Ryan Adams - Easy Tiger (2007)

Inderdaad, nu ik hem wat beter en vaker achter elkaar geluisterd heb... een erg mooi nummer inderdaad. Beetje triest ook.

Most of the time I got nothing to say
When I do it's nothing and nobody's there to listen anyway
I know I'm probably better off this way
I just listen to the voices on the TV 'til I'm tired
My eyes grow heavy and I fade away

Arme Ryan.

Toch kan-ie niet op tegen Two. Blijft voor mij het mooiste nummer van Easy Tiger.

En 26 november allemaal live te beluisteren in Amsterdam. Ik ben er in ieder geval bij. Het is kennelijk een 'zitconcert' dus ik verwacht een fraai intiem optreden met hopelijk ook Heartbreaker werk!

Daar hoop ik ook sterk op!

Je moet eens op youtube zoeken: Ryan Adams Nissan Sets.

(hopelijk) Een voorproefje van wat we in de RAI te horen gaan krijgen.

Maar Ryan, mag er nog iets meer van Heartbreaker op?! Asjeblieft!

Ik heb Ryan Adams onlangs leren kennen met Heartbreaker. Geweldig album, dat van mij meteen een ruime 4* kreeg. Tijd voor meer dus...

En welke zoek je dan? Juist ja, waarom zijn nieuwste niet? Easy Tiger werd door de fans redelijk goed onthaald, dus waarom eens niet proberen? Ik moet zeggen: dit album is bijna net zo sterk als Heartbreaker. 'Halloweenhead' is misschien wel het beste nummer dat ik van hem ken (hoewel 'Oh, my sweet Carolina' toch ook subliem is hoor). De rest van het album is ook zeer degelijk en het is, net zoals op Heartbreaker, erg moeilijk om een minder nummer te vinden.

Een constant geheel dus, dat door mij beloond wordt met een ruime 3,5*. Favoriet is Halloweenhead.

0,5 d'r af. Prima album, maar je moet natuurlijk Ryan's eerdere werk ook in ogenschouw nemen. Het is allemaal net even wat gladder/geproduceerder/gemakkelijker-in-het-gehoor-liggend..

als je een ryan adams fan bent, luister eens naar Cowboy Junkies Trinity Revisited waarop hij een belangrijke gastrol speelt, prachtig.

vind dit toch beduidend minder dan het vorige werken. het is veel van het zelfde. Ik krijg het idee: Als je één plaat van ryan adams hebt gehoord dan heb je ze allemaal gehoord ( ik heb ze allemaal gehoord)

Heartbreaker is mijn favoriet en ik wil de mensen die ryan adams nu leren kennen, WhiskeyTown adviseren.

3 sterren

Ik heb dit album gekregen van een goede vriendin, die dacht dat dit echt iets voor mij is omdat ik van americana houd zoals Lucinda Williams en Neil Young. Het is tevens mijn eerste album van Ryan Adams.

Ok, ik heb Easy Tiger nu ongeveer 7 keer beluisterd en moet helaas tot de conclusie komen dat ik er niet veel aan vind.

3 Nummers vind ik wel heel erg goed en meeslepend (Maar dat is niet genoeg om dit album in m'n hart te sluiten)
- Goodnight Rose ****
- Halloweenhead *****
- The sun also sets ****

De muzikale productie is ouderwets en nergens vernieuwend of uitmuntend, alles is een brij, de countrygitaren te ver weggemixed waardoor het koud blijft. Met andere woorden, de productie mist heel erg een handtekening en stempel en is veel te bescheiden.

De liedjes zelf...ik hoor dat Ryan veel talent heeft als songwriter...helaas, veel liedjes hebben een vervelend refrein, daar waar de coupletten beter zijn. De teksten zijn goed en is niks op aan te merken. Op Halloweenhead komt alles wel goed, als een waarlijk geinspireerd nummer, waar Ryan zelf een indrukwekkend (de enige) gitaarsolo aankondigt, de song blijft lekker doorbeuken in refrein en couplet. De zang op Halloweenhead is tevens ge-exalteerd, iets wat de overige nummers zo node missen.

Op 'The Sun Also Sets' krijg ik een idee van het bluesgevoel van Ryan Adams, dat heel erg mooi en intens diep kan zijn en heerlijk waanzinnige trekken vertoont. Het voert me bijna tot tranen.

