menu

DIIV - Deceiver (2019)

mijn stem
3,81 (88)
88 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Captured Tracks

  1. Horsehead (5:08)
  2. Like Before You Were Born (3:04)
  3. Skin Game (4:25)
  4. Between Tides (4:43)
  5. Taker (4:28)
  6. For the Guilty (3:39)
  7. The Spark (3:59)
  8. Lorelei (3:58)
  9. Blankenship (3:56)
  10. Acheron (7:08)
totale tijdsduur: 44:28
zoeken in:
Wat heerlijk. Zwevige relaxte nummers.
Heerlijke tegenpool van Cave en Lanegan.

avatar van sj0n88
4,0
Johnny Marr schreef:
Acheron

Echt zo'n nummer om helemaal in te verdrinken...pure gloomy bliss... samen met Blankenship m'n ultieme 'fave' van dit album zoals luigifort dat zo mooi kan zeggen. De laatste twee nummers zijn de hoogtepunten van deze plaat, wat een outro

Het nummer begon als een van mijn favo's (samen met Blankenship, Lorelei en Horsehead), maar is inmiddels uitgegroeid tot dé favo! Wát een afsluiter... DIIV is met het derde rake album op rij toch ook wel een van mijn favoriete bands uitgegroeid. In maart 2020 maar eens live gaan aanschouwen in Amsterdam.

avatar van Don Cappuccino
4,0
Erg goede plaat, kan nog wel eens naar 4,5* gaan. DIIV brengt een heerlijk melancholisch shoegazegeluid op Deceiver dat de dromerige elementen bevat van bands als My Bloody Valentine en Slowdive, maar ook de wat ruwere en grunge georiënteerde kant van het subgenre met een band als Nothing (vooral Guilty of Everything). Acheron vind ik het absolute hoogtepunt van de plaat. De laatste minuten hadden van mij nog wel een minuut of 5/10 langer gemogen: heerlijke gitaaruitbarstingen die steeds intenser worden.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: DIIV - Deceiver - dekrentenuitdepop.blogspot.com

DIIV - Deceiver
DIVV wist me met haar vorige twee albums niet te overtuigen, maar het door shoegaze geïnspireerde Deceiver kleurt de herfstavonden prachtig in

Bands die zich laten inspireren door shoegaze en indie-rock uit de jaren 90 zijn er volop, maar bands die deze invloeden verwerken in een eigen geluid zijn er maar weinig. DIVV uit Brooklyn, New York, doet het op Deceiver wel. Gruizige gitaarmuren worden gecombineerd met dromerige zang, wonderschone gitaarloopjes en krijgen gezelschap van donkere bassen en zware drums. Deceiver is een donker album, maar het is ook een album vol schoonheid. De songs van de band zijn melancholiek maar ook melodieus, de teksten zijn donker, maar de zang is loom en dromerig. Een geweldige soundtrack voor de donkere avonden die er aan zitten te komen.

DIIV is een band uit Brooklyn, New York, die een paar weken geleden haar derde album uitbracht. AllMusic.com beschreef de muziek van de band eens mooi als “music that combines shoegaze bliss with grunge catharsis”.

Op het debuut van de band hoorde ik inderdaad zowel invloeden van My Bloody Valentine als van Nirvana, overigens zonder het niveau van deze bands te benaderen. Het in 2016 verschenen Is The Is Are vond ik al een stuk interessanter. Het album schuurde een aantal weken tegen mijn BLOG aan, maar de twijfel bleef bij mij overheersen.

Die twijfel verdween als sneeuw voor de zon bij de eerste beluistering van het nieuwe album van de New Yorkse band. Ook Deceiver laat hier en daar flink wat invloeden uit de 90’s shoegaze en indie-rock horen, maar DIIV heeft deze invloeden inmiddels opgenomen in een eigen rockgeluid. Het is een over het algemeen melodieus maar ook wat melancholisch rockgeluid dat opvalt door gruizige gitaarmuren, prachtige gitaarloopjes en wat ingetogen zang, maar ook door heel veel dynamiek.

DIVV kan hard en zacht afwisselen op een manier die in de jaren 90 uitstekend werd beheerst door Smashing Pumpkins, maar de band is op Deceiver ook een meester in het schakelen tussen zeer melodieuze en juist gruizige passages. In muzikaal opzicht klinkt het allemaal net wat hechter en strakker dan op de vorige albums van de band, maar vooral de songs van DIVV zijn een stuk sterker geworden.

