Jordsjø - Nattfiolen (2019)

Moeilijk bezwaar van mijn voorganger, want als je niet weet dat dit een tweemansgroep is, zou je dan ook de samenhang missen? En mis je die ook bij Something/anything, Tubular bells en Sign o' the times ? Zelf heb ik er in ieder geval geen problemen mee, want het geluid is mooi vol en rijk gearrangeerd, met een fluit die steeds als het ware bij de gitaar en de toetsen probeert vóór te dringen. Wel een sterke Genesis-vibe (het begin van Solens sirkulære sang doet mij steeds aan Stagnation van Trespass denken), en soms kun je je zelfs voostellen dat Gabriel, Hackett en Banks weer even samen de instrumenten hebben opgenomen, maar uiteindelijk heeft deze muziek toch voldoende eigen identiteit om aan die vergelijking te ontsnappen. Symfonische folk, zeg maar, met mooie warme passages die op bedachtzame wijze ineengevlochten worden. Als ik een bezwaar zou moeten aanvoeren zou het zijn dat de zang steeds ingehouden blijft en nergens fluctueert qua intensiteit, maar je kunt ook zeggen dat de afwisselende muziek (inclusief het soms explosieve drumwerk) daar wel voor zorgt. Hoe dan ook, een mooie sfeervolle plaat aan de rustiger kant van het symfonische spectrum.