Idle Hands - Mana (2019)

Ik kijk met smart uit naar dit plaatje. Maar donders, 10 mei 2029 te koop. Dat is pleurislang wachten.

Beluister het volledige album: Mana

Dit is een fantastische debuutplaat geworden! Idle Hands zit qua invloeden overduidelijk in de jaren '80. De combinatie van gothrock en heavymetal werkt waanzinnig goed: denk aan een combi van Judas Priest en The Sisters of Mercy, of wat recentere stevigere metalen post-punkplaten van In Solitude en Beastmilk/Grave Pleasures. Waanzinnig catchy songs, van begin tot eind ijzersterk.

Het album zonet voor het eerst beluisterd, na de singles al regelmatig te hebben gehoord. De eerste indruk is die van een sterke plaat, zoals door Don Cappuccino beschreven een combinatie van jaren '80 metal en gothrock, die me echter niet wegblaast zoals de EP vorig jaar deed.
Misschien is het omdat ik AMGs recensie heb gelezen voordat ik het hele album hoorde, maar ook wat mij betreft had de zanger hier en daar z'n mond mogen houden.
Ik wil het album vaker horen voor ik sterren uit ga delen, maar dit lijkt me een album dat ik dit jaar nog veel vaker ga horen.

Sinds de release al een aantal keer beluisterd. Een erg lekkere plaat. New wave meets NWOBHM, zei ik bij de eerste luisterbeurt van 'Give Me To The Night', en daar blijf ik eigenlijk wel een beetje bij. Gewoon een verzameling korte, pakkende liedjes, waarmee ik ook mijn new wave-vrienden blij kan maken.

Klinkt erg goed! Ze hebben ook naar Killing Joke geluisterd en dat is helemaal goed.

Dus een opmerking als "Volbeat light" valt misschien niet zo goed hier?
Dat ligt aan de zang op de openings track. ik zal er eens goed voor gaan zitten, een keer.

De zanger heeft zeker dezelfde Danzig-achtige trekjes als Michael Poulsen, maar qua muziek lijkt het niet eens een beetje op Volbeat (dan heb ik het ook over het oudere werk van ze).

Het drumwerk/ritme en de soms simpele songopbouw overlappen toch ook wel wat. Het gitaarwerk is hier echter veel gevarieerder en van een andere orde. De combinatie van dat new wave gedrentel en good old fashioned hard rock metal geluid is rete aanstekelijk. En dat tilt het plaatje wel enorm omhoog. Zo hoog zelfs dat ook ik het op 4 sterren zet. Mooie ontdekking, weer es wat anders.

Dank voor de tip in het post-punk/wave topic! De tips zijn op een of andere manier bijna altijd wel raak, maar... deze keer helaas niet. Ik heb 't geprobeerd, maar de zang vormt voor mij vooralsnog het grootste struikelblok! Het is lastig uit te leggen, maar de wijze waarop deze jongeman zingt gaat erg tegenstaan op de lange duur. De muziek is verder wel prima.

Fijn plaatje dit! Alleen de oeh's en aaah's van de zanger komen mij een beetje knullig over.
Verder niets op aan te merken, lekker uptempo en pretentieloos muziek maken

Volbeat heb ik altijd een veel te vrolijke variant op Life Of Agony gevonden. Anders dan Danzig en Idle Hands die beiden gewoon eigenzinnig en neerslachtig klinken. Mana is een mooie aanvulling op die te gekke EP van ze.

Ik hoor er ook wel een beetje Paradise Lost (light) in. Weet het nog niet helemaal; klinkt zeker niet slecht, maar weet niet of het beklijft. Zit dus niks anders op dan het nogmaals te draaien

Zeer veelbelovende plaat! Ik heb hem nu een keer of drie gehoord en elke keer wordt ie beter! Een erg fijne sfeer die wel wat doet denken aan een combi van Misfits, Paradise Lost (ten tijde van One Second/Draconian Times) en qua vocalen toch ook Volbeat. Potentiële topper!

Haal dat potentieel uit mijn vorige bericht maar weg, dit is gewoon een topplaat. Ik vind het galmende stemgeluid van de zanger echt heerlijk en de enigszins melancholische muziek ligt helemaal in mijn straatje. Zonder enige twijfel één van de beste platen van het jaar tot nu toe voor mij.

Nu ik Mana een flink aantal keren beluisterd heb, begin ik toch weer terug te grijpen op de EP van vorig jaar. Mana is een goed album met een aantal hele goede nummers, die vooral halverwege het album voorbijkomen. Het is echter niet zo consistent als Don't Waste Your Time. Nummers als Jackie en It'll Be Over Before You Know It weten me niet te overtuigen. Ook het titelnummer is wel erg afhankelijk van het aanstekelijke refrein.
Daarnaast vind ik het raar dat Jackie als tweede nummer op het album staat: het haalt meteen alle tempo uit de plaat. Daarmee wordt de opbouw wat rommelig.
Tot slot kan ik maar niet wennen aan alle oohs en aahs.

Hoewel op zichzelf een goed album, valt het me na Don't Waste Your Time toch wat tegen. Misschien iets te snel het succes van de EP op willen volgen?

Aan de reeds genoemde raakvlakken wil ik voor de zanger graag Justin Sullivan van New Model Army toevoegen.

Wat een ontzettend verslavend album. En dat zeg ik terwijl ik een hekel heb aan heavy metal.

Deze is twee jaar later toch nog steeds heel lekker, hoor. Hopelijk gaan ze nog eens een nieuw album maken.

Eind deze maand komt de nieuwe plaat (24 september), maar ze moesten de bandnaam veranderen in Unto Others. De plaat heet Strength, staat zo te zien nog niet op MusicMeter.

Ah tof, zin in!

Voor de goede orde verwijs ik nog even naar dit bericht: Te verwijderen / verwijderde releases - MusicMeter.nl.