Against All Logic - 2017 - 2019 (2020)

Ik kan niet wachten! Zijn eerste onder dit pseudoniem is een van de beste elektronische platen uit de jaren ‘10.

Ja, Die was inderdaad echt goed

Aluciano klinkt alvast erg goed. Heel anders dan de vorige.

Ja, een stuk heftiger en minder discosound. Maar dat nummer is uiteindelijk niet op deze plaat terechtgekomen. Net als Illusions Of Shameless Abundance.

Ik ben maar wat blij dat de nummers van de EP hier niet op staan. Experimentele herrie, meer kan ik er niet van maken. Nee, laten we hopen dat ie op deze plaat de sound van de voorganger voortzet.

Haha. Ik kan het me voorstellen als die tracks van de EP wat te heftig voor je zijn. Ik hoor er wel weer de onbetwiste Nicolas Jaar-signatuur in terug, dus vind de ook deze nummers interessant. Op deze LP lijkt de sound toch een stuk gematigder te zijn (waar ik ergens ook wel blij mee ben).

Ik vind t wel leuk dat hij eens iets anders doet.

Idd en dat experimentele herrie valt ook allemaal wel mee natuurlijk..

Het drieluik If You Can't Do It Good, Do It Hard, Alarm en Deeeeeeefers knalt er wel ff lekker keihard in zeg, pfoe!

Zijn vorige plaat lag mij toch beter. If Loving You Is Wrong vind ik nog wel lekker, maar verder kom ik er niet echt in. Ben toch meer van de iets toegankelijkere Nicolas Jaar denk ik.

Ik moet zeggen dat ik toch wel weer erg te spreken ben over de nieuwe AAL. Qua sound vind ik eigenlijk dat ie best wel veel lijkt op zijn voorganger. Toch blijft de verzameling tracks spannend genoeg om telkens weer terug te keren.

Opening Fantasy klinkt als " wat als Aphex Twin opgegroeid was met Rihanna en Beyoncé te luisteren", wat een aha-erlebnis is. Ik had wel in die wereld kunnen opgroeien. Binnenknaller.

If loving you is wrong, die mengeling van soulachtige vocals met softere beats is mooi. Echt mooi.

"With an addict " met die verwijzingen naar hip hop (and you don't stop) en die oude jungle invloeden is echt goed.

"If you..." dan, Lydia Lunch was ik al zot van toen ik ze tegenkwam op Death Valley 69 met SY op mijn veertiende, en hier staat ze dan opeens met de heilige Nicolas. Klinkt alsof hij terug in de tijd gaat, begin jaren 90 sound, mengeling van Electro-eighties met heel vroege Chemical Brothers. Dit is echt een dancefloorkiller. Kompass om 8 uur 's ochtends.

"Alarm" is dan ook een logisch gevolg. Doet me tevens denken als iets gemaakt voor de Zenker Brothers op bestelling. Donker, en veel breaks, Londen tot Berlijn.

Deeeeeefers gaat verder op dat elan. Dit is dus zowaar een dance/breaks drieluik. Met die zware synth die door blijft gaan en dan die bas. Doet me denken aan the Klinik, Acid/New Beat.

Faith zorgt voor wat ademruimte, beats and clicks. Dezelfde synth komt wat door. Het wordt niet vrolijk of uplifting. Die stemmen vind ik mooi, maar het minste nummer. Maar na die drie voorgaande misschien wat voorbarig. Dit kan groeien.

Penny is wat zachter, stevig ritme en doet me denken aan Aphex (weeral) ten tijde van XTAL en zo.

You forever is meer reguliere Jaar. Zachte, super heldere geluiden. Crispy sound en toch de warmte, die samples die perfect zitten. Bloedmooi vind ik dit.

Kortom, misschien zakt ze nog, misschien stijgt ze nog maar dit is een betere en vooral consistentere plaat dan de vorige. Jaar laat zien dat hij nog steeds volop in de voorhoede van het peleton zit. Hij gaat mee met het teruggaan naar de geluiden van begin jaren negentig (zie ook Ross from friends en zo) maar hij recycleert ze niet gewoon maar maakt er iets van. Voor mij is dit de beste plaat van het jaar tot nu toe. Ga ik ze veel opzetten als ik een boekje in de zetel lees? Mijn vriendin slaat mij dood. Te druk, te dansvloer. Maar in de auto /op de fiets/op de dansvloer?

Bring it on

Nicolas Jaar is een kleine elektronische tovenaar.

Ik zie hierboven al een sterk drieluik genoemd, maar het triootje Deeeeeeefers - Faith - Penny vind ik machtig mooi. Laten we er een zesluik van maken.

Eerste A.A.L. album nog niet geluisterd,maar dit is toch wel een heerlijk plaatje

Mijn god, die overgang van Alarm naar Deeeeeeefers!!!

De eerste was sterk en ook wel 1 van mijn zomerplaten van 2018. Benieuwd naar deze, leg hem direct op

Toch wel een heerlijke plaat. Jaar is ook weer wat avontuurlijker bezig en zo hoor ik hem toch liever dan al knutselend met oubollige samples.

Ik ben dit nu eindelijk aan het luisteren en veerde juist op bij die sample van David Bowie's Moss Garden in Penny.

Hele typische haast onwereldse klank, maar in een compleet andere context werkt het ook erg goed.

Verder een straffe plaat van een van de interessantste muzikanten van de laatste 10 jaar. In eerste instantie was ik wat teleurgesteld dat het machtige Alucinao er niet op stond, maar die had ook niet helemaal in de flow gepost.