Within Temptation - Resist (2019)

zojuist dan the reckoning gehoord maar had nouwelijks door dat dit een nieuw nummer is. een herhalingsoefening dus en nou niet bepaald van een van hun beste songs. tot nu toe dus best teleurgesteld.

Erg benieuwd naar dit album! Na bijna 5 jaar weer een nieuwe Within Temptation plaat. De eerste single The Reckoning beloofd dat er weer een behoorlijke muzikale stap gaat worden gemaakt, door een prominenter gebruik van synths. De intro van The Reckoning beviel mij niet erg, maar de rest van het nummer vond ik een stuk beter. Ik ben erg benieuwd hoe de prominentere aanwezigheid van synths op de rest van het album gaat uitpakken!

Een edit van In Vain is uitgebracht en dat klinkt best wel lekker.

Positief verrast! Jammer wel dat de helft van het album al was uitgebracht voor release.

Meer van het zelfde. Erg jammer. Ik wil deze zangeres wel eens horen zonder al die galm en bombast. Dat zou wel eens erg verrassend kunnen zijn.

Snarf misschien moet je dan eens My Indigo proberen.

Ik heb hem nu een paar keer beluisterd. Het album bevalt mij prima! Rating volgt als ik hem wat vaker gehoord heb.

Het klinkt weer als een klok allemaal. De formule die ze al jaren hanteren levert altijd wel weer leuke liedjes op. De spanning ontbreekt echter zo vaak dat ik bang ben na 2 leer luisteren alles aan deze plaat wel ontdekt te hebben.

Aardig om te horen hoe Within Temptation met elk nieuw album hun geluid blijft evolueren. Productioneel klinkt het album als een klok en de elektronica die het geluid van de band verrijken geven Within Temptation nieuw elan. Helaas zakt de plaat na drie sterke nummers wel behoorlijk in. Het ontbeert het album daarna aan afwisseling om me bij de les te houden. Dat gebeurt pas weer bij Firelight. Het zijn sowieso de nummers met gastbijdragen die het meest interessant zijn en dat geeft te denken.

In eerste instantie was ik wat sceptisch over hoe de techno elementen zouden passen in het WT geluid. Gelukkig is die angst onterecht gebleken en blijkt Resist een sterk album te zijn. Behalve de techno-elementen zijn er ook invloeden vanuit andere genres te horen. Dit zorgt ervoor dat Resist erg modern en gepolijst klinkt. In combinatie met Sharon's sterke zang zorgt dit ervoor dat ik Resist zeker nog vaker ga luisteren.

1 Februari het album gekocht bij MediaMarkt, en al 3 keer beluisterd. De sound van het album match wel bij ze. Hun vorige album 'Hydra' vond ik wat minder en 'Resist' klinkt sterker, frisser en moderner.

Ik heb al hun albums waarvan ik 'The Heart of Everything' nog steeds de beste vind.

Mijn favorieten van 'Resist':
'Raise Your Banner', 'Trophy Hunter', 'Endless War', 'The Reckoning' en 'In Vain'.

Within Temptation is een voorspelbare commerciële eenheidsworstenfabriek geworden. Jammer! Het was zo mooi vroeger! Nummers geborduurd rond vaste patroontjes met de bekende intermezzootjes zoals Mad World, Mercy Mirror en The Reckoning...
Beste van dit album is de cover.
Toch nog 2 sterren want het steekt nog wel uit boven het gemiddelde hitparadewerk uit dit land en Trophy Hunter, Supernova en Firelight zijn OK.

Op zich werd ik wel nieuwsgierig naar de moderne invloeden, die ze in de interviews aankondigden. Helaas valt het in de praktijk tegen. De bombast en dicht geplamuurde sound doen me weinig en de liedjes gaan allemaal recht op hun doel af: een enorm catchy refrein. Wederom biedt me dit te weinig aanknopingspunten om Within Temptation weer serieus te gaan nemen.

