Jordsjø - Nattfiolen (2019)

Tweemansformatie uit Noorwegen, die een leuke mix van symfo en folk aan de man brengt.
Omdat het slechts twee leden zijn, mis ik een soort samenhang. Ik heb niet het gevoel echt naar een band te luisteren. En omdat het Noors is, vind ik het ook allemaal wat kil. Maar dat neemt niet weg dat het niets is. Het is zelfs erg interessant, met elementen uit Gentle Giant, Yes en Genesis.

Moeilijk bezwaar van mijn voorganger, want als je niet weet dat dit een tweemansgroep is, zou je dan ook de samenhang missen? En mis je die ook bij Something/anything, Tubular bells en Sign o' the times ? Zelf heb ik er in ieder geval geen problemen mee, want het geluid is mooi vol en rijk gearrangeerd, met een fluit die steeds als het ware bij de gitaar en de toetsen probeert vóór te dringen. Wel een sterke Genesis-vibe (het begin van Solens sirkulære sang doet mij steeds aan Stagnation van Trespass denken), en soms kun je je zelfs voostellen dat Gabriel, Hackett en Banks weer even samen de instrumenten hebben opgenomen, maar uiteindelijk heeft deze muziek toch voldoende eigen identiteit om aan die vergelijking te ontsnappen. Symfonische folk, zeg maar, met mooie warme passages die op bedachtzame wijze ineengevlochten worden. Als ik een bezwaar zou moeten aanvoeren zou het zijn dat de zang steeds ingehouden blijft en nergens fluctueert qua intensiteit, maar je kunt ook zeggen dat de afwisselende muziek (inclusief het soms explosieve drumwerk) daar wel voor zorgt. Hoe dan ook, een mooie sfeervolle plaat aan de rustiger kant van het symfonische spectrum.

Dit is het niet voor mij. Het is erg ingetogen, folkachtig en blijft keurig binnen de lijntjes.
Op een gegeven moment hoop ik dat ze eens even echt los gaan. Bij Stifinner komt er na 5 minuten dan eindelijk wat meer power maar dat wordt dan na enkele seconden al weer afgebroken door een ingetogen akoestisch stuk, dat wel mooi wordt uitgevoerd trouwens.
Ook de geluidskwaliteit houdt bij bepaalde passages niet over. Bijv. de eerste halve minuut van Stifinner opent vrij theatraal maar ik vind het niet mooi klinken, niet via de hifi set en ook niet met (high-end) oortjes in. Het geluid klinkt daar wat geforceerd. De lage drums zijn wel mooi in de achtergrond geplaatst maar missen kracht (punch) en diepte alsof de laagste frequenties ontbreken. Na 40 seconden hoor je akoestische gitaar met even later tevens fluit en dat klinkt wel goed, dus waar het nu aan ligt, geen idee.
Ik zie dat op zowel hifi.nl als progwereld.org erg positieve beoordelingen staan dus blijkbaar mis ik iets? Het zij zo, smaken verschillen.

Ik ken alleen Tubular Bells. Maar je hebt wel een punt. Tubular Bells klinkt verrassend organisch.