The Mothers of Invention - Absolutely Free (1967)
mijn stem
153 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Avant-Garde
Label: Verve
-
Plastic People (3:42)
-
The Duke of Prunes (2:13)
-
Amnesia Vivace (1:01)
-
The Duke Regains His Chops (1:52)
-
Call Any Vegetable (2:15)
-
Invocation and Ritual Dance of the Young Pumpkin (7:00)
-
Soft-Sell Conclusion (1:40)
-
Big Leg Emma * (2:31)
-
Why Don'tcha Do Me Right? * (2:37)
-
America Drinks (1:53)
-
Status Back Baby (2:54)
-
Uncle Bernie's Farm (2:10)
-
Son of Suzy Creamcheese (1:34)
-
Brown Shoes Don't Make It (7:30)
-
America Drinks and Goes Home (2:45)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
38:29
(43:37)
0
geplaatst: 29 november 2010, 17:23 uur
Waar je bij Freak Out! nog je twijfels kon hebben over wat voor een geweldige muzikant en componist Zappa is, wordt het hier toch echt heel duidelijk dat hier een genie bezig is. Bij Freak Out! ging het voornamelijk om de maatschappijkritiek, humor en experimenteren. Op Absolutely Free zijn deze elementen nog steeds aanwezig, maar nu komt ook het talent voor componeren en gitaar spelen meer naar boven drijven, met als hoogtepunt natuurlijk Invocation and Ritual Dance of the Young Pumpkin.
Het eerste deel is een ode aan alle groenten en dan in het bijzonder pruimen, alhoewel dat eigenlijk geen groente is. Net als pompoen. Fantastische sneer naar de "vegetables" a.k.a. "plastic people". Het tweede deel heeft dezelfde opbouw. Als je Plastic People ziet als een algemeeen intro van de hele plaat, zijn er dus twee suites elk bestaande uit zes nummers. Eerst de groente, en vervolgens, wat minder metaforisch, over de amerikaanse cultuur. Bij beide suites zit de climax in het vijfde nummer. Bij de groenten is het een volledig geschift instrumentaal nummer, in het tweede deel een volledig geschifte rockopera.
Persoonlijk vind ik deze veel beter dan Freak Out!, omdat het debuut het teveel enkel moet hebben van de teksten, terwijl deze net zulke geniale teksten heeft, maar betere composities. Net geen 5*
Het eerste deel is een ode aan alle groenten en dan in het bijzonder pruimen, alhoewel dat eigenlijk geen groente is. Net als pompoen. Fantastische sneer naar de "vegetables" a.k.a. "plastic people". Het tweede deel heeft dezelfde opbouw. Als je Plastic People ziet als een algemeeen intro van de hele plaat, zijn er dus twee suites elk bestaande uit zes nummers. Eerst de groente, en vervolgens, wat minder metaforisch, over de amerikaanse cultuur. Bij beide suites zit de climax in het vijfde nummer. Bij de groenten is het een volledig geschift instrumentaal nummer, in het tweede deel een volledig geschifte rockopera.
Persoonlijk vind ik deze veel beter dan Freak Out!, omdat het debuut het teveel enkel moet hebben van de teksten, terwijl deze net zulke geniale teksten heeft, maar betere composities. Net geen 5*
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 3 januari 2013, 21:42 uur
Tweede album op mijn lijst tijdens mijn Zappa-maand en de lijn wordt doorgetrokken hoewel de “zang” mij meer moeite kost, ik erger er mij soms aan. De teksten lijken mij ook geschifter te worden. Ik heb de versie met vijftien nummers beluisterd.
Ik snap die groenten-suite niet, zal wel een vorm van humor of politieke satire zijn. Eerste hoogtepunt voor mij is het instrumentale Invocation & Ritual Dance of the Young Pumpkin, waarin een geweldig stuk muziek wordt gespeeld. Dan bevalt de tweede helft van dit album mij beter met uitzondering van America Drinks. Brown Shoes Don't Make It is en blijft een bizarre ervaring.
Samen met het debuut had ik oorspronkelijk de helft gegeven, ik geef opnieuw een klein duwtje omhoog. Ik sluit niet uit dat er later nog meer bijkomt. Frank Zappa krijgt een verslavende werking…
Ik snap die groenten-suite niet, zal wel een vorm van humor of politieke satire zijn. Eerste hoogtepunt voor mij is het instrumentale Invocation & Ritual Dance of the Young Pumpkin, waarin een geweldig stuk muziek wordt gespeeld. Dan bevalt de tweede helft van dit album mij beter met uitzondering van America Drinks. Brown Shoes Don't Make It is en blijft een bizarre ervaring.
Samen met het debuut had ik oorspronkelijk de helft gegeven, ik geef opnieuw een klein duwtje omhoog. Ik sluit niet uit dat er later nog meer bijkomt. Frank Zappa krijgt een verslavende werking…
* denotes required fields.