Gerry Rafferty - Who Knows What the Day Will Bring? (2019)

Sinds enige tijd heb ik deze fraaie compilatie van Gerry Rafferty die de periode 1969-1971 beslaat. Op disc 1 staat al het materiaal dat hij heeft geschreven en gezongen toen hij met Billy Connolly optrad als The Humblebums, The Humblebums - Humblebums (1969) - MusicMeter.nl en The Humblebums - Open Up the Door (1970) - MusicMeter.nl. Op disc 2 staat het eerste solo-album van Rafferty, Gerry Rafferty - Can I Have My Money Back? (1971) - MusicMeter.nl, aangevuld met een aantal bonus tracks. Demos, alternatieve versies, een enkel B-kantje en een paar outtakes.
Al het materiaal komt van de oorspronkelijke masters en is mooi opgepoetst. Op Can I Have My Money Back is eindelijk de originele en superieure versie van Marie Skeffington teruggeplaatst op de tracklist. Deze was wel te vinden op de eerste persingen van het vinylalbum maar is later vervangen door een mindere versie met overdubs. Wie zelf wil beoordelen welke versie mooier is kan dat doen want de overdubbed' versie zit nu tussen de bonus tracks.
Het materiaal op disc 1 verraste mij enigszins. De liedjes zijn wat rijker gearrangeerd en ingevuld dan ik dacht. Her en der strijkers, koper- en houtblazers en soms wat viool. Ik had me het materiaal iets meer folk-achtiger voorgesteld. Maar de liedjes zijn uitstekend. Rafferty schreef al vroeg hele goede nummers.
Zijn eerste solo-album was eigenlijk een contractuele verplichting na zijn vertrek uit The Humblebums. Daar heeft hij toen maar het beste van gemaakt. Hij was ten tijde van de opnames ook al bezig om met Joe Egan en wat andere muzikanten iets op te zetten wat later zou uitmonden in Stealers Wheel. Een aantal van die muzikanten hebben geholpen bij het opnemen ervan. Dat maakt dit album mogelijk ook interessant voor liefhebbers van deze formatie.
Can I Have My Money Back deed niets toen het uitkwam. Er was ook geen enkele promotie van de kant van de platenmaatschappij. Mogelijk schoot de titel van het album en liedjes als Sign On The Dotted Line en Make You, Break You in het verkeerde keelgat. De ervaringen uit deze periode en de periode na de break up van Stealers Wheel heeft Rafferty de rest van zijn carrière meegedragen in zijn houding en muziek.
De bonus tracks op disc twee zijn een beetje een 'mixed bag'. Een liedje als Marie Skeffington krijg je niet kapot met overdubs. Persoonlijk vind ik beide versies prachtig. Als ik twee skipmomenten mag aanwijzen dan zijn dat de twee versies van Who Cares. Voor de volledigheid misschien heel aardig, maar de lat had wel wat hoger gemogen. Het instrumentale Martha, een eerbetoon aan zijn dochter, is eigenlijk onaf, maar toch aardig omdat het een leuk deuntje is. Mogelijk was hij nog van plan om er een tekst bij te schrijven. Daar is het nooit van gekomen.
Disc 1 is niet zo rijk voorzien van bonus tracks, en misschien maar goed ook. Van zowel Half A Mile als Continetal Song vind ik de instrumentale backing tracks leuker.