Supertramp - The Very Best Of (1990)

Heb je het tegen mij?

Nee, . Te laat om dit nu nog te veranderen.

Dit is een aardige kijk in de keuken van een band die ik graag mag horen en een beetje onder gesneeuwd lijkt tussen al dat muzikaal geweld uit de jaren zeventig, terwijl m.i. deze band er met recht tussen hoort te staan.

Ik heb zojuist de Japanse remaster uit 2008 van dit album binnen gekregen op Shm cd. Ik had al gelezen uit recensies dat je niet wist wat je hoorde, nou: dat klopt. Echt ongelooflijk wat klinkt de Very Best of Supertramp als nooit tevoren. Mocht je fan zijn, dan is deze versie zeer de moeite waard. Het beste geluid wat ik op cd heb en dan ook nog eens van één van mijn favoriete groepen.

De Supertramp albums van deze serie zijn inmiddels erg duur, deze verzamelaar is nog voor een redelijke prijs te vinden op Play of via Japanse internationale cd winkels. Maar wel bijna uitverkocht.

Absoluut de volle mep waard!!
Hoewel ik ( bijna ) alle albums op vinyl heb heb ik deze Best Of CD toch maar aangeschaft.
Stuk voor stuk geweldige nummers met het creatieve duo Hodgson/Davies in een glansrol.
Na het verrek van Hodgson werd het allengs minder en ben ik de band eerlijk gezegd uit het oog verloren.

Dat is de versie die ik pas via Ebay heb gekocht. Inderdaad erg kaal betreft lay-out (staat ook niks in het boekje), maar toendertijd werden er wel (veelal ook door Arcade) steengoede verzamelaars van soortgelijke bands gemaakt. En dit is daar een van.

Goed uitgebalanceerde track-list (dezelfde track-list als de 1992-versie, dus), precies de goede songs erop. Toppertje!

Een geweldig album, voor mij helaas één skipper nl. Crime Of The Century. Vond ik eerst voornamelijk de major hits het mooist, nu is het omgekeerd.

Net zoals Foxhusky en Kaztor bezit ik dit album in de Arcade uitgave met zwarte hoes, dit was een Nederlandse uitgave, en mede dankzij tv reclames een mega-mega hit. Ik kan me de albumlijsten nog voor de geest halen uit die tijd, dit album stond weken en weken achter een op de bovenste plaats. Moet minimaal platina zijn geworden, kan niet anders.

Een jaar of wat later kwam hier nog een Volume Two van uit met een groenige hoes, die is zonder de tv campagne van de eerste niet zo sucsesvol geweest. Ook ik heb deze niet gekocht (nu nog spijt van), dat heb je wel eens dat je iets zonder reden wel of niet koopt.

Eind jaren 80 kocht ik een audio-installatie met cd-speler en kon de platenspeler bij wijze van naar de vlooienmarkt. Als Supertramp-bewonderaar heb ik uiteraard op een gegeven moment deze verzamelaar gekocht. Ondanks het feit dat nog niet alle klassiekers van dit vijftal erop staan (zoals Fool's Overture en A Soapbox Opera), maar je kunt ook niet direct alles hebben. En gelukkig kwam er zo'n 2 jaar later nog een volume 2, en die verscheen ook in mijn cd-collectie.
Op deze deel 1 zijn vooral de albums Crime of the Century en Breakfast in America goed vertegenwoordigd, maar het ging volgens mij ook om de balans in de Hodgson- en Davies-nummers. Wat dat betreft was het ook logisch dat deze compilatie als zoete broodjes over de toonbank ging.
Van mij krijgt ie zonder 4,5 sterren.

Als je deze samen met deel 2 ook hebt dan staan alle essentiële Supertramp nummers wel in je kast. Alleen dan nog Live in Paris erbij voor een mooie liveregistratie en je bent eigenlijk wel compleet.

