Black - Wonderful Life (1987)
mijn stem
115 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: A&M
-
Wonderful Life (4:46)
-
Everything's Coming Up Roses (4:04)
-
Sometimes for the Asking (4:09)
-
Finder (4:12)
-
Paradise (4:51)
-
I'm Not Afraid (5:00)
-
I Just Grew Tired (4:15)
-
Blue (3:38)
-
Just Making Memories (4:26)
-
Sweetest Smile (5:19)
-
Ravel in the Rain * (3:47)
-
Leave Yourself Alone * (4:32)
-
Sixteens * (3:56)
-
It's Not You Lady Jane * (3:25)
-
Hardly Star-Crossed Lovers * (2:51)
-
Wonderful Life [Ugly Man Single] * (4:48)
-
Birthday Night [Ugly Man Single] * (5:09)
-
Dagger Reel [B-side Paradise] * (4:59)
-
Sometimes for the Asking [B-side Paradise] * (5:01)
-
Sometimes for the Asking [Echo Bass and Sax] * (4:54)
-
Everything's Coming Up Roses [The Fairly Mental Mix] * (4:25)
-
Have It Your Own Way [B-side I'm Not Afraid] * (3:07)
-
My Lover [B-side I'm Not Afraid] * (4:02)
-
Life Calls [B-side Wonderful Life] * (3:51)
-
Had Enough [B-side Wonderful Life] * (4:59)
-
All We Need Is the Money [B-side Wonderful Life] * (4:24)
toon 16 bonustracks
totale tijdsduur:
44:40
(1:52:50)
0
geplaatst: 29 december 2015, 22:23 uur
Wonderful Life is voor mij vooral jeugdsentiment: het was een van de eerste cd's die mijn vader in huis haalde, en ik heb hem vroeger regelmatig beluisterd. Voor de tienjarige mij was dit album eigenlijk niet zo geschikt. Het was wat een saai en kil album. Maar na twintig jaar ken ik dit album nog steeds bijna van voor tot achter. Mijn stem bij dit album is daarom nogal beinvloed door herinneringen.
De eerste twee nummers van dit album bevallen me nog steeds het beste, maar ook Just Making Memories springt eruit. Dat doen Finder en I'm Not Afraid ook, maar dan in negatieve zin. Voor de rest biedt Black hier goede pop, maar als ik dit album afspeel, word ik toch langzaam in slaap gezongen door de beste man. Bij Just Making Memories doe ik de ogen nog weer open.
Toch 3,5*, want jeugdsentiment.
De eerste twee nummers van dit album bevallen me nog steeds het beste, maar ook Just Making Memories springt eruit. Dat doen Finder en I'm Not Afraid ook, maar dan in negatieve zin. Voor de rest biedt Black hier goede pop, maar als ik dit album afspeel, word ik toch langzaam in slaap gezongen door de beste man. Bij Just Making Memories doe ik de ogen nog weer open.
Toch 3,5*, want jeugdsentiment.
0
geplaatst: 14 januari 2016, 15:20 uur
Colin Vearncombe ligt blijkbaar in coma vanwege een ernstig auto ongeluk.
0
geplaatst: 21 januari 2016, 23:45 uur
Het ziet er niet best uit:
Until yesterday we had very little firm information other than that he was in a coma following a road traffic accident on the morning of 10th, not far from Cork airport, and that he was in a critical condition.
However scans have revealed that the injuries to his brain are worse than we feared and that he has only a slim chance of pulling through. He is in a stable condition, which is being managed by the amazing staff of the Intensive Treatment Unit, with his family by his side. More scans are scheduled for Friday morning, however it is clear that if we are going to see an improvement, we will need a miracle.
However scans have revealed that the injuries to his brain are worse than we feared and that he has only a slim chance of pulling through. He is in a stable condition, which is being managed by the amazing staff of the Intensive Treatment Unit, with his family by his side. More scans are scheduled for Friday morning, however it is clear that if we are going to see an improvement, we will need a miracle.
