Sorry - 925 (2020)

More is een briljantje!

Rock N Roll Star is een origineel nummer trouwens!!

10 dagen geleden kwam Snakes uit.

Opmerkelijk dat vele van de eerder verschenen singles hier niet op staan: 2 Down 2 Dance, Twinkle, Wished, Jealous Guy en mijn persoonlijke favoriet Showgirl. Wel een remix van Lies.

Enkele singles zijn dan wel bijna 2 jaar oud, maar spreken me meer aan dan de meest recente. Jammer.

De album versie van Starstruck klinkt anders dan de single versie.

De zangeres van Sorry heeft een wat lijzige manier van zingen, soms wat broeierig en donker, dan weer wat somber. Muzikaal niks nieuws onder de zon maar het is wel een goede groep muzikanten inclusief een prima drummer en incidenteel een saxofonist.

Op hun Bandcamp pagina plaatsen ze hun eigen muziek tussen: Alternative / Rock / Post-Punk / Post-Rock / Grunge. Hier en daar is ook Indie Pop en Indie Rock niet ver weg in de uptempo nummers. Discogs plaatst dit uitsluitend onder Indie Pop, dat is me te kort door de bocht. De singles van 2 jaar geleden worden bijvoorbeeld door Discogs onder Alternative Rock, Shoegaze geplaatst.

Prima debuut maar ik mis toch een aantal heerlijke singles die in de afgelopen 2 jaar verschenen, met name Showgirl.

925 | Sorry op Bandcamp

Wat dacht je van More? Toch fantastische single?

Afgezien van de gitaar doet More me niet zo veel.

Toen ik ze afgelopen ESNS aan het werk zag dacht ik: zal wel een typisch studiobandje zijn.

Lekker eigenwijze plaat dat "925", sorry, hou ik wel van......die opener Right Round The Clock, tweestemmig, slome drums, donkere sax, kreunend en steunend naar het einde...."The dreams in which we are famous are the best I ever had"........

Overigens doet Sorry mij ook geregeld denken aan ons Nederlandse EUT, iemand die connectie ook opgevallen?

Nee, EUT is ver-schrik-kelijk!! Honeymoan vind ik op EUT lijken. Honeymoan is ook niet om aan te horen. Sorry daarentegen is origineel. Sommige nummers (vooral 1 t/m4) doen me niet veel maar daarna wordt het avontuurlijker!

De stemmen van de zangeres van deze acts lijken wel op elkaar. Maar zo zijn er nog een dozijn zangeressen.

Misschien raar maar ik hoor een beetje 'Tears For Fears - Mad World' in opener 'Right Round The Clock'

Klopt, de regel "The dreams in which we're famous are the best I've ever had" waar SirChenque al naar verwees doet daar sterk aan denken. Maar is wel een variatie met een belangrijk verschil.

Kan zijn dat beide acts dezelfde inspiratiebron (boek?) hebben gebruikt.

En in 'Ode To Boy' hoor ik ook iets heel herkenbaars: 'Say yes, say yes, not maybe'.
Weet alleen zo even niet waarvan..

Verder wel heel orginele muziek hoor

Draait lekker weg, maar mist wat gezonde spanning.

Lijkt me gewoon een speelse verwijzing naar Mad World.

Ik weet niet wat het is, maar deze band heeft wel iets. Rosie, Perfect en as the sun sets zijn heerlijk. Bij Rock 'N Roll star moet ik aan red right hand denken van Nick Cave, geen idee waarom want ze verschillen wel degelijk van elkaar, maar beetje zelfde sound of iets dergelijks.

Leuke band, ben benieuwd hoe ze zich gaan ontwikkelen.

Wat een leuke kennismaking. Vrolijk energiek blij en een paar hele aparte eindes van de nummers.

