Nick Cave & The Bad Seeds - Distant Sky (2018)
Alternatieve titel: Live in Copenhagen
mijn stem
46 stemmen
0
geplaatst: 10 juli 2018, 23:50 uur
Jammer dat het maar om een EP met vier nummers gaat en niet het hele concert. Dat zal vast nog wel op dvd uitgebracht worden neem ik aan.
0
geplaatst: 25 september 2018, 13:17 uur
Las dat deze release zeer gelimiteerd is, dus meteen besteld. Show in Ziggo was werkelijk schitterend en deze Show ook in bios gezien!
Laten we hopen dat deze show ook op dvd uitkomt!
Laten we hopen dat deze show ook op dvd uitkomt!
1
geplaatst: 27 september 2018, 18:57 uur
Live albums.... ik heb er niet veel mee. Je moet er bij geweest zijn, je moet het hebben beleefd, ervaren en er in opgegaan zijn.
En dat gebeurde in de Ziggo Dome. Vooraf was ik er niet helemaal zeker van hoe dat zou gaan uitpakken. Zijn laatste albums zijn sober en ingetogen, dat moet haast wel verzuipen in zo'n grote hal. Hoe verrassend dat het tegenovergestelde gebeurde: die grote zaal werd ineens een kleine club waar Cave de menigte volledig in zijn greep kreeg. Bezwerend!
Van die tour is er nu deze EP met slechts vier nummers die een aardige dwarsdoorsnede ervan geven: de nieuwe nummers in de vorm van Jubilee Street en Distant Sky en de ouwetjes in de vorm van From Her to Eternity en mijn persoonlijke favoriete Cave-nummer The Mercy Seat, die hier een andere uitvoering krijgt.
Distant Sky moet hier nog indringender geweest zijn omdat Else Torp op het podium stond, wat in de Ziggo Dome niet aan de orde was. Daar werden we toegezongen vanaf video. Mooi, maar je mist dan toch de live chemie. Hoe mooi is dat hier dan en hoe zuiver zingt ze het nummer. Een nummer dat tot mijn favoriete Cave-nummers is gaan behoren.
En toch..... het blijft een live EP. Het publiek is niet heel erg nadrukkelijk aanwezig (ongetwijfeld net als in Amsterdam, zwaar onder de indruk en muisstil af en toe) en het klinkt allemaal goed. Maar je moet er gewoon bij zijn. Nu is het vooral een mooi souvenir van wat ik als één van de beste concerten ooit beschouw die ik heb mogen meemaken en dan is het ook nog eens in een andere stad.
En dat gebeurde in de Ziggo Dome. Vooraf was ik er niet helemaal zeker van hoe dat zou gaan uitpakken. Zijn laatste albums zijn sober en ingetogen, dat moet haast wel verzuipen in zo'n grote hal. Hoe verrassend dat het tegenovergestelde gebeurde: die grote zaal werd ineens een kleine club waar Cave de menigte volledig in zijn greep kreeg. Bezwerend!
Van die tour is er nu deze EP met slechts vier nummers die een aardige dwarsdoorsnede ervan geven: de nieuwe nummers in de vorm van Jubilee Street en Distant Sky en de ouwetjes in de vorm van From Her to Eternity en mijn persoonlijke favoriete Cave-nummer The Mercy Seat, die hier een andere uitvoering krijgt.
Distant Sky moet hier nog indringender geweest zijn omdat Else Torp op het podium stond, wat in de Ziggo Dome niet aan de orde was. Daar werden we toegezongen vanaf video. Mooi, maar je mist dan toch de live chemie. Hoe mooi is dat hier dan en hoe zuiver zingt ze het nummer. Een nummer dat tot mijn favoriete Cave-nummers is gaan behoren.
En toch..... het blijft een live EP. Het publiek is niet heel erg nadrukkelijk aanwezig (ongetwijfeld net als in Amsterdam, zwaar onder de indruk en muisstil af en toe) en het klinkt allemaal goed. Maar je moet er gewoon bij zijn. Nu is het vooral een mooi souvenir van wat ik als één van de beste concerten ooit beschouw die ik heb mogen meemaken en dan is het ook nog eens in een andere stad.
