Nightwish - Human. :||: Nature. (2020)

Hoe prachtig cd 2 ook mag zijn, het laat ook wel behoorlijk de voorliefde horen van wat meneer Holopainen leuk vind om te doen, namelijk het componeren van soundtrack-achtige muziek. De beste man houdt ook gewoon veel van dit soort muziek en dat mag. Alleen ben ik van mening dat hij het mag beperken tot een instrumentaaltje her en der. Wat ook precies de reden is, waarom ik nooit de soundtrack van Imaginaerum zal opzetten, terwijl het gelijknamige album fantastisch is.

Dit album, hoe mooi ook, knalt gewoon niet. Waar zijn die venijnige gitaar-uitspattingen gebleven? Een ballad her en der is prachtig, maar "Harvest" is, zelfs voor Nightwish-begrippen, veel te braaf. Om maar te zwijgen over "How's the Heart"!

Gelukkig ook mooi om te zien, dat velen dit album prachtig en goed vinden. Het is dapper van Nightwish, om niet steevast met een te voor de hand liggende opvolger te komen. Daar zijn ze op zich in geslaagd, maar het mag redelijk logisch zijn dat veel metal-liefhebbers teleurgesteld zullen zijn.

Los daarvan heb ik trouwens ook sterk het idee, dat het merendeel van de beoordelingen zijn gebaseerd op de eerste cd, terwijl de tweede cd er net zo hard bijhoord. Is dat wel objectief genoeg vraag ik me af? Want zulke prachtige muziek is leuk en zeker niet verkeerd, maar ik heb het zelf al vaak mooier en beter gehoord. En via Nightwish zit ik er zelfs niet bepaald op te wachten.

Ach, die weging moet iedereen maar voor zichzelf bepalen. Ik heb cd 2 wel serieus meegewogen, cd 1 zou van mij namelijk 4 sterren krijgen. En objectief vind ik altijd een ongelukkig woord als je wilt zeggen dat je van gebruikers een redelijk, afgewogen oordeel verwacht. Objectief is iets wat je opmeet of vaststelt: feiten dus.

Nee, totaal geen rekening gehouden met Cd 2. De opzet en muziek is zo anders dat ik het als een gratis b-kantje beschouw. En een gegeven paard kijken we niet in de bek, toch?

Het is zo langzamerhand wel duidelijk dat velen hier de scherpte van Nightwish missen, waaronder ik. En dat is inderdaad wel jammer, ondanks het een puik stukje werk is, het had iets pittiger gemogen.

Ik vind zowel de 1e als de 2e cd fantastisch. Ik kende eigenlijk alleen het oude werk uit de tijd van Tarja. Nu toch weer nieuwsgierig geworden naar het nieuwere werk met Floor en ik moet zeggen dat ik niet teleurgesteld ben. De 2e cd lijkt inderdaad zo een soundtrack van een film te zijn maar zet wel een mooie sfeer neer.

Ik krijg bij disc 2 BE niet uit mijn kop. Met als gevolg dat ik dit afzet en Pain Of Salvation opzet.
Vreemd album. Onmogelijk slecht te noemen. Maar veel draaien doe ik het niet.

Ik zet het toch nog graag met regelmaat op, hoor. Inderdaad niet een album met vele hoogtepunten; voor ik er erg in heb is die Holopainen weer bezig met z'n solo stuk en dat gaat allemaal een beetje op de achtergrond zitten. Maar de paar songs die we hebben vind ik toch prima en fijn wegluisteren. Meer dan dat wordt het ook niet. Ik zie het voor mezelf niet meer groeien naar een hoger cijfer.

Dit album heeft me positief verrast. Tribal maar vooral Endlessness vind ik heel erg mooi. Ik zie echter tot mijn verrassing dat de meeste MuMe-ers geen punten aan dit nummer geven.

Endlessness is een meesterwerk, mooiste nummer van het album.

Erg benieuwd hoe de nieuwe nummers live gaan klinken, want daar gaat het natuurlijk om bij Nightwish.
Mooi akoestisch voorproefje kregen we al met How's The Heart:
Nightwish - How's The Heart Acoustic (Planet Rock acoustic session) - YouTube

Op mijn verjaardag gevraagd en gekregen. Denk niet dat dit een blijvertje wordt. Het kabbelt een beetje op een aantal nummer na. Ben er nog niet over uit, misschien gaat hij nog een halfje omhoog, misschien omlaag, afhankelijk van herluisterbaarheid. De tweede cd kan ik eerlijk gezegd helemaal niets mee. Pompeus en saai en wat mij betreft onder de maat in vergelijking met andere "klassieke" muziek. Wanneer ik die daadwerkelijk mee reken kom ik op onvoldoende uit.

Moet toegeven dat na de nodige keren luisteren ik het toch wel een lekker cd'tje ga vinden. Harvest, How's the Hearts en procession vind ik nog steeds zwak maar de rest luister ik met plezier. Half puntje erbij.

