Uit mijn tweewekelijkse Popcorn-nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (
aanmelden kan hier):
Deze mix van dark/cold wave en synthpop roept beelden op van donkere steegjes waar heroïnespuiten op de grond liggen en rode neonverlichting achter de ramen brandt. Een naargeestige plek waar je beter niet kunt zijn, maar ook een aantrekkelijke spanning oproept. In
de vrij obscure bijbehorende videoclip belanden we in de wonderlijke wereld van twee webcamgirls, van wie één een soort getatoeëerde baard heeft.
Op het onlangs verschenen album Careful brengt Boy Harsher tien van dit soort donkere, doorgaans dansbare tracks die jaren tachtig-bands als New Order, Depeche Mode en Eurythmics in herinnering roepen. Toch klinkt de muziek van het duo uit Massachusetts fris en vernieuwend: synthesizers wisselen steeds van kleur - soms bewust vals en unheimisch - en drumcomputers zorgen voor een stevige, industriële sound. Maar het meest onderscheidend is de sensuele, smachtende en soms kreunende zang van Jae Matthews, die een nachtclub diep in de nacht in vuur en vlam kan zetten.
De afgelopen jaren bouwde Boy Harsher al een behoorlijke naam op in het clubcircuit, met het ronkende Pain als belangrijkste wapenfeit. Deze nieuwe plaat bevat met Face The Fire, Fate (doet wat denken aan Sweet Dreams), LA en Come Closer genoeg nieuwe krakers, die worden afgewisseld met filmische rustpunten. Dompel je tijdens deze donkere dagen onder in deze duistere en zeer dansbare plaat en je gaat vanzelf weer het licht zien.