Supertramp - The Very Best Of (1990)

Heb je het tegen mij?

Nee, . Te laat om dit nu nog te veranderen.

Dit is een aardige kijk in de keuken van een band die ik graag mag horen en een beetje onder gesneeuwd lijkt tussen al dat muzikaal geweld uit de jaren zeventig, terwijl m.i. deze band er met recht tussen hoort te staan.

Ik heb zojuist de Japanse remaster uit 2008 van dit album binnen gekregen op Shm cd. Ik had al gelezen uit recensies dat je niet wist wat je hoorde, nou: dat klopt. Echt ongelooflijk wat klinkt de Very Best of Supertramp als nooit tevoren. Mocht je fan zijn, dan is deze versie zeer de moeite waard. Het beste geluid wat ik op cd heb en dan ook nog eens van één van mijn favoriete groepen.

De Supertramp albums van deze serie zijn inmiddels erg duur, deze verzamelaar is nog voor een redelijke prijs te vinden op Play of via Japanse internationale cd winkels. Maar wel bijna uitverkocht.

Absoluut de volle mep waard!!
Hoewel ik ( bijna ) alle albums op vinyl heb heb ik deze Best Of CD toch maar aangeschaft.
Stuk voor stuk geweldige nummers met het creatieve duo Hodgson/Davies in een glansrol.
Na het verrek van Hodgson werd het allengs minder en ben ik de band eerlijk gezegd uit het oog verloren.

Dat is de versie die ik pas via Ebay heb gekocht. Inderdaad erg kaal betreft lay-out (staat ook niks in het boekje), maar toendertijd werden er wel (veelal ook door Arcade) steengoede verzamelaars van soortgelijke bands gemaakt. En dit is daar een van.

Goed uitgebalanceerde track-list (dezelfde track-list als de 1992-versie, dus), precies de goede songs erop. Toppertje!

Een geweldig album, voor mij helaas één skipper nl. Crime Of The Century. Vond ik eerst voornamelijk de major hits het mooist, nu is het omgekeerd.

Net zoals Foxhusky en Kaztor bezit ik dit album in de Arcade uitgave met zwarte hoes, dit was een Nederlandse uitgave, en mede dankzij tv reclames een mega-mega hit. Ik kan me de albumlijsten nog voor de geest halen uit die tijd, dit album stond weken en weken achter een op de bovenste plaats. Moet minimaal platina zijn geworden, kan niet anders.

Een jaar of wat later kwam hier nog een Volume Two van uit met een groenige hoes, die is zonder de tv campagne van de eerste niet zo sucsesvol geweest. Ook ik heb deze niet gekocht (nu nog spijt van), dat heb je wel eens dat je iets zonder reden wel of niet koopt.

Eind jaren 80 kocht ik een audio-installatie met cd-speler en kon de platenspeler bij wijze van naar de vlooienmarkt. Als Supertramp-bewonderaar heb ik uiteraard op een gegeven moment deze verzamelaar gekocht. Ondanks het feit dat nog niet alle klassiekers van dit vijftal erop staan (zoals Fool's Overture en A Soapbox Opera), maar je kunt ook niet direct alles hebben. En gelukkig kwam er zo'n 2 jaar later nog een volume 2, en die verscheen ook in mijn cd-collectie.
Op deze deel 1 zijn vooral de albums Crime of the Century en Breakfast in America goed vertegenwoordigd, maar het ging volgens mij ook om de balans in de Hodgson- en Davies-nummers. Wat dat betreft was het ook logisch dat deze compilatie als zoete broodjes over de toonbank ging.
Van mij krijgt ie zonder 4,5 sterren.

Als je deze samen met deel 2 ook hebt dan staan alle essentiële Supertramp nummers wel in je kast. Alleen dan nog Live in Paris erbij voor een mooie liveregistratie en je bent eigenlijk wel compleet.