Christine and the Queens - Chris (2018)

Doesn't Matter is al uit. Heerlijk nummer.

Een international elektronisch geluid, maar dan met de Franse slag en dat maakt precies het onderscheidende verschil. Spotify heeft ook al Girlfriend & Damn onthult in meerdere mixen, en dan blijkt al snel dat ze gewoon in het Frans mag blijven zingen.De Engelse vertalingen zijn beetje bleekje bij het origineel. In het Frand klingt het veel zwoeler. Veel lekkerder.

Girlfriend in beide uitvoering, heerlijk.

5 Dollars is ook uit als single, alleen (voorlopig?) zonder zijn Franse tegenhanger.

Girlfriend en Doesn't Matter de afgelopen maanden al grijsgedraaid, heerlijke nummers. Ben heel benieuwd naar de rest. Of ze in het Frans of Engels zingt is me eigenlijk om het even.

La Marcheuse is uit, dat gaat rap... een week sinds de vorige single was uitgebracht.

Engels is toch veel lekkerder!

Alsjeblieft niet...heb je de uitspraak in 5 dollars al gehoord? Bijna lachwekkend slecht...

Er is hier op MuMe toch sprake van een aardige hype rond dit album, maar ik snap hem niet. Mss ligt het eraan dat ik vrij weinig met de Franse slag en funk heb. En ik ben het eens met bovenstaande dat het Engels erg raar klinkt.

Geeft niet, toch lekker nummer. Alles beter dan die irritante Franse taal! Ik ken alleen het Engelse album gelukkig dus ik heb die irritante uitspraak zoals jij dat noemt niet kunnen beoordelen en weet niet welke uitspraak je bedoelt!?

Haar Engels op 5 dollars is inderdaad met zwaar accent maar het heeft wel wat.

Ik ga wel eerst de Franse versie luisteren en daarna de Engels.

Neuh, doe maar de Franstalige versie.

Wederom zeer fijne pop. Momenteel gevoelsmatig ietsje minder dan de voorganger, maar er zijn momenteel zoveel mooie releases uit dat dit nog wat meer draaibeurten verdient om echt goed te kunnen oordelen of dit album me ietsje minder doet dan de vorige.

Dit album behoort thuis in het Rijksmuseum. Een meesterwerk, anders kan ik het niet definiëren. Elk nummer is raak: van de heerlijke baslijn & piano in Goya Soda tot het gevoelige What's-her-face.

Engels of Frans maakt me eigenlijk niet zo veel uit. Sommige nummers komen beter uit de verf in het Engels (Doesn't Matter), terwijl andere nummers weer beter zijn in het Frans (Damn Dis-Moi). Vaak is het afhankelijk van welke versie het eerst is gehoord.

recensie op de krenten uit de pop:
review on: De krenten uit de pop: Christine And The Queens - Chris - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Christine And The Queens klinkt wat meer mainstream maar verleidt ook weer nadrukkelijk (vooral met de Franse versie van Chris)
Christine And The Queens was al wereldberoemd in Frankrijk toen het debuut van Héloïse Létissier ook in Nederland warm werd onthaald. Er is lang gewerkt aan de opvolger en die moet gaan zorgen voor wereldheerschappij. Ik geef de wat mainstream klinkende Engelse versie een goede kans, maar geef mij de Franse versie van de plaat maar. Op een of andere manier weet deze versie niet alleen veel meer te verleiden, maar sprankelt en prikkelt het ook veel meer. Lekkere plaat voor en fantastische nazomer.


Christine & The Queens was in Frankrijk al onthaald als een sensatie toen het alter ego van Héloïse Létissier in de lente van 2015 voor het eerst opdook in Nederland. Chaleur Humaine, het debuut van de uit Nantes afkomstige muzikante, bleek een hele goede en vooral volstrekt onweerstaanbare plaat.

