Within Temptation - Resist (2019)

zojuist dan the reckoning gehoord maar had nouwelijks door dat dit een nieuw nummer is. een herhalingsoefening dus en nou niet bepaald van een van hun beste songs. tot nu toe dus best teleurgesteld.

Aardig om te horen hoe Within Temptation met elk nieuw album hun geluid blijft evolueren. Productioneel klinkt het album als een klok en de elektronica die het geluid van de band verrijken geven Within Temptation nieuw elan. Helaas zakt de plaat na drie sterke nummers wel behoorlijk in. Het ontbeert het album daarna aan afwisseling om me bij de les te houden. Dat gebeurt pas weer bij Firelight. Het zijn sowieso de nummers met gastbijdragen die het meest interessant zijn en dat geeft te denken.

In eerste instantie was ik wat sceptisch over hoe de techno elementen zouden passen in het WT geluid. Gelukkig is die angst onterecht gebleken en blijkt Resist een sterk album te zijn. Behalve de techno-elementen zijn er ook invloeden vanuit andere genres te horen. Dit zorgt ervoor dat Resist erg modern en gepolijst klinkt. In combinatie met Sharon's sterke zang zorgt dit ervoor dat ik Resist zeker nog vaker ga luisteren.

Within Temptation is een voorspelbare commerciële eenheidsworstenfabriek geworden. Jammer! Het was zo mooi vroeger! Nummers geborduurd rond vaste patroontjes met de bekende intermezzootjes zoals Mad World, Mercy Mirror en The Reckoning...
Beste van dit album is de cover.
Toch nog 2 sterren want het steekt nog wel uit boven het gemiddelde hitparadewerk uit dit land en Trophy Hunter, Supernova en Firelight zijn OK.

Het album opent uitstekend met het aanstekelijke The Reckoning; vooral het lekker zware gitaarwerk valt in positieve zin op. De drie tracks die hierop volgen zijn ook prima, maar daarna gaat het langzaam maar zeker een beetje mis. De popinvloeden nemen toe en het materiaal wordt vlakker en meer voorspelbaar. Tegen het einde zijn er dan gelukkig nog wel een paar sterke tracks, maar de oogst is al met al iets te karig, hoe imposant het album ook klinkt.

Within Temptation beheerst deze vorm van popmetal tot in de puntjes.

Dat de band zich veel door top 40-meuk laat inspireren bleek al wel uit de songkeuze op hun eerdere coveralbum. Hier komen veel elementen daarvan terug. Elektronische geluidjes, vervormde stemeffecten en refreinen die steeds catchier worden.

Je moet ervan houden, maar dan werkt het wel. De band mengt de popelementen met de eigen stijl en heeft die sound op dit album geperfectioneerd. Het resultaat is een voor WT-begrippen zeer constante plaat. The Reckoning en Supernova mogen er dan bovenuit schieten, echt inzakken doet het album nergens.