Big Thief - U.F.O.F. (2019)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Big Thief - U.F.O.F. - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Big Thief - U.F.O.F.
Big Thief kiest op haar derde album voor een meer ingetogen, loom en folky geluid dat uiteindelijk nog meer indruk maakt dan het geluid op de terecht geprezen voorgangers

Na twee geweldige albums koos Big Thief frontvrouw Adrianne Lenker vorig jaar op haar soloalbum voor een meer ingetogen geluid. Het is een geluid dat zijn weg heeft gevonden naar het nieuwe album van Big Thief. U.F.O.F. klinkt loom, dromerig en folky en verrast met een subtiele instrumentatie en buitengewoon trefzekere fluisterzang van Adrianne Lenker, die op ieder album beter gaat zingen. Ook de songs op het nieuwe album zijn prachtig en zitten vol verrassende lagen en wendingen. Het levert een album op dat wordt overladen met superlatieven en daar valt niets op af te dingen.

Masterpiece, het debuut van de Amerikaanse band Big Thief, lag alweer bijna drie jaar geleden lang op de stapel, maar toen ik het album eenmaal had beluisterd was ik ook direct verkocht.

Big Thief imponeerde op haar debuut met een aantal stevige rocksongs en een aantal wat meer folky tracks. Masterpiece klonk rauw en eigenzinnig, maar maakte uiteindelijk de meeste indruk met de bijzondere zang van de frontvrouw van de band, Adrianne Lenker, die van Masterpiece een onbetwiste jaarlijstjesplaat maakte.

De band uit Brooklyn, New York, keerde een jaar na het zo goede debuut terug met Capacity, dat het geluid van het debuut nog wat verder doorontwikkelde en voorzag van invloeden uit de lo-fi, shoegaze, dreampop, noiserock en psychedelica. "Ruwe diamanten die je zelf mag slijpen", noemde ik de songs op de eerste twee albums van Big Thief en deze omschrijving ging ook zeker op voor de songs op het soloalbum van Adrianne Lenker, dat vorig jaar verscheen.

Op dit soloalbum, abysskiss, borduurde Adrianne Lenker voort op het geluid van Big Thief, al waren de gruizige gitaren verruild voor een meer ingetogen instrumentarium en hadden invloeden uit de folk aan terrein gewonnen.

Het meer ingetogen geluid van het soloalbum van Adrianne Lenker heeft zijn weg gevonden naar het nieuwe album van Big Thief. U.F.O.F. opent met een dromerige en folky track, waarin de bijzondere zang van de frontvrouw van de band wederom de hoofdrol opeist, tot gruizige gitaren aan het eind van de song de macht grijpen en Big Thief weer meer klinkt dan op haar eerste twee albums.

Adrianne Lenker tekent op het derde album van Big Thief voor haar meest dromerige en verleidelijke vocalen tot dusver en wat mij betreft zijn het ook haar beste vocalen tot dusver. Niet alleen de fluisterzachte zang op U.F.O.F. trekt nadrukkelijk de aandacht, want ook de instrumentatie is nog wat mooier en avontuurlijker dan we al van de band uit Brooklyn gewend waren en komt in vele lagen uit de speakers.

De vorige albums van Big Thief deden mij vooral denken aan de muziek van onder andere Sharon Van Etten, Angel Olsen en Lady Lamb. Het zijn namen die nog steeds relevant zijn als vergelijkingsmateriaal, maar ook de namen van P.J. Harvey en op een of andere manier ook Kate Bush komen bij mij met enige regelmaat op.

U.F.O.F. bevat veel meer invloeden uit de folk dan de eerste twee albums van Big Thief, maar de Amerikaanse band sleept er ook dit keer allerlei invloeden bij, waardoor het hokje folk uiteindelijk net zo irrelevant is als het hokje indie-rock of het hokje dreampop. “folk-tinged indie bordered by demons” noemt de Britse kwaliteitskrant The Guardian het en beter kan ik het niet bedenken.

Het debuut van Big Thief was voor mij een jaarlijstjesplaat, maar vergeleken met dit debuut laat de Amerikaanse band op U.F.O.F. heel veel groei horen. De zang van Adrianne Lenker klonk op de eerste albums nog wat onvast, maar op het nieuwe album van haar band overtuigt ze met iedere noot die ze zingt. Hetzelfde geldt voor de muziek op het album, die veel subtieler en avontuurlijker is dan in de eerste jaren van de band.

U.F.O.F. wordt in de eerste dagen na de release wereldwijd de hemel in geprezen en ik kan daar alleen maar aan meedoen. Big Thief heeft een prachtig derde album afgeleverd en het is een album waar de groei voorlopig nog lang niet uit is. Erwin Zijleman

Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (inschrijven kan hier):

Vorig jaar wist Adrianne Lenker mij te raken met een intiem en donker album met hypnotiserend, akoestisch gitaarspel voor liefhebbers van Nick Drake en Elliot Smith. In haar band Big Thief krijgt ze ondersteuning van Buck Meek (gitaar), Max Oleartchik (bass) en James Krivchenia (drum). Dat levert aanvankelijk niet eens een heel ander geluid op in openingstrack Contact. Ook hier staat de wat ijle fluisterzang van Lenker centraal. Maar dan, een minuut voor het einde, klinkt als een donderslag bij heldere hemel een harde schreeuw. Opeens klinken gitaren een stuk dreigender. Wat een binnenkomer.

Wie als luisteraar verwacht tijdens de overige elf nummers met ultrakorte titels als Strange, Orange en Jenni nog eens zo opgeschrikt te worden, komt bedrogen uit. Draai de rest van deze plaat met een gerust hart voor het slapengaan en laat je langzaam bedwelmen door het rustgevende, sprankelende gitaarspel en de wat breekbare, maar altijd intrigerende dromerige zang van Lenker. Vooral single UFOF, Cattails, Open Desert, Terminal Paradise en Betsy (met lage zangstem) zijn betoverend mooi.

Jordi's genre-overstijgingen, deel 4:

Nieuwe releases, ik begin er niet zo gauw aan. Vooral als het gaat om artiesten die ik nog ken, is de drempel al gauw hoog. Toen ik mij eenmaal in dit pareltje had gestort, kwam er een besef. Ik moet dit soort dingen niet meer gaan negeren. Er wordt hedendaags nog teveel moois op deze wereld afgevuurd.

U.F.O.F. staat vol met waanzinnig mooie folkliedjes. De nummers nestelen zich door de ontoegankelijkheid langzaam maar zeker in je hoofd, om die niet meer te verlaten. Ik krijg associaties met Julia Stone als ik naar de stem van Lenker luister, want beiden hebben een engelenstem. Door de subtiele instrumentatie valt het stemgeluid van Lenker perfect op zijn plek.

Ik kon ook geen betere dag bedenken om deze plaat op te zetten. Deze dromerige folk is de perfecte soundtrack voor een lome, warme zondag. Als het straks nog gaat regenen zou het nóg perfecter maken. Thanks JM, ik ga ze zeker checken op Pukkelpop.

En of ik ze gecheckt heb op Pukkelpop! Viel vies tegen, wat een snoozefest. Gelukkig is het album wel nog steeds goed.

Ben zelf vooral gecharmeerd van de lijzige zang van Adrianne Lenker en de zo lekker riedelende begeleiding......af en toe verslavend loom, een soort "luiaard-folk", maar met genoeg spanning.......plaat blijft in ieder geval groeien, favoriet songs U.F.O.F. & Century. Net waardering opgevoerd naar 4-sterren.


Volg hier mijn Spotify-playlist met heerlijke parels

prachtig...