Ik wist niet dat ik zoveel nummers van Supertramp kende, is eigenlijk het eerst wat ik dacht. Lekkere verzamelaar. Ik vond overigens deel 2 van deze best of, wel wat minder. 4*

1. School (5:35) --- 4,0
2. Goodbye Stranger (5:48) --- 4,0
3. The Logical Song (4:09) --- 4,0
4. Bloody Well Right (4:32) --- 3,5
5. Breakfast in America (2:40) --- 4,0
6. Rudy (7:18) --- 3,0
7. Take the Long Way Home (5:03) --- 3,5
8. Crime of the Century (5:31) --- 3,5
9. Dreamer (3:31) --- 4,0
10. Ain't Nobody But Me (5:07) --- 3,0
11. Hide in Your Shell (6:48) --- 3,5
12. From Now On (6:17) --- 3,5
13. Give a Little Bit (4:08) --- 4,0
14. It's Raining Again (4:22) --- 4,0
15. Cannonball (7:37) --- 3,5

Op deel II zijn het vooral albumtracks. Nooit zo goed begrepen waarom die ook werd uitgebracht.
Anderzijds geeft het wel een breder beeld van Supertramp.
Geweldige band en wat mij betreft de moeite waard vanaf Crime of the Century t/m Brother Were You Bound.

In 2011 postte kaztor al het bericht dat deze The Very Best of en Die Andere met dezelfde titel maar met een donkere hoes eigenlijk dezelfde zijn. Ik schreef daar waarom ik Die Andere de deur ga uitdoen, want deze met de hoes geïnspireerd door die van Breakfast in America, bevat wél informatie in het boekje: bij de titels staat vermeld van welk album de track komt, wie het schreef en de bezetting van de groep is ook te vinden. Bovendien is er een korte bandbio per album. Geen foto's helaas maar desondanks stukken beter verzorgd dan het bijna-tweelingbroertje.

Daarom waardeer ik deze met vier en die andere met drie-komma-vijf sterren.

Verder koester ik hier en daar vage maar leuke herinneringen, zoals bij Give a Little Bit. Klonk september 1977 op de radio tijdens een vrijdagse les handvaardigheid, met daarna nog Frans en dan snel naar huis om naar de Nationale Hitparade te luisteren.
Of Breakfast in America, dat in 2000 in een Frans wegrestaurant werd gedraaid en verrassend goed bij de omgeving paste. Tijdloze liedjes vol kwaliteit, net als de andere zes die ik bij Die Andere noteerde.

Het verhaal wordt / is nog vreemder, exact deze collectie minus track 1 (School) heb ik in 1986 gekocht als "the autobiography of Supertramp" ik had toen pas net mijn eerste cd speler, cd's kocht je toen nog bij de juwelier…:-)

Enkele jaren later in 1992 verscheen de zwarte verzamelaar 2, met artwork dat een crossover is tussen Crime of the Century en Breakfast in America. Dit deel twee heeft dus een totaal andere tracklist die aansluit op deel 1.

De witte Very best deel 1 is dus eenzelfde uitgave als The autobiography, die overigens wel aardig artwork heeft…Eveneens heb ik later nog Retrospectacle gekocht omdat die een hele uitgebreide tracklist heeft.

In de jaren daarna heb ik al de individuele Supertramp albums wel op cd gescoord, behalve Slow Motion, het laatste album dat nergens te vinden is.

Een groot deel van hun oeuvre is volstrekt tijdloos.

Inderdaad is dat laatste album niet meer te vinden. Het ligt hier in de kluis te wachten op spectaculaire handelswaarde. (Nog wel hier en daar te koop voor redelijke prijs). De artistieke waarde schiet helaas nogal te kort.

Tijdloze muziek, dat is tegelijk een kracht en een zwakte.

Hoi Wandelaar, waar heb jij het album nog gespot?

Supertramp - Slow Motion (CD) | Discords.nl
Knappe prijs, dacht ik.

Dank voor de tip Wandelaar!

