The Passions - Thirty Thousand Feet over China (1981)

Mooie plaat met hun hitje I'm in love with a German film star. Een stuk melodieuzer en gelaagder dan hun vorige album. Ook de zangeres krijgt hier duidelijk meer zelfvertrouwen. Op youtube zijn er nog wel een paar video's van deze band te zien.

Het nummer Skin Deep heb ik zelfs nog ergens op 12" liggen.

The Passions: debuut was leuk - op hetzelfde label als The Cure, Fiction; dienden ook als voorprogramma (als ik me niet vergius). Dit alnum is met meer budget opgenomen, maar van een 50 - 50 (M/F) ging nas vervanging van de bassiste naar 75 -25 en toen de gitarist vervolgens opstapte (Clive Timperley) was de band live veel minder strak en werden de gitaarlijnen door een (monofone) synth gespeeld - a great loss.

Naast Skin Deep, German Film Star, verdient ook The Swimmer te worden genoemd. Al zijn de andere songs beduidend minder sterk, toch een 3,5 vanwege het mooe gitaargeluid (flanger!).

Doet wat denken aan Siouxsie & The Banshees. Vlot punky gitaarwerk contrastreet tegen mysterieus, zwerig toetsenwerk. Toegankelijk en vermakelijke muziek. Prima plaat.

Helemaal mee eens. Toegankelijke maar toch nog best duistere new wave, lekker album!

Nou The Square is hier toch het prijsnummer vind ik, heel aardig onderschat postpunk album

In vergelijking met het debuut is dit veel ronder en warmer geproduceerd, wat de muziek ten goede komt. De sfeer werd dromeriger, weemoediger zo u belieft. Bassiste Claire Bidwell maakte plaats voor David Agar, producers Peter Wilson en Nigel Gray zorgen ervoor dat de muziek deze keer wél steeds op zijn plek valt, waar ook de stem van gitariste Barbara Gogan van profiteert.

Thirty Thousand Feet over China trapt af met hun enige singlehit: I'm in Love with a German Film Star kwam in februari 1981 tot een Britse #25. Droompop in Someone Special, iets steviger is The Swimmer dat na een kalm intro plots versneld. En zo bevat dit album diverse fraaie details, waar dankzij de productie nu wél aandacht voor was. Zoals de piano in het slot van Small Stones.

Uptempo met ijle zang in Runaway en opeens weet ik aan welke groep ik moet denken: Sixpence None The Richer, ook al was dat een dik decennium later. The Square vervolgt die koers, Alice's Song is een buitenbeentje waarna Bachelor Girls opvallend jolig lijkt, een beetje als later The Bangles zouden doen. Skin Deep is dansbaar met een dieper mannenkoortje dan elders op het album.
Eén schamele week albumlijst voor Thirty Thousand Feet over China in het Verenigd Koninkrijk, eind september 1981 #92. Dit had meer verdiend.

Mijn reis door new wave kwam van het "malle" solodebuut van voormalige punkzangeres Poly Styrene en vervolgt bij de samenwerking tussen Brian Eno en David Byrne, My Life in the Bush of Ghosts.

I'm in Love with a German Film Star staat in mijn persoonlijke top 100 aller tijden. Dat is echt zijn tijd vooruit. Nu past dat onder dreampop. Dat bestond toen niet. Eigenlijk het 4AD geluid voordat 4AD dat geluid had.

Jaren later kwam Kompakt op hun 500e release, een triple cd met Sam Taylor-Wood Produced by Pet Shop Boys - I’m in Love with a German Film Star - Gui Boratto Mix

Ben even kwijt op welke Total die song oorspronkelijk stond - 9 of 11 wellicht.

Toen ik de tweede keer de band zag, was gitarist Clive Temperley vervangen en werden die (typische) gitaarpartijen (met flanger) gespeeld door een monofone synth - was eigenlijk een belediging