Exit North - Book of Romance and Dust (2018)

Volgens mij moeten die dingen nog geperst worden. Op de bandcamp site staat: shipping out on or around December 20, 2018.

Dat klopt. Maar die prijs...tjonge. Komen nog behoorlijke verzendkosten bij. Prijzig hebbedingetje

Zag de cd vanmiddag bij bol.com nog staan voor 16,99. Toen ik hem vanavond wilde bestellen, was het plots 27,99 (via externe partner). Ik zie op meer sites dat de cd bijna uitverkocht zou zijn. Nu bij Kroese voor 14,99, maar wel met maand levertijd. Ben benieuwd of ik hem ga krijgen...

Hier https://www.jpc.de/jpcng/poprock/detail/-/art/exit-north-book-of-romance-and-dust/hnum/8745360 gewoon leverbaar voor een nette prijs. Allleen de vinyl versie is hard to find. 1e luisterbeurt erop zitten. Werkelijk een fantastisch album. Heerlijk.

Bij amazon.co.uk is ie 9,99 pond en op voorraad. Plus verzendkosten is ongeveer 14,50 euro.

De cd bedoel je! Ik heb het over de vinyl uitvoering. Dat wordt lastiger.

Nee sorry, was een tip voor Chameleon Day.

ik heb me ook rotgezocht naar de vinylversie maar die wordt volgens mij in een zeer kleine oplage uitgegeven in eigen beheer. Op Steve Jansens' facebook page staat dat de vinylversie min of meer is bekostigd door die dure cd pre-orders van bandcamp. Dat zegt wel genoeg denk ik.

Zou gaan slapen, maar Feiner houdt de boel nog even lekker wakker! Bij Bol is de CD echt nog te koop voor 16,99! Je moet dus nog even verder kijken bij 'andere verkopers'. Dat van die vinyl versie klopt wel, de productie hiervan wordt gesponsord door de pre-orders van de cd. Kan natuurlijk met het in eigen beheer uitgeven van muziek te maken hebben.

Word vervolgd ?
En dan ga ik het eindelijk over de muziek zelf hebben. Want die is zo mooi!

Daar komt de mijne ook vandaan

Wat een prachtig album! Hoge verwachting is ingelost. Het is geen gemakkelijk album. Donker van sfeer en soms behoorlijk tegendraads. Geen kop en staart songs, maar veel experiment. Pop/rock classificatie dekt de lading wat mij betreft niet. Ik ga meer voor een soort uniek genre vergelijkend aan wat Talk Talk/Mark Hollis met zijn laatste platen heeft bewerkstelligd. Unieke verstilling en reflectie. Prachtig!

Je bent me net voor Manfield wat betreft een link naar het latere geluid van Mark Hollis/Talk Talk. Ik heb dit ook zo ervaren. Alleen maar mooi, toch?

Heerlijk, kan me eigenlijk geen mooier geluid voorstellen. Leuk dat jij dit ook zo ervaart

Absoluut! Hieronder wat ik er van heb gebakken

Op Book of Romance and Dust gloort, samen met de mijmeringen van David Sylvian, heel in de verte het verstilde van Mark Hollis. Ik hoor... nee, belééf op dit album hele mooie geluiden, die mij regelmatig aan deze twee artiesten doet denken. De instrumentatie is weliswaar iets weelderiger, maar het wordt nergens overdadig of bombastisch. Ik zou niet eens weten hoe al die prachtig klinkende instrumenten heten.
Wat ik wel weet is dat Thomas Feiner niet alleen heel mooi kan zingen en dat onder begeleiding van 'slechts' een enkele piano, een paar violen of een cello, maar dat hij incidenteel ook op de trompet te horen is.

Wat echter het meest opvalt zijn de stiltes in de muziek. Die zijn werkelijk fenomenaal. Dat 'even helemaal niets' of 'zo goed als niets horen' zó mooi kan zijn. Zelfs de pauk is op een gegeven moment niet meer te horen, maar je voelt 'm nog wel!

De knappe arrangementen, de ingetogen sfeer, de schitterende melodieën. Ik wil dit niet eens vergelijken met het solowerk van Steve Jansen dat doorgaans nog abstractere songstructuren bevat en soms zelfs geen enkele. Maar ook niet met dat andere album van Thomas Feiner uit 2008, The Opiates Revised, met totaal andere muzikanten en dat meer nog dan deze Book of Romance and Dust, een weliswaar fraai maar toch meer een 'gewoon' liedjes album is.

Het huidige samenwerkingsverband tussen Steve Jansen, Thomas Feiner en vrienden is sinds Tender Extinction duidelijk hechter geworden, waarin de twee toppers elkaar nog beter aanvoelen én aanvullen.

Ja... het 'ademt' zo nu en dan ook nog wel een beetje 'Tin Drum'.

Uiteraard.