Fijn album weer.Nightwish is gaande weg de jaren steeds minder metal georiënteerd geworden en er komen steeds meer folk en wereldmuziek invloeden in. Die hebben er altijd wel vanaf het eerste album ingezeten, maar traden steeds meer op naar de voorgrond. Ook het "filmische" in hun muziek kwam ook steeds meer naar voren toe. Het resulteert gewoon in een fijn album met weer veel invalshoeken. Floor zit duidelijk wat minder vooraan in de mix, hetgeen niet erg is, althans in mijn oren. Een zangeres, die te dominant in de mix staat, overschaduwt vaak de rest van de band.

De instrumentale CD vind ik een pareltje. Mooi, filmisch, haast symfonisch opgebouwd stuk met alweer, veel folk invloeden. Ik ontwaar zelfs een stukje, dat enigszins lijkt op de begintune van Game of Thrones. Het hele stuk had zomaar een soundtrack kunnen wezen.
Al met al, weer een mooie toevoeging aan de Nightwish catalogus.

Juist! En dat is dus precies de reden, althans, in mijn bevinding, dat dit album minder is dan de voorgangers. In mijn ogen zijn ze te ver doorgeslagen binnen hun eigen sound. Tot aan het vorige album was alles nog perfect in balans, echter is dit album beduidend een stuk minder spannend en mis ik de 'bite'; het venijn van het vorige werk.
Natuurlijk, het is allemaal erg mooi en alles is tot in de perfectie uitgevoerd. Dat is denk ik de enige reden waarom ik dit album nog wel een schamele voldoende wil geven, maar kom, warm lopen voor nummers als o.a. "Harvest" en "How's the Heart?" is er niet bij. Veel te soft, te veilig, te tam. Mooi, maar niet interessant. Zelfs het meer softe werk van de vorige albums beklijft beter dan wat te horen is op dit album.
Folk- en wereld-muziek is heel mooi, maar ja, dan ga ik wel naar Gandalf of Loreena McKennitt luisteren. Filmmuziek kan ook heel mooi zijn; lang leve Hans Zimmer en Ramin Djawadi. Maar 'shoemaker' blijf bij je leest!! Tuomas Holopainen kan echt wel composities schrijven, maar de weg die hij op dit moment met Nightwish bewandelt, is vrees ik niet de goede. Ik heb al in een eerder bericht aangegeven dat hij zijn liefde voor filmmuziek en andere muziekstromingen ook beter in andere (solo)-projecten kan steken. Dit deed hij namelijk ook al eerder met zijn Dagobert Duck-album en zijn project Auri.
Want ondanks de bijdrage van misschien wel de beste zangeres die je maar in je gelederen kan hebben, is, mede door toedoen dat ik toch weinig metal hoor op dit album, Human Nature i.m.o. toch een tegenvaller gebleken. Wel zo jammer!

De eerste cd is best aardig. Een beetje tam met hier en daar een opleving (Tribal) maar zeker niet slecht. Maar die tweede, wat een geneuzel zeg. Slecht of lelijk kan ik het niet noemen maar ik kwam er echt met moeite doorheen en zal hem zeker geen tweede keer tot het einde luisteren.

Best leuk, al die invloeden uit de folk- en wereldmuziek in het eerste gedeelte van dit album, wat enkele mooie, grotendeels rustige songs heeft opgeleverd. De compositie die deel 2 behelst (want ik zie het toch vooral als één compositie, bestaande uit 8 delen) is fraai, maar past mijns inziens niet bij het eerste gedeelte, en blijft toch ook wat teveel op de vlakte. Ik kan er niet meteen een emotionele band mee ontwikkelen, de magie blijft, hoewel het allemaal erg sprookjesachtig klinkt (of net daardoor, misschien), uit.

3 sterren

In mijn laatste bericht bij dit album schreef ik dat ik me niet kan voorstellen dat ik deze plaat minder dan 4 sterren zou geven. Inmiddels kan ik me ook niet meer voorstellen dat ik dit ooit meer dan 4 sterren zal geven. Wat ik vooral mis aan Human Nature is de spontaniteit en het enthousiasme. Ik vind het allemaal vaak iets te bedacht. Ik snap dat je als band en componist volwassen wordt en ouder, waardoor het jeugdige enthousiasme wat verloren gaat. Maar op deze plaat wordt het soms zelfs enigszins gezapig. En dat had ik toch niet van Nightwish verwacht. Voor nu laat ik de 4 sterren staan, want slecht is het natuurlijk geenszins. Maar ik sluit niet uit dat dit er binnenkort 3,5 gaan worden.

Check deze video:

Ranking the Studio Albums: Nightwish - YouTube

Ze vinden dit album het minste. En terecht. Dit album is met afstand het zwakste uit de gehele Nightwish-discografie. Dat er nog een schamele voldoende vanaf kan, heeft puur te maken met dat het muzikaal niet slecht is en Floor er nog iets van probeert te maken. Maar aub de volgende keer minder folk-geneuzel en meer metal meneer Holopainen!!!

