menu

Weyes Blood - Titanic Rising (2019)

mijn stem
3,85 (122)
122 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Pop
Label: Sub Pop

  1. A Lot's Gonna Change (4:21)
  2. Andromeda (4:40)
  3. Everyday (5:07)
  4. Something to Believe (4:45)
  5. Titanic Rising (1:36)
  6. Movies (5:53)
  7. Mirror Forever (5:05)
  8. Wild Time (6:09)
  9. Picture Me Better (3:41)
  10. Nearer to Thee (1:05)
totale tijdsduur: 42:22
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Vandaag kwam de tweede single uit Everyday en dat was even wennen want dit schuift toch flink op richting reguliere Pop, met een 'boom-tjak' die duidelijk aanwezig is.

De eerste single Andromeda lag nog in het verlengde van het laatste album maar ook daarop werd duidelijk dat het minder dromerige melancholisch Pop wordt die Front Row Seat to Earth (2016) in mijn album Top 5 van dat jaar deed belanden.

avatar van muziekobsessie
3,0
tja vind eerste vrijgegeven nummers ook behoorlijk tegenvallen....ben bang dat ik af ga haken. vond trouwens haar optreden op Motel mozaique niet denderend.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Als voorprogramma van Father John Misty in Utrecht 1,5 jaar geleden was wel prima, wel aan de korte kant. Een jaar daarvoor stond ze in de OCCII in Amsterdam, kleine zaal, weinig publiek, niet veel sfeer maar wel een prima optreden onder deze omstandigheden.

Eind april staat ze in de Paradiso, zelfs als het nieuwe album zou tegenvallen ben ik wel van plan om daar bij te zijn.

avatar van mr-mucho
geplaatst:
WEYES BLOOD — MOVIES

Behoorlijk indrukwekkend. Vanuit het concept van het theatrale (films) ook wel treffend.

We are enamored with Movies. Our generation is the most cinematically saturated of all time. Videotapes, DVD’s, streaming… Spielberg…all of it has thrust us into an endless loop of consumption. They provide formative experiences as children, standing larger than life before our fragile adolescent minds. I wanted to take a look into the emotionally manipulative powers of Movies – how have Movies succeeded in telling the myths of our time? How have they failed (miserably)? What is the consequent effect on a society of beings looking for themselves in the myths on the screen? It’s safe to say that they have failed us, but I can’t help it…I love Movies.

avatar van dix
dix
geplaatst:

Maf wijf. Prachtig nummer.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR first listen

Weyes Blood - Front Row Seat to Earth (2016) staat in mijn albumjaarlijstje bij de top 5 en is tevens mijn meest beluisterde album uit dat jaar. Dus deze is verplichte kost.

De drie singles Andromeda, Everyday en Movies zijn goed representatief voor de rest van het album. Er zijn meer Pop invloeden toegevoegd aan het geluid dat al op haar vorige album te horen was. Ook iets meer psychedelica en strijkers (kamerorkest?) en subtiele orgeltjes waardoor het vooral klinkt als beïnvloed door begin 70s Pop. Wat dromerig, wat naïef. Op het vorige album gingen de nummers vooral over het loslaten van een relatie en hier klinkt het alsof ze weer open staat voor nieuwe ervaringen.

avatar van aERodynamIC
4,0
geplaatst:
Bij Front Row Seat to Earth had ik het over 'venijnige weerhaakjes die je niet meer loslaten'. Die zijn op Titanic Rising verdwenen.

Dit voelt als een zeer moderne variant van de Franse jaren '60 zuchtmeisjes en soms wat Beatlesque. Een grote parfumwolk maakt je gemoed loom. Zo'n fijn instagramfiltertje eroverheen en je waant je in andere tijden, terwijl je weet dat het niet zo is.

Dat klinkt negatief, maar zo bedoel ik dat zeker niet. Nee, ik had geen Front Row Seat to Earth deel 2 verwacht. Dezelfde impact ook niet. Dat album kwam waarschijnlijk op het juiste moment en raakte de juiste snaar. Dat doet deze minder. Het is best liefjes allemaal, terwijl je weet dat het veel meer is dan dat.

Ik hoor ineens ook een Joni Mitchell echo, en als we het dan over mijn favoriete vrouwelijke artiesten gaan hebben....

