menu

Madonna - Madame X (2019)

mijn stem
3,24 (72)
72 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Dance
Label: Interscope

  1. Medellín (4:58)

    met Maluma

  2. Dark Ballet (4:14)
  3. God Control (6:19)
  4. Future (3:53)

    met Quavo

  5. Batuka (4:57)
  6. Killers Who Are Partying (5:28)
  7. Crave (3:21)

    met Swae Lee

  8. Crazy (4:02)
  9. Come Alive (4:02)
  10. Extreme Occident * (3:41)
  11. Faz Gostoso (4:05)

    met Anitta

  12. Bitch I'm Loca (2:50)

    met Maluma

  13. I Don't Search I Find (4:08)
  14. Looking for Mercy * (4:50)
  15. I Rise (3:44)
  16. Funana * (3:42)
  17. Back That Up to the Beat * (3:50)
  18. Ciao Bella * (5:36)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 56:01 (1:17:40)
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
4,0
Madame X. Leuk hoor, dat Madonna allemaal types bedenkt ('She is a dancer, a professor, a head of state, a housekeeper, an equestrian, a prisoner, a student, a mother, a child, a teacher, a nun, a singer, a saint, a whore') en daar een heel concept van brouwt. Echt nieuw is het niet natuurlijk.

Op het Songfestival was het niet zo leuk, een optreden waar ze aardig wat kritiek door kreeg, en terecht. Haar carrière was nu definitief over, bleek een veelgehoorde opmerking.
De al verschenen nummers maakten mij niet erg enthousiast, alleen met Medellín kreeg ik ineens een enorme klik en dat nummer blijft gewoon ook leuk.

Maar Madonna zou Madonna niet zijn als ze mij en ongetwijfeld veel andere muziekliefhebbers niet weet te verrassen. Ik was bang voor alweer dat geforceerde jong willen blijven. ja, dat doet ze, maar hier voelt het natuurlijker dan op bijvoorbeeld een Hard Candy. Sterker: zo geforceerd komt Madame X wat dat betreft niet eens over. En ik vind het best dat ze zich niks van haar leeftijd aantrekt.

Dan is er nog die autotune. Vooruit: die gebruikt ze inderdaad aardig wat, maar we weten ook wel dat zingen niet haar sterkste kant is (alhoewel.... remember Evita?) Echt storend is die autotune niet eens en ja, dat komt uit mijn mond. Op de individuele vooruitgesnelde nummers irriteerde het me, in de hele album flow ineens een stuk minder. Opmerkelijk nietwaar?!

Madame X blijkt een zeer gevarieerd album te zijn en weet toch eenheid te bewaren. Het is een avontuurlijk album geworden met bizarre nummers als bijvoorbeeld Dark Ballet, maar ook latin pop, eurotrash en zelfs disco keert terug.
Op Batuka krijg ik zelfs een Leftfield-gevoel, en dat mag toch wel verrassend te noemen zijn. En dan ineens denk ik aan Nakhane. Ik vind het jammer hij niet op dit album opduikt, iets waar ik wel van uitging, ook al zei hij me al dat de geruchten dat hij mee zou doen niet klopten. Batuka is in elk geval een schitterend hoogtepunt van dit album.

Killers Who Are Partying heeft een heerlijke vibe en laat horen dat ze momenteel in Portugal woont. Maar hoe heerlijk ook: de activiste is hier luid en duidelijk aanwezig. 'I will be gay if the gay are burned'. 'I’ll be Islam if Islam is hated'. 'I'll be Israel, if they are incarcerated'. 'I know what I am, and I know what I'm not'. Ietwat geforceerd wellicht, maar ach.... ze hoeft het ook niet te doen. En het is toch nooit goed wat ze doet weten we inmiddels wel, kritiek krijgt ze hoe dan ook.

I Don't Search I Find lijkt een beetje terug te gaan naar haar Vogue periode. Een uitstekend, zwoel dansnummer is dit.

Looking for Mercy is een prachtig nummer dat zich kan meten met soortgelijke nummers op Ray of Light.