0
geplaatst: 26 januari 2016, 19:55 uur
En helaas zojuist overleden.
Hij zal het wel gehaat hebben, maar Wonderful Life is zo mooi.
Hij zal het wel gehaat hebben, maar Wonderful Life is zo mooi.
1
geplaatst: 26 januari 2016, 23:17 uur
Dit sfeervolle album staat al bijna 30 jaar in mijn kast. En vaak naar geluisterd. Vorige week las ik dat zanger Colin Vearncombe een ernstig auto-ongeluk heeft gehad en in coma lag. Zojuist kwam het bericht dat hij overleden is op 53-jarige leeftijd. Vreselijk nieuws. Zijn laatste single kwam vier maanden geleden uit, met de opvallende titel "When it's over".
Maar dit is en blijft een prachtig album, met als hoogtepunt "Wonderful Life". Maar er staan zeker meer parels op, zoals "Sweetest Smile" en "Just Making Memories".
Maar dit is en blijft een prachtig album, met als hoogtepunt "Wonderful Life". Maar er staan zeker meer parels op, zoals "Sweetest Smile" en "Just Making Memories".
0
geplaatst: 27 januari 2016, 20:19 uur
Het mag stilaan gaan stoppen zeg!
Eind vorig jaar kwam het nieuws van het overlijden van Lemmy,een paar dagen later gevolgd van het heengaan van Natalie Cole.Begin dit jaar schrok gans de wereld van de 'plotse' dood van Bowie en vorige week nog heeft Glenn Frey ons verlaten.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de dood van Colin Vearncombe me het meest heeft aangegrepen.Waarschijnlijk omdat hij relatief jong (om te sterven) een onnatuurlijke dood tegemoet ging.
Net nu hoor ik regelmatig een fletse cover van Wonderful Life op de radio,extra pijnlijk...
Eind vorig jaar kwam het nieuws van het overlijden van Lemmy,een paar dagen later gevolgd van het heengaan van Natalie Cole.Begin dit jaar schrok gans de wereld van de 'plotse' dood van Bowie en vorige week nog heeft Glenn Frey ons verlaten.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de dood van Colin Vearncombe me het meest heeft aangegrepen.Waarschijnlijk omdat hij relatief jong (om te sterven) een onnatuurlijke dood tegemoet ging.
Net nu hoor ik regelmatig een fletse cover van Wonderful Life op de radio,extra pijnlijk...
0
geplaatst: 27 januari 2016, 20:55 uur
Er was een moment dat dit de enige CD was die ik had. Wonderful Life (1987) was namelijk de eerste CD die ik ooit heb gekocht. Heb hem onlangs nog gedraaid. Nu de makers van de muziek waarmee ik ben opgegroeid een voor een het loodje leggen, begin ik mij een echte oude lul te voelen. 1987 lijkt alweer zo lang geleden.
0
geplaatst: 22 september 2018, 19:28 uur
'Wonderful life' , 'Everything's comin up roses' , 'I just grew tired' , 'Just making memories' en vooral 'Sweetest smile' zijn tijdloze popliedjes. Draai ik over 20 jaar nog. Geen probleem.
2
geplaatst: 27 december 2018, 18:33 uur
Laatste tijd helemaal verslaafd aan het titelnummer. Prachtig, subtiel en melancholiek.
2
geplaatst: 23 mei 2019, 16:09 uur
WONDERFUL LIFE (1987)
Op weg naar de 50 schrijf ik op mijn Facebookpagina een beknopte biografie. Elk jaar is een hoofdstuk dat ik link aan de grootste hits van toen: een manier om een connectie te maken met zoveel mogelijk vrienden. Want liedjes zeggen soms meer over ons leven dan we zelf kunnen verwoorden. Af en toe smokkel ik een persoonlijke favoriet in de tracklijst die net buiten de top 3 viel. Wonderful Life van Black is zo'n nummer. En toen ik het lied op het hoofdstuk uit 1987 legde, klopte dat nummer beter dan het ooit geklonken had. 1987 was het jaar waarin ik 18 werd en de stap van secundair naar universitair onderwijs zette. Geen nummer weet wat er op die leeftijd door me heenging vandaag mooier te verwoorden. Wat een song.