Titanic Rising klinkt tijdloos, en de dromerige sfeer is erg prettig. Elegant dwarrelt ze door tien heerlijke liedjes. Minder scherp betekent niet minder goed. Ik had er eigenlijk niet zo heel veel van verwacht, maar ben hier best blij mee.

geplaatst:
D'r komt een special edition op vinyl, gekleurd, met ik meen 1 extra track.Wat ik tot nu heb gehoord, vind ik het de moeite waard. Stem spreekt aan.

Used to be (van de vorige) is wat ik in mijn hoofd hoor als ik aan Weyes Blood denk; was bij een vorige editie van LGW een echte toevalstreffer

avatar van Lambchop
Wel zin om deze ff goed te luisteren hoor, instrumentaal dik in orde, voorganger heeft vaak opgestaan.

avatar van van elst
5,0
Plaat van het jaar. Over 10 jaar gaat men hierop terugkijken als 1 van de muzikale hoogtepunten van het decenium. Mark my words.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
van elst schreef:
Plaat van het jaar. Over 10 jaar gaat men hierop terugkijken als 1 van de muzikale hoogtepunten van het decenium. Mark my words.

Ben je al bekent met haar vorige album Front Row Seat to Earth (2016) ?

avatar van van elst
5,0
ja dat was het eerste album dat ik ooit van haar hoorde. Ook prachtig. "Do you need my love" vind ik daar een hoogtepunt. Op deze plaat vind ik bijna alle songs van dat niveau.

avatar van schizodeclown
5,0
Instrumentaal uitmuntend, en de zang zelfs nog beter! Breekbaar en gevoelig, niet als een naïeve bloemenmeisje, maar als een wijze koningin. Opgewekte droefheid, alsof het goed vertoeven is in een mineurstemming. Er word ook gezocht naar controle en hoop, en deze album is als een uitlaatklep omgezet in prachtige melodieën.
Bijzondere plaat!

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Weyes Blood - Titanic Rising - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Weyes Blood - Titanic Rising
Weyes Blood pakt op Titanic Rising flink of zelfs overdadig uit en levert een buitengewoon fascinerend album op dat je op verschillende manieren kunt beluisteren

Weyes Blood, het alter ego van Natalie Mering, had al een drietal fascinerende albums op haar naam staan, maar zet een volgende stap met het bijzondere en wat mij betreft wonderschone Titanic Rising. Het is een album dat je heen en weer slingert tussen Joni Mitchell, Aimee Mann, ABBA, The Beatles, Kraftwerk, John Barry, Laura Nyro, Enya, Depeche Mode, Jenny Hval en nog veel meer, maar dat uiteindelijk vooral klinkt als Weyes Blood. Het is een album vol tijdloze popliedjes, maar ondertussen gebeurt er zoveel dat het je soms duizelt en bouwt Natalie Mering bijna stiekem aan een uniek geluid.

Het is een intrigerend rijtje albums dat de Amerikaanse band Weyes Blood op haar naam heeft staan. The Outside Room, het in 2011 verschenen en slechts in kleine kring opgepikte debuut van de band rond of feitelijk het alter ego van Natalie Mering, maakte het de luisteraar nog niet makkelijk met lange tracks en muziek die in het hokje freak-folk paste.

Op het in 2014 uitgebrachte The Innocents vermengde Natalie Mering, die voor Weyes Blood deel uitmaakte van de band Jackie-O Motherfucker, folk en psychedelica met zowel zweverige als donkere klanken en werden haar songs net iets toegankelijker. Deze lijn werd doorgetrokken op het uit 2016 stammende Front Row Seat To Earth, dat ook nog eens invloeden van de grote vrouwelijke singer-songwriters uit de jaren 70 verwerkte en nog wat toegankelijker en bij vlagen zelfs zoet klonk.

En nu is er dan Titanic Rising dat op het eerste gehoor een volgende reuzenstap zet richting de singer-songwriter pop uit de jaren 70. Op het geweldige Front Row Seat To Earth koos Weyes Blood zo nu en dan voor zoete klanken en deze zijn nu zo nu en dan verruild voor honingzoete klanken. De rijkelijk met strijkers versierde instrumentatie doet zeker bij eerste beluistering wat pompeus aan en wanneer Natalie Mering op haar mooist zingt heb ik zelfs wat associaties met The Carpenters (en dat is wat mij betreft niet iets om je voor te schamen).

