Exit North - Book of Romance and Dust (2018)

Inmiddels 2 luisterbeurten erop zitten. Wat direct opvalt is de mix en productie: de stem van Feiner heel dicht op de luisteraar. Drums, bas en piano klinken als nooit tevoren. De melodieën van strijkers en piano raken je tot in je ziel.
Dit album lijkt op het eerste gehoor minder makkelijk te doorgronden dan Opiates. Dit komt vooral dat veelal een herkenbare songstructuur ontbreekt. Zo schiet 'Short Of One Dimension' in 6 minuten alle kanten op en is 'Passenger's Wake' een mooie mix tussen dreigende en zalvende passages. Ruimte voor licht is er amper; alles is aardedonker. Maar daar komt in 'Losing' ineens de sopraanstem van Anna Bylund voorbij als perfect tegengewicht voor het donkere timbre van Feiner. De tweede helft van deze track (van ruim 9 minuten) is trouwens het best te omschrijven als ambient, een term die voor meer passages van dit album van toepassing is. De tijd zal leren of dit net zo'n cultklassieker als Feiner & Anywhen's Opiates wordt, maar dat dit muziek van heel hoog niveau is, moge duidelijk zijn!

Wat een prachtig album! Hoge verwachting is ingelost. Het is geen gemakkelijk album. Donker van sfeer en soms behoorlijk tegendraads. Geen kop en staart songs, maar veel experiment. Pop/rock classificatie dekt de lading wat mij betreft niet. Ik ga meer voor een soort uniek genre vergelijkend aan wat Talk Talk/Mark Hollis met zijn laatste platen heeft bewerkstelligd. Unieke verstilling en reflectie. Prachtig!

Op Book of Romance and Dust gloort, samen met de mijmeringen van David Sylvian, heel in de verte het verstilde van Mark Hollis. Ik hoor... nee, belééf op dit album hele mooie geluiden, die mij regelmatig aan deze twee artiesten doet denken. De instrumentatie is weliswaar iets weelderiger, maar het wordt nergens overdadig of bombastisch. Ik zou niet eens weten hoe al die prachtig klinkende instrumenten heten.
Wat ik wel weet is dat Thomas Feiner niet alleen heel mooi kan zingen en dat onder begeleiding van 'slechts' een enkele piano, een paar violen of een cello, maar dat hij incidenteel ook op de trompet te horen is.

Wat echter het meest opvalt zijn de stiltes in de muziek. Die zijn werkelijk fenomenaal. Dat 'even helemaal niets' of 'zo goed als niets horen' zó mooi kan zijn. Zelfs de pauk is op een gegeven moment niet meer te horen, maar je voelt 'm nog wel!

De knappe arrangementen, de ingetogen sfeer, de schitterende melodieën. Ik wil dit niet eens vergelijken met het solowerk van Steve Jansen dat doorgaans nog abstractere songstructuren bevat en soms zelfs geen enkele. Maar ook niet met dat andere album van Thomas Feiner uit 2008, The Opiates Revised, met totaal andere muzikanten en dat meer nog dan deze Book of Romance and Dust, een weliswaar fraai maar toch meer een 'gewoon' liedjes album is.

Het huidige samenwerkingsverband tussen Steve Jansen, Thomas Feiner en vrienden is sinds Tender Extinction duidelijk hechter geworden, waarin de twee toppers elkaar nog beter aanvoelen én aanvullen.

Ja... het 'ademt' zo nu en dan ook nog wel een beetje 'Tin Drum'.

Uiteraard.

Kijk, en dit is de perfecte reden waarom ik gebruik maak van Musicmeter en dagelijks de rotatielijst bekijk; het ontdekken van wereldplaten!
Zeg nou zelf, hoe kom je in aanraking met een band als Exit North? De notering in de lijst, de meningen en recensies op deze site, en het bekijken van profielen van liefhebbers zijn voor mij een zegen . Mijn dank is groot!!

Enfin, genoeg inleiding. Blind gekocht en omver geblazen. Het is lang geleden dat muziek zo diep onder mijn huid kroop. Het gevoel en de emotie van stem en muziek zijn van de buitencategorie. Als groot liefhebber van bijvoorbeeld This Mortal Coil en aanverwante bands is dit een schot in de roos. Het is triest en sober en allemaal raak. Verdrietige muziek waar ik zielsgelukkig van word.
Om me nog beter af te kunnen sluiten beluister ik muziek vaak via in-ear plugs en daar doet Exit North het heeeeel goed op. De mix is werkelijk briljant. Je kan de instrumenten bijna aanraken en mijnheer
Feiner lijkt werkelijk in je oor te kruipen. Geweldig! Overigens lees ik nergens een vergelijk met stem van Bryan Ferry. Ik hoor als BF fan behoorlijke overeenkomsten. Zeker als Ferry wat tragere en sobere ballads zingt.

Al met al alle redenen om 5 sterren te geven, maar toch zijn het er voorlopig 4,5 geworden. Dit heeft te maken met het de muzikale variatie. Of dit een 5 gaat worden zal de komende tijd uitwijzen. Vast staat wel dat deze schijf hoge ogen gaat gooien op mijn jaarlijstje. Een top 5 klassering is gegarandeerd.

Ik lees dat sommigen er moeite mee hebben om de cd voor een redelijke prijs te kopen. Mijn vaste leverancier Sounds uit Venlo vraagt 14,99 euro...voor wie wil!