Héloïse Létissier citeerde op haar debuut nadrukkelijk uit de archieven van de zwoele Franse popmuziek, maar bleek ook heel goed te hebben geluisterd naar de meest succesvolle popmuziek uit de Verenigde Staten en naar de elektronische popmuziek van de laatste decennia. Chaleur Humaine koppelde hierdoor Franse verleiding aan de aanstekelijkheid van de Amerikaanse popprinsessen en durfde ook nog eens buiten de lijntjes te kleuren met een avontuurlijk elektronisch geluid en teksten in zowel het Engels als het Frans.

Het debuut van Christine And The Queens kleurde de lente van 2015 bijzonder aangenaam in en deed absoluut uitzien naar meer. Voor dat meer heeft Héloïse Létissier de tijd genomen, want inmiddels zijn we ruim drie jaar verder. Christine And The Queens scoorde met haar debuut ver buiten de eigen landsgrenzen, maar voor de sterrenstatus zat dat Frans misschien toch wel wat in de weg. Het is pragmatisch opgelost, want de nieuwe plaat van de Franse muzikante komt zowel in een Engelse als in een Franse versie.

De platenmaatschappij gaat er van uit dat we in Nederland de Engelse versie het meest zullen waarderen, dus die krijgen we als eerste voorgeschoteld. Ik hoor op Chris zeker wat terug van het zo knappe debuut van Christine And The Queens, maar de plaat klinkt ook wel wat meer mainstream en citeert nadrukkelijker uit de Amerikaanse popmuziek dan uit de Franse. Vergeleken met de Amerikaanse popprinsessen klinkt Héloïse Létissier echter nog altijd een stuk avontuurlijker en het Franse accent zorgt nog altijd voor een zwoel tintje.

De Engelstalige songs op Chris luisteren lekker weg, maar zo onderscheidend als het debuut vind ik het niet meer. Het meest onderscheidend zijn wat mij betreft de zich wat langzamer voortslepende en wat broeierigere songs, waarin Christine And The Queens een net wat meer eigen geluid laat horen en ook nadrukkelijker het avontuur opzoekt en verrast met elektronische accenten die een brede kennis van de elektronische popmuziek verraden.

Na de Engelse versie heb ik uiteraard ook de Franse versie beluisterd en die bevalt me echt veel beter. Ik had niet verwacht dat taal zoveel verschil zou maken, maar op de Franse versie van Chris hoor ik veel meer van het briljante debuut van de Française, hoor ik meer avontuur en veel meer verleiding. Waar de Engelse versie wat gewoontjes klinkt, zorgt de Franse versie van Chris meteen voor zonnestralen en ben ik toch weer flink onder de indruk van Christine And The Queens. Laat die nazomer dus maar beginnen en heel lang duren. Erwin Zijleman

“I want to be the cleverest woman in the room, but also the sluttiest if I want”

'Chris' het tweede album van de Queens biedt complexe pop met een bedrieglijke dubbele bodem. Zo hoort popmuziek anno 2020 te klinken !!!

Zijn tijd ver vooruit dus !

Uit Popcorn, mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier)

Pas bij de tweede keer kijken naar de video van single 5 Dollars viel het me op. We zien Héloïse Letissier aan het begin opdrukken en dan focust de camera na vijftien seconden op een moedervlek op haar onderrug. Geen kleintje, maar een forse. Een uitstulping.

Flauw om hier op in te zoomen? Misschien, maar ik doe het niet voor niks. Veel andere artiesten zouden oneffenheden op het lichaam (er komen nog veel meer in beeld) - in een videoclip laten retoucheren. Chris(tine) niet. Ze is wars van schoonheidsidealen en wil volkomen zichzelf zijn: sterk, stoer én soms sensueel. Mannelijk én vrouwelijk. De drie thema’s van album Chris - seksualiteit, empowerment, queerness - zien we allemaal terug in die ene clip.

