Weval - The Weight (2019)

Hier kijk ik erg naar uit! Weval is denk ik wel mijn favoriete Nederlandse elektronische act. Afgaande op de twee al vrijgegeven nummers gaat dit album wel een andere kant op dan het debuut. Wellicht dat de uitbreiding van de live band hier invloed op heeft gehad?

Die invloed is zeker wel hoorbaar. Ik vind dat het aanschurkt tegen het laatste werk van Mount Kimbie, zij het een wat lichtere variant. De eerste luisterbeurt ligt het lekker in het gehoor.

Wat zijn ze na de steengoede Half Age EP soft en veilig geworden zeg, jammer. Klinkt allemaal weer prima, maar het lijkt te veel op elkaar qua sound en opbouw en eigenlijk is het vrij saai. Duidelijkste is de bijna exacte drumritmes van de opvolgende nummers Silence on the Wall en Look Around. Heb ze inmiddels meerdere keren live gezien, toch ook tegenvallend meestal. Ze halen hier en daar weer een bekend trucje uit de kast (zoals de sound en opzet van Someday) en gooien daar op deze plaat een iets meer live ingespeelde sound overheen. Het kan mijn aandacht niet (meer) vasthouden en de plaat is daardoor ietwat langdradig. Ondanks de poging tot creatieve variatie in rustig, dansbaar en sfeervol. Door de fijne diepe bassen, funky stukjes en hier en daar wat freejazz-achtige geluiden nog wel een veilige 3,5*. Ze hebben duidelijk hun best gedaan om een meer volwassen en volwaardig album af te leveren, maar ondanks de goede productie en warme instrumentatie is het mij te tam. Same Little Thing is op dit moment favoriet.

Eens met -Spraylt-, maar vind het wel erg lekker klinken allemaal.. Beetje als rivella, alleen nu: “beetje saai, erg lekker”..

Ik ben wel te spreken over deze nieuwe plaat, het klinkt soms wat terughoudend en timide vergeleken met het oudere werk, maar het melancholische geluid op ondermeer The Weight, False State of Mind en Doesn't Do Anything klinkt als vanouds zeer ontspannen en vertrouwd. De plaat voelt volwassener en gematigder, zonder het herkenbare geluid te verliezen. Het is wellicht geen spannend plaat, maar een waardige opvolger van het debuut dat als geheel heerlijk weg luistert.

Ik heb geen noot gehoord (terwijl het toch echt om de muziek gaat)! Maar mijn nieuwsgierigheid werd enkel gewekt door de bijzonder mooie hoes. Ik probeer of ik wat tracks kan beluisteren.

Net in de trein voor de eerste keer geluisterd. Dat belooft niet veel goeds voor het concert in april. Ik vond het over het algemeen uitermate saai. Hopelijk groeit ie nog.

Uiteindelijk valt het album toch enigszins mee. Een stuk of 5 erg vette tracks met Heaven, Listen als favoriet. Verder een hoop tracks die lekker wegluisteren, maar niet erg bijzonder zijn. Verder benieuwd hoe dit live gebracht gaat worden, dan zouden sommige nummers ineens veel meer tot hun recht kunnen komen.

Voor mij is het de kennismaking met Weval. Vrij laat merk ik als ik zie hoe lang ze al meedraaien. Wat een mooie volle productie qua geluid. Tot nu toe spreekt het titelnummer mij het meest aan. Lijkt mij ook een goed album voor in de auto...'s avonds.... snelweg....heerlijk luisterend.

Lovende recensie in Humo.
Daar worden vergelijkingen met Darkside, Moderat, Air en Radiohead getrokken.
Zoiets maakt me nieuwsgierig...

Robert van Gijssel in de Volkskrant noemt het een juweel van een plaat en geeft 5 sterren.

Tja, ?..Volkskrant. Ik moet het album nog even laten inwerken maar tot nu toe vind ik het nogal saai klinken.

Ik vind dat 1e nummer echt geweldig maar wat daarna kwam viel me enigszins tegen. De bekende Weval sound, nu wel met meer drum en gitaar elementen, Live zou dit wel eens beter tot z'n recht kunnen komen. Na n paar luisterbeurten blijven er wel meer nummers hangen. Vooral same little thing en heaven, listen vind ik tof, naast het openingsnummer dus.

Erg fijne plaat, voor mij beter dan de voorganger.

Inderdaad erg in het straatje van Darkside en Moderat. Maar toch wel met wat eigen identiteit. Hoewel het zich ook weer net niet helemaal met de voorbeelden kan meten. Vijf sterren gaat mij wat te ver (voorlopig).