DIVV klonk op haar debuut nog behoorlijk zonnig, maar inmiddels hebben de donkere wolken het gewonnen van de zonnestralen, wat ook niet zo gek is al je weet dat in de teksten alles draait om de verslavingen van de zanger van de band. Zeker wanneer invloeden uit de shoegaze domineren en gezelschap krijgen van invloeden uit de postpunk maakt DIVV behoorlijk donkere muziek, maar door de wat lome zang en hier en daar prachtige gitaarlijnen is de band uit New York zeker niet het zoveelste doom bandje.

Bij beluistering van Deceiver hoor ik veel van bands als My Bloody Valentine, Slowdive en Smashing Pumpkins, maar zeker wanneer de gitaren ontsporen hoor ik ook wel wat van Sonic Youth. De combinatie van gitaarmuren en dromerige klanken is natuurlijk niet nieuw, maar DIVV beheerst dit kunstje op Deceiver erg goed. Het voorziet de songs op het album niet alleen van dynamiek, maar ook van een bijzondere schoonheid.

Je kunt je bij beluistering van Deceiver concentreren op de gitaarmuren of op de dromerige zang en subtiele details en in beide gevallen hoor je veel mooie dingen. Het gitaarwerk op het album is prachtig en varieert van gruizig tot dromerig en van dromerig tot psychedelisch, maar ook de ritmesectie van de band is knap bezig en smeedt de uitersten binnen de muziek van DIVV op knappe wijze aan elkaar.

We zijn de afgelopen jaren niet zo verwend wanneer het gaat om nieuwe albums binnen de shoegaze (meestal wordt de afslag richting dreampop genomen) en alleen hierom is Deceiver van DIVV een album dat alle aandacht verdient. De band uit Brooklyn slaagt er wat mij betreft echter ook in om meer te doen dan het alleen maar reproduceren van invloeden uit het verleden. Deceiver van DIVV is een wonderschoon album dat heel wat donkere avonden prachtig in zal kleuren. Erwin Zijleman

avatar van erwinz
4,0
DIIV DIIV DIIV
als je eenmaal DIVV gaat typen blijf je dat doen

avatar van Casartelli
2,0
Door de frisse nummers Doused en Wait (MuMeLadder of Witte Trui, daar wil ik afwezen) had ik wel een positieve associatie bij DIIV. Dit is het eerste album dat ik in zijn geheel hoor. Valt dat even tegen... kennelijk is bij een van de bandleden een My Bloody Valentine-album uit de platenkast gevallen en inspireerde de bijbehorende valsheid (die momenteel sowieso weer hip lijkt te zijn) nogal. De commentaren hier zo lezend heeft er inderdaad iets stijlbreukerigs plaatsgevonden. Misschien moet ik in de toekomst het debuut nog maar eens een kans geven. Deze wordt in elk geval snel weer weggestopt. Bah, wat een narigheid.

Casartelli schreef:
Door de frisse nummers Doused en Wait (MuMeLadder of Witte Trui, daar wil ik afwezen) had ik wel een positieve associatie bij DIIV. Dit is het eerste album dat ik in zijn geheel hoor. Valt dat even tegen... kennelijk is bij een van de bandleden een My Bloody Valentine-album uit de platenkast gevallen en inspireerde de bijbehorende valsheid (die momenteel sowieso weer hip lijkt te zijn) nogal. De commentaren hier zo lezend heeft er inderdaad iets stijlbreukerigs plaatsgevonden. Misschien moet ik in de toekomst het debuut nog maar eens een kans geven. Deze wordt in elk geval snel weer weggestopt. Bah, wat een narigheid.


Oshin is - voorzover ik kan beoordelen - de beste. De voorganger van deze had voor mij te veel last van het matige druk werk - van het type Oom Wim leert zijn neefje drummen, les 1 (tsjakkeboem, tsjakkeboem , al waren de gitaarklanken ok. Prettigere shoegaze-adepten zijn imo iLiKETRAiNS - weliswaar iets ouder; en voor de rekkelijken onder ons het herrezen Slowdive.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:59 uur

geplaatst: vandaag om 16:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.