Ik volg Sea of Tranquillity al een tijdje en had deze video ook gezien. Ik vind hun mening over Human Nature wel erg hard, maar ik kan het aan de andere kant ook begrijpen. Ik merk namelijk in mijn waardering dat ik de tweede cd helemaal niet meeneem, terwijl dat geen bonusdisc is maar gewoon onderdeel van de plaat. Ik draai de tweede cd bijna nooit meer, maar als ik die zou meenemen in mijn waardering dan zal die zeker omlaag gaan. Want de tweede cd heeft eigenlijk maar weinig met Nightwish te maken. Holopainen had die muziek gewoon als soloplaat moeten uitbrengen.
De eerste cd blijft voor mij een 3,5/4 sterren plaat, maar de tweede cd kan helaas niet langer op een voldoende van mij rekenen. Dan kom als geheel op niet meer dat een 3,5 uit. En misschien nog wel lager...
Het begint inmiddels jaarlijst tijd te worden en ik vraag me zeer af of deze plaat daarin überhaupt gaat voorkomen.

Elke keer dat ik dit opzet, gaat het me meer irriteren. Nightwish wil heel volwassen doen maar loopt aardig vast in allerlei kabbelend geneuzel.
Het is het tegenovergestelde van een groeiplaat dus. Is dat dan een krimpplaat?.

Heel mooi gemaakt allemaal, maar geef mij maar het Nightwish van "Oceanborn"t/m "Imaginaerum".

Juist. Die tweede cd hoort écht bij het album maar het is vlees noch vis wat mij betreft.

Overigens is Sea of Tranquillity inderdaad leuk om te volgen. Pete Pardo post goede reviews en ben het geregeld met hem eens. Sympathieke gast overigens...Vooral de 'ranking the albums'-rubriek is interessant en leuk om te volgen.

Oei, als ik die tweede cd ook mee moet gaan rekenen dan wordt mijn rating een stuk lager. Die is m.i. niet om aan te horen. Die had samen met Harvest naar een soloalbum van Holopainen gemogen.

Eigenlijk ben ik helemaal niet zo bekend met het werk van Nightwish en is dit mijn eerste kennismaking. Het is een beetje Efteling metal zoals ook Within Temptation dat kan.

Dat klinkt denigrerend maar is totaal niet zo bedoeld: ik hou ervan!

Ongetwijfeld dat ouder werk steviger of beter is, maar juist deze wat kitscherige symfonische rock lust ik wel, en Floor kan zingen, ook fijn.....

Leuk dat het bevalt.
Valt wel mee dat ouder werk steviger is. Je kunt gerust alles vanaf Once eens beluisteren.

Oceanborn is natuurlijk wel een must om te luisteren. En wat betreft "stevig" is er niet zo heel veel verschil.

Weer een zeer degelijk album van Nightwish, met ook weer genoeg afwisseling tussen de songs. Maar toch klinkt het misschien iets te vertrouwd, waardoor het wat minder spannend klinkt dan voorganger EFMB.
Dit tweede album met Floor Jansen is opgedeeld in 2 delen. Human bevat lekker stevige en swingende songs over verschillende aspecten van de mens(heid). En het tweede deel, Nature, is een muzikale ode aan de natuur, onderverdeeld in 8 hoofdstukken, die beeldig in het prachtig vormgegeven digiboek worden weergegeven.

Althans, dat is mijn interpretatie van dit album en de schrijfwijze van de albumtitel.

Ik heb een nieuwe waardering gevonden voor deze plaat. Het eerste deel vond ik sowieso altijd al goed, maar bij herbeluistering vind ik All the Works of Nature Which Adorn the World toch ook wel mooi. Ja, het kabbelt allemaal net iets te veilig voort, maar uiteindelijk zijn de melodieën wel mooi. Wel blijf ik me afvragen of dit nu echt als Nightwish uitgebracht had moeten worden.
Maar ik vind cd 1 inmiddels zo goed (mede door het concert gisteren in de Ziggo Dome, waar de nummers van Human Nature tot de hoogtepunten van de show behoorden), dat ik meneer Holopainen de tweede cd wel vergeef. Dus toch weer 4 sterren voor de gehele plaat.

how's the heart is verre van een ballad

Nightwish verliest me met deze CD. Ik kan deze muziek niet losweken van de gezapigheid die overheerst en dat is tamelijk dodelijk. Alleen Noise haalt het niveau, dat ik van Nightwish gewend was. Een nummer als Tribal is dan weer wat experimenteel, maar ik hoor dat niets toevoegen. Floor is onbetwist een prima zangeres, maar in haar eentje kan ze dit niet allemaal rechttrekken. Jammer.