Wonderful Life is ook meteen de titeltrack van Blacks eerste langspeler. Colin Vearncombe timmerde al langer aan de weg naar het succes. Een weg die niet bepaald over rozen liep. En laat dat ook meteen de saus zijn waarin de meeste songs op deze plaat gemarineerd zijn: de zoetzure pijn van het zijn. Het vlotjes rockende Everything's Coming Up Roses deed aanvankelijk niets als single. Daarvoor was Black op zich als popster te kleurloos. De Brit moet het namelijk hebben van zijn teksten en het timbre van zijn stem dat wat doet denken aan dat van de trans-Atlantische snikker Chris Isaak.
Daarna volgde de verborgen parel Sweetest Smile. Een ballad die in het releaseschema ongetwijfeld te vroeg kwam om de nodige aandacht te sprokkelen in de ether. Opvallend aan het album zijn toch wel de mooi aangeklede arrangementen. Er is duidelijk lang en zorgvuldig geschaafd aan de nummers. In dit geval steelt de klarinet moeiteloos het hart van de luisteraar. Colin schrijft alle nummers netjes zelf: een bewonderenswaardige prestatie in het tijdperk van hitfabrieken als die van Stock Aitken & Waterman.
Pas als derde single zag Wonderful Life het levenslicht. En met die single brak Black niet alle in de UK maar ook in de rest van Europa door. Het nummer was een jaar eerder al op 45 toeren verschenen in een vroegere versie. Misschien dat A&M daarom de klassieker pas als derde single in de rij uitbracht. Het uptempo I'm Not Afraid werd goed genoeg bevonden om als vierde proever van het album in de rekken gelegd te worden. De song laat het soulelement in de muziek van Black beter tot zijn recht komen.
Uiteindelijk verscheen in sommige landen met het sfeervolle Paradise nog een vijfde single. Eigenlijk laat Wonderful Life naast de twee hitgevoelige singles die de titeltrack en Everything's Coming Up Roses zijn vooral heel wat sfeervol werk horen dat aan de mainstream grijsheid ontsnapt dankzij de unieke stem van Vearncombe en de liefdevolle vormgeving van zijn productieteam. Er zit ook voldoende variatie in de tien tracks tellende selectie om je als luisteraar niet te vervelen.
Op CD werden er nog vijf extra songs aan de tracklijst toegevoegd. Dat was in 1987 een veel gebruikte methode om de CD als nieuwe geluidsdrager te promoten. Het betreft hier een selectie b-kanten en bonustracks van diverse 7" en 12" releases. Een selectie, want wie het volledige plaatje wil horen van wat Black in 1987 uitbracht kan terecht op de 2CD heruitgave van 2013 waar nog eens elf extra nummers aan het album worden toegevoegd. Vlug kopen voor hij definitief uit roulatie is.
Deze plaat laat zich trouwens erg goed genieten in aanwezigheid van dit A&M album uit dezelfde periode.
Sam Brown - Stop! (1988)
Op weg naar de 50 schrijf ik op mijn Facebookpagina een beknopte biografie. Elk jaar is een hoofdstuk dat ik link aan de grootste hits van toen: een manier om een connectie te maken met zoveel mogelijk vrienden. Want liedjes zeggen soms meer over ons leven dan we zelf kunnen verwoorden. Af en toe smokkel ik een persoonlijke favoriet in de tracklijst die net buiten de top 3 viel. Wonderful Life van Black is zo'n nummer. En toen ik het lied op het hoofdstuk uit 1987 legde, klopte dat nummer beter dan het ooit geklonken had. 1987 was het jaar waarin ik 18 werd en de stap van secundair naar universitair onderwijs zette. Geen nummer weet wat er op die leeftijd door me heenging vandaag mooier te verwoorden. Wat een song.
