menu

Caribou - Suddenly (2020)

mijn stem
3,50 (136)
136 stemmen

Canada
Electronic
Label: Merge

  1. Sister (2:11)
  2. You and I (4:03)
  3. Sunny's Time (2:49)
  4. New Jade (3:37)
  5. Home (2:36)
  6. Lime (2:55)
  7. Never Come Back (5:05)
  8. Filtered Grand Piano (0:53)
  9. Like I Loved You (4:05)
  10. Magpie (3:55)
  11. Ravi (4:29)
  12. Cloud Song (6:50)
totale tijdsduur: 43:28
zoeken in:
avatar van panjoe
3,5
Een nieuwe Caribou, altijd iets om naar uit te kijken! Home vind ik alvast een prima track, al is het bij lange na niet zo’n anthem als een Odessa of Can’t Do Without You.


avatar van Snoeperd
Ik vind die eerste twee nummers erg chill. Geen classics, maar als het hele album deze vibe heeft ben ik erg tevreden!

avatar van sj0n88
3,5
Ook nieuwe single Never Come Back doet het weer erg goed bij mij. Dat is fijne single nummer drie en maakt dat dit album bijna alleen nog maar kan tegenvallen. Wat een held is dit zeg.

avatar van panjoe
3,5
Never Come Back is dik de beste single van de drie, zeker wel festivalanthemmateriaal.

avatar van waxs
3,5
Yes, zin in!

avatar van Jordipordie
3,5
Nog niet overtuigt na 1 luisterbeurt. Niets raakt me echt zoals ik wel van hun gewend ben. Overigens wel gewoon een leuke "plaat"

avatar van peterjames777
4,0
Zo op het eerste gehoor wederom een sterke plaat. Jazzy, mellow en minder een dansvloer plaat dan Swim (met hier en daar een paar uitzonderingen zoals knallers Never Come Back en Ravi). Deze lijkt een kruising tussen Andorra en Our Love. Veel gebruik van samples en fijne piano riedeltjes. Deze ga ik nog veel opzetten.

avatar van EttaJamesBrown
3,5
In de verte lijkt de hoes op Ride - Nowhere. Zal eens checken of de inhoud ook citeert uit andermans werk.

avatar van Eis-T
4,5
op het eerste gehoor: een heerlijk diverse en energieke plaat!

avatar van repelstefan
EttaJamesBrown schreef:
In de verte lijkt de hoes op Ride - Nowhere. Zal eens checken of de inhoud ook citeert uit andermans werk.

Never Come Back lijkt qua melodie vrij veel op Mauro Picotto - Proximus in elk geval.

avatar van Jonestown
Wat een slappe hap. het kabbelt maar wat voort allemaal. En leidt vooral nergens naar toe.

avatar van Kos
3,5
Kos
Mwa, wel aardig, maar doet vooral verlangen naar lekker weer.

avatar van panjoe
3,5
Ik las een kritische recensie van RA, die vonden het te veel onafgewerkte ideeën die inderdaad nergens toe leiden. Dat gevoel heb ik wel bij een aantal nummers, zoals You and I, New Jade, en Lime, maar over het algeheel vind ik het toch weer een prima album, en meer typisch Caribou dan zijn vorige plaat. Buiten Never Come Back vind ik het album eigenlijk het sterkste bij de meer bedachtzame, psychedelische popnummers.

avatar van Rain King
3,0
Ravi is wel een hitje hoor

avatar van mkrake
4,0
Toch wel een hele fijn plaat hoor! De eerste luisterbeurten lijkt het misschien wat voort te kabbelen maar uiteindelijk blijkt dit toch een van zijn betere te zijn.

Dat het lijkt alsof er teveel onuitgewerkte ideeën zijn vind ik juist de kracht van Caribou. Het gaat soms alles kanten op maar uiteindelijk valt alles precies op zijn plaats.

avatar van davevr
4,0
Opeens valt t bij mij. Hoofdtelefoon en fietstocht in het zonnetje later. Dit is gewoon een echte, perfecte popplaat met genoeg weerhaakjes.

