IQ - Resistance (2019)

ik ga deze "bagger" cd ook bestellen. Road of Bones heb ik onlangs gekocht en die is beresterk en deze nieuwe moet van hetzelfde niveau zijn ..
Na bestelling en beluisteren volgt beoordeling

Hier in ieder geval te bestellen

?namsaap

Alicia Namsaap was me net voor, maar ook op www.progrock.co.uk kun je terecht. Ook voor de nieuwe Lee Abraham (Comatose) trouwens.

En toch vind ik dat begin juist even een lekkere, verfrissende andere benadering in de muziek van IQ.

Het gehele album vind ik trouwens flink in de sfeer van het bekende ‘The skeleton dance 1929’ filmpje wat de band regelmatig als achtergrond liet zien de afgelopen tournee. De muziek straalt ergens die licht zwart-witte macabere sfeer uit (en dat is niet depressief bedoeld ).

Haha, zoveel noten ineens tegelijk! Daar moet je wel 'n beetje van in de war raken, maar Missiles moet natuurlijk A Missile zijn. Verder word ik steeds blijer van deze IQ. Was The Road of Bones al ijzersterk, wat mij betreft gaat Resistance daar nog eens overheen! Album van het jaar voor mij?

Net eenmaal beluisterd. Jawel hoor. Haalt zeker het niveau van Road of Bones.
Mmm toch maar eens gaan nadenken om een ticketje te kopen voor concert in Zoetermeer eind dit jaar.

Fijn album toch weer. IQ is een band die zijn eigen stijl nooit heeft verloochend en in mijn optiek nooit concessies heeft gedaan aan welke windrichting ook dan ook. Maar dat komt waarschijnlijk ook door zanger Peter Nicholls, die in al die jaren nooit onderhevig is geweest aan de versleten jaren. Ik heb het gevoel dat dit album enorm gaat leven. Ik moet alleen de tijd zien te vinden dit veel te luisteren, want tjonge wat een kluif muziek!

Prima kom je bij mij een biertje halen ( waarschijnlijk heb ik dan bardienst)
En over het album. Mijn eerste indrukken zijn S U P E R

OK . Neal. Ik ben er ondertussen uit. Wil IQ toch wel eens live bezig zien. Tot in Zoetermeer alvast ….

Vandaag samen met ever se biñnen gekregen via hun website.
Meer dan prima cd. Al blijft subterranea hun beste album voor mij

meesterdch en moi komen ook een pintje halen. Nu al zin in deze Christmase
Bash !

Altijd goed maestro.

Zet de kouwe klets ook maar voor mij klaar Neal Peart.
Wel benieuwd hoe dit materiaal live zal klinken.

ik geeft tzt wel door welke bar ik sta...

Masterclass progessive rock! #kippevel Zeer knap,na bijna 40 jaar IQ. Dan nog met zo,n hoogstaande kwaliteit op de proppen te komen. 1u50min Genieten. Het is een hele kluif muziek. Heeft wel een paar draaibeurten nodig, maar wordt mooier en mooier. Gewoon de originele CD KOPEN om van de geweldige geluidskwaliteit te genieten..#Respect voor deze mannen. #Klasse

Nog moeilijk om na eerste luisterbeurten een echt oordeel te geven. Het is geen hapklare brok. Ook omdat niet in elk nummer direct de standaard songstructuur van couplet-refrein-couplet-refrein herkenbaar is. Maar ik neem rustig de tijd dit alles te doorgronden. Eerste opvallende zaken: Nicholls lijkt elk jaar beter te zingen, Paul Cook verrast met fills en speels spel dat ik niet van hem gewend ben en meer toetsen dan gitaarmelodieën dit keer. En minder soli van Mike Holmes en meer riffs. Maar toch nog heel herkenbaar IQ,

Het is inderdaad een cd die je heel veel moet luisteren. CD 1 vind ik iets gemakkelijker te doorgronden dan CD 2. Maar ik zou zeggen blijven luisteren, want het is de moeite méér dan waard. En zeg nou zelf. Dikwijls zijn de wat "moeilijkere" plaatjes , later de beste …

Ja, dat "moeilijkere" zou ik inderdaad maar tussen aanhalingstekens zetten. De accenten liggen wat anders, maar verder is dit weer een typisch IQ-album geworden en dat viel na The Road Of Bones ook eigenlijk nauwelijks anders te verwachten.

Ook hier land het album eindelijk, na toch weer een vrij lange zit. Het is uiteindelijk weer genieten. Heb ondertussen mijn kaartje binnen voor het concert, ben benieuwd hoe ze het live er vanaf brengen.

Geweldige muziek, zuivere stem van Nicholls geeft net dat cachet extra, gaat groeien.....