0
Jan uit Berlijn
geplaatst: 27 september 2018, 23:46 uur
aERodynamIC schreef:
Live albums.... ik heb er niet veel mee. Je moet er bij geweest zijn, je moet het hebben beleefd, ervaren en er in opgegaan zijn.
En dat gebeurde in de Ziggo Dome. Vooraf was ik er niet helemaal zeker van hoe dat zou gaan uitpakken. Zijn laatste albums zijn sober en ingetogen, dat moet haast wel verzuipen in zo'n grote hal. Hoe verrassend dat het tegenovergestelde gebeurde: die grote zaal werd ineens een kleine club waar Cave de menigte volledig in zijn greep kreeg. Bezwerend!
Van die tour is er nu deze EP met slechts vier nummers die een aardige dwarsdoorsnede ervan geven: de nieuwe nummers in de vorm van Jubilee Street en Distant Sky en de ouwetjes in de vorm van From Her to Eternity en mijn persoonlijke favoriete Cave-nummer The Mercy Seat, die hier een andere uitvoering krijgt.
Distant Sky moet hier nog indringender geweest zijn omdat Else Torp op het podium stond, wat in de Ziggo Dome niet aan de orde was. Daar werden we toegezongen vanaf video. Mooi, maar je mist dan toch de live chemie. Hoe mooi is dat hier dan en hoe zuiver zingt ze het nummer. Een nummer dat tot mijn favoriete Cave-nummers is gaan behoren.
En toch..... het blijft een live EP. Het publiek is niet heel erg nadrukkelijk aanwezig (ongetwijfeld net als in Amsterdam, zwaar onder de indruk en muisstil af en toe) en het klinkt allemaal goed. Maar je moet er gewoon bij zijn. Nu is het vooral een mooi souvenir van wat ik als één van de beste concerten ooit beschouw die ik heb mogen meemaken en dan is het ook nog eens in een andere stad.
Live albums.... ik heb er niet veel mee. Je moet er bij geweest zijn, je moet het hebben beleefd, ervaren en er in opgegaan zijn.
En dat gebeurde in de Ziggo Dome. Vooraf was ik er niet helemaal zeker van hoe dat zou gaan uitpakken. Zijn laatste albums zijn sober en ingetogen, dat moet haast wel verzuipen in zo'n grote hal. Hoe verrassend dat het tegenovergestelde gebeurde: die grote zaal werd ineens een kleine club waar Cave de menigte volledig in zijn greep kreeg. Bezwerend!
Van die tour is er nu deze EP met slechts vier nummers die een aardige dwarsdoorsnede ervan geven: de nieuwe nummers in de vorm van Jubilee Street en Distant Sky en de ouwetjes in de vorm van From Her to Eternity en mijn persoonlijke favoriete Cave-nummer The Mercy Seat, die hier een andere uitvoering krijgt.
Distant Sky moet hier nog indringender geweest zijn omdat Else Torp op het podium stond, wat in de Ziggo Dome niet aan de orde was. Daar werden we toegezongen vanaf video. Mooi, maar je mist dan toch de live chemie. Hoe mooi is dat hier dan en hoe zuiver zingt ze het nummer. Een nummer dat tot mijn favoriete Cave-nummers is gaan behoren.
En toch..... het blijft een live EP. Het publiek is niet heel erg nadrukkelijk aanwezig (ongetwijfeld net als in Amsterdam, zwaar onder de indruk en muisstil af en toe) en het klinkt allemaal goed. Maar je moet er gewoon bij zijn. Nu is het vooral een mooi souvenir van wat ik als één van de beste concerten ooit beschouw die ik heb mogen meemaken en dan is het ook nog eens in een andere stad.
Ik ben het niet helemaal met je eens.
Ten eerste zijn albums bewerkte versies. Tot in den treure richting 'perfectie'. Live hoor je de ware muziekant.
