The Black Keys - 'Let's Rock' (2019)

Lo / Hi was al een uitstekende single van dit nieuwe album. Ook Eagle birds is nu uit en klinkt heel erg goed.
The black keys klinken weer zoals op El Camino en daar is niks mis mee. Gaat een fijne plaat worden.

Inderdaad. Deze mannen kunnen altijd verrassend uit de hoek komen!

Lo / Hi vond ik héél matig. Tweede singletje Eagle Birds klinkt alvast een stuk beter.

Een nieuwe van The Black Keys is natuurlijk altijd fijn, en de eerste single's klinken best lekker. Maar ze blijven nergens echt hangen. Ben benieuwd hoe de plaat zich straks ontwikkeld.

Ja het is allemaal nog niet heel verheffend, maar wel gewoon de typische Black Keys sound die ik mistte op Turn Blue. Denk dat dit wel een lekker zomers albumpje wordt wat ik een paar maanden later weer half vergeten ben, maar toch wel iets om naar uit te kijken.

Het is bijna zover, dat werd tijd. En nou hopelijk ook eindelijk weer eens toeren in Europa.

Eerste luisterbeurt is bezig! lekker eerste nummer

Originele albumtitel!

Ja, bij zo'n albumtitel verdwijnt mijn interesse wel direct. De Twin Peaks-referentie in de laatste songtitel is wel weer interessant.

Lekker hoor! Zet de ramen maar open en play it loud!

Als je de bijpassende roze LP wil met zwart label, limited tot 7500 stuks, die kan je hier nog bestellen:
"Let's Rock" Exclusive Color LP - letsrock.theblackkeys.com

Top album, na 1 luisterbeurt al verkocht. Voorlopig hoogtepunten, Tell me Lies, Go, Breaking Down...

Wow vanmorgen naar het werk toe de eerste luisterbeurt gehad. De titel voldoet volkomen aan de verwachtingen en er is geen nummer dat niet rockt. Lekker gitaarspel. Vooralsnog ga ik het album paar keer luisteren om een echt oordeel te kunnen geven. Eerste indruk : top album. Zoals hierboven al gemeld is : Tell me lies is een hoogtepunt

Let’s Rock !....,Titel spreekt me al aan , plug and play . Berichten even gelezen hier en dat belooft voor mij veel .

Qua sound en feel beetje tussen Brothers en El Camino in maar gewoon minder in vergelijking met beide albums. Productie ook een beetje mat, en daar moet BK het doorgaans van hebben..
Net aan voldoende.

Eerder met de sound richting El Camino en minder richting Brothers. De productie klinkt wat mij betreft prima en na 3x draaien groeien alle songs verder. Er staat maar één maar net voldoende nummer op wat mij betreft, de rest is goed tot sterk.

Ik vind El Camino veel meer "uitgelaten" dan Let's Rock (verkeerde albumtitel imo). Brothers heeft ook die laidback sound, maar dan wel veel zompiger en soulvoller dan Let's Rock.
Heb vanmorgen op mijn Bose koptelefoon nog eens goed die productie vergeleken maar Let's rock klinkt echt vlakker, in mijn perceptie.

Mee eens dat El Camino meer 'uitgelaten' klinkt. Toch staan op Let's Rock ook een aantal van dit soort songs. Brothers vind ik inderdaad 'zompiger en soulvuller', maar vooral meer blues bevatten. Daarom vind ik het een andere plaat. Let's Rock is meer een kruising tussen rock en poprock. Het genre 'blues' bij deze plaat vind ik dan ook lastig te volgen.

Fair enough.
Het zal de ondergeschikt geraakte bluesy kant van BK's zijn die me dwars zit sinds Brothers.

Fijn plaatje geworden weer, 1 luisterbeurt en Get Yourself Together 3 keer (dat lijkt mijn favoriet te worden)
Ik hoop ze ook weer eens live te zien.

Prima plaat. Het luisterd allemaal heerlijk weg, en de nummers halen (bijna) allemaal constant hetzelfde niveau.
Uitschieters voor mij zijn tell me lies en de opener shine a little light. Het album haalt niet het niveau van brothers of el camino, maar zoekt wel een fijne middenweg tussen die 2. Niks mis mee, en het levert een goeie rock plaat op.
Het enige wat een beetje in de weg zit, is dat deze plaat vlak achter de laatste release van the raconteurs zit. Die plaat vind ik veel sterker, dus zal deze zomer een stuk vaker gedraaid worden dan deze let's rock.

