Mobb Deep - Juvenile Hell (1993)
mijn stem
54 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: 4th & Broadway
-
Intro (2:47)
-
Me & My Crew (4:47)
-
Locked in Spofford (3:52)
-
Peer Pressure (4:17)
-
Skit #1 (0:19)
-
Hold Down the Fort (4:08)
-
Bitch Ass Nigga (3:24)
-
Hit It from the Back (4:19)
-
Skit #2 (0:43)
-
Stomp Em Out (3:34)
-
Skit #3 (0:15)
-
Peer Pressure [The Large Professor Remix] (4:13)
-
Project Hallways (4:12)
-
Flavor for the Non Believers (3:56)
0
geplaatst: 30 april 2009, 19:38 uur
Dat dit album niet bijzonder is, daar is, denk ik, vrijwel iedereen het over eens, maar voor de boombapfans onder ons is dit gewoon een erg gemakkelijk te verteren, vermakelijk album, ook al is het dertien-in-een-dozijn (zowel qua lyrics als qua beats).
Havoc en Prodigy zijn hier nog erg jong, vandaar dat hun teksten en flows nog niet zo goed klinken als op later werk. Wel is het erg knap dat het minderjarige duo hier drie tracks zelf produceert, "Hold Down the Fort", "Hit it From the Back" en "Stomp 'Em Out", meteen samen met het door Premier geproduceerde "Peer Pressure" mijn favorieten van "Juvenile Hell".
De beats bevatten allemaal diepe gefilterde bassgrooves in combinatie met een stoffige doch harde drum, af en toe opgefleurd met sporadische blazersuggesties: kortom standaard midnineties-boombap. Vanaf '91 tot '96 klonken bijna 80% van de albums aan de East Coast ongeveer zo. "Juvenile Hell" heeft bijvoorbeeld veel weg van "Enta da Stage" van Blackmoon, zowel qua sound als qua lyrics, alleen is "Enta da Stage" boeiender, beter uitgevoerd, spannender en kwaliteitsvoller, terwijl beide albums nochtans tappen uit een zelfde vaatje. Het ene album is een klassieker, en "Juvenile Hell" is een voetnoot in de hiphopgeschiedenis. Zo dicht ligt het bij elkaar.
Havoc en Prodigy flowen meer dan geregeld heel vaardig en dope doorheen de beats, maar vallen tekstueel te veel in herhaling, wat vormelijk (flowgewijs dus) te weinig wordt opgevangen of goedgemaakt.
Met andere woorden een plaat die leuk is voor de liefhebbers, maar zeker niet essentieel is noch in het boombap-subgenre noch in de Mobb Deep-discografie. Enkele killer-bassloopjes, een jazzy Premo-track, een Large Pro-remix voor de collectie, maar vooral veel van hetzelfde.
3,5*
Havoc en Prodigy zijn hier nog erg jong, vandaar dat hun teksten en flows nog niet zo goed klinken als op later werk. Wel is het erg knap dat het minderjarige duo hier drie tracks zelf produceert, "Hold Down the Fort", "Hit it From the Back" en "Stomp 'Em Out", meteen samen met het door Premier geproduceerde "Peer Pressure" mijn favorieten van "Juvenile Hell".
De beats bevatten allemaal diepe gefilterde bassgrooves in combinatie met een stoffige doch harde drum, af en toe opgefleurd met sporadische blazersuggesties: kortom standaard midnineties-boombap. Vanaf '91 tot '96 klonken bijna 80% van de albums aan de East Coast ongeveer zo. "Juvenile Hell" heeft bijvoorbeeld veel weg van "Enta da Stage" van Blackmoon, zowel qua sound als qua lyrics, alleen is "Enta da Stage" boeiender, beter uitgevoerd, spannender en kwaliteitsvoller, terwijl beide albums nochtans tappen uit een zelfde vaatje. Het ene album is een klassieker, en "Juvenile Hell" is een voetnoot in de hiphopgeschiedenis. Zo dicht ligt het bij elkaar.
Havoc en Prodigy flowen meer dan geregeld heel vaardig en dope doorheen de beats, maar vallen tekstueel te veel in herhaling, wat vormelijk (flowgewijs dus) te weinig wordt opgevangen of goedgemaakt.
Met andere woorden een plaat die leuk is voor de liefhebbers, maar zeker niet essentieel is noch in het boombap-subgenre noch in de Mobb Deep-discografie. Enkele killer-bassloopjes, een jazzy Premo-track, een Large Pro-remix voor de collectie, maar vooral veel van hetzelfde.
3,5*
* denotes required fields.