Als ik mijn favoriete muziekanten wil beluisteren (TWOD, Archive, Jeff Buckley) dan gaat mijn voorkeur altijd uit naar de live-opnames. De eerste 2 heb ik dan ook meerdere malen live gehoord. De 3e helaas niet. 'Jong' zijn heeft ook zijn nadelen
.In het geval van Nick Cave idem dito. De albums zijn prachtig, maar live (of je er dan bij was of niet) zijn adembenemend en hebben wat mij betreft méér toegevoegde waarde dan een (over)geproduceerd album. Al heb ik bij Nick Cave het gevoel dat er in de studio niet echt veel 'gekunsteld' wordt.
0
geplaatst: 27 september 2018, 23:55 uur
En dan heb je nog een hele rits "live" albums die achteraf flink bijgeschaaft (in een studio!) en opgekalefaterd worden om ze beter te laten klinken en eventuele foutjes weg te poetsen.... Wat dat betreft is het bij een concert zelf aanwezig zijn inderdaad nog altijd het beste/natuurgetrouwe.
0
Jan uit Berlijn
geplaatst: 28 september 2018, 00:12 uur
Poles Apart schreef:
En dan heb je nog een hele rits "live" albums die achteraf flink bijgeschaaft (in een studio!) en opgekalefaterd worden om ze beter te laten klinken en eventuele foutjes weg te poetsen.... Wat dat betreft is het bij een concert zelf aanwezig zijn inderdaad nog altijd het beste/natuurgetrouwe.
En dan heb je nog een hele rits "live" albums die achteraf flink bijgeschaaft (in een studio!) en opgekalefaterd worden om ze beter te laten klinken en eventuele foutjes weg te poetsen.... Wat dat betreft is het bij een concert zelf aanwezig zijn inderdaad nog altijd het beste/natuurgetrouwe.
Klopt! in Dat opzicht is het in kunstzinnig opzicht ook een verbetering dat muziekanten hun brood verdienen met live-optredens in relatie tot het uitbrengen van albums. Maar jouw kritiek spitst zich hoofdzakelijk toe op de gladakkerige platenmaatschappelijke jungs. Die, die moeten verkopen.
Ik ben dan ook een harstochtelijk voorstander van zaken als muziekanten helemaal vrij te laten. In wat ze uitbrengen en hoe.
0
geplaatst: 28 september 2018, 18:27 uur
Jan uit Berlijn schreef:
Ik ben het niet helemaal met je eens.
Ik ben het niet helemaal met je eens.
Ik vind een live concert een totale ervaring en die komt gewoon niet over op een album. Natuurlijk zijn er uitzonderingen hoor, maar thuis hoef ik er bijvoorbeeld geen publiek bij te horen. Zo ben ik een groot liefhebber van Zia Swoon's Band in a Box. Live, maar zonder publiek en die nummers kwamen live zoveel beter tot z'n recht, dus ook op dat album.
Ik ben het met je eens dat de live versies soms veel leuker of mooier zijn. Maar zoals al opgemerkt: er wordt ook iets te veel aan gesleuteld achteraf. Dat zal hier ongetwijfeld ook gedaan zijn.
Niet erg hoor maar daarom heeft met meestal niet mijn voorkeur met hier en daar wat uitzonderingen.
0
geplaatst: 28 september 2018, 18:37 uur
Vroeger zou deze EP bonusmateriaal zijn geweest bij een nieuwe cdsingle, kreeg je een miniconcert cadeau, zoals bij I Had A Dream, Joe, vind nu dat ze beter gewoon voor een hele live cd hadden kunnen kiezen, dit is wat geldklopperij.
0
Jan uit Berlijn
geplaatst: 29 september 2018, 00:38 uur
aERodynamIC schreef:
Ik vind een live concert een totale ervaring en die komt gewoon niet over op een album. Natuurlijk zijn er uitzonderingen hoor, maar thuis hoef ik er bijvoorbeeld geen publiek bij te horen. Zo ben ik een groot liefhebber van Zia Swoon's Band in a Box. Live, maar zonder publiek en die nummers kwamen live zoveel beter tot z'n recht, dus ook op dat album.