Het album opent uitstekend met het aanstekelijke The Reckoning; vooral het lekker zware gitaarwerk valt in positieve zin op. De drie tracks die hierop volgen zijn ook prima, maar daarna gaat het langzaam maar zeker een beetje mis. De popinvloeden nemen toe en het materiaal wordt vlakker en meer voorspelbaar. Tegen het einde zijn er dan gelukkig nog wel een paar sterke tracks, maar de oogst is al met al iets te karig, hoe imposant het album ook klinkt.

An sich totaal geen fout album. Nummers zijn best wel goed.

Maar wat hebben ze gedaan met de productie? Helemaal dichtgemetseld. Nog meer dan op Hydra toentertijd. Er zit maar weinig lucht in het klankbeeld en alle details verzuipen in de mix. Ook de stem van Sharon komt in de verdrukking en soms klinkt er zelfs een metalige boventoon in haar stem, die onnatuurlijk aandoet. Ook de drums zijn alleen maar klappen. Het cymbaal werk hoor je helemaal niet. Het ene nummer heeft er meer last dan de andere nummers. Hoe meer lagen instrumentatie, des te erger.

Volgens mij worden albums vaak afgemixt met verkeerde monitoren om de mix af te luisteren

Misschien valt dit niet op als je het album luistert via mobiele media, maar op een goede geluidsinstallatie valt dit gewoon op. Daarom wat mij betreft een halfje minder in de beoordeling.

Ik heb qua Within Temptation de afgelopen 20 onder een de grond geleefd denk ik, dit is mijn eerste plaat die ik sinds Mother Earth weer een luister. Ik was zo teleurgesteld in Mother Earth dat ik WT nooit weer een kans heb gegeven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit best een leuke plaat vind. Ik zal er geen enorme fan van worden, maar het vakmanschap spat er aan alle kanten van af, daardoor klinkt het ook een beetje zielloos vindt ik. Een leuke plaat die het op grote festivals best goed zal doen.

De voorganger vond ik beter en dynamischer. Deze CD is ook wel goed, maar mist enkele toppers.

Het blijft een goed album, maar behaald niet bij de andere albums.
Net als bij 'The Silent Force' heeft 'Resist' een gigantisch pop-gehalte. Nummers als 'The Reckoning', 'Raise Your Banner' en 'Trophy Hunter' zijn de krachtigste van het album.

hmmf, the Reckoning is een aardige opener en Supernova red zich ook nog wel met in het kielzog Raise your Banner maar de rest is toch erg matig. Vlakke sound en een hele matte productie.

Heb meermaals het gevoel naar een popbandje te luisteren ipv een metalband...

Gisteren in een nostalgische bui Mother Earth geluisterd en daardoor benieuwd geworden naar hoe ze nu klinken. Maar dit heeft echt niks meer met hun fantasymetal van vroeger temaken en daar zocht ik wel een beetje naar dus lastig deze nu te beoordelen.

Ik moet toch toegeven dat ik dit gewoon een heerlijke plaat vind die goed past in het straatje van Within Temptation. Muzikaal misschien een beetje anders maar zeker fijn!

Nieuwste plaat "Wireless" is blijkbaar nog niet toegevoegd?

Staat inmiddels al op Spotify

Within Temptation beheerst deze vorm van popmetal tot in de puntjes.

Dat de band zich veel door top 40-meuk laat inspireren bleek al wel uit de songkeuze op hun eerdere coveralbum. Hier komen veel elementen daarvan terug. Elektronische geluidjes, vervormde stemeffecten en refreinen die steeds catchier worden.

Je moet ervan houden, maar dan werkt het wel. De band mengt de popelementen met de eigen stijl en heeft die sound op dit album geperfectioneerd. Het resultaat is een voor WT-begrippen zeer constante plaat. The Reckoning en Supernova mogen er dan bovenuit schieten, echt inzakken doet het album nergens.