En zo gaat ze nog wel even door op deze avontuurlijke reis vol flamboyante types en dito nummers. IJzersterk geproduceerd door Mirwais, nummers die beslist niet tot haar zwakste gerekend hoeven te worden en waarmee ze wel degelijk nog even haar stempel weet te drukken op de moderne popindustrie.
Goed, die flater op het Songfestival moeten we maar achter ons laten, daar horen we hier uiteraard niets van terug.
Wat dan overblijft is een uitstekend nieuw Madonna album, waar nog een hoop te ontdekken valt en waar het gewoon lastig is om favoriete tracks aan te wijzen. Ja, dat had ik dus niet gedacht geef ik eerlijk toe.

avatar van west
3,5
Madonna presteert het toch weer om een aangenaam popalbum te maken. Ze levert op de Deluxe versie/2LP van 15 nummers toch weer een aantal hele aardige pakkende songs af die in een moderner 2019 jasje zijn gestoken met ook een aantal features. Thematisch neemt ze iedere song een andere rol in en in de teksten gaat ze zoals gewoonlijk de controverses niet uit de weg. En dat is maar goed ook. Opvallend leuk zijn de Spaanse, Braziliaanse en Afrikaanse invloeden die terug te horen zijn.

Het afwisselende album is gevuld met moderne, rustiger en retro- songs, maar vormen samen wel een eenheid. Mijn favoriete nummers zijn one two cha cha cha oftewel Medellin, het klassieke stuk in Dark Ballet, het fraaie God Control, het rustiger Crazy, mogelijk songfestivalnummer Come Alive en de retro (dance-)songs I Don't Search I Find & Looking For Mercy. De voetbalmoeder uit Portugal (Faz Gostoso) kan het nog steeds!

5,0
Geweldig album!Ik luister er elke dag naar!

avatar van Gert1980
4,5
Jarenlang behoorde ik tot Madonna's absolute diehard fans. Die tijd ligt ver achter mij, maar nog altijd is de Queen of pop één van mijn favoriete artiesten. Helaas ging het na Confessions on a DanceFloor compleet mis en bracht ze drie matig tot zeer slechte albums achter elkaar uit (Hard Candy, MDNA en Rebel Heart). Ik had dan ook weinig hoop meer waar het een nieuw Madonna album betrof.

Wat heerlijk om geen verwachtingen te hebben en dan zo te worden verrast. Dark Ballet, God Control, Future (wat een rot nummer was dit live op het songfestival, maar ja, alles aan dat optreden was verschrikkelijk!!), Batuka, Crave, Crazy, Come Alive, I Don't Search I Find, I Rise... Het één na het andere nummer klinkt lekker tot geweldig. Nou ja, bijna dan... Medellín had van mij niet gehoeven, doet niets voor dit album en Killers Who Are Partying had nooit het daglicht mogen zien en van de bonustracks is Funana echt tenenkrommend slecht. Madonna en haar vreselijke rijmelarij onzin (denk I Love New York en Spanish Lesson, maar dan nóg erger) .
Maar ook tussen die bonustracks zit het verder meer dan goed, want Extreme Occident en Looking For Mercy hadden nooit bonustracks mogen zijn, maar verdienen veel meer een plek op het album dan Medellín, Killers en Bitch I'm Loca. Niet dat deze laatste slecht is, maar het is wel van het niveau B-side.

Het is jammer dat Madonna het afgelopen decennium zoveel slechts heeft uitgebracht en haar tijd verdeed met zielig gedrag (lees; terug naar haar Erotica roots), want daar zaten los van de die hard fans haar meeste volgers niet meer op te wachten. Met albums als Ray of Light en Music was ze een volwassener weg ingeslagen en ik denk dat haar meeste 'gewone' fans zich hier meer dan in konden vinden. En om mevrouw Ciccone dan weer los te zien gaan in leren pakjes en zweepjes en poesje lik liedjes te horen zingen is dan toch wel ietwat teleurstellend. Ik vrees dan ook dat hierdoor diverse mensen Madonna achter zich hebben gelaten en net als ik, op voorhand dit album al afschreven. Wat onterecht blijkt, want Madame X is haar beste album sinds Ray of Light!! Ja, MX is beter dan Music en beter dan Confessions on a DanceFloor. Voor mij staat Madame X op nr twee (samen met Erotica), net onder Like a Prayer en Ray of Light en dit album verdient meer waardering en erkenning dan het tot nu toe krijgt!

Gast
geplaatst: vandaag om 09:15 uur

geplaatst: vandaag om 09:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.