Ik ben het met je eens dat de live versies soms veel leuker of mooier zijn. Maar zoals al opgemerkt: er wordt ook iets te veel aan gesleuteld achteraf. Dat zal hier ongetwijfeld ook gedaan zijn.
Niet erg hoor maar daarom heeft met meestal niet mijn voorkeur met hier en daar wat uitzonderingen.
(quote)
Ik vind een live concert een totale ervaring en die komt gewoon niet over op een album. Natuurlijk zijn er uitzonderingen hoor, maar thuis hoef ik er bijvoorbeeld geen publiek bij te horen. Zo ben ik een groot liefhebber van Zia Swoon's Band in a Box. Live, maar zonder publiek en die nummers kwamen live zoveel beter tot z'n recht, dus ook op dat album.
Ik ben het met je eens dat de live versies soms veel leuker of mooier zijn. Maar zoals al opgemerkt: er wordt ook iets te veel aan gesleuteld achteraf. Dat zal hier ongetwijfeld ook gedaan zijn.
Niet erg hoor maar daarom heeft met meestal niet mijn voorkeur met hier en daar wat uitzonderingen.
Laat ik eens wat dieper op de beleving in gaan. Het leuke van live-versies vind ik meestal de improvisatie. Waar een nummer op een album vaak tussen de 4 en 6 minuten blijft hangen, is de live versie vaak een stuk langer. Vooral door improvisatie. En dat is juist, voor mij, van toegevoegde waarde. Je kent een nummer van het album en vervolgens wordt het in veel gevallen live nóg beter.
Het publiek kan op een live-opname aangenaam, maar ook storend zijn. Zalig vind ik de opnames van Jeff Buckley. Waar een hitsige kip steeds zijn naam krijst. Eerst reageert hij met: Honey, I don't go for screamers. En na hint nr.3: Fuck off.....just fuck off.... Dan is het leuk
.Maar goed, aan live-opnames wordt idd nog wel eens gesleuteld. Hoe leuk was het een jaar of 10 geleden, dat je na een Underworld-concert, direct na afloop een dubbel-cd met de opname van dát concert mee naar huis kon nemen. Tijd om te sleutelen was er niet. Ik geniet er nog steeds van.
0
Jan uit Berlijn
geplaatst: 29 september 2018, 00:42 uur
deric raven schreef:
Vroeger zou deze EP bonusmateriaal zijn geweest bij een nieuwe cdsingle, kreeg je een miniconcert cadeau, zoals bij I Had A Dream, Joe, vind nu dat ze beter gewoon voor een hele live cd hadden kunnen kiezen, dit is wat geldklopperij.
Vroeger zou deze EP bonusmateriaal zijn geweest bij een nieuwe cdsingle, kreeg je een miniconcert cadeau, zoals bij I Had A Dream, Joe, vind nu dat ze beter gewoon voor een hele live cd hadden kunnen kiezen, dit is wat geldklopperij.
Klopt, maar dat is het dolgedraaide geldcircus.
Er wordt gemolken, todat het slagroom is.
Eigenlijk is deze EP een lokkertje voor een live-dvd die er ongetwijfeld gaat komen.
En dan zijn de verkopen van dit mini-albumpje lekker meegenomen.
0
geplaatst: 29 september 2018, 00:43 uur
Jan uit Berlijn schreef:
Het leuke van live-versies vind ik meestal de improvisatie. Waar een nummer op een album vaak tussen de 4 en 6 minuten blijft hangen, is de live versie vaak een stuk langer. Vooral door improvisatie.
Het leuke van live-versies vind ik meestal de improvisatie. Waar een nummer op een album vaak tussen de 4 en 6 minuten blijft hangen, is de live versie vaak een stuk langer. Vooral door improvisatie.
Dat verschilt nogal per artiest. Sommigen blijven erg dicht bij het origineel en sommigen maken er een compleet andere versie van.
Zo'n cd gelijk kopen na het concert.... dat was even in ja. Ik heb er twee: van Pearl Jam en Pixies (die live exact zo speelden als op de albums). Ik draai ze nooit meer eerlijk gezegd.