Verder matig:
- Two
- Tears of Gold
- Ripp off
- I taught myself

En waardeloze fillers:
- Everybody knows
- Oh my god, whatever
- Off broadway
- Pearls on a string
- Two hearts
- These girls

Soms vind ik ook wel dat de refreinen beduidend zwakker zijn dan de coupletten . Alles van je verzameling 'waardeloos' vind ik matig (buiten Pearls on a String & Oh my God, Whatever, Etc. => die zijn goed!)
Voor de rest ga ik ook wel akkoord met de songkeuze van welk nummer echt goed is, maar ik vind de songs blijkbaar van veel hogere kwaliteit & ik ontdek meer samenhang in het album dan u lijkt mij. Voor mij toch een 4* ; Ik zou het nog een paar keer proberen te beluisteren.. Het kan natuurlijk zijn dat de muziek je gewoon niet weet te pakken

Ik heb Pearls on a String weer opgezet en de liedjes daarna en ik vind het nu gewoon bagger Ik trek dat pretentieus-serieuze niet en de vergezochte melodieen en navelstaren...

favoriete americana van mij is
- Lucinda Williams - world without tears/car wheels
- Bruce Springsteen - the rising
- Transamerica Soundtrack

Als je bij dit album een soort Springsteen had verwacht, heb je het wel erg fout ingeschat.
Dát is ook eigenlijk geen americana als je het mij vraagt.

Maar dit is duidelijk niet jou smaak, dus ik zal er vooral geen woord aan vuil maken

Ik verwachtte geen Bruce Springsteen en ik kan echt genieten van singer songwriters en nog veel meer stijlen. Wat ik wel begrijp is dat mensen geintrigeerd zijn door Ryan Adams, hij kan leuk poseren en kan gekenmerkt worden als een stijlicoon. Zijn zang en muzikaliteit is ook zeker wel indrukwekkend.

Sterk album van Ryan Adams, momenteel één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de countryrock.
Geen baanbrekend album, maar wel een sterk album zonder zwakke plekken van een professionele en zeer actieve singer-songwriter. "Goodnight Rose", "Two" en "The Sun Also Set" vind ik de beste tracks.

Ryan Adams een stijlicoon . 1 van de grootste songwriters op dit moment zul je bedoelen

Voor Ryan Adams heb ik altijd een zwak gehad, ik ben bekend met zijn muziek sinds zijn Whiskeytown-periode en ben hem altijd op de voet blijven volgen. Ieder studioalbum was tot op heden een hoogtepunt op zichzelf voor mij, hoewel ik moet bekennen dat ik nog niet bekend ben met zijn album Rock & Roll (dus daar kan ik ook niet over oordelen). Of het nu een release uit zijn tijd bij Whiskeytown betrof of een soloalbum, Ryan wist me altijd wel te beroeren en zijn muziek smaakte mij doorgaans goed.

Met enorme verwachtingen ben ik daarom ook deze Easy Tiger gaan beluisteren. Onbevooroordeeld, ondanks de wisselende recensies en de lauwe ontvangst van Easy Tiger door menigeen op deze site. Goodnight Rose heeft een heerlijk melancholisch ondertoontje en is wat mij betreft dik in orde. Ook Two kan ik wel waarderen, maar is net wat te doorsnee voor Ryan Adams-begrippen. Het nummer "vlamt" niet echt en ik mis de overtuiging een beetje.

De sfeer die Ryan op het rustige Everybody Knows creëert hoor ik graag en het nummer behoort voor mij daarom ook tot een van de hoogtepunten van Easy Tiger. Een ander hoogtepunt is Halloween Head, waarin duidelijk een knipoog naar de commercie wordt gemaakt, maar dat niettemin van grote klasse is door haar aanstekelijke ritmes en melodielijnen.

Vervolgens wordt een neergaande lijn ingezet, want zowel Oh My God, Whatever en Tears of Gold bestaan uit een enigszins voor de hand liggende opbouw en worden eigenlijk nooit echt spannend. The Sun also Sets zit voor mij tegen een randje en krijgt nog net een positieve beoordeling door het leuke refrein.

Off Broadway zal ik, als ik straks zelf op Broadway ben (ik zit in de maanden februari en maart volgend jaar in New York, nota bene in een onderkomen dat gevestigd is nabij Broadway op Manhattan) ongetwijfeld regelmatig de revue laten passeren. Voorlopig vind ik het een alleraardigst nummer, dat mij door zijn folky inslag wel bevalt. Pearls on a String neigt weer wat meer naar country, maar dit soort tracks heb ik Ryan wel eens beter horen uitvoeren. De song pakt me niet echt.

