Eminem - Music to Be Murdered By (2020)

Sterk album. Zitten er paar mindere nummers in maar gelukkig ook meer dan genoeg goede tracks.

Het hoogtepunt van het album is het meesterlijke nummer: 'Darkness'. Eminem kruipt in de gedachtes van de Las Vegas Shooter, en rapt over het moment van de shooting. Een prachtige en donkere rap op een briljante sample van 'Sound of Silence'. Het nummer eindigt met nieuwsberichten van meerdere schietincidenten die in de laatste jaren zijn gebeurd. Dit samen resulteert in een van de beste nummers die Eminem ooit heeft uitgebracht.

Maar goed, dit album heeft ook andere nummers. De features op dit album zijn vrijwel allemaal lekker, het is duidelijk dat Eminem geleerd heeft van Revival. De Ed Sheeran track is duidelijk bedoeld voor de radio, Skylar Grey matched zoals altijd perfect met Eminem, Godzilla (ft. Juice WRLD, r.i.p.) lijkt een soort Rap God pt. 2, waar Eminem weer eens laat zien hoe snel hij kan.

Ik ben niet overtuigd van elk nummer, maar dat hoef je ook niet te verwachten bij een album met 20(!) tracks. Alleen Darkness is al genoeg om dit album een voldoende te geven, de andere nummers zijn bonuspunten. Ik geniet veel van dit album, en vind m nog een stap omhoog van Kamikaze.

7.5/10.

Vrijdagochtend, geen zin in werk en met de oortjes in opzoek naar muziek: in mijn geval zou dat muziek zijn met gitaargeluiden. Tot ik opeens op de voorpagina een uitgelicht album zag. Het was 'Music to Be Murdered By' van Eminem, een artiest die mijn verleden toch een soort rust heeft gegeven en me door de duistere periodes heeft gesleept. Hoewel ik mijzelf totaal niet beschrijf als groot hip-hop fan, laat staan dit dagen door luisteren (daarvoor heb ik een afwijkende smaak) is en blijft Eminem een hoog plekje houden in mijn hart en mijn luister geschiedenis (zoals te zien is op Last.FM).

Ik was natuurlijk overdonderd en hyped toen ik het nieuwe album zag en heb hem meteen aangedrukt, een uur lang dus dat kwam mij mooi uit, hopelijk ging de dag wat sneller. En eigenlijk vanaf minuut één vond ik het leuk, een leukere verassing dan de voorgaande twee albums waar ik totaal niks voor voelde. Eminem lijkt op het eerste gezien weer herrezen uit zijn graf en brengt ons weer nieuwe goede muziek met leuke collabs waar we wat aan hadden.

Godzilla sprong er voor mij het meeste uit, en vindt ik persoonlijk toch de betere track van zijn plaat. Eminem rapt goed, de beat is dan wel wat slap maar de collab met de artiest 'Juice WRLD' zat hoog in mijn smaak, beiden artiesten kan ik waarderen en helaas is Juice pas overleden dus dat maakte het nog bijzonder. En dat samen met de ontzettend snelle rap lines van Eminem maakt het plaatje compleet. En dan daarna achtervolgt door het nummer 'Darkness' die toch wel wat kippenvel los lijkt te breken, Eminem leek hier toch weer een beetje in zijn oude shape terug gevallen te zijn. Dat smaakt uiteraard naar meer.

Maar dan toch hoe verder het album zich afspeelt hoe duidelijker het word dat deze oude shape niet haalbaar meer is. Hoewel het een prima album is met echt wel leuke songs mis ik nu al langere tijd dat gene wat ik vroeger vooral bij Eminem voelde. De feeling bij zijn nummers, zijn eigen angst en woede en ga zo maar door, alles kon je bijna letterlijk voelen en die flow mist hij nu ontzettend en dat zorgt er ook voor dat dit album wederom niet zo sterk uit de kast weet te komen. Gelukkig sterk genoeg voor een vermakelijke zit, en ik ben er zeker nog niet klaar mee.