Maar van de aftershow in Den Haag van Prince in 1988 kan ik enorm genieten ja. Soundboard bootleg maar oh wat heerlijk en het voegt heel veel toe.
En deze Cave? Best fijn, maar wat te kort en eigenlijk alleen The Mercy Seat vind ik als toevoeging interessant.
0
Jan uit Berlijn
geplaatst: 29 september 2018, 01:25 uur
aERodynamIC schreef:
Dat verschilt nogal per artiest. Sommigen blijven erg dicht bij het origineel en sommigen maken er een compleet andere versie van.
Zo'n cd gelijk kopen na het concert.... dat was even in ja. Ik heb er twee: van Pearl Jam en Pixies (die live exact zo speelden als op de albums). Ik draai ze nooit meer eerlijk gezegd.
Maar van de aftershow in Den Haag van Prince in 1988 kan ik enorm genieten ja. Soundboard bootleg maar oh wat heerlijk en het voegt heel veel toe.
En deze Cave? Best fijn, maar wat te kort en eigenlijk alleen The Mercy Seat vind ik als toevoeging interessant.
(quote)
Dat verschilt nogal per artiest. Sommigen blijven erg dicht bij het origineel en sommigen maken er een compleet andere versie van.
Zo'n cd gelijk kopen na het concert.... dat was even in ja. Ik heb er twee: van Pearl Jam en Pixies (die live exact zo speelden als op de albums). Ik draai ze nooit meer eerlijk gezegd.
Maar van de aftershow in Den Haag van Prince in 1988 kan ik enorm genieten ja. Soundboard bootleg maar oh wat heerlijk en het voegt heel veel toe.
En deze Cave? Best fijn, maar wat te kort en eigenlijk alleen The Mercy Seat vind ik als toevoeging interessant.
Ik vind artiesten die live net zo spelen als op een album eigenlijk niet zo interessant. Op een enkele uitzondering na dan. Maar dat zijn er voor mij persoonlijk bitter weinig.
Wat bij een live optreden van Cave (voor mij persoonlijk) het verschil uit maakt is de expressie. Zijn gezicht bij iedere noot. De (volgens mij) pure emotie. Dat is op een EPtje zoals deze niet waarneembaar.
Voor mij is zoiets dan ook een worsteling. Ik vind dat je bij echt goeie/mooie muziek je ogen moet kunnen sluiten. En het visuele aspect van ondergeschikt belang is. Ik heb een bloedhekel aan artiesten waar achterlijke danspasjes de boventoon voeren. Als ik zoiets wil zien ga ik wel naar een ballet-uitvoering. Die artiesten kunnen dat véél beter. Of naar een opera, waar de artiesten niet alleen vocaal, maar ook qua beweging academisch geschoold zijn.
Soit......meneer Nick slaagt erin om zowel in zijn albums als in zijn optredens emotie, die raakt, te leggen.
En dat waardeer ik zéér.
Dat is de essentie toch?
0
geplaatst: 29 september 2018, 01:49 uur
Van Cave 2 live dvd's, Live In Paradiso en God Is In The House.
Absoluut aanvullend, vooral die laatste, maar Cave weet mij met de live albums ook te raken, heeft hij geen beelden voor nodig.
3 concerten van hem mee gemaakt, en dan pas ervaar je het echt, niet te vergelijken met cd of dvd.
Maar dit blijft voor mij geldklopperij.
Absoluut aanvullend, vooral die laatste, maar Cave weet mij met de live albums ook te raken, heeft hij geen beelden voor nodig.
3 concerten van hem mee gemaakt, en dan pas ervaar je het echt, niet te vergelijken met cd of dvd.
Maar dit blijft voor mij geldklopperij.
0
Jan uit Berlijn
geplaatst: 29 september 2018, 23:59 uur
deric raven schreef:
Van Cave 2 live dvd's, Live In Paradiso en God Is In The House.
Absoluut aanvullend, vooral die laatste, maar Cave weet mij met de live albums ook te raken, heeft hij geen beelden voor nodig.