Easy Tiger is tot zover een vrij redelijke plaat geworden, die echter niet in de schaduw kan staan van Gold of Heartbreaker. Ook het einde van de plaat laat geen onverdeeld bevredigende indruk op mij achter. Two Hearts klinkt nog vrij eigentijds en I Taught Myself How to Grow Old is een waardige afsluiter. Het kan echter niet verhullen dat dit voor mij Ryan's minst sterke studioplaat is. Het was misschien beter geweest als hij sterke songs als Halloween Head, Everybody Knows, Goodnight Rose en Off Broadway opgespaard had om op een volgend album te plaatsen.

Ik moet bekennen dat de muziek van Ryan Adams een verslavende werking op mij heeft want dit vind ik wederom een sterk album van hem.
Vooral het geweldig aanstekelijke Halloween Head zit in mijn hoofd vastgebeiteld, echt een heerlijk verslavend nummer, andere hoogtepunten vind ik Two, Two Hearts en de fraaie ingetogen afsluiter I Taught Myself How To Grow Old voorzien van een wel zeer deprimerende tekst.
Tears Of Gold & These Girls behoren niet tot zijn sterkste werk maar vind ik toch nog wel genietbaar.

Toch wat te laag beoordeeld vorige keer (3 sterren). Luister hem nu met regelmaat en begin sommige nummers opeens te waarderen. Halloweenhead vond ik eerst maar een simpel liedje. Nu draai ik hem vijf keer op een dag en schreeuw ik alles mee Maakt Ryan Adams ook slechte muziek?

Ontzettend raar dat ik dit nooit goed vond. Een puik album van Adams.

Niet Ryan's beste, zeker niet. Toch staan er zeker wel een paar goede nummers op, eigenlijk zijn alleen Halloweenhead en Pearls On A String niet albumwaardig in mijn optiek. Toch, na 2005 en na het luisteren van de liveversies van deze nummers, komt het album als mosterd na de maaltijd. Die producer direct de lang uitsturen!

Heb dan ook maar eens de Curtain of Light versie van dit album gehoord en ook al heeft het zo zijn momenten, beter dan de studio versie vind ik het niet. Dit album is misschien wat gelikter en wat gladder, maar klinkt wel meer 'af'. Curtain of Light is een wat ruwere live versie. De elektrische versie van Everybody Knows kan me dan wel weer bekoren, maar de meeste nummers speelde hij live in de RAI in 2007 beter.

Leuk album voor in een verzamelbox, maar niet als stand alone release zoals dit album.

Met Ashes & Fire heeft hij in 2011 laten horen hoe goed het kan zijn. Daarom haal ik hier een puntje af. 't Is voor mij geen bijblijvend album gebleken.

Ryan Adams, een artiest die me al een paar keer is aanbevolen. Ben ook maar gelijk begonnen met zijn prijsalbum, tevens debuut, Heartbreaker. En dat is inderdaad een prima album!

Dus op naar de tweede, ik zag deze liggen bij 4 voor 20 euro. Maar dit is wel een erg ander niveau hoor, best een tegenvaller. Slecht wordt net nooit, spannend echter ook niet. Of het moet Halloweenhead zijn, dat vind ik het beste wat dit album te bieden heeft.

Een normaal, degelijk album dus die ik waarschijnlijk niet wekelijks zal draaien.

3*

deel je mening in deze, dit album is matig.
Ik vind Love is hell vooral erg goed

Mensen, mag ik een teiltje? Jezus Christus. Easy Tiger is niet het beste album van Ryan Adams (probeer de drie er voor eens, de drie na Love Is Hell en kom dan eens terug), maar als je 'Halloweenhead' de beste van deze plaat vindt dan ben je aan het verkeerde adres bij Ryan Adams wat muziek betreft. Als één nummer deze plaat verneukt, dan is die het wel.

Ach, ik zal vast nog wel een keer een plaatje van hem tegenkomen in de uitverkoopbak. En dan kom ik weer terug. Mits het de drie ervoor en de drie na Hell Love Is zijn.

Niet slecht, maar ook niet opzienbarend, deze nieuwe worp van Adams in 2007. Hij wilde toch een beetje teveel in die tijd. Teveel stijlen, teveel techniekjes, teveel liedjes. Overdaad schaadt, zullen we maar zeggen. Wel weer een paar mooie liedjes aan z'n oeuvre toegevoegd.

Lekker album wel, waarbij de eenvormigheid wel ietwat op de loer ligt. Adams is een begenadigd songsmid die soms ietwat saai uit de hoek kan komen. Hij maakt het dan wel vaak goed met enkele magistrale composities per album. Deze plaat is ook weer degelijk zonder enorm opzien te baren. Das vaak het euvel bij Adams. Zijn output is /was enorm , maar het kaf van het koren werd regelmatig niet gescheiden. Dat resulteert in dit geval in een 3 en halve sterren plaat.