Wonderful Life is ook meteen de titeltrack van Blacks eerste langspeler. Colin Vearncombe timmerde al langer aan de weg naar het succes. Een weg die niet bepaald over rozen liep. En laat dat ook meteen de saus zijn waarin de meeste songs op deze plaat gemarineerd zijn: de zoetzure pijn van het zijn. Het vlotjes rockende Everything's Coming Up Roses deed aanvankelijk niets als single. Daarvoor was Black op zich als popster te kleurloos. De Brit moet het namelijk hebben van zijn teksten en het timbre van zijn stem dat wat doet denken aan dat van de trans-Atlantische snikker Chris Isaak.
Daarna volgde de verborgen parel Sweetest Smile. Een ballad die in het releaseschema ongetwijfeld te vroeg kwam om de nodige aandacht te sprokkelen in de ether. Opvallend aan het album zijn toch wel de mooi aangeklede arrangementen. Er is duidelijk lang en zorgvuldig geschaafd aan de nummers. In dit geval steelt de klarinet moeiteloos het hart van de luisteraar. Colin schrijft alle nummers netjes zelf: een bewonderenswaardige prestatie in het tijdperk van hitfabrieken als die van Stock Aitken & Waterman.
Pas als derde single zag Wonderful Life het levenslicht. En met die single brak Black niet alle in de UK maar ook in de rest van Europa door. Het nummer was een jaar eerder al op 45 toeren verschenen in een vroegere versie. Misschien dat A&M daarom de klassieker pas als derde single in de rij uitbracht. Het uptempo I'm Not Afraid werd goed genoeg bevonden om als vierde proever van het album in de rekken gelegd te worden. De song laat het soulelement in de muziek van Black beter tot zijn recht komen.
Uiteindelijk verscheen in sommige landen met het sfeervolle Paradise nog een vijfde single. Eigenlijk laat Wonderful Life naast de twee hitgevoelige singles die de titeltrack en Everything's Coming Up Roses zijn vooral heel wat sfeervol werk horen dat aan de mainstream grijsheid ontsnapt dankzij de unieke stem van Vearncombe en de liefdevolle vormgeving van zijn productieteam. Er zit ook voldoende variatie in de tien tracks tellende selectie om je als luisteraar niet te vervelen.
Op CD werden er nog vijf extra songs aan de tracklijst toegevoegd. Dat was in 1987 een veel gebruikte methode om de CD als nieuwe geluidsdrager te promoten. Het betreft hier een selectie b-kanten en bonustracks van diverse 7" en 12" releases. Een selectie, want wie het volledige plaatje wil horen van wat Black in 1987 uitbracht kan terecht op de 2CD heruitgave van 2013 waar nog eens elf extra nummers aan het album worden toegevoegd. Vlug kopen voor hij definitief uit roulatie is.
Deze plaat laat zich trouwens erg goed genieten in aanwezigheid van dit A&M album uit dezelfde periode.
Sam Brown - Stop! (1988)
0
geplaatst: 11 maart 2020, 01:06 uur
Mooi popmuziek album. Colin Vearncombe had echt een bijzonder mooie stem. Natuurlijk is "wonderful life" een echte klassieker en terecht. Maar bijna alle nummers zijn meer dan de moeite waard. "Sweetest smile" zou net zo'n klassieker moeten zijn. Ook erg mooi : "Ravel in the rain", "I just grew tired", "Everything's coming up roses"
1
geplaatst: 10 augustus 2023, 20:50 uur
De single Wonder life steekt er toch wel met kop en schouders bovenuit.
3* ...krap aan
3* ...krap aan
0
geplaatst: 3 november 2023, 06:11 uur
Product van zijn tijd , wat toch nog redelijk overeind blijft anno 2023. Het is een smaakvol geheel , wat nergens stoort. Wonderful Life is een soort van evergreen geworden. Een liedje waar je je bijna niet aan kunt storen. Het serene wat er in zit. Mooie clip ook .Voor de rest kwaliteitspop met de fijne stem van Vearncombe. 3 en halve ster voor deze.
* denotes required fields.
* denotes required fields.