3 concerten van hem mee gemaakt, en dan pas ervaar je het echt, niet te vergelijken met cd of dvd.
Maar dit blijft voor mij geldklopperij.
Van Cave 2 live dvd's, Live In Paradiso en God Is In The House.
Absoluut aanvullend, vooral die laatste, maar Cave weet mij met de live albums ook te raken, heeft hij geen beelden voor nodig.
3 concerten van hem mee gemaakt, en dan pas ervaar je het echt, niet te vergelijken met cd of dvd.
Maar dit blijft voor mij geldklopperij.
Ik begrijp je helemaal. Maar van mij mag hij hoor. Al is het alleen maar om iedere dag een bloemetje op het graf van zijn zoon te leggen. Want dát is op zijn laatste album en de (prachtige) bioscoopvertoning de essentie toch? Pure emotie. Muziek vanuit het hart.......
Die volledige concertregistratie gaat er wel komen. Ik ben dan 1 van de eersten die het gaat kopen.
0
geplaatst: 30 september 2018, 00:21 uur
Hij is altijd al heel puur geweest, zelfs in zijn periodes van drank en drugs, maar zo gevoelig als op zijn laatste plaat is hij niet eerder geweest.
Ik ben zelf vader, en wil daarom niet denken aan wat hij nog steeds moet doorstaan.
En toch vind ik het allemaal minder vanaf The Boatman's Call.
Het rauwe, onvoorspelbare is stukken minder, al staat op No More Shall We Part wel nog steengoed werk, welke hoorbaar is op God Is In The House.
Van deze cdsingle, want dat is het voor mij, vind ik vooral de hoes prachtig.
The Mercy Seat is zijn beste nummer, maar heb ik al in tig live versies gehoord, zo ook From Her To Eternity.
Die nieuwere nummers geloof ik wel, maar daar ligt minder mijn interesse.
Ik ben zelf vader, en wil daarom niet denken aan wat hij nog steeds moet doorstaan.
En toch vind ik het allemaal minder vanaf The Boatman's Call.
Het rauwe, onvoorspelbare is stukken minder, al staat op No More Shall We Part wel nog steengoed werk, welke hoorbaar is op God Is In The House.
Van deze cdsingle, want dat is het voor mij, vind ik vooral de hoes prachtig.
The Mercy Seat is zijn beste nummer, maar heb ik al in tig live versies gehoord, zo ook From Her To Eternity.
Die nieuwere nummers geloof ik wel, maar daar ligt minder mijn interesse.
0
Jan uit Berlijn
geplaatst: 30 september 2018, 01:07 uur
deric raven schreef:
Hij is altijd al heel puur geweest, zelfs in zijn periodes van drank en drugs, maar zo gevoelig als op zijn laatste plaat is hij niet eerder geweest.
Ik ben zelf vader, en wil daarom niet denken aan wat hij nog steeds moet doorstaan.
En toch vind ik het allemaal minder vanaf The Boatman's Call.
Het rauwe, onvoorspelbare is stukken minder, al staat op No More Shall We Part wel nog steengoed werk, welke hoorbaar is op God Is In The House.
Van deze cdsingle, want dat is het voor mij, vind ik vooral de hoes prachtig.
The Mercy Seat is zijn beste nummer, maar heb ik al in tig live versies gehoord, zo ook From Her To Eternity.
Die nieuwere nummers geloof ik wel, maar daar ligt minder mijn interesse.
Hij is altijd al heel puur geweest, zelfs in zijn periodes van drank en drugs, maar zo gevoelig als op zijn laatste plaat is hij niet eerder geweest.
Ik ben zelf vader, en wil daarom niet denken aan wat hij nog steeds moet doorstaan.
En toch vind ik het allemaal minder vanaf The Boatman's Call.
Het rauwe, onvoorspelbare is stukken minder, al staat op No More Shall We Part wel nog steengoed werk, welke hoorbaar is op God Is In The House.
Van deze cdsingle, want dat is het voor mij, vind ik vooral de hoes prachtig.