Op het tweede album van Christine and the Queens staat erg goede electropop. Naast de eerdere sterke singles ben ik vooral fan van Comme Si, The Walker en Goya! Soda!. Met minimale middelen - synthesizer, drumcomputer, (bas)gitaar en haar stem met dik Frans accent - creëert ze een stevige sound. Helaas zakt het album op de tweede helft wat in. Slecht zijn nummers als What’s-her-face en Make some sense niet, maar opeens klinkt haar muziek wat gewoontjes. Het is een kleine smet op een verder uitstekend popalbum, waarmee Christine and the Queens tot een nog grotere, eigenzinnige ster gaat uitgroeien.

Waarom staan de Franse tracks als bonustracks? Zijn dit geen 2 aparte releases?

Klinkt in het Frans gewoon veel beter!

Een album dat toch mooi verrast. Het komt wat afstandelijk over naar mijn smaak, maar tegelijk is het wel boeiend hoe ze duidelijk een eigen sound heeft. Enkele jaren terug live kunnen zien, waar ze gelukkig in het Frans zong. Zo komen de nummers toch wat beter tot hun recht. En live versterkt ze haar muziek nog eens door het visueel mooi aan te kleden. Chris is een sterk album geworden van een genre dat me niet altijd ligt.

Ik ben de muziek van Christine and the Queens aan het ontdekken. Gisteren viel "Chris" bij mij op de deurmat, de Engelse versie wel te verstaan. Ik kocht het album voor nog geen € 7 bij de grootste webwinkel van ons allemaal. Nu een paar keer gedraaid en ik ben erg gecharmeerd van de Engelstalige "Chris". Echter, als ik Erwinz mag geloven moet ik gaan voor de Franstalige variant van "Chris". Wat is wijsheid? Is het verschil dan echt zo groot? Ach, het vakantiegeld komt eraan en De Belastingdienst zal binnenkort ook wel over de brug komen met een teruggave over 2023. Bestelling van de Franstalige "Chris" zojuist dus maar geplaatst.

Ik kon de bestelling van de Franstalige editie van "Chris" gelukkig nog annuleren. Op mijn Engelse versie staan vier bonusnummers. Dezelfde Engelse nummers maar dan Franstalig. Is het verschil zo groot? In mijn beleving niet noemenswaardig. In ieder geval niet groot genoeg om er € 24,95 voor uit te geven.

Je kunt het beluisteren op Spotify, daar staan beide versies achter elkaar

Uitstekende synthpop dit, bij voorkeur in het eigenzinnige Frans te beluisteren.

Ook als je geen Frans verstaat? De Franse klank is natuurlijk wel mooi. Als Christine in het Engels zingt weet ik wat zij te vertellen heeft.

Jij bent toch een man van de wereld Hans!

Jazeker maar de franse taal spreek en versta ik helaas niet. Maar niet getreurd, nog precies één jaar ploeteren en zwoegen bij de werkgever en dan mag ik met pensioen. Dan maar even een spoedcursus Frans volgen zodat ik Christine and the Queens ook in hun moedertaal kan verstaan..

Ik ben niet zo van het streamen. Toch ben ik nieuwsgierig naar de Franse editie van "Chris". Bij de grootste webwinkel van ons allemaal mag je € 25,99 aftikken voor de Franse editie. Bij een andere webwinkel, ook van ons allemaal? betaal je voor dezelfde Franse "Chris" slechts € 7,99 Dat is toch raar?

Is maar net hoeveel voorraad ze hebben en hoe ze de verkoopkans inschatten

Dan heeft de webwinkel waar ik de franse "Chris" heb besteld kennelijke een voorraad overschot en acht men de verkoopkans klein. Heb ik even mazzel.

Inderdaad, "Chris" behoort thuis in het Rijksmuseum of welk ander toonaangevend museum dan ook.
Engels of Frans, ik heb ook niet echt een voorkeur. Ik ken "Chris" nu bijna een maand. Wat een album! Nu wordt het langzamerhand tijd om de volgende albums van Christine and the Queens te gaan ontdekken. Ik heb nog wat sterren weg te geven, 4**** wordt 5****.
Wanneer het mijn tijd is om naar de Hemelse Heerlijkheid te gaan hoop ik één ding, dat "Chris" hoog in de hemel ook te beluisteren zal zijn....