Shit and Shine - Ladybird (2005)

Waaaaaaaaaah, wat een vette trip is dit! Shit and shine, een band uit Londen, bestaat uit 4 (!) drummers, 2 bassisten en een toetsenist en hun muziek neemt je mee naar heel duister terrein. 42 minuten lang wordt één en hetzelfde überzware riff moeiteloos aangehouden, voortgedreven door de eindeloos doorhamerende drums, demonische vocalen en een hele berg noise. Ontzettend knap hoe de heren het klaarspelen de verveling geen moment de kans te geven zich te manifesteren.

Vergelijkingen zijn moeilijk te maken, maar denk aan zwaar geschut als Sunn O))), Earth, Boredoms, Merzbow, Skullflower, Melvins. Vooralsnog is dit duidelijk mijn ontdekking van het jaar, en ik ga snel eens hun andere albums beluisteren. Dit album moet worden gehoord om geloofd te worden. Voorlopig een dikke 4/5 en na 1,5 luisterbeurt al aan de leiding van mijn jaarlijstje van 2005.

Ik word erg nieuwsgierig

Mooi zo. Ik denk dat dit zeker in jouw straatje ligt.

En na de 3e luisterbeurt moet ik concluderen dat hier gewoon een 4,5/5 hoort te staan van mij. Magnifiek!

Paalhaas heeft 'm al perfect samengevat deze plaat, dus daar heb ik niets aan toe te voegen. Ik denk dat ik binnenkort maar eens tot aanschaf van deze geweldige trip overga.

Sister Ray revisited !

Inmiddels ligt een gelimiteerd rood vinyl exemplaar hier rondjes te draaien.

Dit is niet aan mij besteed vrees ik...dit klinkt mij te machinaal en bovenal erg saai.
De productie klinkt wel als een klok moet ik zeggen ..jammer dat er (mijn mening) zo weinig gebeurt.
Nee dat zet ik liever monster magnet - tab op ...

Het laatste halfje moet er nu ook aan geloven. Dit is voor mij dé plaat van het decennium. 5/5

En ik ben toch weggelopen bij ZXZW omdat ik jacob Kirgegaard wilde zien. Begon anders erg lekker maar ik nam aan dat het optreden nog veel vetter werd?

Ja, het was me de ervaring wel. 11 (!) Drummers hadden ze opgetrommeld voor het optreden. Uiteraard was het weer één lang nummer dat ze ten gehore brachen, volgens hun vaste recept. Het was wel een nieuw nummer, d.w.z. een ander basrif, en een ander drumritme. Verder weer lekker veel noise ertussendoor natuurlijk en angstaanjagende vocalen (die linkse kerel stond echt te kokhalzen in de microfoon). Het nummer was niet zo goed als wat ze reeds op plaat hebben uitgebracht, maar de ervaring op zich maakte dat natuurlijk ruimschoots goed.
Ik heb trouwens ook kans gezien een genummerd exemplaar van Ladybird uit een druk van 750 exemplaren op de kop te tikken voor een tientje. Wél een erg onhandig en kwetsbaar hoesje trouwens (Slap stukje karton net zo dichtgevouwen als een kartonnen doos).

Brute shizzle. .

Blijft ook echt de hele dag in je kop hangen. .

Lijkt me geweldig om live te zien.

Je raakt toch nieuwsgierig als Paalhaas zo positief is,
dan ga je zoeken en kom je dit tegen:
ZXZW

als oud percussionist kan ik me goed voorstellen dat het heel lekker en bevrijdend is dit te spelen, maar ik vraag me af in welke bui ik zou moeten zijn om dit thuis te draaien??

Ladybird is echt veel beter.

Oldfart, ik waardeer je interesse in mijn grillen. Je conclusies (overdreven term natuurlijk, je stelt in feite enkel een beleefde vraag...) zijn echter rijkelijk overdreven. Eeenieder weet dat de filmpjes op youtube er over het algemeen de slechste geluidskwaliteit allertijden op nahouden. Verder heeft Kos gelijk dat dit album vele malen beter is, al was je er live bij geweest in Tilburg.

Vervolgens ga ik me afvragen of de muziek in kwestie überhaupt iets is voor jou. Ik denk eigenlijk van niet. Desondanks wil ik je vriendelijk verzoeken de 42 minuten te doorstaan en te kijken hoe het bevalt.

Ik denk niet dat jij weet wat voor muziek ik zoal beluister, dan wel zelf heb gespeeld, dat terzijde,
maar dit is nou ook weer niet zo extreem toch?
En natuurlijk als je iets voor het eerst ziet/ hoort, kun je alleen daar op afgaan, een oordeel vellen zou ik echter aan de hand van dat snippertje nooit.\
Kwa percussie gebeuren vrij , ehm, rudimentair wel lijkt me?

Nou sorry maar dat youtube filmpje komt zowat over als een simpel percussiegroepje zonder rauwe energie als Slagerij van Kampen of zoiets.

Ladybird knalt gewoon 40 minuten als een idioot in je hersenen, wel even wat anders.

Ik beoordeel ook geen muziek of band aan de hand van een enkel filmpje, het was ook meer bedoeld zo van: goh er wordt over dit optreden in de bespreking hier gesproken, wat toevallig dat ik het tegenkom.

Maar nu Slagerij van Kampen afdoen als een simpel slagwerkgroepje, en dit daarmee vergelijken slaat m.i. ook nergens op.
De Slagerij is mij ook te gelikt, maar simpel is het ( ritmisch) niet.
Bovendien heb ik van S&S alles bekeken wat er op You Tube te vinden is, Mijn conclusie was daarop; niet voor huiselijke kring, maar lijkt me heerlijk om te spelen.
Ik ben genoodzaakt om dergelijke muziek te draaien als ik alleen ben ( gillend wegrennende partners en vrienden) , en dat komt niet zo vaak voor.

Ik bedoelde ook niet simpel qua slagkunsten, maar simpel als in niks aan de hand muziek.

Dan zijn we het daar over eens

Maar als dit album 'beter' is dan wat ik op You Tube tegenkwam, ben ik hier zeker wel nieuwsgierig naar.

Genoeg geouwebet nu, ga maar eens gewoon luisteren naar dit album!

3,5 --> 4,0

Yeah, dit is echt lompe muziek
Verslavend.

ik zag hem gisteren in tilburg nog op vinyl staan (ja echt waar) maar niet geluisterd of wat dan ook...moet dat echt maar eens een keer gaan doen.

Ohh en 750 stuks genummerd...is dat zo bijzonder? (sorry, kon het niet laten)

Nee, tuurlijk niet. Maar hij is inmiddels redelijk lastig te vinden, dat bedoelde ik.

Vinyl is volgens mij gelimiteerd tot 500 (althans, dat staat op mijn exemplaar), daarin zit een kleine sheet (CD formaat) met info en linernotes e.d. en de tekst edition of 750. Ik neem aan dat dat normaal gesproken in de CD-versie zit.

Klopt.

inderdaad.




houd plastic insteektasje erbij en zet hem op prominente plaats in kast

vinyl lijkt me trouwens niet zo handzaam met dit meganummer