Voor mij kort gezegd: Een degelijk, veilig album. Het is wel een mooi geheel en het stoort inderdaad nergens. Maar echt spannend vind ik het ook niet. Ik mis toch wel her en der een rauw randje..

Mwah....viel me niet mee na 1 luisterbeurt. De albumtitel geeft in ieder geval de muziek niet weer vind ik......het is meer poprock en de nummers spreken me ook niet echt aan , uitzonderingen daargelaten. El Camino vind ik stukken aanstekelijker/pakkender en (inderdaad) uitgelaten.

Voorlopig maar 3 sterren, maar goed......eerste indruk

Tussen Brothers en El Camino zat één jaar vol creativiteit, alhoewel de sound al wat mainstream begon te worden. Tussen El Camino en Turn Blue zat alweer drie jaar en heb ik dat album ook alweer drie jaar niet meer gedraaid, En tussen Turn Blue en Let's Rock zaten vijf jaar. In die tussentijd heeft Auerbach van alles en nog wat gedaan behalve zijn aandacht gericht op The Black Keys. Het nieuwe album heeft een cleane en risicoloze FM radio sound die steeds meer mensen zal aanspreken en misschien moeten we Let's Rock maar vooral ook niet op artistieke gronden beoordelen. Het draait allemaal lekker weg, het klinkt als een klok, maar of dit album over tien jaar ofzo in het lijstje 'platen die je moet meenemen naar een onbewoond eiland' zal staan waag ik ernstig te betwijfelen. Let's Rock zal het op zonnige festivalweides weer erg goed doen, maar de bezieling en de vieze rafels zijn definitief verdwenen. Let's Rock, maar dan voor gemiddelde, onopvallende Vinex-Zalando generatie. Een album dat maar voortkabbelt en voortkabbelt als een anonieme passant. Jammer.

Tjongejonge, hoe kom je erop. En dit zegt de bewoner van Jonestown?

Van zoveel gebrek aan inspiratie en creativiteit gaat je hoofd vanzelf open.

Let's Rock (**) - digitalekrant.volkskrant.nl

Ik ben nog niet aan een luisterbeurt begonnen en dat ga ik zeker doen, maar niet iedereen is even enthousiast. Bovenstaande is ook maar een mening, maar vaak is die wel in de lijn met de mijne. We zullen zien, maar ik ga er met wat terughoudendheid in.

Mwah geef mij maar het solo werk van Dan Auerbach, wat een heerlijke zomerse plaat is Waiting on a song.
Dit is een best safe pop/rock album geworden helaas..

Eagle Birds en het volgende nummer aan Lo / Hi doen denken aan Marc Bolan / T. Rex, de zanger heeft af en toe die vibrato in de keel zoals Marc.

Ook mooi, de warme, wat zoetige klanken van de gitaren (Telecaster?) ter begeleiding van die fuzzende gitaar. In meer nummers zijn echoes van T, Rex te horen maar vaak net iets meer ingetogen.

Under the Gun = Glam Rock

The Black Keys mist eigenlijk een zanger die iets meer expressief zingt, daar lenen deze nummers zich uitstekend voor. Iemand die de grenzen van zijn stem opzoekt.

Favoriet: Breaking Down

De recensie van Gijsbert Kamer in de Volkskrant is natuurlijk ook maar een mening. Even voorbeluisterd op Spotify, en mijn conclusie is dat het een prima rockplaat is met duidelijke popaccenten, die goed wegluistert, ondanks het feit dat de nummers op het eerste gehoor een zekere eenvormigheid vertonen. Dat vind ik echter nauwelijks een bezwaar. Staat op mijn bestellijstje voor het volgende bezoek aan de platenwinkel.

De meningen hier zijn behoorlijk verdeeld. Maar dit album doet het hier in huis prima! Geen onvertogen woord over té hard of té extreem en dat is, bij dit lome weer, net waar ik behoefte aan heb. Natuurlijk is het niet het meest opwindende en spannende album van hun oeuvre, maar dat verwacht ik ook niet (meer). De tracks kabbelen inderdaad lekker voort en die doen het dus prima tijdens de gezinsmaaltijden...