The Weeknd - After Hours (2020)

De Soundhound app. bracht me hier omdat 'Blinding Lights' voorbijkwam tijdens een rustpauze in de finale van het Masterstoernooi van Cincinnati. Dat overigens dit jaar in New York werd gehouden vanwege Covid-19. Het ging tussen de nummer 1 van de wereld de Serviër Novak Djokovic en zijn Canadese tegenstander met Montenegrijnse roots Milos Raonic. De strijd werd beslist in het voordeel van Novak Djokovic die historie schreef door het behalen van de zogenaamde tweede Golden Masters, alle Master1000 toernooien minimaal 2x gewonnen.

Tot dusver wat achtergrond info. Ik had tijdens het toernooi deze week het nummer meermaals gehoord en het is blijven hangen, dusdanig dat ik er vandaag actief op lette of het nummer voorbijkwam zodat ik achter de uitvoerende artiest zou komen aangezien ik eigenlijk al jaren de popmuziek niet meer volg. De naam zei me wel iets uiteindelijk, ik dacht dat het zo'n EDM hype achtig iemand zou zijn zoals de groep LFMAO dat in de beginjaren van dit decennium waren. Ik heb meteen op Spotify dit album aangeklikt en ben het gaan luisteren. Toen viel me op dat het helemaal niet zo EDM was maar eigenlijk meer R&B-pop.

Nu is dat (R&B) absoluut mijn genre niet en vind ik veel tracks van dit album gewoon niet mijn ding en zal ik er niet al te veel over zeggen simpelweg omdat ik er vrij onbekend mee ben maar de openingstrack vind ik heel gewaagd en de hele sfeer daarvan vind ik erg dope, dat geldt ook voor de "Escape From LA" track. Heel erg cool die '80s synth invloeden. "Faith" heeft ook zo'n coole 80's sfeer, deze track kun je ook met gemak in de synthwave hoek stoppen van producers die erg geïnspireerd zijn door de synthesizer muziek van de jaren '80.

'In Your Eyes' vind ik ook al zo'n prachtig nummer doordrenkt met die jaren '80 sfeer en sound, heel fijn die funky saxofoon ook.

En dan het nummer waardoor ik naar dit album ben gaan luisteren. Met stip het beste commerciële nummer wat ik afgelopen decennia heb gehoord. Het is dat je kan horen dat het een recente productie is door de hoge productiekwaliteit want anders had ik gezworen dat het een track uit midden/eind jaren 80 is. En dan één van de grote hits uit die tijd zeg maar, dan doe je écht iets heel goed! Ik vind het refrein supertof en héél kenmerkend, het blijft hangen. Die ophitsende synth geeft het een lekkere vibe mee en de kenmerkende drumcomputer geluiden die het ritme vormen. Echt wat een top track en instant klassieker!

The Weeknd heeft overduidelijk een groep goede producers om zich heen verzameld en door de jaren '80 nostalgie wat zijn hoogtijdagen viert waarbij de meeste mensen die toen jeugd waren zo ongeveer eind 30 en tegen de 50 lopen nu weet het de juiste snaar te raken. R&B is normaliter mijn genre niet maar ik vind de vele poppy synthwave tracks echt genieten dus wat dat betreft neem ik die R&B tracks voor lief. 4*

The Weeknd is snel van hip bij de kenners naar enorm populair gegaan, mede door uitstekende catchy singles uit te brengen. Geen album heeft echter meer de kwaliteit gehaald van die beginperiode. Ook dit After Hours kan weer in die rij aansluiten. Vast helemaal hip en happening, maar ook wat teveel eenheidsworst en het mist gewoon iets aan energie. The Weeknd kan dan misschien met z'n singles de hedendaagse hitlijsten nog een aardig niveau meegeven, maar een heel album aan kwaliteit zit er niet meer in.

Weer een andere stijl dan dat we van hem kende.

Waar ik de andere albums van The Weeknd vaak draai met shuffle op draai ik After Hours vaak gewoon zoals hij het in elkaar gestoken heeft. In tegenstelling tot zijn vorige albums (Trilogy niet meegerekend) klinkt dit project het meest als een samenhangend album in tegenstelling tot een collectie van goede nummers.

Hij koos ervoor om ditmaal geen gastartiesten uit te nodigen en ik moet eerlijk zijn dat ik ze ook niet mis. Abel is bekwaam genoeg om een volledige langspeelplaat zelfstandig te kunnen dragen en de momenten dat hij gastartiest is op nummers van andere artiesten neemt hij de track ook gewoon volledig over en maakt hij het zijn lied.

Heartless is mijn favoriet van zijn vierde studioalbum, de inhoud doet me voornamelijk denken aan zijn ouder werk. Maar de overige tracks moeten hier niet al te veel voor onderdoen, ze vormen samen een prachtig geheel.

Aanstaande vrijdag komt zijn vijfde studioalbum, Dawn FM, uit. Zijn oude sound (Trilogy) gaan we waarschijnlijk nooit meer terugkrijgen maar ik ben toch benieuwd wat deze topartiest weer in elkaar gemetseld heeft voor ons!

Dikke 4*