Titanic Rising bevat een aantal tijdloze popliedjes die onmiddellijk herinneren aan de muziek die door de grote singer-songwriters uit de jaren 70 werden gemaakt. Het is bij Weyes Blood meestal echter niet zo simpel als het lijkt en dat is ook dit keer het geval. De instrumentatie op Titanic Rising zit volgestopt met bijzondere klanken en is experimenteler of in ieder geval avontuurlijker dan je bij oppervlakkige beluistering hoort.

Bij oppervlakkige beluistering hoor je natuurlijk de prachtige stem van Natalie Mering en de stevig aangezette pianoklanken en strijkers, maar wanneer je het album met de koptelefoon beluistert hoor je ook nog een eigenzinnige elektronische onderlaag, die het geluid van Weyes Blood toch weer iets unieks geeft. Het is een elektronische onderlaag die net zo makkelijk flirt met New Age als met 80s kitsch of juist 70s elektronica pioniers, waardoor de muziek van Weyes Blood je met grote regelmaat op het verkeerde been zet.

Titanic Rising kun je hierdoor op twee manieren beluisteren. Je kunt jezelf compleet verliezen in de rijk georkestreerde en volstrekt tijdloze popliedjes of je kunt op zoek gaan naar alle bijzondere details die Weyes Blood heeft verstopt op haar nieuwe album. In beide gevallen valt er veel te genieten.

Natalie Mering zingt op Titanic Rising met nog wat meer overtuiging en is niet bang voor een suikerlaagje meer of minder. Het doet me af en toe wel wat denken aan Aimee Mann en laat dat nu net een van mijn favoriete singer-songwriters zijn. De tijdloze songs staan soms met één been in de hoogtijdagen van de Laurel Canyon Scene, maar het is wel “Joni Mitchel geproduceerd door Brian Eno”, aldus AllMusic.com.

Titanic Rising zit vol echo’s uit het verleden (en sleept er ook nog eens Beatlesque of Abbaesque klanken en refreinen bij), maar iedere keer wanneer Weyes Blood het avontuur opzoekt ben je onmiddellijk weer in het heden. Ik kan me voorstellen dat er muziekliefhebbers zijn die het net wat te veel of zelfs flink “over the top” vinden, maar ik ben zelf steeds meer onder de indruk van het grootse en meeslepende album dat Weyes Blood heeft afgeleverd en dat ook bij de zoveelste beluistering weer nieuwe dingen laat horen. Erwin Zijleman

avatar van Lambchop
geplaatst:
Ik voel deze nog niet, komt nog wel.

avatar van Mausie
3,5
geplaatst:
Tot en met Movies een geweldige plaat. Daarna hoor ik weer hetzelfde gezapige, voortkabbelende van de vorige plaat. Maar wel een dikke voldoende, vooral de 3 singles zijn fenomenaal. Hoog The Beach Boys gehalte op Everyday, erg fijn

avatar van Edgar18
4,0
geplaatst:
Deze band is flink gegroeid sinds hun vorige album. Front Row Seat to Earth vond ik een overwegend oninteressant album met enkele sterke songs maar deze plaat weet me veel meer te raken. Bijna iedere song beklijft en heeft een kleine bijzondere verrassing in zich. De ene keer een stukje elektronica, dan weer wat new age, Americana of barok pop. Zeker geen plaat die zich na één of twee keer luisteren blootgeeft. Ik begin voorzichtig met vier sterren met er is zeker ruimte voor groei. Vooralsnog (samen met Grey Area) mijn favoriet van 2019.

Beste song op de plaat: Movies

avatar van dix
dix
geplaatst:
Edgar18 schreef:
Deze band is flink gegroeid sinds hun vorige album.

Natalie Mering heeft ooit deel uitgemaakt van een band met enige bekendheid, maar Weyes Blood is toch echt de naam die ze gebruikt voor haar werk als solo artiest.

avatar van Edgar18
4,0
geplaatst:
dix schreef:
Maar Weyes Blood is toch echt de naam die ze gebruikt voor haar werk als solo artiest.
Je hebt gelijk, de classificatie band gaat in deze natuurlijk niet op. Ik heb Weyes Blood tweemaal live gezien en beide keren stond Natalie niet alleen op het podium vandaar dat ik er de term band ingooide maar haar platen (in ieder geval deze) maakt ze inderdaad alleen.

geplaatst:
't was interessanter geweest om een zinsnijdende opmerking te maken over al die halfbakken associaties die menigeen hier legt - mind you associëren staat eenieder vrij, 't is de publicatie (het posten) ervan, die toch de premisse veronderstelt dat men denkt iets te verkondigen waar een andere muziekliefhebber iets aan heeft.

