Bob Dylan - Blonde on Blonde (1966)

6€? Goede deal lijkt me dat inderdaad! Heb em al op cd, maar zag em hier in de lokale platenzaak laatst voor €13 staan

Bob Dylan vind ik toch een raar geval, en sinds ik zijn biografie 'Kronieken'(Chronicles) heb gelezen is dat gevoel alleen maar versterkt. De verheerlijking van voor mij vreemde folk-artiesten als Dave van Ronk en Woody Guthrie kwam op mij vreemd over. Wie zijn deze jongens, dacht ik bij mezelf. Nu was dat een paar jaar geleden, en heb ik sinds het ontdekken van de download-machine ook deze artiesten leren kennen. Vond ik deze twee heren nu inderdaad goed? Ja, maar wat ik beter vond was Bob Dylan.

Mijnheer Dylan kende ik al langer. Hij was een groot artiest, zo werd mij vertelt, hij kwam zelfs in de TOP2000 voor(de lijst waar ik als 10-jarige jongen alle noteringen van The Rolling Stones markeerde, en dan precies de radio aan zou zetten als ze erop zouden moeten komen ).
Enfin, Dylan kende ik dus al langer, of ik hem goed vond, daar was ik niet helemaal over uit. Die zeurstem, de mondharmonica, het dronkemansgezang in Rainy Day Woman, wat moest ik daar in hemelsnaam mee. En waarschijnlijk is daarom de gedachte in mijn hoofd geslopen dat ik hem een 'apart geval' vindt.'

Nu ben ik ouder(misschien zelfs wel wijzer), en is het Dylan-kwartje gevallen, en ben ik zelfs als een vierkant, houten kwartje(een blok dus ) voor mijnheer Dylan gevallen. Want, laten we eerlijk zijn(en dan ben ik niet vaak), dit is een fantastisch album! Ik kan er werkelijk met de pet niet bij soms. Grappig, scherp maar ook mooi. In elk liedje zit wel iets verstopt wat het nog éxtra leuk maakt(ik noem het 'fluitdeuntje' in I Want You), en de grappige tekst van Leopard-Skin Pill-Box Hat. Het bijna melancholisch aandoende Just Like A Woman

Ah, you fake just like a woman, yes, you do
You make love just like a woman, yes, you do
Then you ache just like a woman
But you break just like a little girl

Ik luister tegenwoordig graag naar die Bob Dylan, die het aandurfde om Folk te spelen met elektrische instrumenten. Ook deze plaat is werkelijk fantastisch. Zijn er überhaupt minpunten? Wel, misschien het feit dat mijn favoriete Dylan-nummer er niet opstaat(dat is een harde strijd tussen Positively 4th Street en The Times They Are A-Changin'), maar nee, ik moet niet spijkers op laag water gaan zoeken. Bob Dylan is er in geslaagd in elk geval een plaat te maken die op het moment van schrijven in mijn 'Lijst der 10 Muzikale Meesterwerken' staat, en dat is al een prestatie op zich.

Een gigantische 5!
Dit is voor mij het magnum opus aller tijden. Er is nooit iets beters gemaakt in de muziekwereld. Had de cd maar 20 minuten geduurd, ik had hem al geniaal gevonden. Maar nee, Bob trakteert je op 70 minuten muzikale en tekstuele orgasmes. Geen seconde daalt het niveau. Een plaat, rustig opgenomen tussen de optredens door, van een jongeman, blakend van het talent. Heerlijk!

Geweldig dit, heb hem nu 3 keer beluisterd, maar hij krijgt nu al 5 sterren. Rainy Day Women begint met wat carnavaleske drums, maar blijkt uiteindelijk toch erg lekker. Visions of Johanna is gewoon geweldig, terwijl ook One of us must know, I want you, en Stuck inside... tot het beste van Bob Dylan horen, ook heerlijk om mee te zingen. Leopard-Skin Pill-Box Hat heeft vooral een droge tekst, en het daaropvolgende Just like a woman is gewoonweg schitterend, heerlijk sfeertje. Ook 4th time around heeft weer zo'n fijn sfeertje, vooral door die geweldige achtergrondgitaar, terwijl Sad-eyed lady of the Lowlands natuurlijk een fantastische afsluiter is. Kortom, 5 sterren!

Wat kan ik toevoegen aan de algemene teneur die hier geldt... niet veel.
Dit is Dylan Grand Cru Classé Super De Luxe !
Om het even origineel samen te vatten !
5 sterren voor al die prachtige songs.
Vind deze, samen met Blood on the Tracks, Oh Mercy en het fel onderschatte Highway 61 Revisited het allerbeste wat de in zichzelf gekeerde bard presteerde
5 stars, 5 sterren, wat zeg ik ? 5 étoils ! *****

highway 61 onderschat??? Dat album komt dikwijls als eerste uit de bus bij Dylanlijstjes.

Inderdaad zeg, die snap ik ook niet helemaal. Ga maar eens op RateYourMusic kijken, zeg maar MuMe voor de hele wereld, daar staat-ie zelfs op 4 in de top 100.

ik heb ook het idee dat highway 61 revisited juist totaal niet onderschat wordt. in veel lijstjes zie ik dat album nog boven blonde on blonde eindigen en ook als dylan's beste.

Ik denk dat EVANSHEWSON gelijk heeft. Highway 61 revisited wordt enorm onderschat tegenover Blonde on Blonde. Vaak wordt die laatste genoemd als Dylans meesterwerk, terwijl Highway misschien wel sterker is!

Er zijn geen waarheden, alleen interpretaties. Aldus Nietzsche...