Inmiddels heeft deze heel wat 'draaiuren' gehad. En ik wordt met elke luistersessie enthousiaster. Wat is dit een geweldige lap met geweldige muziek. Ik vind de tweede 'plaat' nog net even beter dan de eerste. Al is het een klein verschil. Het is typisch IQ, maar er zijn voldoende elementen die ik verfrissend vind. Als eerste en meest opvallende: dit is de eerste IQ plaat in al die decennia, waarin ik besef wat voor een geweldige drummer Paul Cook is. Ik vond hem altijd een beetje een houthakker. Best strak, maar dat was het ook. Veel dezelfde ritmes, weinig inkleuring, een beetje anoniem. Maar op deze plaat is hij zo aanwezig in de arrangementen. Soms zelfs een beetje druk, maar zo verrassend! Het tweede opvallende vind ik dat ik op dit album voor het eerst Martin Orford niet meer mis. Het toetsenspel van Neil Durant is veelzijdig, inventief en zeer aanwezig. Gebleven is de intensiteit van de stem van Nichols. Daar waar zijn stem op hun debuut en ook op The Wake nog een acquired taste was en ik me best kon voorstellen dat mensen moeite met zijn stem hadden, nu lijkt hij beter te zingen dan ooit. Heerlijk. En het gitaarwerk van Mike Holmes blijft van eenzame klasse. Eigenlijk is hij te vaak afwezig op de lijstjes met beste gitaristen. Zijn solo's zijn op deze plaat misschien wel minder, maar waar hij te keer gaat.... geweldig. Dan raakt hij me op een manier, zoals eigenlijk alleen Steve Hackett en Roine Stolt mij kunnen raken met hun gitaar. Het baswerk van Tim Esau vind ik minder opvallend, zeker in vergelijking met voorganger Jowitt. Maar live laat hij in de baspartijen van Jowitt (The Darkest Hour!) zien dat hij een prima bassist is. Het meest verrassende vind ik de songstructureren. Waar er een fase was waarin ik IQ en beetje voorspelbaar vond worden, omdat heel veel nummers dezelfde structuur hadden (zeg maar de Fading Senses structuur) van rustig begin, couplet-refrein-couplet-refrein en dan een lang instrumentaal outro..... Hier is daar absoluut geen sprake van. Ik vraag me zelfs af of je hier echt van liedjes kunt spreken. Er zijn nauwelijks nummers (misschien twee of drie) waar je een redelijk herkenbare songstructuur kunt vinden. Ik zou heet liever hebben over composities. En dan ook nog composities die heel natuurlijk en verrassend in elkaar overlopen, bewegen van rustig naar heftig, van melodie naar melodie. Ik kan niet wachten om ze weer live te aanschouwen in december. Ik ben heel benieuwd hoe ze dit werk op de bühne gaan neerzetten. Voor mij is één ding zeker, deze band heeft na het al niet misselijke 'Road of Bones' een nieuw meesterwerk neer gezet.

Na een vertraging deze langverwachte cd binnen. De verwachting was hoog gespannen. De mannen van IQ maken het wat mij betreft weer volledig waar. Weer een klassieker afgeleverd. Op naar Zoetermeer!

Hè hè, hier ook - e i n d e l i j k - de cd is binnen! Wat nu precies de reden voor de vertraging was, weet ik niet.
Zeg nu zelf, je wilt zo'n grandioos album als dit toch niet voor altijd via ene Spotify of zo blijven beluisteren!

Volgens mij was er wat fout gegaan met het drukken van de cd's. Ze hebben de hele boel toen opnieuw moeten doen. Kreeg hem zelf via Amazon.de redelijk snel binnen eigenlijk. Zag dat het bij bol.com al langer duurde. het luistert toch anders via de cd dan via een stream.

Hieronder hun uitleg over de situatie.
IQ - Resistance - iq-hq.co.uk

Ik voel grote weerstand om deze te luisteren. De laatste 10 jaar ben ik op neoproggebied keer op keer teleurgesteld. Ik kan me ook niet me herinneren dat ik de laatste jaren aangenaam ben verrast door een band uit dit subgenre. Al stak IQ er wel altijd met kop en schouders bovenuit. Maar het is met name die typische neoprogzang (dat pathetische) dat me zo tegenstaat. En het is vaak loodzwaar met een nadruk op depressieve onderwerpen. Ik ben wel benieuwd naar de nieuwe release van Flower Kings. Die zijn vaak wat luchtiger.

Ik weet dat ik een grote neo-progfan ben geweest. En dat vooral Big Big Train mij wel aantrok, maar daar is de glans ook al af.

De laatste IQ waar ik echt van genoot is The Seventh House. Daarom ben ik best ook huiverig om heel veel tijd te steken (meer dan anderhalf uur) in een plaat waarvan ik vermoed dat het me niet gaat plezieren.
Ik zal het topic wel volgen, en de andere recensies eens lezen. Het kan ook zijn dat ik ontzettend cynisch aan het doen ben, en dat die bui overtrekt en ik weer helemaal neoprog-fanaat ga worden.

Ik las het al eerder, maar dacht in eerste instantie dat het slechts om pre-order exemplaren ging, maar ik kan het fout hebben. Hoe dan ook, na een maand wachten - bij Bol geannuleerd, toen had Sounds 'm ineens niet meer voorradig en nu allebei weer wel - heb ik 'm dan eindelijk in huis. Ik koop eigenlijk liever geen CD's meer, maar IQ doet helaas niet aan hi-res downloads via Qobuz enzovoorts, ik heb er maar een album kunnen vinden (Frequency), dus moest ik wel de CD kopen om te kunnen rippen om op mijn speler te zetten in lossless (flac). Spotify is slechts mp3!

Altijd goed om met een spot-on woordspeling te beginnen

Wel goed gevonden overigens.

Een hoog IQ gok ik zo, dan gaan zulke dingen haast vanzelf.