Zeker een goede prijs, maar hun verzendkosten zijn wel buitensporig. Ik ga de cd eens op YouTube luisteren, want ken er maar één nummer van.

Je mist er helaas weinig aan, aan die laatste van Supertramp. Die is de hoge prijs wat mij betreft niet waard. En dat zeg ik met pijn in het hart, want ik ben best een fan van deze band. Maar Slow Motion is echt wat de titel doet vermoeden: en langzame, pijnlijke ondergang. Je hoort dat het Supertramp is (zonder Roiger Hodgson uiteraard), en Rick Davies weet hier en daar nog wel wat fraaie jazzy akkoorden uit zijn toetsen te krijgen, maar de composities zijn slap, ondermaats en weinig geïnspireerd. Helaas...

Dank Gaucho, net als jij ben ik ook wel liefhebber van de band. Ik moest ook erg wennen toen
Rodger Hodgson de groep verliet. Dat was echt een aderlating, want juist die combinatie van de twee specifieke stemmen was een van de kernkwaliteiten. In samenhang natuurlijk met de mooie composities.

De albums met enkel Rick Davies voor de microfoon, evenals het solowerk van Roger Hodgson misten echt wat….

Het is een beetje dubbel vind ik. Met Famous Last Words heb ik altijd het idee gehad dat het niet echt meer werkte.
Weinig progressie en minder aansprekend songmateriaal. Nooit slecht, maar wel wat stoffig en tam.
Het leek wel of alle sterke ideeën en nog positieve energie opgeraakt was tijdens Breakfast in America, die ineens ook allerlei hits herbergde en zeer succesvol was.
Toen de mannen ineens niet meer echt samen kwamen in de studio en materiaal werd aangevoerd op afstand, geeft dat wel een beetje aan hoe de vlag er bij stond.
Hodgon, de sympathieke zweveraar, bleek uiteindelijk ook niet meer zo heel geliefd bij de anderen.
Moeilijk om mee te werken en altijd alle liedjes al uitgeschreven, zodat de anderen het alleen maar uitvoerden, zonder al te veel inbreng.
Hodgson had dan weer moeite met het feit dat Rick Davies zijn ega manager werd.
En wellicht was het ook wel eens tijd om op eigen benen te staan.

Hoe dan ook Brother Were You Bound zonder Hodgson is een frisse deels grimmige plaat met goede ideeën. Hodgson, niet node gemist op die plaat, bleef gewoon zijn vertrouwde ding doen met het album In the Eye of the Storm.
Daarna is het voor beiden moeilijk om nog een prominente plek te hebben in de wereld van de popmuziek.
Hodgson's zijn platen doen niet zo heel veel en door een val van de trap thuis is hij enige tijd uit beeld.
Supertramp is op een bepaald moment feitelijk niets meer dan Rick Davies + jazzrock orkest en is artistiek in ieder geval weinig interessant meer.
Blijkt toch maar weer dat de periode 1974 tot 1982 de meest aansprekende is.

Perfecte samenvatting van het Supertramp-verhaal, wat betreft de nadagen.
Om dan nog een beetje on topic te blijven. Dat deze verzamelaar hier in 1985 eindigt, is helemaal geen probleem. Integendeel.

Zeker een heel mooi relaas over de slotfase van Supertramp Bikkel2 !

Als act zal Supertramp altijd te boek staan als een van de meest originele bands in het tijdsgewricht '74 -'85.
En juist daarom is het tweede deel van de best off cd's/Vinyls een heel mooie aanvulling op dit deel 1.
Ook en vooral omdat daar enkele van de absolute topstukken uit de succesjaren op staan zoals:

- Even in the Quietest Moments
- Fool's Overture
- If Everyone Was Listening
- A Soapbox Opera. (een van mijn grote favo's)
- Lady
- Gone Hollywood

e.a. Vooral voor mensen die de beste nummers graag draaien zijn deze twee verzamelaars een uitkomst.
Maar echte followers willen natuurlijk al die prachtige albums met evenrooie hoezen!