Nietzsche
Dylan

Tsjah wat valt erover te zeggen.. meeste albums hebben 1 of 2 nummers waar de rest omheen gebouwd is, maar hier zit zoveel goeds tussen dat ik niet zou kunnen zeggen welke ik de beste vind.. 5 *

pffffffffff nietzsche, etc
daar is de popmuziek niet voor he?
presley, lennon, jagger, dylan, morrison, fogerty, wonder, springsteen, richards,page & plant, gaye, daltrey & townshend etc daaaar doen we het voor!

en toch mooi dat ie daar tusen staan, een mooie ***1/2

HIGH WAY is zeker niet een onderschatte plaat.

alleen over deze plaat zei dylan ooit, dat deze het dichts bij kwam hoe hij de muziek in zijn hoofd hoorde.

daardoor hangt er een misterieuez sfeer rond om deze plaat.
En de meeste critici zetten deze plaat onder high way, maar staat altijd zeer hoog aangeschreven, zonder twijfel één van de mooiste platen ooit gemaakt.

Waarom noemt men altijd Lennon, maar bijna nooit McCartney?

Dan over dit album: dit is bijna de perfectie. 5*
Mijn favorieten zijn: Just Like a Woman (de versie van concert for Bangladesh is ook subliem) en natuurlijk Sad Lady of the Lowlands (die mondharmonica op het einde ).

Binnenkort ga ik dit album eens uitvoeriger beschrijven, dat verdient het ook.

Alleen dat eerste nummer vind ik niets aan, de rest is zonder meer fantastisch. Wat betreft de teksten is dit denk ik de vreemdste Dylan plaat (hoewel: Highway 61 kan er ook wat van), ik noem:
Jewels and binoculars hang from the head of the mule
(Visions of Johanna)
Maar ik vind het mooooi (en ik heb t plafond nog geen eens gezien, zoals mijn grieks leraar altijd zei)

Great Man, Great Songs!

Het verhaal achter Blonde On Blonde vind je hier: http://peerkesplaatjes.skynetblogs.be/post/4946394/bob-dylan-blonde-on-blonde

leuk stuk om te lezen. Zeker een interssante site.

I want you is een van de beste nummers aller tijden. gedt ook voor just like a woman, one of us must know, visions of johanna en absolutely sweet mary. Een van de typisch jaren 60 iconen duurt voor vandaag de dag wel wat lang: sad eyed lady (wat had hij daar nu weer gerookt?, d'r komt geen eind aan. Maar als ik hem na obviously 5 believers afzet heb ik daar geen last van

Het allerbeste nummer van de plaat!

Op het openingsnummer na is dit niet minder dan een perfect album.
Elk nummer is verder raak. Mijn waardering voor Dylan begon bij deze plaat. De waardering is nog verder gegroeid en heeeel langzaam wordt mijn collectie steeds wat uitgebreid. En elke keer als ik 'n nieuwe van 'm koop raak ik onder de indruk.

4,5*

Het allerbeste nummer van de plaat![/quote]


Tja, daar kun je over van mening verschillen. Sad eyed lady heeft een cultstatus natuurlijk, vooral vanwege de beeldende tekst vol dubbelzinnigheden. Maar ja, ik vind Dylan altijd sowieso sterker in zijn kortere songs dan in de lang uitgesponnen verhalen. Maar een ding is zeker: blonde on blonde is nog steeds een fantastische plaat.

Ik durf te beweren dat Sad Eyed Lady of the Lowlands een van de beste nummers aller tijden is. Tenminste dat is mijn mening.
Het is niet te kort en niet te lang, precies goed.

Ik deel die mening, Rufus, hij staat hier op de site ook ergens in mijn rijtje favoriete nummers aller tijden, geloof ik. Samen met Desolation row, ook al zo'n 'lang uitgesponnen verhaal'.

dat heb ik dus met I want you en absolutely sweet mary. Dat ze horen tot de beste nummers die ik van Dylan ken en tot de beste songs ooit

Dat zijn allebei perfecte liedjes.

Niet te vergeten ook Sooner or later en Just like a woman. Dit zijn nummers met tekst die voor mij LEEFT. Destijds en nu nog steeds. Het is duidelijk wat de meester hier over de liefde en de vrouw beweert. Sooner or later gaat denk ik over Joan Baez, in de jaren daarvoor een geliefde van de jonge Bob. "You just did what you were supposed tot do" zingt hij. Joan kapte met de verhouding, met veel pijn in haar hart, omdat Bob niet trouw kon of wilde zijn.
Ik heb de DVD "no direction home" hier in huis en zij vertelt daarin haar kant van het verhaal. Dat maakt sooner or later tot zo'n kippevelnummer, maar dat is het ook als je de achtergrond niet kent. Een van ons moest de verstandigste zijn en er een punt achter zetten......ik ken het dilemma ook.
Just like a woman is ook zo'n knappe rake schets. Bouwt ook een beetje voort op de gedachte achter "Like a rolling stone". Het gaat over iemand die fake is. In die tijd ergerde Bob zich nogal aal dit slag mensen die iets heel anders pretenderen te zijn dan dat ze in werkelijkheid zijn.

Aanrader als je de jonge Bob Dylan beter wil leren kennen: kijk naar de DVD van de film Don't look back en natuurlijk is ook de recentere "No direction home" waarin de oude bard terugkijkt op zijn jonge jaren, aangevuld met getuigenissen van anderen, zeer de moeite waard

Goed en juist bericht, Bertus. Ik heb een tijdje geleden een interview met Joan Baez gelezen waar Joan zei nog vandaag trots en gelukkig te zijn een korte maar wel intensieve tijd aan de zijde van deze geniale man geweest te zijn. Tijdens de Rolling Thunder tour was ze vaak dicht bij Sara en dat was niet makelijk voor Joan.

Genoemde DVD's zijn indedaad de moeite waard om meer over "His Bobness" te weten bekomen. Aanrader!