Grimes - Miss Anthropocene (2020)

'Darkseid' heeft nogal een Scorn - Vae Solis-vibe; erg onverwachte associatie.

Was eigenlijk positief verrast tot en met het nummer 4AEM. Vanaf daar mijmert het album naar mijn smaak iets teveel door. Toch uiteindelijk meer gekregen dan verwacht..

Grimes blijft voor mij toch vooral de artiest van de ontzettend sterke singles. Maar een album van haar trek ik niet zo goed (Visions op 2,5* staan). Op de tweede helft van deze plaat klinkt het echt alsof ze maar wat aan het aanklooien is. En dat na klappers als So Heavy I Fell Through the Earth [Art Mix], Delete Forever en Violence, zonde. Maar ook al is niet alles mijn smaak, wel veel respect voor haar als artiest. Lijkt echt wars te zijn van wat anderen van haar vinden, gewoon lekker muziek maken.

Deels mee eens, maar 'My Name is Dark' is momenteel toch wel m'n favoriete liedje van dit jaar.

Hè wat En hoe kan het dat iemand dat kent?

Ik kocht een keer een afgeschreven exemplaar bij de bieb; waar ik de naam precies van kende weet ik niet meer. Maar ik vond het al merkwaardig dat een bibliotheek die cd had aangekocht.

Wanneer "Delete Forever" begint krijg ik heel even de neiging om "Today is gonna be the day that they're gonna throw it back to you..." te zingen.

Zoals iedere eikel met een akoestische gitaar bedoel je?

Wannabe William John Paul Gallaghers zijn het, zeg het voort!

En binnenkort met zwangerschapsverlof

Vind die rare, vervormde stemmetjes die maar blijven rondspoken zoals bijv. bij "My Name Is Dark" & "4AEM" steeds verslavender werken gek genoeg......hier bij mij thuis moeten vrouwlief en de pubers er niets van hebben, sta alleen in mijn addictie. Binnenkort professionele hulp zoeken?

Blijf erbij, verslavend albumpje

Mijn hoogtepunt van het album, mysterieus, spannend, opwindend, boos, erotisch, briljant geproduceerd tot een verslavend wonderlijk nummer.

Sowieso, wat een prachtige plaat, de mooiste van dit jaar tot nu toe voor mij.

Het album begint ontzettend sterk, de eerste zes nummers zijn smullen geblazen. Eigenzinnige en zeer sfeervolle popmuziek. Helaas vind ik tracks 7 t/m 10 een stuk minder.

Favorieten: So Heavy I Fell Through the Earth, Darkseid en Violence.

O, ik had hier nog geen bericht geplaatst. Ach, ik was er sowieso al rijkelijk laat mee, omdat ik dit album in eerste instantie links heb laten liggen. De eerste singles overtuigden niet en deden me vermoeden dat dit een grauwe, sombere plaat zou worden die mijlenver afstond van die verrukkelijke popplaat die Art Angels was. Uiteindelijk blijkt dat contrast reuze mee te vallen. De sound is absoluut een stuk duisterder, maar buiten de singles om zijn er ook genoeg positievere geluiden te horen en onderliggend hoor je nog steeds de briljantste popmelodieën. Wat een songwriter is Grimes toch ook!

Zo solide als Art Angels is Miss Anthropocene niet, maar er staan zeker pareltjes tussen. My name Is Dark is met haar moddervette creepy sound mijn favoriet, Delete Forever is een schitterende akoestische verrassing, You'll Miss Me When I'm Not Around is de ondergewaardeerde filler die geen filler blijkt en IDORU is een dromerige feelgood-afsluiter waarvan ik niet had gedacht dat Grimes die in petto had.

Miss Anthropocene is een onderhoudend album met een paar tracks die onder Grimes' normale niveau liggen, maar die ruimschoots gecompenseerd worden door positieve uitschieters. 4*

Bijzonder hoe Delete Forever eerst het niemendalletje van de plaat leek en uiteindelijke het enige nummer van dit album is geworden dat ik tot mijn favoriete nummers van Grimes reken. Ik kan ook niet genoeg benadrukken hoe mooi die instrumentale laatste halve minuut is.

Vers van de pers:

Shinigami Eyes

Flarden van toekomstvisioenen op een doordeweekse dag terwijl het dagelijkse leven aan me voorbijraast. Gezeten op de fiets met dit album in de oren terwijl de mensheid zijn gang gaat merk ik dat dit album steeds meer op zijn plaats valt. Meer zelfs, de hoger gepitchte vocalen die me onder andere omstandigheden zouden irriteren werken hier wonderwel om het geheel nog iets meer een futuristische uitstraling te geven. Opener So Heavy I Fell Through The Earth (prachtige titel ook) is dan ook meer intentieverklaring en een goede opener.
Verderop laat Delete Forever zien hoe perfecte pop klinkt, gespeeld vanuit de ruimtecapsule terwijl de aarde in brand staat.
Violence leunt op stevige synths en lijkt me ideaal om een dansvloer voor AI en robots in beweging te krijgen.
New Gods betovert gewoon en is een van de meer aards klinkende nummers in tegenstelling tot de titel laat vermoeden.
You'll Miss Me When I'm Not Around is hier een van de prijsbeesten wat mij betreft. Kort en krachtig en een popsong met weerhaken (vooral door de lyrics).
Afsluiter IDORU is een liefdessong zoals alleen Grimes er een kan schrijven. Een mooie bijna zwevende melodie leidt ons naar de uitgang.

Beetje een hate of love plaat denk ik.
Grimes laat hier zien haar tijd al ver vooruit te zijn. Bij deze muziek moet ik ook vaak aan het futurisme denken. Prachtig wat een sfeer Grimes hier weet neer te zetten met ijzersterke eclectische nummers.
Daarnaast merk je dat er veel muziekstijlen verwerkt zitten in de nummers, heel nice!
Enige minpuntje is 4AEm
Hoogtepunten- delete forever en IDORU