Nu dan toch een waardig nieuw Eminem-album!

Veel variatie ten opzichte van de vorige twee platen; zowel qua producers als qua flows van Eminem. Daarnaast bevat de plaat de nodige collabs, waarvan ik persoonlijk die met Anderson Paak, KXNG Crooked en die met Skylar Grey goed vindt.

Verder is het genieten van de Dr Dre producties op o.a. Lock it Up, Little Engine, en de intro Premonition. Je merkt echt een duidelijk kwaliteitsverschil op momenten dat de plaat van een DRE-productie switcht naar een plaat van een andere producer. Zeker tussen de de opener Preminition en Unaccomodating en tussen de intro van Stepdad (Dre-productie) en dan het daaropvolgende Stepdad waarop Dre opeens met de noorderzon vertrokken is. Dre mixt de beats toch steeds net wat vetter. Meer van dit!

Maar ook Farewell, een Eminem-productie met een reggae-achtige beat en slim shady signature lyrics - kan ik wel waarderen. Toch is het goed dat de redelijk eendimensionale beats die Eminem produceert op deze plaat worden afgewisseld.

Overigens lopen de nummers en skits op ‘Music to be Murdered By’ perfect in elkaar over, zoals je vroeger ook veel hoorde bij Dr Dre-albums; het maakt dat de plaat meer als een geheel aanvoelt. Op Eminems vorige 2 cds was dit niet of ronduit slecht gedaan.

Godzilla, waarin Eminem zijn eigen snelheidsrecord verbetert, wordt wel vergeleken met Rap God. Maar ik vind Godzilla persoonlijk lekkerder in het gehoor liggen. Op mijn stereo waren de super snelle lyrics voor mij onverstaanbaar, maar met koptelefoon hoor je dat Em de woorden verbazingwekkend goed uitspreekt op dat onvoorstelbare tempo.

De mr porter productie Yah Yah is mij te druk en vond ik maar irritant.

De outro met typische Dr Dre-humor is een mooie afsluiter; van een waardig album, met méér creativiteit en kwaliteit dan we de afgelopen jaren van Eminem gehoord hebben.

Eminem blijft voor mij toch wel de artiest waar het fanboy-gehalte weer boven komt drijven. Ondanks dat ik van mening ben dat de beste man al jaren niet echt meer iets relevants heeft uitgebracht, was ik weer benieuwd naar dit nieuwe album van hem. Dat lijkt overigens een nieuw ding van hem te zijn: onaangekondigd albums uitbrengen. Moet hij lekker weten.

Na de intro volgt Unaccommodating waar Eminem zich laat bij staan door Young M.A. Klinkt niet onverdienstelijk al gaat Em's gedeelte me te lang door. You Gon' Learn is dan gelijk een van de beste nummers van het album. Fijne beat, lekker refrein en Royce en Em leveren allebei een prima vers af. Na de interlude komen een aantal nummers die ik als meer pop-hiphop ervaar. Al vind ik de gastbijdrage van Juice WRLD wel erg lekker zeg. Eminem zelf kreeg weer eens zin om hypersnel te rappen. Van mij hoeft dat niet zo nodig. Die eeuwige Skylar Grey mocht helaas ook weer opdraven. En na dit rijtje komt Yah Yah op papier als een welkome afwisseling. Echter, die hele beat overheerst teveel. En dat is jammer, want de heren rappers zelf komen wel lekker.

(we gaan thee drinken...)

