Robert Miles - Dreamland (1995)

Eentonig en erg slaapverwekkend. Geen variatie, vele nummers lijken te veel op elkaar. Wanneer je het nummer 'Children' kent, dan heb je het hele album eigenlijk wel gehoord.

1*

De man voor wie de benaming Dreamhouse is uitgevonden als ik me niet vergis.

Vind het erg aangename muziek. Niks groots, maar luistert erg lekker weg op de achtergrond. 3.5*

Volgens mij was Maria Nayler de zangeres die meezong op het nummer One and One. Misschien niet op dit album.

erotic dreams.. iemand hier?? sterk@@@

Ik vind "One en One" nog een stuk beter dan de grote hit "Children", wat ook een topnummer is.

"Fable" ken ik ook, maar de rest is mijn onbekend.

Children was toen vooral leuk, nu erg booooring.
Fable vond ik een slap aftreksel daarvan.
One and One vind ik werkelijk subliem!

Robert Miles weet wel leuke dingen te componeren met basisgeluiden. De atmosfeer voornamelijk. Helaas zijn de drums en basslines die hij gebruikt goedkoop. Het zweeft bij ieder nummer veel tussen kunst en kitch in, maar er straalt zeker kracht van uit.

Ik vind de piano die gebruikt wordt in Children het muzak-niveau ook niet echt ontstijgen. Doet me denken aan die vreselijke plaat van Armin van Buuren met Jan Vayne

Ik merk ook dat dat kwalitatiever kan ja, strings ook. Toch mooie fantasievolle lanschappen die ermee geschetst worden vind ik.

Ok, moet wel zeggen dat ik de rest van de plaat niet ken (behalve One and One, wat een beetje van hetzelfde laken een pak is).

Ik had de versie zonder One and One. Opgezocht en dat vraagt om een stemverlaging.

Dit album heeft veel elementen van een heleboel later verschenen trance. Kitcherige elementen, maar wel effectief op een bepaalde manier.

Landscape, bevat dat geen fragment (omstreeks 0:50 tot 1:30 ongeveer, ik weet het niet meer zeker) dat verdacht veel op "Is There Anybody Out There?" van Pink Floyd lijkt?

Ja, prut geproduceerd of niet. Ik vind dit een heel plezierige plaat die op zich niet vervelend is. Duurt een beetje te lang en wat dezelfde nummer in andere uitvoeringen die niet heel anders klinken. Maartoch, prima plaatje en 3,5* is op zijn plaats.

Lejkker, grotendeels instrumentaal trance album, dat je ook lekker op de achtergrond kan draaien.

Een heerlijk album, je zweeft lekker weg met de muziek..

Ik vind hem toch de godfather van de trance muziek..en heerlijke oldschool '90's stijl muziek

Dit album van Robert Miles was in '96 een mooi rustpunt in het happy-hardcoretijdperk. De term 'Dreamhouse' is hier idd op zijn plaats. Wanneer ik deze plaat opzet komen bepaalde herinneringen van die tijd weer razendsnel boven. Voor dit genre een tijdloos album.

Klopt, samen met Gigi D'Agostino (Sweetly) een verademing tussen al dat 'gehak'

Vooral One and One blijft een genot om naae te luisteren

En deze was ook goed toendertijd; Zhivago-Celebrate the love
Toen ook erg vernieuwend allemaal....

Dreamland was een van de allereerste cd's die ik ooit kocht, na Children gehoord te hebben was ik meteen verkocht. Zelfs nu, zoveel jaren later, kan ik nog alle liedjes probleemloos meeneuriën. De nummers zijn allemaal erg simplistisch, een enkel pianomelodietje waar dan wat mee gespeeld wordt, en het blijft allemaal luchtig. Als achtergrondmuziek echter heerlijk, alles luistert lekker weg en de melodieën zijn geslaagd tot zeer geslaagd. Vreemde eend in de bijt is de (vrij geniale) single 'One & One'dat ook geschreven is door iemand anders dan Robert Miles (meer bepaald ene B. Steinberg volgens het booklet). Het album zakt wat in na de helft, met de herhaling van Fable en Children, maar als eindbeoordeling kan ik toch moeilijk minder dan 3,5* geven, al zal daar wel een sterretje nostalgie tussen zitten.

Aardig maar naast de hitsingles weinig bijzonder. Leuk voor op de achtergrond. Helaas heeft mijn versie niet het machtig mooie One and One.

Bericht verplaatst naar Muziek > Nieuws > R.I.P.

Tjonge, ik dacht altijd dat de popmuziek uit de jaren 80 de ultieme "geestelijke tijdmachine" was, met die keiharde snaredrums, die propvolle produktie en al dat opgeföhnde haar, maar de doorhamerende computerdrums, de monofone pianomelodieën, de dromerige string-synthesizers en de eindeloos opgerekte nummers van dít album sturen mij toch even onverbiddelijk twee decennia terug. Indertijd heb ik het singletje van One & one honderden malen gedraaid zonder ooit behoefte te krijgen aan het hele album, want ik voorzag al dat dat misschien teveel van het goede zou worden (met héél veel meer van het synthetische slechte), maar nu ik hem al die jaren (decennia) later tegenkwam bij een kringloopwinkel kon ik de verleiding (en de prijs) niet weerstaan.
        Tot mijn verbazing echter vind ik ook 70 minuten hiervan nog absoluut niet te veel, kennelijk ben ik op sommige momenten nog net zo vatbaar voor de trancy elementen van dit soort muziek als in de tijd dat ik heel veel naar Underworld en The Orb en Swayzak luisterde, ook al draai ik dat al een jaar of vijftien nauwelijks meer. One & one blijft een ontroerend nummer dat bij mij precies de juiste snaar raakt, maar ook In my dreams is een persoonlijke favoriet – toegegeven, dat loopje gáát maar door en door, maar voor mij zit er een heleboel spanning op omdat ik de hele tijd zit te wachten op die modulatie (die uiteindelijk pas na vijf minuten en evenzovele seconden komt). Nee, ik had niet verwacht dat ik hier zóveel plezier aan zou beleven.
        Beluisterd met bovenstaande tracklisting, volgens de Engelse Wikipedia "the US version" en schijnbaar "the most popular and common version." En op het binnenste randje van mijn CD staat de tekst "Test sample – not for sale – Europe Optical Disc", en dat laatste is volgens Discogs een "Compact disc manufacturing company, that was located in Tilburg, The Netherlands. Company run since middle 80s and discontinued late of 90s." Weer wat geleerd. Zo kwam ik er ook pas kortgeleden achter dat One & one oorspronkelijk van de Poolse zangeres Edyta Górniak is, maar het verscheen pas in 1997 op haar eerste internationale (titelloze) album, en werd dus al eerder door Robert Miles opgepikt en gecoverd; haar eigen versie is gewoon op YouTube te vinden.