Kijk, dit vind ik dus een pak leuker en spannender dan zo'n Porridge Radio, waar deze hele site nu ineens weer mee weg loopt. Ik krijg het gevoel dat de heer en dame die het meest van de inhoud van deze plaat op hun geweten hebben zeer veel liefde hebben voor alle muziek die ze in hun leven hebben mogen horen, want het klinkt als één grote hommage aan de meest uiteenlopende muzikanten, waarvan me nu vooral dEUS, Eels, -uiteraard- Tears for Fears, -inderdaad- Cave, maar ook oude jazz en Motown (vraag me niet waarom) me te binnen schieten. Heel erg fijn dit!!!

Porridge Radio & Sorry staan hier virusvrij zij aan zij in een playlist. Bijde albums voldoen niet genoeg opzich. maar de combi is geweldig. En dat er geleend wordt uit de volledige popgeschiedenis.: Who Cares.
Het gaat erom dat we nu fijne nieuwe muziek hebben. En dat is 2x gelukt.
925 is net effe te lang voor een hoge score van mijn kant. maar dat doet niets af aan de hoogtepunten.

Eerste indrukken zijn heel positief, ik ben nog bezig mijn echte mening te vormen. 4* Zit er wel.

Wat een prettige verrassing deze plaat, zelfs een aangenaam avontuur. Sorry neemt zijn luisteraars mee op een muzikaal avontuur of in ieder geval mij. Mijn eerste indruk was dat 925 zeker een aardige plaat is, maar niet heel bijzonder. Eigenlijk klinkt er bij eerste beluistering een zekere verveling door. Zeker is dat Sorry niet de indruk wekt dat het volkomen voor zichzelf gaat op het debuut. Dat is raar, want de eerste plaat bepaalt een heleboel in de carrière van een startende band.

Het waren niet alleen de juich recensies die mij deden besluiten verder te luisteren. Dat zat toch echt in de songs zelf. Die maakten wel benieuwd. Zo kwam ik erachter dat achter de orenschijnlijke verveling, een enorm boeiende plaat verscholen zit. Er gebeurt zoveel op 925. Eenmaal echt aan het luisteren kwam de plaat tot leven. Naast de boeiende samenzang, kent de plaat een eindeloos aantal fraaie vondsten, citaten en melodieën.

Wat de luisteraar bij de kennismaking op het verkeerde oor kan zetten, is dat Sorry als alternatieve indie rockband zich graag in het midtempo segment ophoudt. Daarnaast is de band ook niet bang om de voet van het vervormingsapparaat te houden. Kortom, inhouden, daar is de band heel goed in. De momenten waarop het dan wel los gaat, zijn des te indrukwekkender. Om dat te er- en onderkennen is geduld nodig. Ik ben heel blij dat ik die heb opgebracht, zodat er binnenkort een prachtig nieuw debuut zich bij mijn collectie gaat scharen.

Ik ben nog niet zo ver dat ik het album supergoed of briljant noem, maar ik sluit verdere groei zeker niet uit. Beter, ik zal teleurgesteld zijn als dat niet gebeurt.

Dit is een bewerking van een Engelstalig post op WoNoBloG.

Heel fijn plaatje! Vreemde song-structuren, verrassende wendingen; ik hou hier wel van! De zang doet me ergens denken Kim Gorden en Caro van Dijk (Bettie serveert).

Favoriete tracks: In Unison, Snakes, Starstruck, More

Goeie debuutplaat, die echter hier en daar wat weerhaken mist. Het doet me wel wat denken aan Savages soms (is die naam al genoemd), maar dan minder wild en rauw. De zangeres beschikt echter over de nodige pit (en dan heb ik het ook over de teksten), en als de saxofoon zich met het spel komt moeien, levert dat de knapste passages van het album op.

3,5 sterren

De plaat is inmiddels in huis en draait steeds vaker zijn rondjes. Langzamerhand vormt zich toch het idee dat dit een prachtig debuut, vol met inventieve vondsten en een prettige loomheid die verraderlijk is.

Ik vind dit wel OK. Het luistert lekker weg en bevat veel fijne verrassingen. Het is moeilijk een favoriete track te benomen. Elke track herbergt bijzondere vondsten. Daarbij komt nog dat de songs goed geproduceerd zijn. Het klinkt als een klok. Minimaal 4* voor dit gedurfde album.

