The Chemical Brothers - We Are the Night (2007)

ik vond ze wel goed afsluiten op de derde dag van Werchter , geen klachten over:)

om de boel in evenwicht te brengen, de Pitchfork 3,8 waar ik het dan weer grotendeels mee eens ben

Dat ik het ooit nog het oordeel van De Telegraaf boven Pitchfork zou stellen..... De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Ik vond het zelfs 1 van de beste optredens van Werchter

Ik heb geprobeerd in de aanloop naar de release zo weinig mogelijk mee te krijgen over dit album, om er onbevangen tegenover te staan zodra hij helemaal uit was. Het weinige dat ik wél heb meegekregen was overwegend negatief, dus ik begon toch met een wat bang gevoel met luisteren.

Gelukkig viel het begin heel erg mee. Nummer 1 is een soort intro, dus die laten we maar even weg in de beoordeling. We Are The Night en All Rights Reversed vervolgens zijn wat mij betreft twee geweldige nummers met een "anthem"-vleugje die veel goeds beloven. In tegenstelling tot het meeste wat ik tot nu toe heb gelezen vind ik de Klaxons-samenwerking meer dan geslaagd en vind ik zeker dat het nummer nog steeds duidelijk Chemical Brothers is.

Nummer 4, Saturate, is vervolgens een kleine verassing: het blijkt op wat details en de lengte na het al eerder gereleasede Electronic Battle Weapon 8 te zijn. Leuk nummer, niet zo'n dansvloerstamper van het kaliber dat je op eerdere albums wel zag, maar toch niet slecht. Het viel voor mij wel een beetje uit de toon met de rest, maar dat zal vermoedelijk deels komen omdat ik deze al een aantal keer gehoord had en de rest niet.

Vervolgens is het de beurt aan de eerste single, Do It Again. Grappig genoeg vind ik dit een van de minste nummers van het album, met de wat té kale bassline op de achtergrond en een wat rommelig geheel van vocals en effecten eroverheen. Zeker niet zo'n knaller als bijvoorbeeld Galvanize dus. Das Spiegel is op zich niet slecht maar gaat wel een beetje het ene oor in en het andere uit; het beklijft niet. Net iets te saai.

Toen The Salmon Dance, inzette, dacht ik even dat ik met een skit te maken had, maar het is blijkbaar een volwaardig nummer. De tekst, die vreselijk droog verhaalt over een dans gebaseerd op het paringsritueel van "Sammy the Salmon", wordt op een vrij blije manier over een vrij blije beat heengerapt, op zo'n manier dat "blij" dicht tegen "kinderachtig" aanhangt. Als B-Side had dit niet misstaan, maar of het een goede keuze was deze midden op een volwaardig album te zetten (zeker als je het met de andere nummers vergelijkt) weet ik niet.

Gelukkig is daar Burst Generator, een bijna 7 minuten durend nummer dat me weer doet terugdenken aan de "oude" Brothers van de eerste drie CD's. Opwindende bliepjes gecombineerd met een pompende beat en de bekende onverstaanbare maar o zo effectieve vocal samples, langzaam opbouwend van climax naar climax. Wat mij betreft de topper van de CD. Vervolgens wordt naadloos overgegaan in A Modern Midnight Conversation, een net zo fijn nummer dat wel een stuk meer upbeat en jolig klinkt, zeker met de vertrouwde koebellen die ook op deze CD dus weer duidelijk hun opwachting maken. Gecombineerd met een vocal sample die heel zweverig "Listen to your heart" zingt klinkt dit nummer wel heel retro, maar ik geef het toch het voordeel van de twijfel.

Vervolgens zakt de CD helaas nogal in. In Battle Scars, het volgende nummer, komt het "There's No Path To Follow" uit de intro terug en tegelijk wordt het tempo ongeveer gehalveerd. Battle Scars is een stuk traditioneler opgebouwd, met vocalen over een - relatief - kale beat heen. Het nummer is zeker niet slecht, maar wel een beetje vlees noch vis. Geen kraker waar je los op kan gaan, maar ook niet een wat gevoeliger nummer als "Alive Alone". Het luistert lekker weg, maar veel speciaals is het niet.

