Grimes - Miss Anthropocene (2020)

De nieuwste single is zo creatief. Zeer enthousiast hierover na 1 luisterbeurt.

Jammer dat We Appreciate Power niet op het album staat.

Violence is een fijn nummer. Haar nieuwste single doet mij nog niets.

Zo geweldig vond ik dat niet. Het nieuwe nummer gaat verdelen maar klinkt voor mij meer vernieuwend. "We Appreciate Power" op zich niet. Een industrial/nu metal oefening was dat.

'So heavy' en 'Violence' vind ik toffe nummers en doen mij meer dan eender welk nummer op 'Art Angels'. Ik ben blij dat ze 'We appreciate power' heeft weggelaten. Verder is de albumcover is naar goede gewoonte weer afschuwelijk.

De truc is: gebruik een reverb Katedraal pedaal en stop je microfoon daarin, dan klink je hip en als Grimes

Nadat enkele weken geleden al een eerdere, onafgewerkte versie leakte van dit album (toen nog mét 'We appreciate power'), is nu ook deze 'definitieve' versie al op het web te vinden. Toch een beetje vreemd dat dit zo lang op voorhand leakt.

HYPED

De liedjes die ze al gereleased heeft zijn al veel beter dan Art Angels, maar nu lijkt het meer op een mix van Halfaxa en Visions en Art Angels, een soort van darker Art Angels, of wel Art Demons genoemd.

Pracht van een album opnieuw! Grimes did it again.

Ben ook weer erg benieuwd!

Laatste singles zijn fantastisch, haar laatste worp doet denken aan een dromerige jaren `90 rave revival met een vleugje ''The Sky Was Pink''.

Grimes - 4ÆM

Delete Forever doet wel erg sterk denken aan Hope van Sandy Alex G. Richting het eind van het nummer zelfs een soortgelijke akkoordprogressie als in die track zit.

Sowieso nogal atypisch nummertje dat Delete Forever

Ik had de leak al gehoord en die vond ik een beetje tegenvallen. Nu hoop ik dat er sindsdien nog wat aan gesleuteld is (à la de Sonic the Hedgehog movie ), maar daar lijkt het vooralsnog niet op.

Ook al laten de meeste andere tracks me een beetje koud, Violence blijft sowieso in mijn top 3 singles van 2019. En dat is uitgerekend het nummer dat eigenlijk voor haar *volgende* album bedoeld was. Dat biedt dus in elk geval hoop voor de toekomst...

Hele fijne popplaat, duister dromerig en fijne sound. Ik had deze vandaag gedraaid evenals de laatste van Georgia. Hier zit toch wel een groot verschil in qua mijn smaak. Georgia is overall veel te mainstream, dit heeft veel meer een eigen constant goed geluid. Dit kan ik stukken beter waarderen dan Billy Eilish.

Zo die hoes doet wederom pijn aan de oogjes.

Ongekend toegankelijk al de eerste keer. Dat betekent geen superalbum, maar best lekker, en die hoes .

Pitchfork is lovend: https://pitchfork.com/reviews/albums/grimes-miss-anthropocene/

Goh, wie had dat gedacht?

Ik zat inderdaad haar trackrecord op Pitch te lezen en ze zijn altijd lovend over Grimes. De waarde is dus inderdaad een stuk minder.

Net op vinyl gehaald en in het groot komt dat lelijke artwork pas tot volle glorie

Maar bij Grimes zou ik me juist zorgen gaan maken als ze een album met een mooie smaakvolle hoes op de markt zou brengen.

Hij staat hier vanochtend voor het eerst aan, en het bevalt prima.
Ik trap af met een 4. Tijd zal leren of het nog omhoog of omlaag gaat.

