menu

The Field - From Here We Go Sublime (2007)

mijn stem
3,96 (303)
303 stemmen

Zweden
Dance / Electronic
Label: Kompakt

  1. Over the Ice (6:57)
  2. A Paw in My Face (5:25)
  3. Good Things End (6:09)
  4. The Little Heart Beats So Fast (5:26)
  5. Everday (7:01)
  6. Silent (7:37)
  7. The Deal (10:06)
  8. Sun and Ice (6:36)
  9. Mobilia (6:30)
  10. From Here We Go Sublime (4:11)
totale tijdsduur: 1:05:58
zoeken in:
avatar van Safri
4,5
Nog altijd steevast op 4*. Deze cd gaat me op de een of andere manier gewoon niet vervelen.

3,5
Heel erg herhalende muziek. Dit word alleen zo gedaan, dat je er totaal geen last van hebt, sterker nog, op den duur werkt het zelfs wel wat verslavend. Ik verveel me in ieder geval geen minuut met deze plaat, of het moet het laatste nr zijn, dat ik ietwat saai vind.

4*

avatar van Zachary Glass
4,0
Het gebeurt niet al te vaak dat ik in contact kom met releases uit de elektronische hoek. Maar wanneer dat toch gebeurt, laten ze een grotere indruk na dan wat ik hoor qua nieuwe gitaarrock.

Dit klinkt onbekommerd (en daar hou ik best van). Gedurende de volledige speellengte word ik bezocht door een gevoel van milde euforie

bertito
Wanneer een recording artist het woord 'subliem' gebruikt in de titel van zijn album, dan kun je alleen maar hopen dat hij het waar kan maken en tegelijkertijd twijfel je, het is prententieus, maar ook heel gedurfd. Gelukkig is de cover art van 'from here we go sublime' dan weer alles behalve subliem, althans, wat vormgeving betreft, niet wat genialiteit betreft, omdat tegenover 'sublime' een leeg hoesje opponeert. De indruk wordt gewekt dat we hier met een artiest te maken hebben die volledig "geestelijk" werkt. Ik weet nu dat dit klopt.

Ik heb lang nagedacht wat ik over deze CD kon schrijven. Woorden als lineair en mentaal kwamen in mij op.

De muziek bestaat uit honderdduizenden korte fragmentjes die in wisselende tempo's aan elkaar geregen worden, waarop dan weer iets langere fragmentjes zijn gemonteerd, en zo stapelt zich iets op dat een lijn, oftewel eeuwige beweging en voortgang vormt in het brein van de luisteraar. Alle flarden van herinneringen die je onderweg tegenkomt raken je niet meer, omdat je weet dat je er nooit meer naar terugkeert. Zelf noem ik het geen hypnose, dat vind ik te vaag, ik zie het als een frisse wind die door m'n hoofd waait. Ik heb nog geen idee waar ik zal arriveren maar dat boeit me niet, het is het reizen zelf dat centraal staat.

Ondertussen roept the Field met elke volgende track wel emoties bij me op, niet huizenhoog, maar zacht melancholisch en berustend. Een enkel nummer heeft een herhalend vocaal element, dat dan weer zo perfect gekozen is en uitgebalanceerd wordt gebruikt dat ik mij om de 5 seconder verheug, daar issie weer! Het ligt er maar aan wat wordt herhaald, en niet dat er wordt herhaald. Af en toe komen er distortions langs, die niet om het effect worden gebruikt maar meer in de lijn liggen van een slecht stuk snelweg of rails die niet goed passen. Ik word even heen en weer geschudt maar voor ik het besef gaat het alweer voort.