The Mercy Seat is zijn beste nummer, maar heb ik al in tig live versies gehoord, zo ook From Her To Eternity.
Die nieuwere nummers geloof ik wel, maar daar ligt minder mijn interesse.
Ik bemerk een aardige tegenstelling in beleving. Enerzijds geef je aan dat hij nog niet eerder zo gevoelig is geweest op zijn laatste album. Anderzijds geef je aan, dat de nieuwere nummers, zijn laatse album dus, je minder raken. Dat is dan wel verwarrend. Mits gevoelige nummers je niet zo raken dan.
Oh wacht...je had liever de hele registratie gezien. Helemaal mee eens. Maar ach.....zie het als een opwarmer voor iets dat ongetwijfeld oor- en oogstrelend zal zijn.
0
geplaatst: 30 september 2018, 01:15 uur
Nee, het laatste album is een gedurfde, persoonlijke, monumentale plaat.
En dat waardeer ik zeer.
Maar muzikaal gezien is dit niet geheel mijn ding.
Als je ergens het verlies zo sterk doorheen voelt, dan komt het zeker binnen.
Maar het is niet een plaat van Cave die ik vervolgens nog regelmatig opzet.
Bij een hele registratie is de context van de nummers hoe dan ook anders, vallen meer dingen op zijn plek.
In een restaurant neem je na een voorgerecht ook niet gelijk een toetje, omdat die het lekkerste zijn, daar moet je ook nog genieten van het hoofdgerecht.
En dat waardeer ik zeer.
Maar muzikaal gezien is dit niet geheel mijn ding.
Als je ergens het verlies zo sterk doorheen voelt, dan komt het zeker binnen.
Maar het is niet een plaat van Cave die ik vervolgens nog regelmatig opzet.
Bij een hele registratie is de context van de nummers hoe dan ook anders, vallen meer dingen op zijn plek.
In een restaurant neem je na een voorgerecht ook niet gelijk een toetje, omdat die het lekkerste zijn, daar moet je ook nog genieten van het hoofdgerecht.
1
geplaatst: 1 oktober 2018, 10:01 uur
Die versie van Distant Sky...ik moet op m'n tanden bijten om niet in huilen uit te barsten. Waanzinnig mooi, niet normaal. Helaas maar 4 nummers, wat veel te kort is. Ik wil meeeeer.
0
geplaatst: 6 oktober 2018, 21:42 uur
Ik lees vernietigende commentaren over de kwaliteit van het vinyl: is de persing echt zo slecht?
1
geplaatst: 8 oktober 2018, 15:35 uur
west schreef:
Ik lees vernietigende commentaren over de kwaliteit van het vinyl: is de persing echt zo slecht?
Ik lees vernietigende commentaren over de kwaliteit van het vinyl: is de persing echt zo slecht?
Mijn versie is perfect!
0
geplaatst: 30 december 2018, 01:41 uur
Wat was het een mooi concert idd in de ziggo. Daarna hem ook nog gezien in Down the Rabbit Hole, minstens zo mooi. Ben benieuwd naar deze EP, kijken waar ik hem kan vinden..
0
geplaatst: 7 oktober 2019, 08:40 uur
Voorprogramma! schreef:
Las dat deze release zeer gelimiteerd is, dus meteen besteld. Show in Ziggo was werkelijk schitterend en deze Show ook in bios gezien!
Laten we hopen dat deze show ook op dvd uitkomt!
Las dat deze release zeer gelimiteerd is, dus meteen besteld. Show in Ziggo was werkelijk schitterend en deze Show ook in bios gezien!
Laten we hopen dat deze show ook op dvd uitkomt!
Bij de groothandel hebben ze hem nu nog op voorraad, dus echt gelimiteerd was hij niet. Marketingtrucje.
1
geplaatst: 25 december 2019, 23:31 uur
Jake Bugg schreef:
Het volledige concert is nu te bekijken op Youtube...
Het volledige concert is nu te bekijken op Youtube...
Pfff, weergaloos optreden. Geen woorden voor. Toch wel, twee: helemaal afgevloerd.
* denotes required fields.
* denotes required fields.