menu

Car Seat Headrest - Making a Door Less Open (2020)

mijn stem
3,47 (121)
121 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Matador

  1. Weightlifters (5:40)
  2. Can't Cool Me Down (5:09)
  3. Deadlines (Hostile) (4:21)
  4. Hollywood (3:22)
  5. Hymn [Remix] (2:48)
  6. Martin (3:27)
  7. Deadlines (Thoughtful) (5:51)
  8. What's with You Lately (1:34)
  9. Life Worth Missing (4:53)
  10. There Must Be More Than Blood (7:33)
  11. Famous (2:44)
totale tijdsduur: 47:22
zoeken in:
avatar van Screenager
4,0
geplaatst:
Terug nieuwe muziek van Car Seat Headrest, mijn favoriete band na 2015!
Met Teens Of Style en Twin Fantasy (Mirror to Mirror) hebben ze op korte tijd 2 albums afgeleverd die ik op dit moment beiden in mijn top 30 albums aller tijden zou plaatsen.
Uiteraard is dit (mogelijks) een momentopname en kan dit binnen 2 jaar, als het "nieuwe" er wat af is, nog wat dalen, maar het betekent toch wat.

Voor de eerste maal pas maakte ik een release echt bewust mee bij deze band. Reeds enkele weken/maanden worden er hier en daar singles gereleased, het een al wat meer geslaagd dan het andere.
Can't Cool Me Down was meteen een 5*-single en CSH voldeed aan mijn torenhoge verwachtingen. Martin is ook een meer dan behoorlijk nummer, maar Hollywood, zoals hierboven reeds een aantal keer besproken, is dan weer één van de minste CSH-nummers die ik reeds gehoord heb.
Zonde eigenlijk, want de gitaarriff is best veelbelovend, maar het schreeuwerige is niet aan mij besteed en verder blijft het nummer ook gewoon zeer basic.

Vanochtend dan eindelijk het album in haar volledigheid kunnen beluisteren. Het minste dat je kan zeggen is dat het een zéér interessante zit is. Het is naar mijn kennis het meest experimentele album van de band. Er blijven nog meer dan voldoende gekende indierock-elementen over, maar electronica en experiment nemen met wisselend succes een toch wel zeer prominente plaats in.

Het album start m.i. furieus goed met het eerste drieluik: Weightlifters, Can't Cool Me Down en Deadlines (Hostile). Weightlifters heeft een gelijkaardige opbouw als talloze CSH-nummers (denk aan bvb Vincent), maar die succesformule verveelt bij mij nooit. Ook Deadlines (Hostile) is een klassiek indierocknummer en haalt moeiteloos het niveau van de eerdere albums. Ongelooflijk, maar dit album lijkt opnieuw het niveau van een klassieker (in wording) te halen.

Maar na dat openingskwartier komt het eerste voorziene mindere moment. Hollywood doet het bij mij al iets beter dan de eerste luisterbeurten, maar het blijft toch een (zeer) ondermaats nummer voor een band van hun kaliber. Hymns - Remix volgt en is, zacht uitgedrukt, vrij experimenteel. Autotune, repetitieve beats, een korte breakdown a la Tame Impala om daarna te ontspatten in een chaos van een half minuutje en daarna terug synths en alles dat wat samen komt. Best een cool nummer en apprecieer het zeker beter dan Hollywood, maar speciaal is het alleszins.

Met Martin wordt de weg naar boven terug ingezet en ook de tweede Deadlines van het album komt zeer goed binnen. Opnieuw heel wat elektronica-invloeden, maar de opbouw is wederom magistraal.
What's With You Lately is het obligate akoestische lofi-nummer op het album. Ditmaal echter niet door Will gezongen, maar door Ethan. Redelijk, zonder meer.

Na dit akoestisch nummer (of bijna intermezzo), wordt de elektronische indierock verdergezet in de vorm van Life Worth Missing. Door sommigen reeds geroemd als een klassieke CSH en ik sluit mij daar volledig bij aan. Topnummer. There Must Be More Than Blood is een song die enkele dagen voor de release van het album al te horen was. Eindelijk een nummer boven de 7 minuten en het stelt allerminst teleur, zeker niet. Het heeft daarentegen ook net niet genoeg omhanden om een échte CSH-klassieker te worden. Daarvoor hebben ze nu eenmaal zelf de lat te hoog gelegd.

Afsluiten doet het album dan met Famous. Een korte en vrij experimentele song van minder dan drie minuten, waarin opnieuw best veel gebeurt. Komt gematigd oké binnen, maar niet meteen de afsluiter waar ik van gedroomd had.