Als dan het nóg rustigere Harpoons inzet rijst het vermoeden dat de voetjes definitief aan de vloer blijven. Dit nummer is opnieuw helemaal niet verkeerd, en in ieder geval beter dan het vorige, maar iets te veel ambient naar mijn smaak. Wat mij betreft mogen de heren het bij de wat energievollere nummers houden, want met nummer 12 dooft het album een beetje als uit, terwijl ik het liever met een knaller had zien eindigen. The Pills Won't Help You Now is een fijn, dromerig nummer, en aan de vocalen is vrij goed te horen dat Midlake graag met Radiohead mag dwepen. Maar toch knaagt daar het gevoel dat het allemaal wel érg soft was.

Het is wel duidelijk dat het Big Beat-tijdperk wat de heren betreft definitief over is. De richting die ze nu zijn ingeslagen kan mij zeker bekoren - het levert nummers als All Rights Reversed en Burst Generator op - maar toch mis ik wat van de energie, de power, die je op de voorgaande albums nog hoorde. Vergeleken met het meeste wat je op We Are The Night hoort was "The Big Jump" van het vorige album nog snoeihard te noemen - wat minder op veilig spelen zou best mogen. Verder is het gewoon een goed album, met helaas wat minder duidelijkere uitschieters dan vroegâh. Volgende keer graag de lijn van de eerste helft doorzetten, en nummers als The Salmon Dance (hoe lollig ik de tekst ook vind) naar de B-Side van de singles verbannen - dan komt het helemaal goed. Tot dan is dit zeker een fijn tussendoortje.

Ik vind het een zeer goed album.. Helemaal na het optreden afgelopen vrijdag waarin ook de nieuwe nummers zeer dansbaar waren, en zeker niet uit de toon vielen.. Saturate, Das Spiegel en Burst Generator zijn wat mij betreft de beste tracks, al vind ik geen 1 nummer echt klote.. 4,5 ster!

Een van de betere nummers van dit album is de Japanse bonustrack No Need. De eerste single Do It Again is geweldig en het eerste gedeelte van de cd is goed te pruimen, waarna het vanaf The Salmon Dance toch aardig inzakt.

In het verleden heb ik dit wel vaker meegemaakt met deze jongens. Een aantal fantastische nummers op een album, maar ook een aantal misbaksels.

3*

Hmm. Leuke lichtshow, maar van de muziek had ik na 15 minuten wel genoeg. Ik heb trouwens sowieso niet het idee dat die kerels live veel meer doen dan een paar voorgekauwde sampletjes instarten (sorry )

Onverstaanbaar deze lage quotering zelf start ik met een uitzonderlijke hoge startscore van 4*

Ik vond het zelfs het beste optreden van Werchter. Of nou ja, het optreden dat het meeste met mij deed dan.

Wel aardig albumpje, vind a modern midnight conversation, burst generator en saturate er uitspringen als je het mij vraagt, weer een lekker albumpje van de the chemical brothers!

Mijn eerste indruk*2.5 Tegenvaller..Misschien had ik wel te hoge verwachtingen...'Do It Again' klinkt leuk en is erg dansbaar, maar geen bijster sterke track..Weet niet wat de toegevoegde waarde van Harpoons op dit album is.'Burst Generator' is wel kick, heeft een lekkere sound. Ook de titeltrack is aardig, maar meer kan ik er toch echt niet van maken..Zeker geen uitspringend album binnen de discografie van deze mannen...

Saturate is ook een echte dansbom

Wordt Slamon Dance zeker niet de nieuwe single :s

Heb de chemical brothers nooit echt geweldig gevonden, ja een enkel nummer van ze vond ik erg tof maar een heel album kon me nooit bekoren.

Van de week was ik op het Sziget festival en Budapest waar ik dus voor het eerst eens een show van de heren kon ervaren. Het was me een waar feest met geweldige muziek, sfeer en graphics....

Eenmaal thuis dacht ik dan ook "kom laat ik het album eens binnenhalen" en warempel.... ik ben zwaar onder de indruk van wat de heren hier wisten te leveren.... Het is lang geleden dat ik een album ben tegen gekomen waarvan ik vrijwel ieder nummer op z'n minst "geinig" vind. Dikke 5*, en dat terwijl ik hun andere werk vaak maar een beetje matig vind. Maar deze nieuwe "sound" die ze hebben aangetikt spreekt me wel aan. Maar eens verder uitpluizen. (kijken of de live set ergens te downloaden is....want er zaten een aantal verrukkelijke mixes tussen)

zowiezo respect dat ze Fatlip gestrikt hebben voor the salmon dance, goed nummer!