Dat betekent dat we over de helft van de speelduur zijn ongeveer. Stepdad is eigenlijk wel een tof nummer. Ik kan van alles opmerken aan Eminem. Dat die op vele facetten in de loop der tijd wel minder is geworden bijvoorbeeld. En toch...ranten op zijn familie kan hij nog steeds als geen ander. Nu is zijn stiefvader aan de beurt. Marsh heeft weer iets Slim Shady-achtigs. Ook wel een lekkere beat trouwens. Kan ik van een aantal andere beats op dit album helaas niet zeggen. En dan gaan we ook maar gelijk door naar het gaafste nummer van het album en dat is die samenwerking met zijn homies van Slaughterhouse. Tussendoor nog wat geneuzel over zijn ex en drugs. Ik geloof het inmiddels wel een beetje. I Will is gewoon een harde track. Ook echt zo'n nummer die je weer even terugwerpt in de tijd. Ouderwets spitten over een rauwe beat. Ze komen ook allemaal gewoon dope en die hook doet het hem ook wel voor mij. Over het toetje dus niets te klagen.

Ik hoor nog steeds goede dingen, maar over de gehele linie weet een Eminem-album me niet helemaal meer te overtuigen. Is niet erg verder, want na twintig jaar zijn bepaalde topics wat vaak de revue gepasseerd. Eigenlijk hoop ik erop dat hij eens een keer een underground hiphop-plaatje gaat maken, maar dat zie ik niet zo snel gebeuren. Voor nu 2,5 ster, want zal nog wel eens een nummertje opzetten, maar het album zelf klinkt alvast niet echt als een blijvertje.

Het vorige album, Kamikaze, was een aangename verrassing, met een als herboren klinkende Eminem. Ook op dit album is hij in vorm, al moet gezegd worden dat het songmateriaal over de hele linie genomen niet altijd even boeiend is. Vooral tegen het einde van het album is de rek er wel een beetje uit. Niettemin een vrij sterk album, met vooral in het begin een reeks prima tracks, waarop Eminem fel en vooral razendsnel rappend uit de hoek komt.

Toch weer een sterke worp van Marshall.

De beatskeuze op Music to be Murderded By (en Side B) is niet altijd even sterk maar de manier waarop Em rapt is ongelooflijk. Hij flowt zo lekker en rijmt alles moeiteloos aan elkaar. Technisch gezien misschien nog wel de sterkste rapper, zeker in de mainstream.
Maar omdat hij zo'n nerd is op dat vlak lijkt hij soms het grotere plaatje te vergeten en verliest hij uit het oog dat het om goede muziek maken gaat, niet enkel het perfectioneren van uw raps.

Premonition is een opener van jewelste. De productie is magnifiek in elkaar gezet door o.a. Dr. Dre maar de manier dat Em deze beat aanvalt is meesterlijk. Eén van mijn favoriete Eminem-tracks, zeker van de laatste paar jaren.

Ook You Gon' Learn, Darkness, Yah Yah, Little Engine, Lock It Up, No Regrets en I Will zijn geweldige nummers. Grote hulde voor Royce trouwens, hij lijkt ieder jaar nog beter te worden. Vorig jaar een ijzersterk album afgeleverd met The Allegory en prachtige bijdrages op dit album. De afsluiter was ook een pijnlijke herinnering aan Slaughterhouse dat hun potentieel nooit bereikt heeft bij Shady Records, allemaal top-MC's (inclusief Joe die uiteraard niet mee doet hier).

De rest is oké. Geen skippers maar ook niet meteen hoogvliegers. Stepdad is nog wel een grappig nummer dat net boven de rest steekt.
Skylar Grey zal het voor mij wellicht nooit worden.

Side B blijft net iets meer in de middenmoot hangen. Hier zijn voor mij de uitschieters Book of Rhymes, Guns Blazing, Gnat, Discombobulated maar vooral Zeus.
Tone Deaf is de enige die ik wel eens durf skippen.

Na Revival heeft Eminem zich gelukkig weer herpakt met Kamikaze en deze. Kamikaze is echter wel een stuk compacter, dit is (+ de deluxe) met zijn 2 uur wel een heel lange zit.

Het schommelt tussen de 3,5 en 4. Wegens de vele nummers die wat in de middenmoot hangen zal ik het toch verlagen naar 3,5*.