Kortom: Car Seat Headrest stelt opnieuw allerminst teleur en levert alweer een zeer boeiend album af, maar ze slagen er niet in om het niveau van de vorige 2 (mss 3) albums te evenaren (laat staan overstijgen). Daarvoor zijn er toch iets te veel nummers die het net niet goed genoeg doen. Voor alle duidelijkheid, dit is absoluut geen schande en was ook een quasi-onmogelijke opdracht, gelet op de status die beide albums hebben. Ze evolueren alleszins in hun muziek en opteren er voor om niet opnieuw een louter klassiek CSH-indierockalbum te brengen en dat kan enkel toegejuicht worden. Er bestaat dan ook geen enkele twijfel dat ik de komende tijde nog zeer vaak ga genieten van dit album.

avatar van Subtle_Fuse
2,0
geplaatst:
This is a bad album, it sounds like they tried to go more mainstream as well as experimenting outside of their comfort zone and failed at both. there are some nice highlights but, as a whole, this is all over the place. I don't care that he went synthpop, I just care that these synths sound like absolute shit

My disappointment is immeasurable and my day is ruined.

avatar van erwinz
3,5
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Car Seat Headrest - Making A Door Less Open - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Car Seat Headrest - Making A Door Less Open
Car Seat Headrest komt helaas niet op de proppen met Teens Of Denial Volume 2, maar toont wel veel lef op een album dat alle kanten op schiet en hier en daar flink tegen de haren instrijkt

Liefhebbers van de betere gitaarplaten hadden Making A Door Less Open waarschijnlijk al met potlood opgeschreven voor de jaarlijst over 2020, maar kunnen de gum er bij pakken. Will Toledo heeft de muziek van zijn band voorzien van een stevige elektronische impuls en heeft zich bovendien opengesteld voor uiteenlopende genres. Making A Door Less Open is hier en daar mijlenver verwijderd van Teens Of Denial, maar is af en toe ook opeens heel dichtbij. Car Seat Headrest strijkt zo nu en dan flink tegen de haren in, maar maakt minstens net zo vaak indruk met songs vol experiment en bravoure.

Car Seat Headrest kwam vier jaar geleden voor velen, en in ieder geval voor mij, uit het niets op de proppen met een fantastische gitaarplaat. Teens Of Denial was de beste gitaarplaat van 2016 en misschien wel de beste gitaarplaat van het afgelopen decennium. Teens Of Denial bleek zeker niet het eerste wapenfeit van de band uit Leesburg, Virginia. Op de bandcamp pagina van Car Seat Headrest was nog een flink aantal eerdere albums te vinden. Stuk voor stuk niet zo goed als Teens Of Denial, maar zeker interessant.

De enorme productiviteit van voorman Will Toledo kreeg door het succes van Teens Of Denial een flinke knauw. Car Seat Headrest stond de afgelopen jaren wereldwijd op het podium, waardoor de tijd ontbrak voor het maken van de opvolger van het doorbraakalbum. De afgelopen vier jaar moesten we het daarom doen met een (overigens uitstekende) remake van een vroeg album van de band en met een live-album, maar vorige week verscheen dan eindelijk een nieuw album van Car Seat Headrest.

Het is een album waar ik met hoge verwachtingen naar uit heb gekeken, maar bij eerste beluistering viel Making A Door Less Open me vies tegen. Heel vies tegen zelfs. Will Toledo heeft het geluid van zijn band op het nieuwe album niet alleen verrijkt met flink wat elektronica, maar heeft verder de lange tracks die Teens Of Denial zo typeerden en zo interssant maakten vaarwel gezegd. Making A Door Less Open bevat 11 songs en heeft hier 47 minuten voor nodig, terwijl Teens Of Denial maar liefst 70 minuten uit trok voor 12 songs. Bij eerste beluistering hoorde ik maar weinig terug van de band die in 2016 zoveel indruk maakte, maar het gekke is dat er na een paar luisterbeurten zoveel op zijn plek viel dat ik Making A Door Less Open inmiddels ervaar als een redelijk typisch Car Seat Headrest album, al is het maar vanwege de zang van Will Toledo.

Het nieuwe album van de Amerikaanse band bevat een aantal songs die toegankelijker zijn dan die op de vorige albums. In de meest toegankelijke songs op het album klinkt de band als een wat rauwere versie van The Strokes, maar dan wel een versie van The Strokes die duizendmaal urgenter klinkt dan op het onlangs verschenen nieuwe album van de New Yorkse band en een versie die het gitaargeweld hier en daar niet schuwt. Making A Door Less Open is inderdaad voorzien van flink wat elektronische impulsen, maar liefhebbers van het gitaargeluid van de band komen ook nog steeds ruimschoots aan hun trekken.

Car Seat Headrest heeft een album gemaakt met toegankelijkere momenten, maar het grootste deel van het Making A Door Less Open bevat compromisloze muziek die overloopt van eigenzinnigheid. Car Seat Headrest heeft ook een album vol uitersten afgeleverd. Van een stomvervelend niemendalletje (Hollywood) naar ongrijpbaar experiment (Hymn) naar een poging tot elektronische dansmuziek (Deadliness). En zo is het iedere track weer afwachten wat er gebeurt.De uitersten op Making A Door Less Open zijn zeker niet de beste momenten van het album, al bevatten ook de genoemde tracks uitstapjes die herinneren aan de band die zo imponeerde met Teens Of Denial. Bijna alle tracks tussen de uitersten zijn veel beter. Van akoestische songs tot puntige popsongs met een hoog The Strokes gehalte of stiekem toch songs die herinneren aan de geweldige voorganger.

Ik weet nog steeds niet wat ik precies moet denken van dit album. Het is zeker niet zo goed als Teens Of Denial, maar ook zeker niet zo slechts al hier en daar wordt beweerd. Laten we het er maar op houden dat Car Seat Headrest haar eigenzinnigheid nog maar eens heeft onderstreept. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 14:17 uur

geplaatst: vandaag om 14:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.