Het heeft een flinke tijd geduurd voordat Miss Anthropocene (MA) realiteit werd, al leeft Grimes eigenlijk altijd al in een andere werkelijkheid. Op Art Angels liet Claire Boucher al eerder horen niet vies te zijn van banjomuziek en op 'Delete Forever' doet ze dit dunnetjes over. 'Delete forever' is een space ballade die gewijd is aan de opioïdencrisis. Verder heeft Boucher wederom een nummer opgenomen met 潘PAN, maar wederom vind ik dit nummer een van de zwakkeren van de langspeler. Veel blijer word ik van 'You'll miss me when I'm not around', een van de nummers die pas te beluisteren was na de release van MA. Verder vind ik het jammer dat 'We appreciate Power', het duet met HANA, niet op de standaardversie van MA staat. Dit blijft namelijk een van de sterkere nummers en maakt een beetje hetzelfde gevoel los als 'My name is Dark'. Het enige nummer dat mij op dit moment niet kan bekoren is 'Before the fever', maar misschien blijft dit nummer beter hangen als je een koortsdroom hebt, ik weet het niet. In ieder geval heeft Grimes met Miss Anthropocene weer een fijne plaat uitgebracht.

Geweldige hoes juist vind ik, prachtig én origineel.

We Appreciate Power is nog wel aardig. Staat hier niet bij helaas.

4ÆM though, jemig wat een nummer

Staat nog wel als extra track op de deluxe edition.

Ik blijf het vreemd van mezelf vinden dat ik Grimes bijzonder interessant vind naast favoriete bands als Porcupine tree, Riverside en bijvoorbeeld Pixies. Art Angels was voor mij het bewijs dat ze zeer aanstekelijke electropop liedjes kan schrijven met veel gevoel voor detail en dynamiek.
M.A. is vanaf het begin een stuk dreigender en donkerder. Wederom veel gevoel voor detail en drama. Velen refereren aan het oude werk en dat snap ik best. Ik mis wel de dansbare beats. Het is meer sferisch en zweverig met heel veel echo om het te versterken. Geen album voor in de auto, maar meer voor de echte luistermenten.
Al met al ben ik zeer tevreden met deze plaat waarvan ik denk dat ie gaat groeien. Vanwege haar stem zal het heel veel mensen niet lukken om dit serieus te nemen, maar dat maakt me niet uit. Laat de zelfstandige en creatieve Grimes lekker haar eigen ding maar doen. Ik blijf fan

M'n lievelings grimes.
Groeiertje

Uit mijn tweewekelijkse Popcorn-nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Futuristisch, vooruitstrevend en een tikkeltje wonderlijk. Veel etiketten die je op de uitvindingen van Tesla-topman Elon Musk kunt plakken, zijn ook van toepassingen op het nieuwe album van zijn partner Grimes (Claire Boucher). Miss Anthropocene is een opwindende rit in een achtbaan, die je alle kanten opduwt, steeds van tempo wisselt en regelmatig bijna uit de bocht vliegt.

Dit zijn de hoogtepunten:

- Het intrigerende So Heavy I Fell Through the Earth, waarop de in galm verdrinkende hoge stem van Grimes haast opgenomen lijkt in een ruimteschip.
- De al vorig jaar uitgebrachte single Violence die wordt voortgestuwd door een stevige beat.
- Het duizelingwekkende 4AM dat na een minuut in de hoogste versnelling schiet met drum ‘n’ bass on steroids.
- You’ll miss me when I’m not around. Pakkende en misschien wel meest conventionele rechttoe-rechtaan track van de plaat.
- Delete Forever. Wat een verademing om na alle elektronica hier een 'gewone’ akoestische gitaar en zelfs banjo te horen.

Aan het slot staan enkele nummers die meer van de luisteraars vergen, zoals het duistere Before the fever en het industriële We Appreciate Power met haast Rammstein-achtige gitaren. Net als de hoes en Tesla’s cybertruck mag het af en toe best een beetje lelijk zijn. Dat krijg je met deze toekomstmuziek

Vind dit een uiterst interessante & experimentele popplaat, met persoonlijke uitschieters 4ÆM & Violence.....het is mijn eerste kennismaking met Grimes (dankzij MusicMeter), de sfeer en experimenteerdrang doet me ook wel denken aan FKA Twigs....laatste heeft natuurlijk wel een sterkere vocale overtuiging.


Volg hier mijn playlist met indie-pop-soul-folk-parels