Grimes - Miss Anthropocene (2020)
mijn stem
140 stemmen
Canada
Electronic / Pop
Label: 4AD
-
So Heavy I Fell Through the Earth [Art Mix] (6:08)
-
Darkseid (3:44)
met 潘PAN
-
Delete Forever (3:57)
-
Violence (3:40)
met i_o
-
4ÆM (4:30)
-
New Gods (3:15)
-
My Name Is Dark (5:56)
-
You'll Miss Me When I'm Not Around (2:41)
-
Before the Fever (3:37)
-
IDORU (7:12)
-
We Appreciate Power * (5:35)
met HANA
-
So Heavy I Fell Through the Earth [Algorithm Mix] * (3:52)
-
Violence [Club Mix] * (4:12)
met i_o
-
My Name Is Dark [Algorithm Mix] * (4:03)
-
IDORU [Algorithm Mix] * (4:46)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
44:40
(1:07:08)
1
geplaatst: 3 maart 2020, 23:44 uur
Uit mijn tweewekelijkse Popcorn-nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):
Futuristisch, vooruitstrevend en een tikkeltje wonderlijk. Veel etiketten die je op de uitvindingen van Tesla-topman Elon Musk kunt plakken, zijn ook van toepassingen op het nieuwe album van zijn partner Grimes (Claire Boucher). Miss Anthropocene is een opwindende rit in een achtbaan, die je alle kanten opduwt, steeds van tempo wisselt en regelmatig bijna uit de bocht vliegt.
Dit zijn de hoogtepunten:
- Het intrigerende So Heavy I Fell Through the Earth, waarop de in galm verdrinkende hoge stem van Grimes haast opgenomen lijkt in een ruimteschip.
- De al vorig jaar uitgebrachte single Violence die wordt voortgestuwd door een stevige beat.
- Het duizelingwekkende 4AM dat na een minuut in de hoogste versnelling schiet met drum ‘n’ bass on steroids.
- You’ll miss me when I’m not around. Pakkende en misschien wel meest conventionele rechttoe-rechtaan track van de plaat.
- Delete Forever. Wat een verademing om na alle elektronica hier een 'gewone’ akoestische gitaar en zelfs banjo te horen.
Aan het slot staan enkele nummers die meer van de luisteraars vergen, zoals het duistere Before the fever en het industriële We Appreciate Power met haast Rammstein-achtige gitaren. Net als de hoes en Tesla’s cybertruck mag het af en toe best een beetje lelijk zijn. Dat krijg je met deze toekomstmuziek
Futuristisch, vooruitstrevend en een tikkeltje wonderlijk. Veel etiketten die je op de uitvindingen van Tesla-topman Elon Musk kunt plakken, zijn ook van toepassingen op het nieuwe album van zijn partner Grimes (Claire Boucher). Miss Anthropocene is een opwindende rit in een achtbaan, die je alle kanten opduwt, steeds van tempo wisselt en regelmatig bijna uit de bocht vliegt.
Dit zijn de hoogtepunten:
- Het intrigerende So Heavy I Fell Through the Earth, waarop de in galm verdrinkende hoge stem van Grimes haast opgenomen lijkt in een ruimteschip.
- De al vorig jaar uitgebrachte single Violence die wordt voortgestuwd door een stevige beat.
- Het duizelingwekkende 4AM dat na een minuut in de hoogste versnelling schiet met drum ‘n’ bass on steroids.
- You’ll miss me when I’m not around. Pakkende en misschien wel meest conventionele rechttoe-rechtaan track van de plaat.
- Delete Forever. Wat een verademing om na alle elektronica hier een 'gewone’ akoestische gitaar en zelfs banjo te horen.
Aan het slot staan enkele nummers die meer van de luisteraars vergen, zoals het duistere Before the fever en het industriële We Appreciate Power met haast Rammstein-achtige gitaren. Net als de hoes en Tesla’s cybertruck mag het af en toe best een beetje lelijk zijn. Dat krijg je met deze toekomstmuziek
0
geplaatst: 13 juli 2020, 17:22 uur
O, ik had hier nog geen bericht geplaatst. Ach, ik was er sowieso al rijkelijk laat mee, omdat ik dit album in eerste instantie links heb laten liggen. De eerste singles overtuigden niet en deden me vermoeden dat dit een grauwe, sombere plaat zou worden die mijlenver afstond van die verrukkelijke popplaat die Art Angels was. Uiteindelijk blijkt dat contrast reuze mee te vallen. De sound is absoluut een stuk duisterder, maar buiten de singles om zijn er ook genoeg positievere geluiden te horen en onderliggend hoor je nog steeds de briljantste popmelodieën. Wat een songwriter is Grimes toch ook!
Zo solide als Art Angels is Miss Anthropocene niet, maar er staan zeker pareltjes tussen. My name Is Dark is met haar moddervette creepy sound mijn favoriet, Delete Forever is een schitterende akoestische verrassing, You'll Miss Me When I'm Not Around is de ondergewaardeerde filler die geen filler blijkt en IDORU is een dromerige feelgood-afsluiter waarvan ik niet had gedacht dat Grimes die in petto had.
Miss Anthropocene is een onderhoudend album met een paar tracks die onder Grimes' normale niveau liggen, maar die ruimschoots gecompenseerd worden door positieve uitschieters. 4*
Zo solide als Art Angels is Miss Anthropocene niet, maar er staan zeker pareltjes tussen. My name Is Dark is met haar moddervette creepy sound mijn favoriet, Delete Forever is een schitterende akoestische verrassing, You'll Miss Me When I'm Not Around is de ondergewaardeerde filler die geen filler blijkt en IDORU is een dromerige feelgood-afsluiter waarvan ik niet had gedacht dat Grimes die in petto had.
Miss Anthropocene is een onderhoudend album met een paar tracks die onder Grimes' normale niveau liggen, maar die ruimschoots gecompenseerd worden door positieve uitschieters. 4*
* denotes required fields.