Motorpsycho - Demon Box (1993)

Die EP's heb ik al afzonderlijk, dus dat devalueert wel een beetje...

Voor zij die wat tijd over hebben: het loont absoluut de moeite om dezer dagen het onofficiële forum van de band te volgen en vooral de paar laatste topics. Veel uitleg en zo over de nieuwe Supersonic Scientists LP release, de bijhorende tentoonstelling in Trondheim en de driedaagse concertenreeks waarin Demon Box integraal wordt gespeeld. Oh how I wish dat ik daarbij was. Inclusief Gutwrench! Ongelofelijk dat die gasten met zo'n stijlbreuk (1993 vergeleken met post-2000) er nog in slagen om met zo'n overrompelende overgave dat album met die grauwheid van jewelste nog live te brengen. Met extra muzikanten als deathprod, oud-drummer Hakon Gebhardt en nog een paar verrassingen. En gewoon deze epische foto.

Erg tof allemaal inderdaad, hier in ieder geval al een aardige video van de uitvoering van Sunchild met Geb weer op drums en Deathprod op teringherrie

Demon Box ergert me. Ik hoor hier echt een flinke hoeveelheid songs die ik werkelijk fantastisch vind, maar deze worden afgewisseld met pure meuk. Ik ben blij dat de band lekker experimenteert met verschillende stijlen (folk op Waiting For No One, metal op Feedtime, punk op Sunchild), maar het zorgt niet voor een heel consistent geheel. De band bevalt mij wel op het best als men dromerig speelt, All Is Loneliness is bijvoorbeeld echt een weergaloze track! Het dreigende gekerm op Step Inside Again werkt ook bezwerend, maar Demon Box heeft naast toffe stukken, ook een flink aantal momenten die vooral saai zijn. De algehele alternative rock vibe op een track als Junior doet me ook niet veel.

Wel het beste album tot nu toe, maar nog steeds te zoekend voor me. Goeie momenten, maar ook een hoop net niet. Dan duurt zo'n album toch wel heel erg lang, helemaal als je hem wat vaker beluisterd om er wat meer vat op te krijgen.

Tussenstand:
1. Demon Box
2. 8 Soothing Songs For Rut
3. Lobotomizer

Ik kan hier volledig in mee gaan alleen vind ik Junior een heerlijke track.
Het verbaasd mij dat je niets te vertellen hebt over het geniale Plan #1.
Ik ga er vanuit dat je de versie zoals bedoeld is op de eerste lp persing niet hebt geluisterd, daar staat o.a het magistrale Mountain op.
Luister maar?

Het volgende album in de discografie, The Tussler, zoals het op Mume staat is niet een officieel Motorpsycho album.

Plan #1 valt onder de nummers die zeker wel kwaliteit hebben, maar heel spectaculair vind ik hem ook nog niet. Die The Tussler kan ik dus skippen? Of is die alsnog wel belangrijk?

Skip hem gerust, het is een collectie covers van country nummers en country versies van bestaande MP songs. Een soundtrack van een niet bestaande film.
En ik weet dat country niet bepaald jouw favoriete genre is... ?

Dat scheelt weer iets

Mijn eerste kennismaking met Motorpsycho, zag ze deze plaat destijds spelen in Vera en was volledig verkocht, na afloop direct gekocht. De volle duur geweldig, juist de afwisseling bevalt me en geeft al aan wat Motorpsycho in zijn mars had en dat bleek later ook wel, zeer afwisselende band. Nog steeds mijn favoriete MP plaat, luister hem nog steeds regelmatig. Klassieker, niet alleen van MP maar wat mij betreft in mijn gehele platenkast.

Terwijl het gemiddelde hier stijgt, blijft mijn waardering toch echt achter. Na een album van 72 minuten, waarvan een heel groot deel herrie is, is het nog lastig om positief te blijven. Ik hoor wel degelijk goede momenten, maar dat is toch wel op een hand te tellen. Het meest gecharmeerd ben ik van het overstuurde gitaargeluid van Plan #1. Tof nummer dus. Ik ben even kwijt welk nummer op een redelijk fijne manier psychedelisch is. Ik geloof Tuesday Morning, maar het kan ook een of twee nummers ervoor zijn.

Voor zover het positieve commentaar. Ik snap verder nog altijd de drang niet om vals te klinken. Het geschreeuw is echt heel slecht, evenals het overstuurde geluid met uitzondering van Plan #1. Veel songs zijn daarbij erg simpel en worden gedragen door simpele riffs uit het boekje. Waiting For The One is een vreselijke opener. Country is al niet mijn genre, maar stem dan op z'n minst de gitaar en laat het zingen aan een ander over. Dit album is wel wat interessanter dan 8 Soothing Songs, maar verdomme zeg, er komt geen eind aan.


Tussenstand:
1. Lobotomizer
2. 8 Soothing Songs For Ruud
3. Demon Box

Niet opgeven RuudC, het komt helemaal goed.

Hehehe, fijn dat je het grapje opgemerkt hebt. Rut spreek je in het Noors trouwens ook uit als Ruud. Vandaar dat ik van Scandinaviërs vaak hoor dat ik een vrouwennaam heb. De eerste die dat opmerkte was een volwassen man die Conny heette (true story)

Gisteren de vinyl-reissue op Rune Grammofon gekocht op het concert. Kant 3 is excentrisch geperst waardoor het geluid wiebelt. Vreemd, want Rune brengt normaal toch hoge kwaliteit.

Oh da's verrassend, die uitgave. Helemaal aan me voorbijgegaan. Welke opvallendheden hadden ze nog zoal qua merch? Ik zie ze morgen in Kortrijk

Ik heb gisteren geloof ik de laatste Demon Biox die mee was gekocht...
Er is een hele platenzaak en garderobe mee. Meest bijzondere is een tour-only single met de cover van UFO die ze spelen. En er zijn leuke t-shirts met "yay!" erop. Made in Bangladesh