Je merkt het, ik ben zeer tevreden en blij met dit album. Ik heb al gegoogled op Axel Willner maar ben daarbij geen biografie van hem tegengekomen. Ik vraag me af wat voor achtergrond hij heeft, of hij bijvoorbeeld naar het conservatorium is geweest. Ook zijn afbeelding intrigeert me, hij kijkt stuurs en lijkt diep verzonken in gedachten. Hopelijk blijft hij broeden op intellectuele muziekconcepten die in mijn optiek gelijktijdig persoonlijk alsook universeel zijn.

avatar van KampF
5,0
Mooi stukje!

avatar van Safri
4,5
Door de mooie woorden van bertito en het feit dat ik telkens terugkeer naar dit album heb ik mijn stem verhoogd naar 4.5 *

tuktak
ik kan me wel vinden in de woorden van bertito, goed omschreven, alleen over de foto, volgens mij is hij zo stoned als een garnaal

bertito
Dankjewel voor jullie complimenten :-p Het album verdient het. En nee, ik was niet stoned en gebruik geen drugs, maar het is wel weer zo dat ik mezelf heel makkelijk high kan maken

tuktak
bertito schreef:
Ook zijn afbeelding intrigeert me, hij kijkt stuurs en lijkt diep verzonken in gedachten.

ik doelde hierop...op deheer willner dus

bertito
Tja, en ik weet niet of het mag maar ik heb een video gemaakt van het nummer: Good Things End

http://nl.youtube.com/watch?v=KDbYQgfCjOM

Kijk en huiver!

avatar van Safri
4,5
Safri schreef:
Door de mooie woorden van bertito en het feit dat ik telkens terugkeer naar dit album heb ik mijn stem verhoogd naar 4.5 *


Oh ja, Mobilia vind ik uiteindelijk het hoogtepunt van dit album.

avatar van John Doe
bertito schreef:
Tja, en ik weet niet of het mag maar ik heb een video gemaakt van het nummer: Good Things End

http://nl.youtube.com/watch?v=KDbYQgfCjOM

Kijk en huiver!
Dat heb je wel leuk gedaan. Het nummer doet me denken aan een onbekend nummer van de Boards of Canada genaamd Korona, die je hier deels kunt beluisteren. Dit album heeft me verder nooit heel erg getrokken in het begin dus heb ik maar gelaten.

avatar van Montorsi
2,5
Op de dansvloer is dit heerlijke dromerige minimal, maar dit kan mij geen hele cd thuis op de bank blijven boeien. 2.5*

avatar van aERodynamIC
3,5
Grappig hoe dingen kunnen lopen op de site: user bertito plaatst een fotootje uit een of andere vage magazine van Andy Butler bij zijn Hercules & Love Affair-album. Dan denk ik: hey die user is me nog niet eerder opgevallen....blader blader door de top 10 en de nummer 1 maar eens opzoeken. Dan hier uitkomen en een schitterend stukje geschreven zien.
Een plaatje uit een hoek waar ik niet vaak te vinden ben (buiten de grote namen die het toch wel goed doen bij de rockliefhebbers).
En ja hoor, ik kan er best wel mee uit de voeten moet ik zeggen.
Voor mij zal dit soort muziek altijd wel voor op de dansvloer moeten zijn en minder de huiskamer maar hoe dan ook het beluisteren meer dan waard.

avatar van KampF
5,0
Hee, geinig om jou bij deze plaat te vinden inderdaad. Vorige week nog in mijn top10 gestopt. Cordouan (= The Field) - Love gewisseld voor deze plaat, die na veel meer dan een jaar nog steeds niet verveeld, hoe repetitief ook.

avatar van mkrake
5,0
Opvallend dat Mobilia zo laag scoort bij de favoriete nummers hier. Vind dit echt het hoogtepunt van het album.
Voor de rest een geweldige trip dit album wat nog steeds niet verveeld.

avatar van sander.
5,0
Hoogtepunt is denk ik al gelijk Over The Ice voor mij. Wat een heerlijk loom zomers nummer... En dat niveau is constant. Ik vind de laatste ook erg interessant, dat titelnummer, heeft wat weg van Panda Bear?

Gewoon 5* omdat dit een album is wat blijft. Zo nu en dan zet ik hem op en dat weet het me toch weer mee te slepen. Ongekend - voor een techno/minimal (wat het ook is) album.