En New Jade is zo goed. Damn.

avatar van overmars89
4,0
Ja voor mij groeit de plaat ook met de luisterbeurt. Heerlijk plaatje voor de lente/zomer en momenteel ook erg goed te doen met de vroege zonnestralen. Ik vind de combinatie van zang + electronica veel beter werken dan bijvoorbeeld de laatste Apparat. Het voelt meer als een frisse popplaat, maar waar toch ook genoeg te ontdekken valt voor de gelouterde electronica beluisteraar.

Alleen de switch van "Lime" vind ik jammer. Toch wel 1 van de tofste beats die dan zo uit het niets verdwijnt in het niets.

avatar van oftewel
4,0
Toffe plaat. Laat maar lekker voortkabbelen en nergens naar toe gaan zo als ik hierboven lees. Koptelefoon op en genieten van al die mooie laagjes electronica. Nu nog wat zonnestralen en wat minder regen en wind. Gewoon om het plaatje compleet te maken.

avatar van dafit
4,0
Uit mijn tweewekelijkse Popcorn-nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Dit is de beste danceplaat van het jaar tot dusver, hoewel je het eigenlijk niet zo kunt noemen. Want de Canadese Dan Snaith is er niet de man naar om er gelijk een simpele beat in te knallen, om de dansvloer gevuld te krijgen. “Sister, I promise you, I’m changing/ You’ve heard broken promises, I know”, zingt hij met zijn hoge, wat fragiele stem op opener Sister met subtiele elektronica. Het is niet de laatste keer dat hij zo kwetsbaar klinkt op Suddenly. Het lijkt alsof Snaith deze plaat om drie uur ’s nachts in elkaar heeft geknutseld op zijn zolderkamer, waarbij hij gretig samples uit de kast heeft getrokken - van stemmen (Home, Never Come Back, New Jade), analoog klinkende geluiden tot pianoriedeltjes (Sunny’s Time). Veel liedjes klinken bewust een beetje onaf. Neem het warmbloedige Magpie, dat aanvankelijk wat dof klinkt en waarbij de elektronica langzaam omhoog komt borrelen. Het levert een intieme plaat op die bij iedere luisterbeurt beter wordt. En die dansvloer? Die krijgt hij alsnog gevuld met Ravi - een knaller vanjewelste.

3,0
Vreselijke zeurplaat, vooral die zang is dikwijls niet om aan te horen. Aardige synthlijntjes en beats, dus echt slecht kun je het ook weer niet noemen, maartoch...ik zet Our Love maar weer eens op....

Never Come Back en Ravi zijn trouwens wel buitenbeentjes, die t zo lekker op Our Love hadden kunnen staan.

avatar van andnino
3,5
Het klinkt wel een beetje alsof Caribou de pitchknop ontdekt heeft en dit aan de wereld wil laten weten, en ik word er soms ook wel een beetje flauw van, maar... ik blijf hem wel opzetten, en er zitten toch best wat goede nummers bij. Score volgt nog.

avatar van davevr
4,0
Alsof hij op voorhand wist dat Corona er aan kwam : Lekker chill voor thuis. Ik blijf deze opzetten.

3,5
Ik verlaag toch naar 3,5*. Staan leuke nummers op (Never Come Back, Ravi, Home, Like I Loved You), maar schiet toch iets te veel alle kanten op om echt te beklijven.

avatar van Gyzzz
4,0
Supertoegankelijk en makkelijk te behappen album, deze nieuwste Caribou. Radiovriendelijk en toch met een goede houdbaarhoudsdatum; een mooie en best zeldzame combinatie. Dit is gevoelsmatig een album dat zo logisch in elkaar zit dat je het na 2x luisteren al kunt dromen. In het algemeen niet per se een aanbeveling, maar hier wel vind ik.

avatar van AOVV
3,0
Heel erg rustig plaatje, dit Suddenly van Caribou. Mij iets te rustig, eerlijk gezegd, ik mis wat onderhuidse spanning.

Desalniettemin staan er enkele fraaie songs op: You and I, Ravi en Cloud Song.