En inderdaad, The Salmon Dance is hun nieuwste single. Geen betere keuze mogelijk me dunkt...

Mijn keuze als single was Modern Midnight Conversation geweest, een goed-foute discoknaller die vast wel zou scoren.

Mijn keuze als single zou ongetwijfeld Saturate zijn, zou meteen clubhit zijn. Mja, Saturate zal wel nog later uitgebracht worden op single

Ik vraag me af of The Salmon Dance volledig nieuw ingespeeld is, of dat het (deels) uit samples is opgebouwd. Als het laatste het geval is, ben ik benieuwd naar de originelen. De geluidjes zijn best leuk (ik zie het eerder als 'humor' dan als slecht/kinderachtig), maar misschien komen ze in eventuele originelen nog wat beter uit.

Iets wat ik ook uitgezocht heb bij Will.I.Am's 'got it from my mama', trouwens, wat na het ontrafelen van het sample-mysterie direct de prullenbak in mocht (bleek productioneel gezien bijna niets meer te zijn dan een constant doorgaande loop van een sampletje van een oude Italo-plaat). En dat Dom, lomp & famous-nummer werd er ook niet beter op toen ik ontdekte waar dat leuke muziekje vandaan kwam. Maar goed, zo ontdek je wel weer - véél betere - oude plaatjes...

Komaan Chemical Brothers stelden echt teleur op Werchter vond ik. De enige moment dat ze me aant het dansen hebben gekregen waren bij de zalige mix tussen Believe en Saturate hoe bangelijk was dat wel niet. En vooral de lichtshow op dat moment met die verf, prachtig gewoon. Voor de rest maar een matige show toen. Heel dom om al hun hits er het eerste half uur er al door te jagen.

3* voor dit album en dan enkel en alleen maar omdat ik Saturate en Do It Again echt wel knallers vind

'The Salmon Dance' vind ik zonder twijfel het allerbeste nummer van dit album. The Chemical Brothers weten me altijd wel te onderhouden met hun cd's. Wederom een fijn en dansbaar plaatje. Loopt lekker mee op mn mp-3 speler.

3,5 ster.

De eerste 5 tracks zijn goed maar daarna wordt 't alleen maar minder...

Dit klinkt toch echt wel slap in vergelijking met hun eerste albums.

2,5

Dit album vind ik een stuk beter dan de voorganger, Push The Button. Hoogtepunten: Saturate en A Modern Midnight Conversation.

Ik luister deze eigenlijk nooit, maar grijp meer terug naar het oudere werk. Daarom 0,5 punt eraf.

En the Salmon Dance bestaat uit maar 5 sounds (drum, bas, synth, fx en zang)! Wel een kutnummer trouwens.

Dit album heeft de slechtste keuzes voor singles: Do It Again, The Salmon Dance en Battle Scars. Had dan All Rights Reversed genomen, of Burst Generator.

Klopt, van mij toch een 3.5*
't Is en blijft een goed dansbaar schijfke.

All Rights Reserved of All Rights Reversed ?

Reversed.

Saturate, Burst Generator en A Modern Midnight Conversation zijn de beste nummers op dit album.
The Salmon Dance vind ik ronduit irritant net als veel piep en kraak geluidjes op dit album in sommige tracks.
Het oudere werk van de Chemical Bros. kan ik toch meer waarderen als deze nieuwe style, maar dat geldt tegenwoordig voor bijna alle electronica bands.
Dat komt ook gewoon omdat het oudere werk zo goed is dat het bijna niet te overtreffen is, en omdat de style gewoon verandert.
Toch is het nog een redelijk album, maar niet meer dan dat.

Je moet ook niet steeds de nieuwe platen van de oude electronic koningen (The Prodigy, Chemical Brothers, Fatboy Slim..) blijven checken.
Hup zet je principes overboord en ga lekker naar Justice, Teenage Bad Girl of Digitalism luisteren, dat klinkt een stuk frisser dan deze ongeïnspireerde meuk