Toch wel zeer apart, gaandeweg komt de ‘soul’ er in en komen de ritmes goed los, terwijl de sound consequent vrij ‘kaal’ (zang) en op een of andere manier abstract blijft (met zuinige bas). Het is voor mij geen dansplaat, maar je wordt wel getrakteerd op een aantal fraaie wendingen, geluidseffecten en ritmes, waardoor ik al zittend op de bank bepaald niet stil kon blijven zitten. Boeiend knutselwerk, voor mij vooral vanwege de sound. Prima trip.

Ja hoor, het verhogen is begonnen. Deze plaat is wat minder in your face dan hun debuutalbum. Maar langzaamaan nestelen de melancholische nummers zich in mijn hoofd. Ik word ook erg blij van de drumelementen, vooral in Someday.

Die vijf sterren krijgt weval voorlopig niet van mij. Boeiende piepjes en kraakjes, maar er blijft vooralsnog niet veel van hangen.

Vaker luisteren loont wel.. vind hem ook iets beter dan de vorige, maar een hoge rating.. nee, daarvoor is het me gewoon net te vlak en mis wat scherpe randjes. wel best lekker voor het slapen gaan

Wat een parel van een nummer is Doesn't Do Anything zeg!

Mijn eerste reactie was teleurstelling. Toch bleef ik hem draaien en inmiddels durf ik te zeggen dat dit 1 van mijn favoriete platen van de laatste jaren is. Ik ben dan ook verbaasd dat er relatief weinig aandacht voor dit 2e album is, misschien komt dat nog... Fantastisch productie, mooie album opbouw en moet zelfs denken aan Radiohead bij bepaalde nummers.

Ik ben nu 3 weken verder en bijna elke plaat is opeens raak. Wat een heerlijke subtiel en dromerig album. Moest echt even groeien maar dit is echt de plaat voor mij!

Had er mijn twijfels bij, maar toch een érg fijne paat hoor

Ik moet zeggen dat ik bijna alle losse tracks wel een chille vibe vindt hebben en ook elke track heeft wel een fijne muzikale ontwikkeling. Als albumvorm kan het mij iets minder bekoren. Het album duurt mij eigenlijk een kwartier te lang en de tracks lijken toch qua opbouw iets te veel op elkaar. Het is dan ook allemaal iets te laid back om mij echt helemaal in extase te brengen.

Het is wel echt de meest toegankelijke electronica ever! Wat niet erg is overigens. Doet me soms ook een beetje denken aan Bob Moses; qua toegankelijkheid.
Wel een ontspannen plaatje voor de zondagochtend met een kater.

Helemaal mee eens! Eerst de teleurstelling, nu non-stop op repeat. Erg sfeervolle plaat, heerlijk op een lekkere zomerse dag in de tuin. Had ze erg graag op DTRH gezien, helaas...

Recente remixen van The Weight & vooral Same Little Thing hebben een ruime plus ten opzichte van de album mix. Kom op: hele album in de remix.

Hoor ook strakke link met nieuwe song van The Brahms & Huninal, met zelfde feel.
The Brahms - Feels Like Home Zal wel niet al te toevallig zijn.

Eens met blur8 wat betreft de remixes. Voor het vorige album gold hetzelfde. Echter: deze plaat is wel een redelijke vooruitgang met het debuut.

Ook hier aanvankelijke teleurstelling na het aangename debuut, kijken of dat beter wordt na de plaat nog eens + het live gehoord te hebben.

Als groot liefhebber van electronische muziek vond ik het jammer van/voor mezelf dat ik door een muziekblad gewezen moest worden op het bestaan van Weval. Ik heb Tidal maar weer gestart en ben naar The Weight gaan luisteren. Dat klinkt lekker!

Kennelijk is dit album volgens enkele recensies minder dan het debuut, dat schept een hoge verwachting bij mij want ik vind dit al een heel sterk album. Wordt vervolgd....

Inmiddels ben ik er wel over uit dat het gewoon een (super)goed album is. Eigenlijk is het wel iets van onze eigen Royksopp anno Melody AM, gedeeltelijk dan toch. Ga zo tickets halen voor de Doornroosje want dat zal wel een showcase van het nieuwe album zijn.

Doesn't do anything idd een pareltje zeg!

'en moet zelfs denken aan Radiohead'

Ja haha, die keyboardkeuze lijkt op 'everything in it's right place' wurli heette dat op mijn oude Yamaha Synthesizer geloof ik. Lekker geluidje.