Mooi beschreven Alicia

Mooi omschreven Alicia en Manfield. Heb het album de afgelopen 24 uur enkele keren gedraaid en hij komt binnen. Wat heerlijk om Thomas Feiner weer te horen zingen. Uiteraard had hij zijn cultstatus kunnen cultiveren maar dit is nog beter. Ben er helemaal mee in mijn nopjes. Ook voor mij de volle bak aan *****

Prachtig en sferisch. En de dijk van een stem. Wel bizar ik kreeg soms een Peter Steele associatie bij Feiner's stem.

Gewoon 16.89

https://www.bol.com/nl/p/book-of-romance-and-dust/9200000098901059/prijsoverzicht/?suggestionType=suggestedsearch&sort=price&filter=new&sortOrder=asc

EXIT NORTH Interview - goed interview met Jansen.

Kijk, en dit is de perfecte reden waarom ik gebruik maak van Musicmeter en dagelijks de rotatielijst bekijk; het ontdekken van wereldplaten!
Zeg nou zelf, hoe kom je in aanraking met een band als Exit North? De notering in de lijst, de meningen en recensies op deze site, en het bekijken van profielen van liefhebbers zijn voor mij een zegen . Mijn dank is groot!!

Enfin, genoeg inleiding. Blind gekocht en omver geblazen. Het is lang geleden dat muziek zo diep onder mijn huid kroop. Het gevoel en de emotie van stem en muziek zijn van de buitencategorie. Als groot liefhebber van bijvoorbeeld This Mortal Coil en aanverwante bands is dit een schot in de roos. Het is triest en sober en allemaal raak. Verdrietige muziek waar ik zielsgelukkig van word.
Om me nog beter af te kunnen sluiten beluister ik muziek vaak via in-ear plugs en daar doet Exit North het heeeeel goed op. De mix is werkelijk briljant. Je kan de instrumenten bijna aanraken en mijnheer
Feiner lijkt werkelijk in je oor te kruipen. Geweldig! Overigens lees ik nergens een vergelijk met stem van Bryan Ferry. Ik hoor als BF fan behoorlijke overeenkomsten. Zeker als Ferry wat tragere en sobere ballads zingt.

Al met al alle redenen om 5 sterren te geven, maar toch zijn het er voorlopig 4,5 geworden. Dit heeft te maken met het de muzikale variatie. Of dit een 5 gaat worden zal de komende tijd uitwijzen. Vast staat wel dat deze schijf hoge ogen gaat gooien op mijn jaarlijstje. Een top 5 klassering is gegarandeerd.

Ik lees dat sommigen er moeite mee hebben om de cd voor een redelijke prijs te kopen. Mijn vaste leverancier Sounds uit Venlo vraagt 14,99 euro...voor wie wil!

Nee... Bryan Ferry had ik hier nog niet uitgehaald. Bedankt voor je leuke review, 4addcd... en het is omdat ik 'm al heb. Toch ook bedankt voor de tip! Doe er je voordeel mee, toekomstige kopers!

Het is trouwens de hoogste tijd om de plaat weer op te zetten!

Ik heb de heren zojuist maar eens een mail gestuurd met mijn daarin mijn eerste ervaringen. Niet iets wat ik elke dag doe, maar ik ben in de mood zullen we maar zeggen.

Onder het motto ' je weet maar nooit' gevraagd of er kansen bestaan op een live optreden. Ben ik wel voor in! Zodra ik een reactie heb ontvangen deel ik deze direct met jullie.

Prachtige plaat zeg. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er mensen zijn die dit niet mooi vinden. Sowieso heeft Feiner één van de mooiste stemmen in de muziekbusiness, vind ik. Deze gaat in bestelling!

Wilde 'em nog eens helemaal beluisteren (voor de vierde keer) voordat ik eerste commentaar plaatsen, maar goed door al die hosannaberichten voel ik toch wel de neiging opborrelen om eea een beetje te temperen.

Mijn lief legde al snel de associatie met Sylvian en hierboven werd al een link met Talk Talk gelegd, maar voor alle duidelijkheid - mijn opinie - dit is om de dooie dood niet de zelfde S-klasse als waarin Talk Talk en Hollis zich bevinden. Niet dat het nou direct een modale C-klasse is (voor de niet-autorijders: Mercedes - Benz C is een ietwat duurdere middenklasse, terwijl de S - van Sonder, zeg maar speesjaal - topklasse is), maar een beetje terughoudendheid kan geen kwaad: tov Talk Talk/Hollis is het oeuvre van Feiner veel minder omvattend.

Waarin Talk Talk en Sylvian zich kenmerken door terughoudendheid in hun vocale aanpak, én authenticiteit vind Feiner het nodig om het er dik bovenop te leggen, zodat we allen moeten begrijpen dat hier KUNST wordt geschapen, terwijl zijn stem op den duur gaat irriteren. Voeg daarbij de zwaar aangezette orkestrale arrangementen, waarbij m.n. violen soms metersbreed worden uitgerold en dat maakt dat die vergelijking met Talk Talk imo overtrokken is. Mij is het ook iets te veel proggy - gepiel dat in zichzelf verdwaalt; er zitten fragmenten in Losing waarbij ik de associatie krijg dat m'n tv spontaan aanfloept om reclamespot van een Fa-doucheschuim te tonen.