Gelukkig heb ik mijn eigen oren om op te vertrouwen en kan ik de popi-jopi schrijfsels van een recensist en de stellig geclaimde invloeden links laten liggen.

Een van de meest gedraaide platen de laatste weken hier in huis, naast de nieuwe Cinematic Orchestra.

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:
Ja, ik ben er heilig van overtuigd dat velen hier veel waarde hechten aan de mooie uitgebreide recensie van erwinz.

avatar van Slowgaze
3,5
geplaatst:
Soort progrockversie van easy listening dit.

avatar van aERodynamIC
4,0
geplaatst:
Slowgaze schreef:
Soort progrockversie van easy listening dit.

Heb je het nu over Mjuman?

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:

avatar van Slowgaze
3,5
geplaatst:

geplaatst:
deric raven schreef:
Ja, ik ben er heilig van overtuigd dat velen hier veel waarde hechten aan de mooie uitgebreide recensie van erwinz.


Tuurlijk, heilige overtuiging is wat een goed christen kenmerkt en menigeen vind het reuzefijn om als een variant op fast food het met een fix-und-fertig mening van een ander te kunnen doen, die al zwatelend ook nog naar de halve popontologie verwijst.

Het geschiedde dat ik hier ruim 10jaar terug op MuMe belandde en verrast werd door het informatieve gehalte, de onderlinge (soms gekruide) discussies en de tips. Het is wel veranderd sindsdien, een klets-site voor post-pubers en een plempplek voor menig muzikaal would-be scribent.

En ja ik vind het redelijk irritant dat een stuk geschreven in een andere context - blog of recensie voor Platomania (dat veelal wars is van echt kritische recensies) - hier 1 op 1 wordt getransponeerd zonder aanpassing, terwijl deze site overloopt van muziekliefhebbers die veelal breed muzikaal onderlegd zijn en ruime kennis van zaken hebben. Uitzonderingen daargelaten (enkele) lees ik hier uiterst zelden teksten die me naar de oorsprong (blog etc) doen klikken.

En als Slowgaze mijn teksten verlyrificeert kan vedelvriend aERodynamIC er wel strijkske onder wrochten. Hoe prog het is - dunno, ik ben bereid er wel een break in te jassen

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:
Ik weet uit eigen ervaring dat je niet naar andere websites mag verwijzen, maar speciaal voor jou de recensie van deze plaat op Platomania:

Weyes Blood is het alter ego van Amerikaanse singer-songwriter Natalie Mering en Titanic Rising is alweer haar derde album. Waar het debuut van Weyes Blood nog was te typeren als pastorale folk met een twist, schoof Natalie Mering op haar tweede plaat op richting een wat toegankelijker en grootser geluid. Het is een lijn die wordt doorgetrokken op Titanic Rising dat opvallend toegankelijke en ook opvallend rijk georkestreerde popliedjes laat horen. Het nog net wat vollere geluid past uitstekend bij de uitbundige vocalen van Natalie Mering, die niet bang is om op het randje tussen kunst en kitsch te bewegen, maar altijd aan de goede kant van de streep blijft met overtuigende zang. Titanic Rising is honingzoet, maar luister net wat beter en je hoort dat Weyes Blood ook altijd goed is voor een eigenwijze twist. Het klinkt misschien even als een tijdloze popplaat, maar ondertussen klinkt alles toch net wat anders en meestal wonderschoon.

Geef mij dan maar de uitgebreide versie van erwinz.

geplaatst:
De gustibus non est disputandum, ook dit is niet bevorderlijk voor de stoelgang (niets om op af te gaan) - had overigens liever een stuk van jouw hand gelezen; dan had ik waarschijnlijk minimaal eenmaal kunnen glimlachen. Vriend EZ neemt zichzelf erg serieus en dan wordt het leven snel een mission impossible. Want - zeg nou zelf - was het allemaal zo serieus, dat leven, dan hadden we toch wel een training en/of een handleiding gekregen? Of, zoals een feministische theologe ooit eens schreef: When God created man, she was only joking

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:
Oh, er is op internet echt wel wat te vinden

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:
Je hebt trouwens wel gelijk, zie nu pas dat Erwin voor Platomania schrijft.
Dan lees ik veel liever zijn stukken op zijn eigen site.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:44 uur

geplaatst: vandaag om 23:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.