3 sterren

avatar van erwinz
3,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Caribou - Suddenly - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Caribou - Suddenly
Suddenly van Caribou is deze weken te vinden in nogal wat jaarlijstjes en hoewel het normaal gesproken niet helemaal mijn ding is, begrijp ik alle lof voor de Canadese muzikant inmiddels wel

Elektronica, dance; het zijn niet de genres waar ik normaal gesproken warm voor loop, maar ik moest toch eens gaan luisteren naar Suddenly van Caribou. Het is een album dat zo nu en dan uitstekend dienst kan doen als soundtrack voor een ontspannen zomeravond, maar het is veel meer dan dat. Caribou maakt er een fascinerende tijdreis van die het ene moment nostalgisch kan klinken, maar je het volgende moment het heden of zelfs de toekomst in sleept. Van loom, zonnig en toegankelijk tot eclectisch, zweverig en experimenteel en dat vaak binnen een paar noten. Mijn favoriete genre zal het nooit worden, maar dat is een razendknappe plaat is kan ik alleen maar bevestigen.

Suddenly van Caribou is een vaste waarde in veel van de jaarlijstjes die de afgelopen weken zijn gepubliceerd. Zelf heb ik het album van de Canadese muzikant Dan Snaith echter laten liggen. De muzikant die eerder muziek maakte als Manitoba opereert immers in het hokje elektronica en dat is een hokje waarop ik lang niet altijd gek ben.

De vroege albums van Caribou vond ik nog wel interessant, maar de Canadese muzikant schoof steeds meer op richting de dansvloer en dat is muziek die ik thuis maar zelden beluister en daarbuiten overigens ook niet. Door de hoge notering in flink wat aansprekende jaarlijstjes, was ik echter toch wel nieuwsgierig naar het nieuwe album van Caribou en hoewel Suddenly zeker niet helemaal mijn ding is bevalt het album me wel en bovendien bevalt het me iedere keer weer net wat beter.

Suddenly schuift hier en daar inderdaad op richting de dansvloer, maar Suddenly bevat ook een aantal fraaie ingetogen tracks die sober openen, maar vervolgens op bijzondere wijze worden vervormd door steeds meer elektronica. Hiernaast schakelt het album met enige regelmaat terug naar een veel lager tempo, wat je doet verlangen naar een zorgeloze zomer (zou die dan volgend jaar echt komen?).

Caribou schakelt op Suddenly tussen toegankelijke of zelfs hitgevoelige passages en momenten waarop het experiment de overhand neemt in zijn muziek. Zeker de tracks die zijn voorzien van zang verleiden mij makkelijk met zwoele en zomerse klanken. Die zang krijgt er in flink wat recensies stevig van langs, maar mij bevalt het wel. De wat lome zang voorziet de muziek van Caribou van de nodige rust en die is hard nodig ook.

Wanneer de Canadese muzikant los gaat met elektronica, beats en samples schiet de muziek van Caribou werkelijk alle kanten op. Soms grijpt Dan Snaith terug op oude soul en klinkt Suddenly direct vertrouwd, maar de Canadese muzikant kan ook uit de voeten met de elektronische popmuziek uit de jaren 70, met moderne elektronische popmuziek, met muziek voor de dansvloer en met flink wat experiment.

Het is knap hoe Suddenly steeds weer kan betoveren met dromerige en zonnige klanken, om je het volgende moment alle kanten op te slingeren met meer tegendraads klinkende muziek. Door de greep uit de doos met oude samples klinkt Suddenly met enige regelmaat zwoel en nostalgisch, maar een paar noten later schiet je weer de toekomst in met kille elektronische klanken.

Zeker bij beluistering met de koptelefoon hoor je goed hoe knap het allemaal in elkaar steekt en hoe makkelijk de muziek van Caribou van kleur verschiet. Caribou is enerzijds de soundtrack van een broeierige en zorgeloze zomeravond, maar het is ook een album dat continu wil transformeren in iets anders en daar nog in slaagt ook.

Zeker wanneer de klanken atmosferisch zijn en langzaam maar zeker steeds verder worden verrijkt zit ik op het puntje van de stoel, maar ook als Caribou het tempo opvoert en langzaam opschuift richting de dansvloer ga ik nog mee. Ik moet een beetje uit mijn comfort zone komen om te genieten van Suddenly van Caribou, maar nu ik dat steeds net wat vaker doe, begrijp ik wel waarom dit album in zoveel jaarlijstjes opduikt de afgelopen weken. Erwin Zijleman

Helemaal vol hartstikke leuke ideeen maar het valt veel stuk op de zang. Die gast moet gewoon a la Royksopp met echte vocalisten gaan werken.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:45 uur

geplaatst: vandaag om 06:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.