Komt het dan nog wel goed is de vraag - over het geheel genomen wel: beperkt draaien, 's avonds laat en op het moment dat het gaat tegenstaan, het nummer afluisteren en dan afzetten. Eenzelfde terughoudendheid leg ik aan de dag tov Thomas Feiner & Anywhen - The Opiates Revised (2008) ook daar stoorde ik me aan zware orkestrale arrangementen en de somtijdse kreun/zuchtzang.

Echter, opname- en productiekwaliteit vergoeden veel, al stop ik zelf me muzikale monnie, mijn vinylbudget, in de poging tot handhaving ervan (moeilijk genoeg, met de beurs in aantocht ) liever in de recente re-release (op dubbel-lp) van Jóhann Jóhannsson - Englabörn (2002) of David Sylvian - Dead Bees on a Cake (1999).

Prima onderbouwing Mjuman. Kans zat er idd dik in dat dit album je niet bevalt als je The Opiates Revised ook niet top vindt. De zware orchestrale arrangementen en somtijdse kreun/zuchtzang tekenen voor mij juist de klasse van dit album. Krijg er nog steeds kippenvel van en dat is (voor mij althans) een goed teken. Maar goed dat smaken zo kunnen verschillen, houdt de muziekbeleving levendig op deze site

Je kunt je poeplap beter trekken voor vinyl dat je wel ziet zitten (of draaien uiteraard) Dead Bees on a Cake trekt mij ook wel op vinyl.

Even een reactie op het Mjuman commentaar:

Het moest zo zijn, maar toevallig kocht ik de cd van Mark Hollis 2 weken geleden (pas!). Ik ben er verschillende keren aan begonnen en heb er veel meer tijd voor nodig om deze 'in te laten dalen'. Het is knap en ook van de buitencategorie, maar wel een stuk moeilijker te verwerken voor mij. Allemaal net iets experimenteler en creatiever. Exit North luisterde vanaf het begin erg lekker weg en ik genoot vanaf de eerste draaibeurt van de melodieen en de sound. Voor velen zal dit niet zo zijn, maar ik vond de melancholie en melodieen luchtig en gemakkelijk te verteren. Samen met de stem voelde het als een warme deken zogezegd.
Die stem is zo bepalend dat het gevaar op de loer ligt dat het gaat vervelen. Dat was de halve ster verschil tussen de maximale score van 5. Als op de cd 2 of 3 nummers minder hadden gestaan had het die 5 moeiteloos gehaald. Een probleem dat zich vaak voordoet als een stem erg uitgesproken is. Bij bijvoorbeeld Slow Show heb ik hetzelfde. Ik ben het er dan ook volledig mee eens dat deze muziek het goede moment verdient en dat je precies de juiste dosering neemt die bij dat moment past. Inderdaad; net zoals bij een bijzonder (en heerlijk) biertje, wijntje of glaasje whiskey. Van het beste moet je precies de juiste hoeveelheid nemen en Exit North behoort wat mij betreft tot het beste. Proost!

Zo is het maar net. En dat geldt niet alleen voor Book of Romance and Dust .
Ik vind zowel Mark Hollis (ook pas na enkele jaren, hoor, en dat terwijl ik de pop van Talk Talk veel eerder koesterde) als Sylvian als Feiner fantastisch en vergelijken in de zin van 'het lijkt op elkaar' heb ik dan ook niet gedaan.

Als ik bij deze plaat referenties zou gaan noemen, dan is de eerste die hier opkomt The Blue Nile. Smaakvolle overdaad, zoiets.

Mwao, The Blue Nile wordt toch niet of nauwelijks gekenmerkt door grootse orchestraties en vocale uithalen zoals te horen in het werk van Feiner.

Wie de schoen past …. Alleen waren het niet jouw (rode dans)schoentjes, maar die van eerdere poszteur.

Ik moet nog een waardering plaatsen, maar wil het album eerst nog een keer horen, vanavond; ben nu naar het prachtige Antony in Carré (2009) aan het luisteren. Kan wel voor een deel meegaan in de redering van dix vwb Blue Nile: daar vind je bijv op Tinsell Town in the Rain aardig wat invulviolen, maar minder prominent aanwezig als bij dit album; daar wordt de muziek meer gedragen door de band zelf (m.n. bas, drum). Bovendien vind ik Paul Buchanan een meer natuurlijke (geboren) vocalist - graag memoreer ik dit dit duet van S-klasse (niveau Marvin/Tammy) - Feiner is meer gemaakte vocalist.

Overigens blijft het natuurlijk één van de core elementen van de site om elkaar te tippen en daar ben ik ook blij mee.