt er nog wel het één en ander te genieten. Back Street Girl is een mooie ballad en Connection is een lekkere rocker, waarop we voor het eerst Keith op gedeelde lead met Mick horen. Verder zijn het vooral de singles uit deze periode die klassiekers zijn geworden, namelijk Let's Spend The Night Together en Ruby Tuesday. Vooral dat laatste nummer reken ik tot het beste dat de Stones ooit opgenomen hebben. Dus ze konden het nog wel, alleen laten ze dat op dit album niet horen. Overigens staan deze twee nummers wel op de US versie van dit album. Voor de algehele kwaliteit van het album maakt dat overigens weinig uit. Zie voor een verdere toelichting de US versie van dit album.

Tussenstand:
1. Aftermath: 4,5*
2. The Rolling Stones: 4*
3. Out Of Our Heads US: 4*
4. The Rolling Stones Now!: 3,5*
5. 12 X 5: 3,5*
6. The Rolling Stones No. 2: 3*
7. Between The Buttons: 2,5*
8. December's Children (And Everybody's): 2,5*

avatar van west
4,0
Dit is natuurlijk geen licht verteerbare pop, wat ik hierboven lees. Dit is vrij relaxte rock muziek vol met allerlei mooie instrumentale details. Lekker op de zondagmorgen merk ik. En je moet 'm inderdaad wat vaker draaien, want ik begon ooit ook op 3* maar inmiddels is dit fijne album aardig gegroeid bij mij.

Het zijn soms haast verhalende songs die Mick Jagger uitstekend zingt. Simpel zijn de nummers niet als je bijvoorbeeld al op alle instrumenten gaat letten die gebruikt worden. Ze zitten knap in elkaar. Na een paar keer draaien openbaart zich zo een mooi sixties album. Er staat ook geen minder nummer op. Ook niet een echt opvallend goed nummer, want de singles Let's Spend the Night Together en vooral Ruby Tuesday staan alleen op de USA versie. Maar genoeg moois dus om van te genieten.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:25 uur

geplaatst: vandaag om 02:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.