Inmiddels heb ik dit album vorig jaar ook op www.jorros-muziekkeuze.nl geplaatst, Toen nog met een simpele tekst maar inmiddels is dat een 'echte' review geworden.

Vandaag heb ik geluisterd naar ‘925’, het debuutalbum van Sorry, een muzikale formatie uit Engeland dat in 2020 de muziekwereld betoverde. Met een ongekende nieuwsgierigheid luisterde ik naar elk nummer, verlangend naar de onthulling van elke melodische laag en tekstuele nuance.

‘925’ manifesteert zich als een labyrinth van geluiden, waar traditionele muzikale grenzen vervagen en genres samensmelten tot iets ondefinieerbaars. De band Sorry heeft een eclectische benadering gekozen, waarbij ze moeiteloos elementen van indie-rock vermengen met experimentele pop en sporen van elektronica, waardoor een unieke auditieve ervaring ontstaat die zowel intrigeert als betovert.

De vocale prestaties op dit album zijn opmerkelijk. Asha Lorenz, wiens stem door de nummers heen weeft, draagt emoties over met een ruwe intensiteit die niet elke dag wordt gehoord. Haar vermogen om fluisterend te troosten en vervolgens uit te barsten in een krachtige catharsis is niets minder dan hypnotiserend. Dit, gecombineerd met de soms surrealistische, dan weer aangrijpende teksten, nodigt de luisteraar uit voor een diepgaande introspectie.

Het eerste nummer, "Right Round The Clock", zet meteen de toon. Het heeft iets weemoedigs, maar tegelijkertijd voel je een soort energie die je niet direct kunt plaatsen. Het was alsof ik werd uitgenodigd in een wereld vol contradicties, een thema dat door het hele album heen lijkt te spelen.

Als je verder duikt in het album, kom je bij "In Unison" terecht. Dit nummer liet me echt even stilstaan. Het is alsof je in de chaos van de instrumenten een glimp opvangt van een verborgen orde. De tekst, mysterieus en intrigerend, lijkt te spreken over de complexiteit van relaties. Dit nummer heeft mij echt aan het denken gezet over de dynamiek tussen mensen.

Dan is er "Snakes", een nummer dat zich onderscheidt door zijn unieke geluid. Het gebruik van gitaar en de onverwachte ritmeveranderingen maakten dat dit nummer een onuitwisbare indruk op me achterliet. De zang, ergens zwevend tussen spreken en zingen, voegt een extra laag toe aan de algehele ervaring.

"Starstruck", een ander pareltje, brengt een energie die zowel nostalgisch als fris aanvoelt. De melodie blijft hangen, en je vindt jezelf terugneuriënd lang nadat het nummer is afgelopen. Het is een nummer dat zowel in je hoofd als in je hart blijft plakken.

De afsluiter van het album, "Lies (Refix)", is een briljant staaltje van muzikaal vakmanschap. Het laat zien hoe Sorry in staat is om te spelen met verwachtingen en het conventionele. Het nummer bouwt langzaam op, om je vervolgens mee te nemen op een achtbaan van emoties en klanken.

Het is fascinerend hoe ‘925’ balanceert op de grens van het onvoorspelbare en het intiem herkenbare. De muzikale reis die Sorry ons biedt, is als een droom waaruit men niet wil ontwaken; een reis door een veelheid aan emoties, gedachten en reflecties, diepgeworteld in de complexiteit van menselijke ervaringen.

Concluderend is ‘925’ van Sorry een album dat zich niet makkelijk laat categoriseren. Het is een album dat moed vereist; moed om te experimenteren, te voelen, en uiteindelijk te begrijpen. Het is een testament van artistieke durf en emotionele diepgang, en staat als een baken van originaliteit in de hedendaagse muziekwereld. Het belichaamt een zeldzame combinatie van vernieuwende klanken en diepgaande lyriek die lang na de laatste noot blijft resoneren in het hart van de luisteraar.