DevendraBan
A Paw In My Face is voor mij het hoogtepunt nummer op deze plaat. Ik heb telkens moeite met ademen als ik dat nummer hoor, het lijkt alsof iemand lichtjes in mijn hart knijpt en het loslaat net voor de tranen me in de ogen springen. Zo'n subtiliteit die in die track verborgen zit. Prachtig.

avatar van Arrie
Wauw dit klinkt super, hier moet ik eens achteraan gaan!

avatar van TJN
TJN
Ik heb er schandalig lang op moeten wachten, 6 weken, het album moest uit de VS komen vertelde de verkoper mij maar volgens mij klopt dat niet, het wordt in Duitsland geperst..., hoe dan ook, ik vind het een heel fijn plaatje, dat terwijl ik helemaal niet van de stamp ben maar inderdaad het lichte gevoel van euforie dat de plaat me doet geven is subliem. Superlekker schijfje.

4,5
Dit album blijft toch goed. Ik vind het juist niet echt dansmuziek, maar heel relaxt om thuis te luisteren, vooral voor het slapen gaan. Heb hem dan ook verhoogd naar 4,5*

avatar van KampF
5,0
Ik snap echt niet waarom dit niet verveelt. Echt niet.
Ik tik em even 2 plaatsen omhoog in mijn top10.

avatar van sander.
5,0
KampF schreef:
Ik snap echt niet waarom dit niet verveelt. Echt niet.
Ik tik em even 2 plaatsen omhoog in mijn top10.


Herkenbaar. Wanneer ik hem weer even aanzet verbaasd het me ook, hoe die nummers je toch weer weten mee te sleuren, waarom die oneindige vierkwartsmaat niet ontzettend verveeld, en steeds diezelfde samples niet mijn neus uit komen?

avatar van 2kings
4,5
Wonderlijk hoe je na anderhalve minuut gerepeteer zo heerlijk intens gelukkig kan worden als het nummer ineens evolueert naar een nieuw stadium, en een ander stuk voor ander stuk voor anderhalve minuut gerepteerd wordt. Even die toonverhoging of verlaging. (Bijvoorbeeld in A Paw In The Face na 1:31)

Dan besef je eigenlijk dat je dat gerepeteer totaal niet storend hebt bevonden maar juist fijn! En dat je nu wordt meegesleept in een nieuwe cyclus.

Heerlijke treinmuziek met een laaghangend zonnetje. Ook zonder de trein en het zonnetje trouwens.

avatar van BlueVelvet
4,0
De laatste tijd is dit het album dat ik het vaakst draai tijdens het studeren of laat in de avond (zeker met koptelefoon!). Heerlijk repeterende ritmes, die je meenemen naar een state of mind van intense ontspannenheid. Ik waan me vaak op een mooie zomeravond.

RedLightCityBoy
Over the Ice is simpelweg geniaal. Steeds een extra laagje, erg mooi! dit soort frisse zomerse house bevalt me maar al te goed.

avatar van OldRottenhat
5,0
Nu de lente eindelijk is aangebroken en dit album nogal wat frequenter uit de kast gepakt wordt, is deze plaat ook eindelijk mijn top 10 binnen geslopen! En wat is en blijft The Deal toch een vet nummer!! Hoewel het het langste nummer van de plaat is, mag ie van mij op sommige momenten wel 2 keer zo lang duren! Geweldig album dit!

avatar van Mindshifter
4,5
Ik kan mijn vinger er niet op leggen maar wat is dit een lekkere cd. Begrijp er niets van, niets springt eruit, maar het geheel doet het erg lekker *4.

avatar van berghti
3,5
Woensdag maar eens live checken @ 5 days off!

avatar van MJ_DA_MAN
4,0
Begrijp me niet verkeerd: dit album is gewoon 4*, maar zijn opvolger is toch gewoon een grote stap vooruit? De nummers op deze plaat kunnen na een tijdje wat gaan vervelen en moeten niet langer dan 6-7 minuten duren (alleen The Deal is een uitzondering), de nummers op Yesterday and Today zijn soms eindeloos te noemen en zijn met lengtes van meer dan 10 minuten absoluut niet te lang en zijn bovendien veel artiestiker in elkaar geknutseld. Ok, nu wordt het een beetje oneerlijk gezien het meer zegt over de kwaliteit van de opvolger van deze, maar ik wilde toch even later merken dat er imo absoluut niet te twijfelen valt welke van de twee beter is gezien de groei van Willner als The Field.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:36 uur

geplaatst: vandaag om 22:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.